شرکت دیپ‌سیک (DeepSeek) در رقابت برای ساخت مدل جدید خود از تراشه‌های ممنوعه انویدیا استفاده می‌کند.
نبض بازار رو با یک نگاه بگیر
تحلیل تکنیکال و فاندامنتال طلا و بازارها، همراه با گیجهای سنتیمنت، همیشه بهروز و در دسترس.
ورود به حساب
رمز عبور باید حداقل ۸ نویسه داشته باشد.
شرکت دیپ‌سیک (DeepSeek) در رقابت برای ساخت مدل جدید خود از تراشه‌های ممنوعه انویدیا استفاده می‌کند.
منابع رویترز گزارش دادند که شرکت‌های بایت‌دنس و علی‌بابا پس از تأیید صادرات توسط ترامپ، علاقه‌مند به ثبت سفارش‌های بزرگ برای تراشه‌های H200 انویدیا هستند. با این حال، این تصمیم به تأیید دولت چین وابسته است و ممکن است دولت درخواست بازبینی سفارش‌ها را مطرح کند. شرکت‌های فناوری چینی نسبت به محدود بودن عرضه تراشه‌های H200 ابراز نگرانی کرده و به دنبال دریافت شفافیت بیشتر از انویدیا هستند. در حال حاضر، مقادیر بسیار محدودی از این تراشه‌ها تولید می‌شود.
مورگان استنلی دیگر انتظار ندارد بانک انگلستان در مارس ۲۰۲۶ نرخ بهره را کاهش دهد. این مؤسسه اکنون نرخ نهایی را ۳٪ پیش‌بینی می‌کند، در حالی که پیش‌تر ۲.۷۵٪ دیده بود. با این حال، مورگان استنلی همچنان انتظار دارد که کاهش نرخ بهره در فوریه، آوریل و ژوئن ۲۰۲۶ انجام شود.
چین در نشست‌های اضطراری با شرکت‌های فناوری در حال بررسی خرید تراشه‌های انویدیا است – The Information
انویدیا نرم‌افزار جدیدی برای تأیید موقعیت مکانی و پایش تراشه‌ها توسعه داده است. این قابلیت قرار است برای نخستین بار در تراشه‌های بلک‌ول عرضه شود. به‌روزرسانی این ویژگی اختیاری بوده و توسط مشتریان نصب خواهد شد.
کاهش تورم امسال مطابق برنامه پیش رفته است. تورم بالاتر در بریتانیا نسبت به منطقه یورو به دلیل پایداری نیست، بلکه ناشی از قیمت‌های یک‌باره و کنترل‌شده است. تورم بیشتر به شوک‌ها مرتبط است تا استمرار آن.
اما ما شاهد تغییرات رفتاری مرتبط با چهار سال تورم بالای ۲٪ بوده‌ایم. شرکت‌های بریتانیایی حتی زمانی که تقاضا ضعیف است، تمایلی به کاهش قیمت‌ها ندارند. مدیریت تضاد منافع به‌طور فزاینده‌ای دشوار شده است. تغییرات رفتاری ناشی از شاخص قیمت مصرف‌کننده بالاتر از هدف مشاهده می‌شود. وضعیت کلی بازار کار به اندازه آنچه نظرسنجی‌های بانک مرکزی انگلستان نشان می‌دهند بحرانی نیست، به لطف اشتغال در بخش دولتی. تورم هزینه‌ها و سیاست‌ها باعث پایداری در روند دستمزدها شده و کم‌کم بر اشتغال اثر گذاشته‌اند. بازار کار به شدت آن‌طور که گزارش‌ها نشان می‌دهند بحرانی نیست. همچنین بین مشاغل بخش دولتی و خصوصی تفاوت قابل توجهی وجود دارد. من همچنان نسبت به قیمت مواد غذایی بسیار نگرانم، اما روند کلی کاهش تورم در مسیر خود قرار دارد. نرخ بهره خنثی ۳.۲۵٪ تا ۳.۵٪ تقریباً مناسب است. داده‌های جدید حاکی از افزایش تورم کالاها هستند، که برخلاف آن چیزی است که برای دستیابی به شاخص تورم کل مطابق هدف لازم است.
من نگرانی درباره پایداری را رد نمی‌کنم. بریتانیا تورم سال ۲۰۲۵ را با افزایش مالیات و حداقل دستمزد تشدید کرد.
طبق گزارش فایننشال تایمز، چین قصد دارد دسترسی به تراشه‌های H200 شرکت انویدیا را محدود کند.
دونالد ترامپ اعلام کرد ایالات متحده به شرکت انویدیا اجازه خواهد داد تراشه‌های H200 خود را به مشتریان تأییدشده در چین و سایر کشورها صادر کند. ترامپ در پست خود در شبکه اجتماعی Truth Social نوشت که این تصمیم با هدف حفظ امنیت ملی، حمایت از مشاغل آمریکایی، تقویت تولید داخلی و سود رساندن به مالیات‌دهندگان آمریکا اتخاذ شده است. او افزود که چین به این تصمیم واکنش مثبت نشان داده است و مقرر شده که ۲۵٪ از درآمد این صادرات به ایالات متحده پرداخت شود. ترامپ همچنین دولت بایدن را به دلیل مجبور کردن شرکت‌های آمریکایی به تولید محصولات «ضعیف‌شده» که بازار نمی‌خواست، مورد انتقاد قرار داد و گفت این سیاست‌ها نوآوری را کند کرده و به کارگران آمریکایی آسیب رسانده است. ترامپ تأکید کرد که این سیاست برای شرکت‌های دیگر مانند AMD و Intel نیز اعمال خواهد شد. در همین حال، سهام انویدیا پس از ساعات معاملات از ۱۸۵.۵۰ دلار به ۱۸۷.۳۰ دلار افزایش یافت.
تورم دستمزد و تورم بخش خدمات در حال کاهش هستند.
بازارهای ریسکی، از سهام گرفته تا رمزارزها، این هفته تحت تأثیر موج تازه‌ای از خوش‌بینی نسبت به کاهش نرخ بهره در مسیر صعودی قرار گرفتند. اکنون تنها چند روز تا نشست فدرال رزرو باقی‌مانده است؛ نشستی که بازار با اطمینان بالایی در آن یک کاهش ۲۵ واحد پایه‌ای را انتظار می‌کشد. این فضای اطمینان در حالی شکل گرفته که تا چند هفته پیش چنین سناریویی تقریباً منتفی به‌نظر می‌رسید. لحن هاوکیش مقامات فدرال رزرو، محتوای نسبتاً سخت‌گیرانه صورت‌جلسه اکتبر و نبود داده‌های شفاف به‌دلیل تعطیلی دولت، همگی احتمال کاهش نرخ را کمرنگ کرده بود. اما ورق از ۲۱ نوامبر برگشت؛ جایی که سخنان جان ویلیامز، رئیس فدرال رزرو نیویورک، همراه با مجموعه‌ای از داده‌های ضعیف—از جمله گزارش ADP—فضای بازار را دگرگون کرد و احتمال کاهش نرخ را به ۸۶ درصد رساند. در کنار تصمیم نرخ بهره، توجه بازار بر دات‌پلات جدید و لحن کلی نشست متمرکز خواهد بود. آخرین نسخه منتشرشده در سپتامبر سه کاهش نرخ تا پایان ۲۰۲۶ را نشان می‌داد، رقمی که نسبت به پیش‌بینی‌های ژوئن یک مرحله بیشتر بود. از آنجا که بازار اکنون حدود ۶۳ واحد پایه کاهش نرخ برای سال ۲۰۲۶ را قیمت‌گذاری کرده، هم‌راستایی پیش‌بینی‌های جدید با همان سه مرحله کاهش، محتمل‌ترین سناریو به‌نظر می‌رسد. با این حال، فدرال رزرو تنها با مسئله سیاست‌گذاری مواجه نیست، بلکه با چالش اعتبار ارتباطی نیز روبه‌روست. پاول در نشست اکتبر با استفاده از تمثیل «رانندگی در مه» نسبت به شتاب‌زدگی هشدار داده بود. اگر اکنون کاهش نرخ اعلام شود، اتکای او به استدلال «ضعف بازار کار» ممکن است سطحی و در تضاد با پیام‌های قبلی برداشت شود؛ موضوعی که می‌تواند خراش دیگری بر اعتبار از پیش آسیب‌دیده فدرال رزرو وارد کند. در همین حال، اهمیت تصمیم چهارشنبه از زاویه دیگری نیز قابل توجه است: مسیر سیاست‌گذاری ۲۰۲۶ شاید به دست پاول رقم نخورد. گزارش‌ها نشان می‌دهد دونالد ترامپ در حال نهایی‌کردن انتخاب خود برای ریاست آینده فدرال رزرو است و نام کوین هَسِت؛ رئیس شورای ملی اقتصاد، به‌عنوان گزینه اصلی مطرح شده است؛ چهره‌ای که بسیاری او را به‌عنوان معمار دوره‌ای از نرخ‌های بهره پایین‌تر می‌دانند. در چنین فضایی، نشست این هفته نه‌تنها بر نوسانات کوتاه‌مدت بازار، بلکه بر جهت‌گیری فصل جدیدی از سیاست‌گذاری پولی در آمریکا تأثیری تعیین‌کننده خواهد داشت. بازارها در آستانه نشست فدرال رزرو؛ آماده‌سازی برای یک تصمیم سرنوشت‌ساز بازارها طی روزهای اخیر در فضای نسبتاً آرامی حرکت کرده‌اند؛ دوره‌ای که با کاهش نوسان یک‌ماهه در اغلب دارایی‌ها همراه بود. اما این آرامش پایدار نخواهد بود و نشست فدرال رزرو هفته آینده می‌تواند ورق را به‌شدت برگرداند. اگر فدرال رزرو مطابق انتظار بازار، کاهش نرخ بهره را تأیید کند و لحن بیانیه و دات‌پلات نیز متمایل به انبساطی باشد؛ از جمله نشان‌دادن سه مرحله کاهش نرخ در سال آینده، این ترکیب می‌تواند احساس ریسک‌پذیر اما شکننده بازار را تقویت کند. در چنین سناریویی، احتمال رشد سهام و طلا افزایش می‌یابد و دلار آمریکا برای خروج از ضعف اخیر خود با مشکل روبه‌رو خواهد شد. عبور یورو/دلار از سطح ۱.۱۷۰۰ و ثبت سقف جدید، مهر تأییدی بر ادامه روند صعودی کوتاه‌مدت این جفت‌ارز خواهد بود. در مقابل، شدیدترین واکنش‌ها در سناریویی رخ می‌دهد که احتمال آن کم است: عدم تغییر نرخ بهره. این تصمیم شکست بزرگی برای انتظارات موجود خواهد بود و می‌تواند یک موج تند ریسک‌گریزی ایجاد کند؛ سقوط سهام، تقویت دلار و تشدید نوسانات. حتی اگر پاول در نشست خبری لحنی بسیار داویش اتخاذ کند و دات‌پلات چهار مرحله کاهش نرخ در سال ۲۰۲۶ را نشان دهد، باز هم احساس «غافلگیری منفی» ممکن است بر بازار سایه بیندازد. در چنین شرایطی، افت یورو/دلار به زیر ۱.۱۵۷۲ اهمیت پیدا می‌کند، اما تنها کاهش پایدار به زیر محدوده کلیدی ۱.۱۵۰۰ است که می‌تواند روند صعودی کوتاه‌مدت این جفت‌ارز را کاملاً بی‌اعتبار کند. طلا و نفت نیز چشم‌به‌راه تحولات ژئوپلیتیک نشست فدرال رزرو تنها رویداد تعیین‌کننده هفته آینده نیست؛ طلا و نفت نیز با دقت بالا تحولات مربوط به مذاکرات اوکراین–روسیه را دنبال می‌کنند. دور نخست رایزنی‌ها با نمایندگان ترامپ «سازنده» توصیف شده، اما موضوعات حساسی همچون دارایی‌های مسدودشده روسیه و سرنوشت مناطق اشغالی شرق اوکراین همچنان می‌توانند مسیر مذاکرات را پیچیده و احتمال شکست گفت‌وگوها را تقویت کنند. طلا این روزها در نزدیکی محدوده ۴۲۰۰ دلار نوسان می‌کند و دو عامل می‌توانند هم‌زمان نیروی محرکه قدرتمندی برای آن ایجاد کنند: یک نشست انبساطی فدرال رزرو و شکست احتمالی مذاکرات صلح. ترکیب این دو سناریو می‌تواند طلا را به‌سمت اوج تاریخی ۴۳۸۱ دلار هدایت کند. در بازار نفت نیز پس از آنکه ائتلاف اوپک‌پلاس تمدید سهمیه‌های تولید تا پایان مارس ۲۰۲۶ را تأیید کرد، قیمت‌ها نتوانسته‌اند به شکلی پایدار بالاتر از خط روند نزولی کلیدی تثبیت شوند. اگر نشانه‌هایی از پیشرفت در مذاکرات سه‌جانبه احتمالی میان آمریکا، روسیه و اوکراین ظاهر شود، این پیشرفت به‌جای افزایش قیمت، می‌تواند فشار کاهشی ایجاد کند و نفت را به‌سمت کف اکتبر در ۵۶.۳۶ دلار سوق دهد؛ سطحی که فاصله کمی با کف چهار‌ساله ۵۵.۶۰ دلار دارد. در مجموع، هفته پیشرو برای هر دو بازار طلا و نفت به همان اندازه حساس است که برای سیاست پولی آمریکا؛ با این تفاوت که این‌بار مسیر قیمت‌ها بیش از همیشه در دستان تحولات ژئوپلیتیک خواهد بود. RBA تا چه اندازه می‌تواند لحن هاوکیشی اتخاذ کند؟ پس از سه مرحله کاهش نرخ بهره در سال ۲۰۲۵، احتمال اینکه بانک مرکزی استرالیا (RBA) این هفته با لحنی انبساطی بازار را غافلگیر کند تقریباً صفر است. نرخ تورم همچنان لجوجانه بالا مانده و شاخص CPI ماه اکتبر به ۳.۸ درصد افزایش یافته است؛ تورم میانگین تعدیل‌شده نیز همین روند را دنبال می‌کند. اگرچه رشد ضعیف‌تر GDP در سه‌ماهه سوم—تا حدی به‌دلیل افت مصرف—نشانه‌هایی از کندی اقتصادی ارائه داد، اما «میشل بولاک» رئیس RBA همچنان بر فشارهای تورمی بالا و تنگنای بازار کار متمرکز است. در سطح بین‌المللی نیز وضعیت برای استرالیا پیچیده است. اقتصاد چین، با وجود بسته‌های حمایتی متعدد و برآوردهای نسبتاً امیدوارکننده برای رشد ۲۰۲۶، همچنان با ریسک‌های تورمی منفی و فشارهای رکودی دست‌به‌گریبان است. هرگونه بهبود پایدار در اقتصاد چین می‌تواند محرک مثبتی برای استرالیا باشد و حتی RBA را به اتخاذ موضعی محدودکننده‌تر سوق دهد. این تفاوت محسوس در لحن و موضع‌گیری میان فدرال رزرو و RBA، یکی از عوامل اصلی تقویت روند صعودی دلار استرالیا/دلار آمریکا تا محدوده ۰.۶۶۱۰ بوده است. اگر این واگرایی سیاستی در هفته آینده تأیید شود؛ به‌خصوص در شرایطی که پاول درهای کاهش نرخ در ژانویه ۲۰۲۶ را باز بگذارد، امکان حرکت این جفت‌ارز به‌سوی ۰.۶۶۸۰ وجود دارد. در مقابل، اگر بولاک و تیم RBA لحن محتاطانه‌تری اتخاذ کنند و پیام نشست به‌جای انقباضی، متعادل‌تر ظاهر شود، احتمال عقب‌نشینی دلار استرالیا به محدوده ۰.۶۵۵۰ افزایش می‌یابد. بانک مرکزی کانادا در حالت آماده‌باش؛ محتاط، تحت فشار و بدون فضای مانور با وجود آنکه بانک مرکزی کانادا (BoC) تاکنون ۱۰۰ واحد پایه نرخ بهره را در سال ۲۰۲۵ کاهش داده، انتظار غالب این است که در نشست روز چهارشنبه هیچ تغییری اعمال نکند. به‌جز گزارش غیرمنتظره و قدرتمند رشد اقتصادی سه‌ماهه سوم، سیگنال‌های مثبت در اقتصاد کانادا کمیاب شده‌اند؛ داده‌های PMI این هفته نیز این ضعف را به‌روشنی منعکس می‌کنند. با این حال، بزرگ‌ترین چالش پیش‌روی اقتصاد کانادا نه داده‌های داخلی، بلکه مذاکرات متوقف‌شده تجاری با آمریکا است؛خصوصاً درباره کالاهایی که در توافق USMCA پوشش داده نشده‌اند و اکنون در معرض تهدید تعرفه‌های جدید قرار دارند. در چنین فضایی که تعرفه‌های اضافی مانند «شمشیر داموکلس» بر فراز اقتصاد معلق است، بعید است «تایف مَکلم» و تیم سیاست‌گذاری او موضعی جز احتیاط آمیخته با تمایل ملایم به انبساط اتخاذ کنند. انتظار می‌رود او بار دیگر بر آمادگی BoC برای واکنش سریع در صورت تغییر ناگهانی چشم‌انداز تأکید کند؛ نشانه‌ای از محدود بودن فضای مانور سیاستی. در بازار فارکس، جفت‌ارز دلار/لونی بیشتر تحت‌تأثیر ضعف دلار آمریکا نوسان خنثی داشته است. اما اگر فدرال رزرو لحن داویشی به خود بگیرد و BoC نیز پیام متعادل اما محتاطانه‌ای ارسال کند، احتمال حرکت قیمت به‌سمت کف اواخر اکتبر در ۱.۳۸۸۷ افزایش می‌یابد؛ سطحی که شکسته‌شدن آن می‌تواند مسیر جدیدی برای دلار کانادا در پایان سال ترسیم کند. بانک ملی سوئیس بدون تغییر در سیاست‌پولی، اما با حداکثر هوشیاری بانک ملی سوئیس در شرایطی حساس به نشست این هفته می‌رسد؛ جایی که تورم مصرف‌کننده در آستانه ورود به محدوده منفی قرار گرفته و کاهش سالانه شاخص PPI نیز پس از گزارش بسیار ضعیف GDP در سه‌ماهه سوم، چشم‌انداز رشد را تیره‌تر کرده است. این مجموعه، فشار برای اتخاذ لحن داویش در نشست پنج‌شنبه را افزایش می‌دهد. با این حال، تصویر اقتصاد سوئیس کاملاً تاریک نیست. نتایج اخیر شاخص PMI و گزارش خرده‌فروشی ماه اکتبر فراتر از انتظارات ظاهر شده‌اند و نشانه‌هایی از مقاومت اقتصاد در برابر ضعف تقاضا را نشان می‌دهند. مهم‌تر اینکه آمریکا و سوئیس به یک توافق تجاری جدید دست یافته‌اند؛ توافقی که طبق آن نرخ تعرفه آمریکا از ۳۹ درصد به ۱۵ درصد کاهش می‌یابد و سوئیس نیز تعهد می‌کند تا پایان ۲۰۲۸ رقمی معادل ۲۰۰ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری انجام دهد. این توافق می‌تواند بخشی از فشارهای خارجی بر اقتصاد سوئیس را کاهش دهد. در این میان، «شلگر» رئیس SNB بار دیگر تأکید کرده که بازگشت به نرخ‌های منفی تنها در شرایطی بسیار خاص قابل تصور است و بانک همچنان امیدوار است پیش‌بینی خود مبنی بر شتاب‌گیری تورم در سال ۲۰۲۶ محقق شود. بازارها نیز به این پیام‌ها بی‌تفاوت نبودند؛ فرانک سوئیس طی روزهای اخیر در برابر یورو و دلار به ثبات نسبی رسیده است. واکنش کوتاه‌مدت فرانک در هفته پیشرو تا حد زیادی به عملکرد دلار آمریکا بستگی خواهد داشت؛ به‌ویژه اگر SNB کمی لحن داویش اتخاذ کند. جالب آنکه همگرایی میانگین‌های متحرک ساده در نمودار دلار/فرانک سیگنالی از افزایش نوسان بالقوه در روزهای آینده ارائه می‌دهد؛ نشان می‌دهد که هرگونه تغییر در پیام SNB یا واکنش دلار می‌تواند به حرکتی تند و جهت‌دار منجر شود. آیا بانک مرکزی ژاپن در آستانه افزایش نرخ بهره قرار دارد؟ از میانه نوامبر، لحن اظهارنظرهای بانک مرکزی ژاپن (BoJ) آشکارا هاوکیش‌تر شده و گزارش‌های اخیر نشان می‌دهد دولت نیز با افزایش نرخ بهره موافقت کرده است؛ تحولی که سال‌ها در انتظار آن بودیم. با ترکیبی از تورم بالاتر از هدف و نشانه‌های اولیه از رشد دستمزدها، BoJ خود را آماده برداشتن این گام تاریخی کرده و امیدوار است این اقدام در ادامه به اقتصاد آسیبی وارد نکند. در بازار فارکس، روند کاهشی دلار/ین ادامه یافته و از ضعف اخیر دلار آمریکا نیز بهره می‌برد. نخستین ناحیه حمایتی جدی در محدوده ۱۵۳.۲۰ تا ۱۵۴.۵۰ قرار دارد؛ سطحی که شکست آن می‌تواند مسیر اصلاح عمیق‌تر را هموار کند. به نظر می‌رسد بازارها این‌بار بیش از گذشته معتقدند BoJ در آستانه یک چرخش واقعی در سیاست پولی قرار دارد؛ چرخشی که می‌تواند پیامدهای مهمی برای بازار ارز آسیا–پاسیفیک در سال ۲۰۲۶ داشته باشد. ✔️ بیشتر بخوانید: چرخش راست در سیاست ژاپن؛ تأثیر تاکایچی بر اقتصاد و دیپلماسی
در بازارهای دسامبر، ین ژاپن بالاخره حمایت‌هایی پیدا کرده است. سخنرانی رئیس بانک ژاپن، کازوئو اوئدا، در اوایل این هفته به نظر می‌رسد که دیدگاه‌ها را در خصوص آمادگی بانک مرکزی برای افزایش نرخ بهره در تاریخ 19 دسامبر تقویت کرده است. ما (تیم تحلیل ING) در مورد USDJPY برای سال 2026 کمی نزولی هستیم، اما این تغییر به صورت تدریجی خواهد بود. دلار: در انتظار شروع فصلی بازارهای فارکس نسبتا آرام هستند. نوسانات نرخ بهره ایالات متحده که در شاخص MOVE تجلی پیدا می‌کند، به پایین‌ترین حد سال رسیده است. قطعاً، پایداری بازار اوراق خزانه‌داری ایالات متحده یکی از شگفتی‌های بزرگ سال 2025 بوده است. با نزدیک شدن به پایان سال در بازار فارکس، پیش‌بینی می‌شود که ارزهای کالا به‌ویژه ارزهای کالاهایی که از فلزات حمایت می‌شوند، عملکرد خوبی داشته باشند. این یکی از پیش‌بینی‌های کلیدی ما برای سال 2026 بود، جایی که ارزهای پزوی شیلی و راند آفریقای جنوبی را به‌واسطه داستان فلزات ترجیح دادیم. این موضوع احتمالاً به‌طور چند‌فصلی ادامه خواهد یافت. برای دلار، هنوز به‌طور جزئی تحت فشار است چرا که انتظار می‌رود فدرال رزرو هفته آینده نرخ‌ها را کاهش دهد و حضور کوین هسِت به‌عنوان رئیس فدرال رزرو احتمالاً به تسهیل در سیاست‌های پولی فدرال رزرو خواهد انجامید. اگر هسِت تأیید شود، ما به دلار از منظر نرخ‌های حقیقی ایالات متحده نگاه خواهیم کرد – به عبارت دیگر، اگر فدرال رزرو نرخ‌ها را نسبت به انتظارات تورمی خیلی پایین بیاورد. با نگاه به نرخ‌های حقیقی دو ساله ایالات متحده که از دو ساله مبادلات سوآپ تورم محاسبه شده‌اند، این نرخ‌ها از سپتامبر تا نوامبر 25 نقطه پایه افزایش یافته‌اند که عمدتاً به دلیل کاهش 50 نقطه پایه در انتظارات تورمی بوده است. سناریوی انتخاب هسِت احتمالاً به کاهش بیشتر نرخ‌های حقیقی خواهد انجامید چرا که انتظارات تورمی افزایش پیدا می‌کند. این باید منجر به تضعیف دلار شود. اما برای کوتاه‌مدت، به نظر می‌رسد که دیدگاه کلی بر این است که دلار به‌واسطه جریان‌های فصلی تا پایان سال تضعیف شود. این نظر ما نیز هست و به همین دلیل هدف‌های پایان سال ما برای EURUSD و USDJPY به‌ترتیب 1.18 و 152 است. برای امروز، تمرکز بیشتر بر روی داده‌های به تاخیر افتاده مربوط به تورم هسته PCE و جدیدترین خوانش‌های اعتماد مصرف‌کننده خواهد بود. هیچ‌کدام به نظر نمی‌رسد که حرکت عمده‌ای در بازار ایجاد کنند و توجه بیشتری به قرعه‌کشی جام جهانی در واشنگتن (که ساعت 18:00 CET خواهد بود) و احتمال دریافت جایزه صلح فیفا توسط رئیس‌جمهور ترامپ جلب خواهد شد. هرچقدر که شاخص DXY زیر 99.00 باقی بماند، احتمال کاهش آن به محدوده 97.80/98.00 بیشتر می‌شود. یورو: همچنان تحت حمایت احتمالاً در هفته‌ها و ماه‌های آینده این موضوع را زیاد مورد بحث قرار خواهیم داد، اما هزینه‌ای که سرمایه‌گذاران اوراق قرضه منطقه یورو برای پوشش ریسک سرمایه‌گذاری‌های ایالات متحده در فارکس پرداخت می‌کنند، به‌شدت کاهش یافته است. با استفاده از قراردادهای آتی سه‌ماهه، هزینه پوشش ریسک ایالات متحده به یورو اکنون از 2.45% در ماه ژوئیه به 1.82% در حال حاضر کاهش یافته است. این مسئله برای یک سرمایه‌گذار اوراق قرضه که در تلاش است تا با سرمایه‌گذاری در بازارهای ایالات متحده، به‌طور مثال، 150 نقطه پایه بیشتر کسب کند، مسئله بزرگی است. پیش‌بینی می‌شود که این هزینه‌های پوشش ریسک دلار به‌دلیل کاهش نرخ‌های فدرال رزرو در آینده بیشتر کاهش یابد. بنابراین، این فروش‌های دلار از سوی خریداران اوراق قرضه منطقه یورو، عاملی کلیدی برای تقویت EURUSD در سال 2026 خواهد بود. برای امروز، تقویم منطقه یورو سبک است. بعدازظهر امروز، سخنرانی از فیلیپ لین، اقتصاددان ارشد بانک مرکزی اروپا در خصوص عدم تعادل‌های جهانی خواهد بود. انتظار می‌رود که بیشتر در مورد نقش بین‌المللی یورو و تشویق قوی سیاست‌گذاران برای اجرای اصلاحات بیشتر جهت بهره‌برداری یورو از حرکت به سوی دنیای چندقطبی صحبت کند. برگردیم به کوتاه‌مدت، احتمال خفیف اما بیشتر از نزول، فکر می‌کنیم که یورودلار به ۱.۱۷۳۰۰ برسد و ناحیه ۱.۱۶۴۰۰ به عنوان حمایت عمل کند. در فضای CEE (مرکز و شرق اروپا)، کنفرانس خبری بانک مرکزی لهستان درها را برای کاهش‌های بیشتر نرخ بهره باز گذاشت. پس از پایان امروز، احتمالاً شاهد اصلاح نگاه Fitch نسبت به بدهی‌های حاکمیتی مجارستان از «ثابت» به «منفی» خواهیم بود. این خبر برای مجارستان خوب نیست، اما احتمالاً به اندازه‌ای بد نخواهد بود که بتواند شکارچیان معاملات جریانی را از سرمایه‌گذاری در فورینت (ارز مجارستان) منصرف کند. ین ژاپن: بانک ژاپن بالاخره حمایت‌هایی ارائه می‌دهد افزایش ناگهانی USDJPY در ماه اکتبر بالای 150 برای بسیاری (از جمله خود ما) شگفت‌آور بود. و تا میانه نوامبر، بیشتر تحلیلگران به این نتیجه رسیده بودند که هیچ چیزی جز مداخله رسمی در سطح 160 نمی‌تواند USDJPY را برگرداند. علاوه بر این، بارها از ما پرسیده شده که آیا ین ژاپن جایگاه امن خود را از دست داده است. پاسخ ما این بوده که به‌دلیل محیط ریسک مساعد، ین جدیاً در این زمینه مورد آزمایش قرار نگرفته است. با این حال، به نظر می‌رسد که احتمال افزایش نرخ بهره بانک ژاپن در حال حاضر از ین حمایت می‌کند. افزایش 25 نقطه پایه برای نشست 19 دسامبر تقریباً کاملاً در حال قیمت‌گذاری است و نرخ OIS یک‌ماهه ین برای دو سال آینده از 1.14% به 1.47% در یک ماه گذشته افزایش یافته است. دیدگاه اینجا به‌نظر می‌رسد که دولت جدید ژاپن، با وجود برنامه‌های انبساطی خود، نمی‌خواهد ین ضعیف را بپذیرد و اجازه خواهد داد که بانک ژاپن نرخ‌ها را افزایش دهد. ما این نکته را در پیش‌بینی فارکس خود مطرح کردیم که به‌طور خاص، یک ین ضعیف تنها به بحران هزینه‌های زندگی که باعث مشکلات زیادی برای حزب لیبرال دموکرات شده بود، افزوده می‌شود. هدف ما برای USDJPY در پایان سال 152 است و پیش‌بینی ما برای پایان سال 2026 نیز 148 است. پوند استرلینگ: ادامه فشارهای کوتاه پوند همچنان عملکرد خوبی دارد. ما بعید می‌دانیم این روند نشان‌دهنده بازنگری جدی در ریسک حاکمیتی بریتانیا باشد، هرچند اشاره می‌کنیم که اسپرد سوآپ اوراق ۱۰ ساله دولت بریتانیا کاهش جزئی خود را حفظ کرده و اکنون در سطح ۴۸ نقطه پایه قرار دارد؛ این رقم در اواخر سپتامبر ۵۸ نقطه پایه بود. ما ترجیح می‌دهیم رالی فعلی پوند را بیشتر به‌عنوان یک «شورت اسکوییز» (فشار بر فروشندگان استقراضی) در نظر بگیریم. ما کمی نسبت به دلار نزولی هستیم و هدف پایان سال GBPUSD را 1.34 می‌دانیم. اما همچنین تمایل داریم که پوند در برابر یورو کمی ضعیف‌تر عمل کند؛ زیرا بانک مرکزی بریتانیا در دسامبر شروع به کاهش نرخ بهره خواهد کرد. این باید به این معنا باشد که EURGBP زمان زیادی در سطح‌های پایین 0.87 نخواهد ماند و باید تا پایان سال به بالاتر از 0.88 برسد. منبع: ING
دفتر مدیریت بدهی بریتانیا (UK DMO) اعلام کرد که در سه‌ماهه نخست سال هیچ مزایده‌ای برای اوراق قرضه بلندمدت متعارف برگزار نخواهد کرد. این نهاد برنامه دارد فروش اوراق بلندمدت (Long-Gilts) را از طریق سندیکا و عرضه‌های کوچک (Mini-Tender) انجام دهد.
شرکت چینی «کمبریکن» که بخشی از آن دولتی است، قصد دارد تولید تراشه‌های هوش مصنوعی خود را سه برابر کند تا جایگزین انویدیا در بازار چین شود. این شرکت همچنین اعلام کرده که سفارش‌های جدیدی از مشتریانی مانند علی‌بابا دریافت کرده است.
فروش تسلا در بریتانیا در ماه نوامبر با افت ۱۹ درصدی نسبت به سال گذشته به ۳,۷۸۴ دستگاه رسید. این کاهش پس از افت شدیدتر در ماه اکتبر رخ داد و نشان‌دهنده از دست رفتن شتاب تسلا در اروپا است؛ در حالی که خودروسازان چینی به‌ویژه BYD با مدل‌های ارزان‌تر و جدیدتر رشد سریعی را تجربه می‌کنند. طبق داده‌های اولیه مؤسسه تحقیقاتی New AutoMotive، ثبت‌نام خودروهای BYD در بریتانیا بیش از سه برابر افزایش یافته است. تحلیلگران می‌گویند تسلا در جذب مشتریان در بازاری که رقابت شدیدتر شده، با مشکل روبه‌روست؛ جایی که خودروسازان سنتی و رقبای چینی قیمت‌های جذاب‌تر و طراحی‌های به‌روزتر ارائه می‌دهند. علاوه بر این، پروفایل سیاسی ایلان ماسک نیز فشارهای اعتباری بر برند تسلا وارد کرده و سهم بازار آن را کاهش داده است. در سطح کل بازار خودرو بریتانیا، ثبت‌نام‌های جدید در نوامبر ۶.۳٪ کاهش یافت و به ۱۴۶,۷۸۶ دستگاه رسید که نشان‌دهنده تقاضای ضعیف‌تر در آستانه پایان سال است.
سفارش‌های مس در بورس فلزات لندن (LME) با جهش ۵۰,۵۷۵ تن، به بالاترین سطح از سال ۲۰۱۳ رسید.
با وجود اینکه شاخص‌های اصلی بازار سهام ایالات متحده در ۵ روز از ۶ روز معاملاتی اخیر روند صعودی داشته‌اند، بازار هنوز به‌طور کامل از منطقه خطر خارج نشده است؛ چراکه برخی از سهام‌های پیشرو همچنان با چالش‌های تکنیکال مواجه هستند و تصویر فنی آن‌ها کاملاً مطلوب نیست. در حالی که رشد شاخص‌ها باعث بهبود وضعیت تکنیکال برخی نمادهای بزرگ شده است، دو غول فناوری یعنی مایکروسافت و انویدیا همچنان زیر میانگین‌های متحرک ۱۰۰ و ۲۰۰ ساعته خود معامله می‌شوند و تلاش امروز هر دو برای عبور از میانگین ۱۰۰ ساعته با شکست مواجه شد. تحلیلگران این پرسش را مطرح می‌کنند که آیا بازار می‌تواند بدون حمایت این دو سهم تا سال نو به رالی صعودی خود ادامه دهد؟ در صورتی که پاسخ منفی باشد، سطوح میانگین متحرک این دو نماد به‌عنوان سیگنالی برای جهت‌گیری کلی بازار عمل خواهند کرد. در بررسی جزئیات تکنیکال، وضعیت مایکروسافت و انویدیا نزولی (Bearish) ارزیابی می‌شود و هر دو برای به دست گرفتن کنترل بازار توسط خریداران، نیازمند عبور پایدار از میانگین‌های متحرک خود هستند. در مقابل، نقاط روشنی نیز دیده می‌شود؛ اپل و آلفابت در وضعیت صعودی (Bullish) قرار دارند و اپل سطوح رکوردی جدیدی را ثبت کرده است. در همین حال، وضعیت متا (فیس‌بوک) خنثی است، زیرا قیمت آن بالاتر از میانگین ۱۰۰ ساعته اما همچنان پایین‌تر از میانگین متحرک ۲۰۰ ساعته قرار دارد و برای تقویت روند صعودی باید از سد ۶۴۸ دلار عبور کند.
آمریکا قصد دارد با هشت کشور متحد توافق‌هایی برای تقویت زنجیره تأمین مواد معدنی و تراشه‌های مورد نیاز فناوری هوش مصنوعی امضا کند. به گفته جیکوب هلبِرگ، معاون وزارت خارجه آمریکا در امور اقتصادی، این ابتکار که ریشه در تلاش‌های دولت نخست ترامپ دارد، با هدف کاهش وابستگی به چین طراحی شده است. نخستین گام این طرح، نشست ۱۲ دسامبر در کاخ سفید با حضور نمایندگان ژاپن، کره‌جنوبی، سنگاپور، هلند، بریتانیا، اسرائیل، امارات متحده عربی و استرالیا خواهد بود.
دفتر نمایندگی تجاری ایالات متحده (USTR) گزارش‌های پیشین درباره دستیابی واشنگتن و لندن به توافقی اصولی در زمینه قیمت‌گذاری دارو را تأیید کرد؛ توافقی که هدف آن تقویت سرمایه‌گذاری و امنیت زنجیره تأمین دارویی در هر دو کشور است. بر اساس جزئیات اعلام‌شده: این توافق باعث تداوم سرمایه‌گذاری شرکت‌های دارویی مستقر در بریتانیا در ایالات متحده خواهد شد. مقام‌های آمریکایی معتقدند توافق جدید به تقویت زنجیره‌های تأمین و ایجاد فرصت‌های شغلی در داخل آمریکا کمک می‌کند. دولت ایالات متحده همچنین در حال بازنگری شیوه‌های قیمت‌گذاری دارو در کشورهای دیگر شریک تجاری است. طبق مفاد این توافق، سرویس سلامت ملی بریتانیا (NHS) پذیرفته است بهای پرداختی برای داروهای جدید را حدود ۲۵ درصد افزایش دهد. در مقابل، آمریکا متعهد می‌شود اقدامی تنبیهی علیه سیاست‌های قیمت‌گذاری دارویی بریتانیا انجام ندهد و از آغاز هرگونه تحقیقات بخش ۳۰۱ در این حوزه خودداری کند. این توافق، بخشی از تلاش گسترده‌تر دولت آمریکا برای بازتعریف روابط تجاری پس از خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا و در عین حال تقویت صنعت داروسازی داخلی محسوب می‌شود.
این توافق همچنین سرمایه‌گذاری مستمر شرکت‌های دارویی بریتانیا در آمریکا را تضمین کرده است. این توافق زنجیره‌های تأمین را تقویت کرده و اشتغال در ایالات متحده را افزایش خواهد داد. نماینده تجاری ایالات متحده، گریر: «دولت ترامپ در حال بررسی شیوه‌های قیمت‌گذاری دارو توسط بسیاری از شرکای تجاری دیگر آمریکا است و امیدوار است آن‌ها نیز از طریق مذاکرات سازنده، همین مسیر را دنبال کنند.» سازمان خدمات بهداشتی ملی بریتانیا (NHS) قیمت خالص داروهای جدید را ۲۵٪ افزایش خواهد داد. سازمان خدمات بهداشتی ملی بریتانیا (NHS) باید قیمت خالصی را که برای داروهای جدید می‌پردازد، ۲۵٪ افزایش دهد.
روزنامه تایمز گزارش داد که بریتانیا و ایالات متحده در آستانه دستیابی به توافقی برای اعمال تعرفه صفر بر محصولات دارویی قرار دارند.
نخست‌وزیر بریتانیا، استارمر: وزیر خزانه‌داری ریوز در آستانه بودجه‌ریزی هیچ‌گونه گمراه‌سازی انجام نداده است استارمر تأکید کرد که در دوره پیش از بودجه، تصور می‌کردیم شاید مجبور شویم برخی وعده‌ها را نقض کنیم اما در نهایت چنین اتفاقی رخ نداد. او افزود که وزیر خزانه‌داری ریوز در روند آماده‌سازی بودجه شفاف عمل کرده است.
کاهش نرخ بهره در دسامبر هنوز «قطعی» نیست پس از آنکه مجموعه‌ای از اظهارنظرهای نسبتاً هاوکیش از سوی مقامات فدرال رزرو جریان بازار را در هفته‌های اخیر تحت فشار قرار داد، موج تازه‌ای از سخنان داویش طی روزهای گذشته ورق را برگرداند و انتظارات سیاستی را به شکل چشمگیری جابه‌جا کرد. در یک چرخش سریع، احتمال کاهش ۲۵ واحد پایه‌ای نرخ بهره در نشست ۱۰ دسامبر از حدود ۲۵ درصد به نزدیکی ۸۰ درصد صعود کرد؛ تغییری که بلافاصله در قیمت‌گذاری دارایی‌ها بازتاب یافت. بازده اوراق خزانه سقوط کرد، واکنش دلار محدود باقی ماند، اما دارایی‌های ریسکی—از سهام گرفته تا رمزارزها—بخشی از زیان‌های سنگین ماه نوامبر را جبران کردند و بار دیگر بهبود ریسک‌پذیری در بازار جریان یافت. این تغییر مسیر صرفاً نتیجه پیوستن چند «عضو داویش» جدید به جمع طرفداران کاهش نرخ نبود؛ هرچند حضور جان ویلیامز، رئیس فدرال رزرو نیویورک و یکی از اثرگذارترین اعضای کمیته، وزن این حرکت را دوچندان کرد. مهم‌تر از آن، داده‌های اقتصادی اخیر نشانه‌هایی از کندی در برخی بخش‌های اقتصاد آمریکا ارائه داده‌اند و این پرسش را دوباره مطرح کرده‌اند که آیا فدرال رزرو می‌تواند بدون به‌خطر انداختن رشد، سیاست انقباضی خود را طولانی‌تر ادامه دهد یا خیر. با این حال، نکته‌ای که جروم پاول به‌صراحت بر آن تأکید دارد همچنان پابرجاست: اعضای FOMC پیش از نشست دسامبر به تازه‌ترین داده‌های کلیدی در حوزه بازار کار و تورم دسترسی نخواهند داشت. غیبت این داده‌های پر اهمیت—آن‌هم در شرایطی که آمارهای موجود تصویر نسبتاً نامنسجمی از اقتصاد ارائه می‌دهند—بار تحلیلی داده‌های هفته پیشرو را سنگین‌تر از معمول کرده است. تقویم اقتصادی هفته آینده سرشار از گزارش‌هایی است که می‌توانند به‌سرعت توازن انتظارات را تغییر دهند؛ چه در جهت کاهش احتمال و چه در مسیر تقویت آن تا آستانه تقریباً قطعی. آیا داده‌های ISM معمای «رکود تورمی» را دوباره به صحنه بازمی‌گردانند؟ هفته پیشرو با انتشار شاخص مدیران خرید بخش تولید ISM برای نوامبر آغاز می‌شود؛ گزارشی که دو روز بعد با نسخه خدمات آن تکمیل خواهد شد و در مجموع می‌تواند پیام مهمی برای مسیر آتی سیاست پولی فدرال رزرو داشته باشد. طبق داده‌های ماه‌های اخیر، بخش تولید آمریکا از ماه مارس تاکنون در فاز انقباض قرار دارد و عمدتاً تحت‌تأثیر فضای مبهم پیرامون تعرفه‌ها و نگرانی‌ها از واکنش تلافی‌جویانه شرکای تجاری نسبت به کالاهای آمریکایی. زیرشاخص اشتغال در بخش تولید نیز نشانه‌های هماهنگ با این ضعف ساختاری را نشان می‌دهد و از فوریه تاکنون زیر سطح ۵۰ قرار داشته است؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره کاهش سرعت جذب نیروی کار در بخش‌های صنعتی را تشدید کرده است. با این حال، نکته قابل‌توجه در داده‌های اخیر ISM، سقوط قابل‌ملاحظه شاخص قیمت‌ها است؛ رقمی که از سطوح نزدیک به ۷۰ واحد تا ۵۸ واحد در اکتبر پایین آمده و تردیدهایی جدی درباره این ادعا ایجاد می‌کند که تعرفه‌ها الزاماً موجب تشدید فشارهای تورمی در بخش تولید شده‌اند. اما تصویر در بخش خدمات—بخش مسلط اقتصاد آمریکا—پیچیده‌تر و تا حدی نگران‌کننده‌تر است. شاخص قیمت‌های خدمات ISM همچنان در محدوده بسیار بالای ۷۰ واحد باقی مانده؛ سطحی که به‌روشنی نشان می‌دهد ریشه بخش مهمی از چسبندگی تورم در آمریکا عوامل داخلی و تقاضامحور است، نه شوک‌های بیرونی یا تجاری. این شکاف میان تولید و خدمات، یکی از دلایلی است که بحث «رکود تورمی خفیف» را در میان برخی اقتصاددان‌ها دوباره مطرح کرده است. در سطح فعالیت اقتصادی نیز تصویر دوگانه است: شاخص کل بخش خدمات در اکتبر با رشد سفارشات جدید به ۵۲.۴ واحد افزایش یافت، درحالی‌که PMI تولید به ۴۸.۷ واحد کاهش یافت. اگر در داده‌های ماه نوامبر بار دیگر شاهد افزایش محسوس فعالیت خدمات باشیم، این امر دست جریان‌های هاوکیش در فدرال رزرو را برای مخالفت با کاهش نرخ بهره تقویت خواهد کرد. در مقابل، لغزش خدمات به آستانه ۵۰ یا پایین‌تر می‌تواند به سرعت روایت بازار را تغییر دهد و استدلال موافقان کاهش نرخ را تقویت کند. ✔️ بیشتر بخوانید: تعرفه چیست و چگونه بر اقتصاد و سبد خرید شما اثر می‌گذارد؟ تمرکز بازار بر گزارش ADP؛ در حالی‌که انتشار آمار رسمی NFP به تعویق افتاده است در غیاب گزارش رسمی اشتغال غیرکشاورزی (گزارش NFP)—که انتشار آن برای ماه نوامبر به ۱۶ دسامبر موکول شده و داده ماه اکتبر نیز در نهایت لغو شد—چشم‌ها به‌طور طبیعی به سمت گزارش اشتغال ADP در روز چهارشنبه دوخته خواهد شد؛ گزارشی که این‌بار نقش یک «نماینده داده‌ای» برای ارزیابی سلامت بازار کار بخش خصوصی آمریکا را ایفا می‌کند. در ماه اکتبر، گزارش ADP از افزایش ۴۲ هزار شغل حکایت داشت؛ رقمی که فراتر از انتظارات بود و نشان داد بازار کار، علی‌رغم نشانه‌های پراکنده از کندی، هنوز کاملاً از رونق نیفتاده است. با این حال، درست مانند شاخص‌های ISM، هرگونه غافلگیری مثبت یا منفی در این داده می‌تواند تأثیر دوگانه‌ای بر انتظارات کاهش نرخ بهره داشته باشد و به همان اندازه بر دلار آمریکا فشار وارد کند یا آن را تقویت کند. پوشش داده‌های اشتغال این هفته محدود به ADP نخواهد بود. روز پنج‌شنبه، گزارش تعدیل نیروهای چَلِنجر (Challenger Layoffs) منتشر می‌شود و می‌تواند تصویری دقیق‌تر از روند اخراج‌ها ارائه دهد. گرچه اغلب مقامات فدرال رزرو تاکنون نسبت به موج اخیر اعلامیه‌های تعدیل نیرو بی‌تفاوت بوده‌اند و آن را تهدیدی فوری برای بازار کار نمی‌دانند، اما هر افزایش قابل‌توجه در آمار اخراج‌های ماه نوامبر می‌تواند این روایت را تغییر دهد و نگرانی‌ها نسبت به ورود بازار کار به فاز ضعف ساختاری را تشدید کند. در فضایی که داده‌های رسمی اشتغال در دسترس نیست، ترکیب ADP، آمار تعدیل نیرو و شاخص‌های ISM به‌طور جمعی نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری انتظارات سیاستی پیش از نشست دسامبر خواهد داشت. آیا گزارش PCE سپتامبر اهمیت خود را از دست داده است؟ در روز جمعه، توجه بازارها به سمت گزارش تورم PCE و شاخص‌های مصرف شخصی برای ماه سپتامبر معطوف خواهد شد. هرچند فدرال رزرو بیش از هر چیز مشتاق مشاهده داده‌های ماه نوامبر است—داده‌هایی که زمان انتشار رسمی آن‌ها هنوز مشخص نشده—اما آمار سپتامبر همچنان می‌تواند در شرایطی که مجموعه داده‌های اخیر تصویری نامنسجم و متناقض از اقتصاد ارائه می‌کنند، نقش یک «نقشه راه موقت» را برای سیاست‌گذاران ایفا کند. پیش‌بینی‌ها حکایت از آن دارند که شاخص PCE سرفصل در سپتامبر از ۲.۷ درصد به ۲.۸ درصد سالانه افزایش یافته باشد. در مقابل، PCE هسته—مهم‌ترین سنجه تورمی مورد توجه فدرال رزرو—احتمالاً بدون تغییر در سطح ۲.۹ درصد سالانه باقی مانده است. تثبیت تورم هسته در این محدوده، همان‌قدر که نشانه‌ای از فروکش‌کردن فشارهای تورمی است، می‌تواند یادآور چالش فدرال رزرو در رساندن تورم به سطح هدف ۲ درصد نیز باشد. در کنار آمار تورمی، بازارها چشم‌انتظار چند گزارش کلیدی دیگر نیز هستند: تولید صنعتی در روز چهارشنبه، سفارشات کارخانجات و نظرسنجی مقدماتی احساسات مصرف‌کننده دانشگاه میشیگان در روز جمعه. هر یک از این داده‌ها می‌تواند، در کنار گزارش PCE، تصویری روشن‌تر از سلامت اقتصاد آمریکا پیش از نشست مهم دسامبر ارائه دهد. اما اهمیت این مجموعه فراتر از اقتصاد کلان است. اگر داده‌های هفته آینده به‌طور کلی قوی‌تر از انتظار منتشر شوند و در نتیجه، بازارها احتمال کاهش نرخ بهره را تعدیل کنند، رالی اخیر وال‌استریت به‌سرعت در معرض خطر قرار خواهد گرفت. چنین وضعیتی می‌تواند امید سرمایه‌گذاران به شکل‌گیری یک رالی پایان سال موسوم به سانتا رالی را—حداقل تا قبل از نشست فدرال رزرو—کمرنگ کند. واکنش محدود دلار استرالیا؛ شاید داده‌های GDP هم معادله را تغییر ندهد در استرالیا، تازه‌ترین داده‌های تورمی عملاً جای هیچ تردیدی برای بازار باقی نگذاشته‌اند: مسیر سیاستی بانک مرکزی استرالیا (RBA) بار دیگر به‌سمت سخت‌گیری متمایل شده و انتظارات برای کاهش نرخ بهره کاملاً رنگ باخته است. نرخ تورم مصرف‌کننده در اکتبر به ۳.۸ درصد سالانه رسید—رقمی بالاتر از پیش‌بینی‌ها و به‌طور معنادار بالاتر از سقف هدف‌گذاری ۳ درصدی RBA. این افزایش تورم در کنار نشانه‌هایی از بهبود بازار کار، این پیام را به روشنی منتقل می‌کند که چشم‌انداز کاهش نرخ بار دیگر به آینده‌ای دورتر موکول شده است. در چنین شرایطی، حتی اگر داده‌های رشد اقتصادی سه‌ماهه سوم که چهارشنبه منتشر می‌شود پایین‌تر از انتظار بیاید، بعید است مسیر انتظارات سیاستی را تغییر دهد یا بازار را به سمت بازنگری جدی هدایت کند. به بیان دیگر، داده GDP پایین یا حتی یک چهره ترکیبی ضعیف احتمال بسیار کمی برای ایجاد تغییر در قیمت‌گذاری‌های سیاست پولی دارد. از منظر ارزی، چشم‌انداز دلار استرالیا (AUD) نیز به همین میزان واضح است. انتظار می‌رود دلار استرالیا واکنش چندانی به داده‌های رشد داخلی نشان ندهد و به‌جای آن عمدتاً تحت‌تأثیر عوامل فراساحلی قرار بگیرد: ریسک‌پذیری جهانی و جهت‌گیری بازارهای سهام، و مهم‌تر از آن، موج جدید PMI چین—اعم از شاخص رسمی دولت چین در روز یکشنبه، PMI تولید S&P Global در روز دوشنبه، و PMI خدمات S&P Global در روز چهارشنبه. با توجه به عمق پیوندهای تجاری میان استرالیا و چین، داده‌های چین احتمالاً عامل محرک اصلی دلار استرالیا در هفته پیشرو خواهند بود؛ نه آمارهای داخلی که ظاهراً اثر آن‌ها از قبل در قیمت‌ها لحاظ شده است. امید خریداران دلار کانادا به داده‌های اشتغال بانک مرکزی کانادا (BoC) نیز در ماه‌های اخیر ناچار شده لحن سیاستی خود را به سمت بی‌طرفی متمایل کند؛ تغییری که نشان می‌دهد فضای تصمیم‌گیری سیاست‌گذاران نه‌تنها پیچیده‌تر شده، بلکه به‌شدت به داده‌های اقتصادی آینده وابسته است. با اینکه اقتصاد کانادا همچنان زیر فشار تعرفه‌های اعمال‌شده از سوی دولت ترامپ قرار دارد، داده‌های بازار کار نشانه‌هایی از ثبات نسبی را مخابره کرده‌اند و در همین حال، شاخص‌های تورم پایه نیز در سطوحی چسبنده باقی مانده‌اند. با وجود این، در صورتی که طی ماه‌های آینده توافق تجاری مشخصی میان واشنگتن و اتاوا حاصل نشود، احتمال کاهش نرخ‌های بیشتر همچنان روی میز باقی خواهد ماند. هرچند باید توجه داشت که BoC نرخ بهره را از ابتدای سال تاکنون تا ۲.۲۵ درصد کاهش داده و همین موضوع موجب شده سیاست‌گذاران تمایل داشته باشند بخشی از ظرفیت سیاستی را برای شرایط اضطراری‌تر حفظ کنند. در چنین فضایی، مشابه فدرال رزرو، بازار کار در کنار تورم، معیار اصلی تعیین‌کننده جهت سیاستی بانک مرکزی خواهد بود. نگاه‌ها اکنون به گزارش اشتغال جمعه دوخته شده است—گزارشی که اگر نشان دهد اقتصاد برای سومین ماه پیاپی موفق به ایجاد شغل شده، می‌تواند انتظارات مربوط به کاهش ۲۵ واحد پایه‌ای نرخ بهره را بیش از پیش تضعیف کند و در نتیجه، به نفع دلار کانادا (CAD) تمام شود. به بیان دیگر، هرگونه نشانه‌ای از ترمیم پایدار در بازار کار می‌تواند BoC را ترغیب کند تا در برابر فشارهای بیرونی مقاومت بیشتری نشان دهد و این دقیقاً همان چیزی است که معامله‌گران صعودی CAD امیدوار به تحقق آن هستند. تورم منطقه یورو؛ داده‌ای که احتمالاً بازار را تکان نخواهد داد تورم در منطقه یورو برخلاف آمریکا، در حال حاضر در صدر نگرانی‌های سیاست‌گذاران قرار ندارد؛ چرا که بانک مرکزی اروپا (ECB) در ماه‌های اخیر به‌وضوح نشان داده برنامه‌ای برای تغییر جهت سیاستی—نه کاهش نرخ و نه تشدید انقباض—در آینده نزدیک ندارد. داده‌های موجود نیز از این رویکرد محتاطانه حمایت می‌کنند و تصویر نسبتاً باثباتی از روند قیمت‌ها ارائه می‌دهند. نرخ سرفصل CPI از بهار تاکنون حول و حوش ۲ درصد نوسان می‌کند؛ سطحی که در مقایسه با اهداف بلندمدت ECB، نه نگران‌کننده و نه کافی برای القای خوش‌بینی بیشتر است. بر اساس برآوردهای اولیه ماه نوامبر که قرار است روز سه‌شنبه منتشر شود، انتظار می‌رود تورم سرفصل در سطح ۲.۱ درصد ثابت بماند تا این الگوی ثبات ادامه یابد. در روز جمعه نیز انتظار نمی‌رود برآورد نهایی رشد سه‌ماهه سوم (GDP) تغییری نسبت به رقم اولیه داشته باشد؛ رقمی که رشد ۰.۲ درصدی فصلانه را نشان می‌داد و تأییدی است بر این واقعیت که منطقه یورو با وجود ضعف‌های ساختاری، همچنان از رکود کامل فاصله دارد. در بخش داده‌های مرتبط با فعالیت اقتصادی، انتشار سفارشات صنعتی آلمان و تولید صنعتی فرانسه در روز جمعه ممکن است نوسانات محدودی را در یورو ایجاد کند، اما احتمال اینکه این داده‌ها روند غالب بازار را تغییر دهند، بسیار اندک است. در افق کوتاه‌مدت تا میان‌مدت، مسیر یورو بیش از آنکه تحت‌تأثیر متغیرهای داخلی منطقه یورو قرار گیرد، به شدت وابسته به جهت‌گیری سیاست پولی فدرال رزرو و همچنین چشم‌انداز روابط تجاری آمریکا—اتحادیه اروپا خواهد بود. به‌عبارت دیگر، در حال حاضر «سیاست واشنگتن» محرک بزرگ‌تری برای یورو است تا «تحولات بروکسل». ین و نفت در جست‌وجوی محرک تازه در بازار فارکس، انتظار می‌رود جفت‌ارز دلار/ین در هفته پیشرو نسبتاً پرنوسان باقی بماند؛ نوسانی که ناشی از واگرایی چشمگیر مسیر سیاست پولی در فدرال رزرو و بانک مرکزی ژاپن (BoJ) است—واگرایی‌ای که برخلاف انتظار، هنوز نتوانسته جریان مشخصی برای ین ایجاد کند. هرچند افزایش انتظارات کاهش نرخ بهره در آمریکا طی هفته گذشته و همچنین برخی اظهارات غیرمنتظره و متمایل به انقباض از سوی مقامات BoJ، موجب شد ین اندکی ثبات پیدا کند، اما این ارز همچنان در محدوده حساس مداخله دولت ژاپن گرفتار مانده است. در چنین فضایی، داده‌های داخلی ژاپن می‌توانند نقش محرک کوتاه‌مدت را ایفا کنند. آمار بازبینی‌شده سرمایه‌گذاری شرکت‌ها در سه‌ماهه سوم که روز دوشنبه منتشر می‌شود و گزارش مخارج خانوارها برای ماه اکتبر در روز جمعه؛ در صورتی که فراتر از انتظار ظاهر شوند، می‌توانند احتمال افزایش نرخ بهره در نشست دسامبر را تقویت کنند—احتمالی که شاید به ین اجازه دهد از محدوده فعلی فاصله گرفته و نشانه‌هایی از بازگشت قدرت را نمایش دهد. اما در بازار کالا، تمرکز معامله‌گران بر نفت خام است. کشورهای عضو اوپک+ به احتمال بسیار زیاد در نشست روز یکشنبه سقف فعلی تولید را بدون تغییر حفظ خواهند کرد—تصمیمی که ادامه توقف افزایش عرضه برای سه ماه نخست سال ۲۰۲۶ را تأیید می‌کند. از آنجا که این تصمیم تا حد زیادی پیشخور شده، واکنش بازار نفت احتمالاً محدود خواهد بود. بنابراین، معامله‌گران نفت به‌جای تصمیم اوپک+، به‌طور فزاینده‌ای به سمت تحولات ژئوپلیتیک نگاه می‌کنند؛ به‌ویژه آخرین تحرکات دولت ترامپ برای ترغیب اوکراین و روسیه به توافق صلح. هرگونه نشانه‌ای از پیشرفت در مذاکرات صلح می‌تواند به‌سرعت مسیر قیمت نفت را تغییر دهد—از کاهش ریسک ژئوپلیتیک گرفته تا تأثیرگذاری بر جریان‌های عرضه و تقاضای جهانی. ✔️ بیشتر بخوانید: رکود تورمی چیست | علل، پیامدها و راه‌های مقابله با آن
گزارش‌ها نشان می‌دهد مذاکرات بریتانیا برای پیوستن به صندوق دفاعی اصلی اتحادیه اروپا به نتیجه نرسید.
