افزایش بازده اوراق قرضه دولتی ژاپن به ۱.۷٪ در سررسید ۱۰ ساله، باعث نگرانی‌هایی درباره بحران نقدینگی جهانی شده اما این روایت اغراق‌آمیز است. جریان‌های بازگشت سرمایه از خارج به ژاپن کند، پوشش‌دار و تا حد زیادی در قیمت‌ها لحاظ شده‌اند.

عادی‌سازی سیاست پولی توسط بانک مرکزی ژاپن تنها در حاشیه نقدینگی جهانی را محدود می‌کند و عوامل بنیادین اقتصاد آمریکا همچنان محرک اصلی بازارهای جهانی هستند.

بازده اوراق ۱۰ ساله JGB به بالاترین سطح از سال ۲۰۰۸ رسیده و بازده اوراق ۲۰ ساله نیز بالاترین سطح از سال ۱۹۹۹ را ثبت کرده است. با این حال، ادعاهای افراطی در شبکه‌های اجتماعی مبنی بر فروپاشی نقدینگی جهانی و سقوط دارایی‌ها، فاقد پشتوانه واقعی هستند.

برخی تحلیل‌ها ادعا کرده‌اند که:

• سرمایه‌گذاران ژاپنی بیش از ۱ تریلیون دلار اوراق خزانه‌داری آمریکا را خواهند فروخت؛
• معاملات حملی ین (carry trade) به‌طور کامل باز خواهند شد؛
• و این روند باعث سقوط بازارهای سهام، اوراق و دارایی‌های نوظهور خواهد شد.

اما واقعیت چیست؟

• بازده ۱.۷٪ اوراق JGB از مدت‌ها قبل در بازارهای آتی پیش‌بینی شده بود؛
• مؤسسات ژاپنی به‌صورت ناگهانی دارایی‌های خارجی را نمی‌فروشند؛
• هزینه‌های پوشش ریسک (hedging) عامل اصلی تصمیم‌گیری است، نه ترس؛
• بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا بیشتر تحت تأثیر عرضه، رشد اقتصادی، تورم و سیاست فدرال رزرو است، نه فقط ژاپن؛
• معاملات حملی ین ساختار پیچیده‌ای دارند و به‌صورت مرحله‌ای باز می‌شوند؛
• وضعیت مالی ژاپن پایدار است و افزایش بازده به ۱.۷٪ به معنای بحران مالی نیست؛
• بانک مرکزی ژاپن همچنان یکی از محتاط‌ترین بانک‌های مرکزی گروه G10 است.

در نتیجه، ادعاهای مطرح‌شده درباره بحران نقدینگی جهانی ناشی از ژاپن، به‌شدت اغراق‌آمیز هستند.

منبع: اینوستینگ‌لایو