بوستیک از فدرال رزرو: داده‌های پرنوسان اشتغال، دلیل دیگری برای احتیاط فدرال رزرو است
نبض بازار رو با یک نگاه بگیر
تحلیل تکنیکال و فاندامنتال طلا و بازارها، همراه با گیجهای سنتیمنت، همیشه بهروز و در دسترس.
ورود به حساب
رمز عبور باید حداقل ۸ نویسه داشته باشد.
بوستیک از فدرال رزرو: داده‌های پرنوسان اشتغال، دلیل دیگری برای احتیاط فدرال رزرو است
هوش مصنوعی بر اقتصاد تأثیر می‌گذارد، اما اندازه‌گیری آن دشوار است. من هنوز معتقدم که بار اصلی تعرفه‌ها بر دوش صادرکنندگان خواهد افتاد. تعرفه‌ها عامل اصلی تورم نیستند.
سیاست پولی باید با چرخه تجاری هماهنگ باشد. استقلال بانک مرکزی منجر به سیاست‌گذاری بهتر می‌شود. استقلال صد در صدی برای بانک مرکزی وجود ندارد. فدرال رزرو در یک سیلوی جدا افتاده (محیط ایزوله) از جهان فعالیت نمی‌کند. ارز ذخیره بودن، یکی از بهترین چیزها در جهان است. درآمد حاصل از تعرفه‌ها به بهبود وضعیت مالی دولت کمک می‌کند. دلایلی وجود دارد که فکر کنیم سلطه مالی مسئله بزرگی نخواهد بود. نگران نیستم که تعرفه‌ها به ارزش دلار آسیب بزند. تأثیر تغییرات نرخ دلار بر تورم، مسئله اصلی نیست. برای اینکه تورم تحت تأثیر قرار گیرد، به حرکت واقعاً بزرگی در دلار نیاز است؛ و نوسانات دلار تأثیر زیادی بر سیاست پولی نداشته و نسبتاً ملایم بوده است. تعرفه‌ها امکان کاهش نرخ‌های بهره را در طول زمان فراهم می‌کنند.
اجرای سیاست پولی بدون سیاست لفظی (Forward Guidance) امکان‌پذیر است. وارش برای اعمال تغییرات ناچار خواهد بود با کمیته همکاری کند رئیس فدرال رزرو تقریباً همیشه به خواسته‌ی خود می‌رسد شایسته است که فدرال رزرو و وزارت خزانه‌داری درباره ایجاد توازن میان اهداف خود گفت‌وگو کنند.
در یک نگاه افزایش ریسک‌پذیری جهانی، فشار کوتاه‌مدت بر دلار را تشدید کرده است. تحولات ژاپن می‌تواند جریان سرمایه را از «فروش ژاپن» به «خرید ژاپن» تغییر دهد. داده‌های ضعیف بازار کار آمریکا، حساسیت دلار به گزارش اشتغال را بالا برده است. یورو و پوند هر دو از زاویه‌های متفاوت سیاسی و سرمایه‌گذاری در کانون توجه بازار هستند. در شرایطی که بازارهای جهانی هفته را با افزایش ریسک‌پذیری آغاز کرده‌اند، دلار آمریکا نشانه‌هایی از تزلزل بروز داده است. بازگشت سهام فناوری، تحولات سیاسی ژاپن و احیای روایت «تنوع‌بخشی دور از آمریکا» باعث شده معامله‌گران دوباره سناریوی فشار تدریجی بر اسکناس سبز را بررسی کنند. یوتوتایمز در این گزارش، نیروهای مؤثر بر دلار و مسیر احتمالی ارزهای اصلی را تحلیل می‌کند. دلار | نیروهای متضاد علیه اسکناس سبز دلار آمریکا هفته جدید را با ضعف آغاز کرده؛ ضعفی که حاصل همزمان عوامل بیرونی و داخلی است. از نگاه یوتوتایمز، در سمت بیرونی، فضای مثبت ریسک‌پذیری در بازارهای جهانی نقش مهمی ایفا می‌کند. شاخص نزدک هفته گذشته حدود ۲ درصد رشد کرد و بازارهای سهام جهانی نیز عملکردی مثبت داشتند؛ روندی که به‌ویژه در ژاپن برجسته بود. پیروزی قاطع حزب لیبرال دموکرات ژاپن (LDP) در انتخابات، در ابتدا این تصور را تقویت کرد که دولت با دست بازتری سیاست‌های مالی انبساطی را دنبال خواهد کرد؛ سناریویی که می‌توانست به فروش اوراق قرضه دولتی ژاپن و تضعیف ین منجر شود. با این حال، دولت ژاپن تلاش کرده این روایت را تعدیل کند و اعلام کرده کاهش موقت مالیات بر مواد غذایی نیازی به تأمین مالی از طریق بدهی جدید ندارد. یوتوتایمز با بررسی واکنش بازار به این تحولات تأکید می‌کند که ریسک اصلی اکنون تغییر روایت از «فروش ژاپن» به «خرید ژاپن» است؛ روایتی که ژاپن را به‌عنوان بازاری با اختیار سیاسی بالا برای حمایت از رشد اقتصادی معرفی می‌کند. هرچند هنوز برای قطعیت زود است، اما بازارها به‌تدریج نرخ‌های بهره بالاتری را برای بانک مرکزی ژاپن قیمت‌گذاری می‌کنند، آن هم در شرایطی که معامله‌گران نسبت به مداخله احتمالی در سطوح بالای ۱۵۸ در USDJPY هوشیار هستند. ✔️ بیشتر بخوانید: پیروزی قاطع تاکایچی و پیامدهای آن برای ین، اوراق و سهام ژاپن در داخل آمریکا نیز عوامل فشاری علیه دلار کم نیستند. داده‌های بازار کار هفته گذشته ضعیف‌تر از انتظار منتشر شدند و این موضوع، احتمال بازنگری فدرال رزرو در ارزیابی وضعیت اشتغال را افزایش داده است. تمرکز اصلی بازار در این هفته بر گزارش اشتغال ژانویه (NFP) در روز چهارشنبه است؛ جایی که اجماع بازار رشد حدود ۷۰ هزار شغل را نشان می‌دهد، اما حساسیت به غافلگیری منفی بسیار بالاست. در کنار آن، داده‌های خرده‌فروشی دسامبر و تورم ژانویه نیز می‌توانند فشار مضاعفی بر دلار وارد کنند. “ ترکیب داده‌های ضعیف داخلی و فضای مثبت ریسک‌پذیری جهانی، دلار را در موقعیتی آسیب‌پذیر قرار داده است. یوتوتایمز همزمان، گزارش بلومبرگ درباره درخواست نهاد ناظر دولتی چین از بانک‌های خصوصی برای کاهش مواجهه با اوراق خزانه‌داری آمریکا، بار دیگر روایت تنوع‌بخشی ارزی را تقویت کرده است. چین و هنگ‌کنگ تا نوامبر گذشته مجموعاً ۹۳۸ میلیارد دلار اوراق خزانه آمریکا در اختیار داشتند و مطرح شدن ریسک تمرکز در این مقطع، فشار روانی مضاعفی بر دلار وارد کرده است. «در مجموع، به نقل از تحلیلگران ING، در صورت عدم وقوع شوک منفی جدی در ریسک‌پذیری بازار، احتمال ثبت هفته‌ای نزولی برای دلار وجود دارد. شاخص دلار (DXY) هفته گذشته در محدوده ۹۸ متوقف شد و اکنون هدف اولیه بازار در محدوده ۹۷.۰۰ تا ۹۷.۰۵ ارزیابی می‌شود.» یورو | اروپا در جست‌وجوی جایگزینی معتبر جفت‌ارز EURUSD از اخبار مرتبط با چین و بازار اوراق خزانه آمریکا حمایت شده است. با وجود پراکندگی ساختاری در اروپا، این منطقه همچنان بهترین جایگزین آمریکا از نظر عمق و نقدشوندگی بازار بدهی محسوب می‌شود. رهبران اروپایی این هفته در بلژیک گرد هم می‌آیند تا درباره اصلاحات کلیدی از جمله اتحادیه پس‌انداز و سرمایه‌گذاری گفت‌وگو کنند. یوتوتایمز با اشاره به تجربه بسته محرک مالی آلمان در فوریه گذشته می‌نویسد که هرچند انتظار واکنش سریع وجود ندارد، اما تشدید نااطمینانی ژئوپلیتیکی می‌تواند اروپا را به اقدام عملی وادار کند؛ موضوعی که در صورت تحقق، به نفع یورو خواهد بود. در کوتاه‌مدت، موقعیت‌های خرید سنگین مانع اصلی ادامه رشد EURUSD هستند. داده‌های CFTC نشان می‌دهد موقعیت‌های خرید صندوق‌های اهرمی دوباره به سطوح بالای چرخه‌ای نزدیک شده‌اند. با این حال، سوگیری کوتاه‌مدت بازار همچنان حرکت به سمت محدوده ۱.۱۹۰۰ است و داده‌های اشتغال آمریکا نقش تعیین‌کننده‌ای در مسیر هفته ایفا می‌کنند. “ چرا «زیاد بودن موقعیت خرید» می‌تونه به ضرر بازار باشه؟ وقتی اکثریت معامله‌گران در موقعیت خرید یورو هستند، دیگر تقاضای جدید زیادی برای ادامه صعود وجود ندارد و این فشار خرید زیاد می‌تواند باعث توقف یا اصلاح کوتاه‌مدت EURUSD شود. یوتوتایمز پوند | سیاست در سایه فشار بازار فشارهای سیاسی بر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، در حال افزایش است. استعفای مورگان مک‌سوئینی، متحد نزدیک او، به‌دلیل نقش در انتصاب پیتر مندلسون به‌عنوان سفیر بریتانیا در آمریکا، پرسش‌هایی درباره قضاوت سیاسی استارمر ایجاد کرده است. این تحولات در حالی رخ می‌دهد که حزب کارگر در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای و محلی قرار دارد. بازارها اکنون احتمال تغییرات در رأس دولت را بررسی می‌کنند؛ سناریویی که در کنار چرخش متمایل به سیاست انبساطی در نشست اخیر بانک مرکزی انگلیس، فشار بر پوند و اوراق دولتی بریتانیا را افزایش داده است. به نقل از تحلیلگران ING، هدف اولیه EURGBP محدوده ۰.۸۷۴۰ تا ۰.۸۷۴۵ ارزیابی می‌شود و در صورت تشدید بحران سیاسی، ریسک حرکت به سمت ۰.۸۸۰۰ نیز وجود دارد. جمع‌بندی | نگاه یوتوتایمز – ۹ فوریه ۲۰۲۶ هم‌زمانی داده‌های ضعیف بازار کار آمریکا با بهبود فضای ریسک‌پذیری جهانی و احیای روایت تنوع‌بخشی ارزی، می‌تواند در کوتاه‌مدت دلار را در مسیر تضعیف تدریجی نگه دارد؛ مسیری که نتیجه نهایی آن به شدت به داده‌های اشتغال آمریکا و واکنش بازار به آن وابسته است.
در یک نگاه داوجونز جمعه برای نخستین‌بار در تاریخ بالای ۵۰,۰۰۰ واحد بسته شد. معاملات آتی S&P 500، نزدک و داوجونز در بامداد دوشنبه ۹ فوریه ۲۰۲۶ مثبت هستند. گزارش اشتغال و تورم ژانویه (به‌دلیل تعطیلی دولت با تأخیر) این هفته منتشر می‌شوند. نگاه‌ها به مسیر نرخ بهره و نقش احتمالی کوین وارش در فدرال رزرو دوخته شده است. در شروع معاملات این هفته، وال‌استریت بعد از یک رالی تاریخی حالا در نقطه‌ای حساس ایستاده است؛ جایی که داوجونز برای اولین‌بار در تاریخ بالای ۵۰ هزار واحد بسته شده و معاملات آتی سهام آمریکا در شامگاه یکشنبه و بامداد امروز دوشنبه ۹ فوریه ۲۰۲۶ دوباره سبز شده‌اند. حالا سؤال اصلی برای بازار این است: آیا این رالی می‌تواند در برابر سیل داده‌های اقتصادی و گزارش‌های درآمدی این هفته دوام بیاورد یا نه؟ معاملات آتی S&P 500 حدود ۰.۴٪، نزدک ۱۰۰ حدود ۰.۶٪ و داوجونز حدود ۰.۲٪ رشد کرده‌اند؛ نشانه‌ای از آنکه سرمایه‌گذاران فعلاً ترجیح می‌دهند روی سناریوی ادامه رالی حساب باز کنند. این حرکت پس از آن رخ می‌دهد که داوجونز جمعه گذشته بیش از ۱۲۰۰ واحد (حدود ۲.۵٪) جهش کرد و برای نخستین‌بار در تاریخ بالای ۵۰ هزار واحد بسته شد؛ در حالی که S&P 500 و نزدک هم حدود ۲٪ بالا رفتند و بخشی از فشار فروش سنگین هفته قبل را جبران کردند. هفته گذشته، سهام تکنولوژی و به‌ویژه شرکت‌های نرم‌افزاری زیر فشار بودند؛ دلیل اصلی هم نگرانی از موج جدید هزینه‌های سنگین در حوزه هوش مصنوعی بود. آمازون، گوگل، متا و مایکروسافت در مجموع برنامه‌ریزی کرده‌اند ۶۵۰ میلیارد دلار برای توسعه زیرساخت و مدل‌های هوش مصنوعی هزینه کنند؛ رقابتی پرهزینه که هنوز برنده مشخصی ندارد و همین، بخشی از بازار را نگران کرده است. اما این‌بار رالی بازار درست در آستانه یک «هفته داده‌محور» قرار گرفته است. به‌دلیل تعطیلی جزئی دولت آمریکا، انتشار گزارش اشتغال ژانویه به چهارشنبه موکول شده؛ گزارشی که پس از داده ضعیف ADP (افزایش فقط ۲۲ هزار شغل در برابر ۱۴۰ هزار سال قبل) انتظارات را پایین آورده است. جمعه هم نوبت شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) ژانویه است که آن هم با تأخیر منتشر می‌شود و می‌تواند انتظارات تورمی و مسیر نرخ بهره را دوباره جابه‌جا کند. در کنار داده‌ها، این هفته گزارش‌های درآمدی شرکت‌هایی مثل کوکاکولا، مک‌دونالد، سیسکو و ON Semiconductor هم زیر ذره‌بین است؛ چون می‌تواند تصویر دقیق‌تری از وضعیت مصرف، حاشیه سود و سرمایه‌گذاری در بخش تکنولوژی و نیمه‌هادی‌ها ارائه دهد. در پس‌زمینه همه این‌ها، یک متغیر مهم دیگر هم وجود دارد: آینده سیاست پولی فدرال رزرو تحت ریاست احتمالی کوین وارش، گزینه پیشنهادی دونالد ترامپ برای جانشینی جروم پاول. وارش به‌عنوان یک چهره متمایل به سیاست‌های انقباضی شناخته می‌شود و سابقه حضور در فدرال رزرو در بحران ۲۰۰۸ را دارد، اما جالب اینجاست که با وجود نامزدی او، شاخص دلار از زمان روی کار آمدن ترامپ حدود ۱۰٪ پایین‌تر آمده و واکنش بازار فارکس به این انتصاب، کوتاه‌مدت و محدود بوده است. به گفته‌ی منابع یوتوتایمز، برای سرمایه‌گذاران، ترکیب این عوامل یعنی: بازاری که از یک‌سو روی ادامه رالی و رکوردشکنی حساب می‌کند، و از سوی دیگر می‌داند که تنها چند گزارش کلیدی می‌تواند جهت انتظارات نرخ بهره، ارزش دلار و اشتهای ریسک را به‌سرعت تغییر دهد.
در یک نگاه کوین وارش خواستار بازنگری در توافق فدرال رزرو–خزانه‌داری شده است. بازارها نگران تضعیف استقلال پولی و افزایش ریسک‌های تورمی هستند. خرید بیشتر اوراق کوتاه‌مدت می‌تواند منحنی بازدهی را فشرده کند اما نوسانات را افزایش دهد. نزدیکی بیشتر فدرال رزرو و خزانه‌داری ممکن است جایگاه دلار را به‌عنوان دارایی امن تضعیف کند. پیشنهاد کوین وارش برای بازنگری در رابطه فدرال رزرو و خزانه‌داری آمریکا، موجی از نگرانی در بازارهای مالی ایجاد کرده است. در حالی که برخی آن را گامی برای شفاف‌سازی سیاست‌های ترازنامه‌ای می‌دانند، منتقدان هشدار می‌دهند که این نزدیکی می‌تواند استقلال پولی را تضعیف کرده، مسیر تورم را تغییر دهد و جایگاه دلار را به‌عنوان دارایی امن به خطر اندازد. وارش خواستار بازنگری در اصول توافق تاریخی سال ۱۹۵۱ شده؛ توافقی که پس از جنگ جهانی دوم، استقلال بانک مرکزی را با لغو سقف بازدهی اوراق دولتی احیا کرد. او معتقد است که مرزهای تعیین‌شده در آن توافق، طی سال‌های اخیر و پس از بحران مالی جهانی و همه‌گیری کرونا، با خریدهای گسترده اوراق توسط فدرال رزرو تضعیف شده‌اند. اما نبود جزئیات مشخص در این پیشنهاد، سرمایه‌گذاران را نگران کرده است. نه وارش و نه وزیر خزانه‌داری، اسکات بسنت، هنوز چارچوب دقیقی ارائه نکرده‌اند. وارش تنها اشاره کرده که چارچوب جدید می‌تواند اهداف ترازنامه‌ای فدرال رزرو را با برنامه‌های انتشار اوراق خزانه‌داری هماهنگ‌تر کند. با هزینه‌های بهره‌ای فدرال که به نزدیکی ۱ تریلیون دلار رسیده و با فشارهای علنی ترامپ برای در نظر گرفتن هزینه‌های بدهی در سیاست‌گذاری پولی، بازارها این نزدیکی را پرریسک می‌دانند. منتقدان هشدار می‌دهند که حتی یک توافق محدود می‌تواند به‌عنوان گامی به‌سوی کنترل ضمنی منحنی بازدهی تلقی شود. هم‌راستایی ترازنامه فدرال رزرو با نیازهای تأمین مالی خزانه‌داری، به‌نوعی پیوند سیاست پولی با کسری بودجه خواهد بود؛ دقیقاً همان چیزی که توافق ۱۹۵۱ برای جلوگیری از آن طراحی شده بود. برخی تحلیلگران می‌گویند این تغییر ممکن است به‌صورت عملیاتی با افزایش خرید اوراق کوتاه‌مدت (Treasury bills) توسط فدرال رزرو آغاز شود؛ اقدامی که به خزانه‌داری اجازه می‌دهد انتشار اوراق بلندمدت را محدود کند و فشار بر بازدهی‌های بلندمدت را کاهش دهد. نشانه‌هایی از این روند هم‌اکنون در بازار دیده می‌شود. اما پیامدهای این تغییر پیچیده است. اتکای بیشتر به اوراق کوتاه‌مدت، ریسک تمدید بدهی و نوسانات هزینه‌های تأمین مالی دولت را افزایش می‌دهد. همچنین، اگر بازارها تصور کنند فدرال رزرو به‌طور ساختاری متعهد به جذب بدهی‌های دولتی است، انتظارات تورمی ممکن است افزایش یابد، نوسانات بازار اوراق تشدید شود و جایگاه دلار به‌عنوان دارایی امن تضعیف گردد. برخی ناظران معتقدند وارش از مرز استقلال عبور نخواهد کرد. حامیان او می‌گویند هدفش شفاف‌سازی و تعریف دقیق‌تر خطوط قرمز در خریدهای اضطراری دارایی‌هاست. اما منتقدان هشدار می‌دهند که این تغییرات تدریجی می‌تواند به‌نوعی هماهنگی پنهان تبدیل شود؛ به‌ویژه اگر نهادهایی مانند فنی‌می و فردی‌مک نیز در تلاش برای کنترل هزینه‌های تأمین مالی وارد شوند. چه این توافق رسمی شود یا نه، بازارها خود را برای رابطه‌ای نزدیک‌تر میان فدرال رزرو و خزانه‌داری در دوران وارش آماده می‌کنند. هرچند هدف اعلام‌شده کاهش نوسانات و هزینه‌های تأمین مالی است، اما تجربه تاریخی نشان می‌دهد که تداخل نقش‌های پولی و مالی، ریسک‌های بلندمدتی برای اعتماد به استقلال بانک مرکزی در پی دارد.
در یک نگاه دونالد ترامپ با انتصاب کوین وارش به ریاست فدرال رزرو، به‌دنبال نرخ‌های بهره پایین‌تر است؛ مسیری که پیش‌تر برای چند رئیس‌جمهور آمریکا پرهزینه بوده است. تاریخ نشان می‌دهد رؤسای فدرال رزرو یا با تسلیم در برابر فشار سیاسی تورم می‌سازند، یا در برابر رئیس‌جمهور می‌ایستند. تجربه ترومن، نیکسون و کارتر نقشه راهی از سناریوهای محتمل پیش‌روی وارش ترسیم می‌کند. دونالد ترامپ با انتخاب رئیس جدید فدرال رزرو، این بار نیز بر این باور است که می‌تواند از طریق این انتصاب، مسیر سیاست پولی را به سمت نرخ‌های بهره پایین‌تر هدایت کند. اما تاریخ فدرال رزرو نشان می‌دهد چنین محاسبه‌ای، بیش از آنکه تضمین‌کننده موفقیت باشد، اغلب به نتایجی پیش‌بینی‌نشده و حتی پرهزینه منجر شده است. ترامپ، کِوین وارش را به‌عنوان رئیس جدید فدرال رزرو برگزیده است؛ انتخابی که به‌زعم او می‌تواند کاهش نرخ‌های بهره را به همراه داشته باشد. با این حال، تجربه سه رئیس‌جمهور پیشین آمریکا نشان می‌دهد که تلاش برای «قابل‌پیش‌بینی‌کردن» رئیس فدرال رزرو، معمولاً به سه مسیر متفاوت ختم شده است و هر سه، برای کاخ سفید ناخوشایند بوده‌اند. در یک سناریو، رئیس فدرال رزرو دقیقاً همان کاری را انجام می‌دهد که رئیس‌جمهور انتظار دارد: کاهش شدید نرخ بهره. نتیجه می‌تواند تحریک بیش‌ازحد اقتصاد و بازگشت تورم باشد؛ همان مسیری که ریچارد نیکسون با همراهی آرتور برنز طی کرد. در سناریویی دیگر، رئیس منصوب‌شده وفادار باقی می‌ماند، اما در متقاعد کردن سایر اعضای کمیته سیاست‌گذاری ناتوان است؛ تجربه‌ای که جیمی کارتر با ویلیام میلر از سر گذراند. و در سناریوی سوم، رئیس فدرال رزرو به‌تدریج استقلال نهادی خود را بازیافته و حتی در تقابل مستقیم با خواست رئیس‌جمهور، نرخ‌ها را افزایش می‌دهد؛ درسی که هری ترومن در دوران ویلیام مک‌چسنی مارتین آموخت. این سه تجربه تاریخی، نقشه راهی روشن از مسیرهای احتمالی پیش‌روی ریاست وارش بر فدرال رزرو ترسیم می‌کند مسیرهایی که نه‌تنها برای ترامپ، بلکه برای اقتصاد آمریکا تعیین‌کننده خواهند بود و در این مقاله از یوتوتایمز به آن خواهیم پرداخت. ترامپ در شام سالانه باشگاه آلفالفا در واشنگتن، بدون پرده‌پوشی انتظارات خود را از وارش بیان کرد. او با لحنی طنزآمیز، اما معنادار، از وارش خواست بایستد و سپس گفت در صورتی که موفق به کاهش نرخ‌ها نشود، از او شکایت خواهد کرد. این شوخی، با توجه به حملات علنی ترامپ به رئیس فعلی فدرال رزرو، جروم پاول از جمله اشاره به تحقیقات کیفری وزارت دادگستری، بار سیاسی سنگینی داشت. پاول، که خود در سال ۲۰۱۸ توسط ترامپ منصوب شده بود، در همان مراسم حضور داشت. نیکسون و برنز؛ وقتی سیاست پولی قربانی سیاست انتخاباتی شد این نخستین‌بار نبود که یک رئیس‌جمهور، با زبان طنز، انتظارات خود از رئیس آینده فدرال رزرو را علنی می‌کرد. در مراسم تحلیف آرتور برنز در سال ۱۹۷۰، ریچارد نیکسون با اشاره به تشویق حضار گفت: «این تشویق، نوعی رأی ایستاده از پیش برای کاهش نرخ بهره و افزایش نقدینگی است.» برنز، سال‌ها مشاور اقتصادی نزدیک نیکسون بود و رئیس‌جمهور نیز تلاشی برای پنهان‌کردن انتظارات خود انجام نداد. نیکسون در همان مقطع اظهار داشت: «من برای استقلال او احترام قائلم؛ اما امیدوارم به‌طور مستقل به این نتیجه برسد که دیدگاه‌های من همان‌هایی است که باید دنبال شوند.» برنز، در عمل، مطابق خواست کاخ سفید حرکت کرد. او در آستانه انتخابات ۱۹۷۲ نرخ‌های بهره را در سطحی پایین نگه داشت تا فضای اقتصادی مساعدی برای دولت ایجاد شود. نتیجه، جهشی سریع در تورم بود؛ نرخ تورم که در آن سال کمتر از ۴ درصد بود، تا سال ۱۹۷۴ به بیش از ۱۲ درصد رسید. در واکنش، فدرال رزرو ناچار شد سیاستی انقباضی و تهاجمی در پیش بگیرد. نرخ‌ها به‌سرعت افزایش یافت و اقتصاد آمریکا وارد رکودی سنگین شد؛ رکودی که همزمان با بحران واترگیت و استعفای نیکسون، فضای سیاسی و اقتصادی کشور را تیره‌تر کرد. هرچند در ادامه، تورم تا حدی مهار شد، اما بانک مرکزی بار دیگر دچار تردید شد و از ادامه سیاست سخت‌گیرانه عقب‌نشینی کرد. این عقب‌نشینی، به بازگشت فشارهای تورمی انجامید و دستاوردهای مهار تورم را به‌تدریج تضعیف کرد. “ «ناکامی برنز، امروز به یکی از نمونه‌های کلاسیک مداخله سیاسی در سیاست پولی تبدیل شده است؛ نمونه‌ای که همواره به‌عنوان هشدار در محافل اقتصادی مطرح می‌شود. » محمد زمانی با این حال، تجربه او تنها الگوی شکست نیست. مسیر دو رئیس دیگر فدرال رزرو (ویلیام میلر و ویلیام مک‌چسنی مارتین) از جهاتی حتی آموزنده‌تر است؛ زیرا نشان می‌دهد یک رئیس فدرال رزرو می‌تواند رئیس‌جمهور را ناامید کند، حتی زمانی که تورم عامل اصلی بحران نباشد. کارتر و میلر؛ شکست در مدیریت اجماع زمانی که جیمی کارتر در پایان سال ۱۹۷۷ جی. ویلیام میلر را به ریاست فدرال رزرو منصوب کرد، تصور می‌کرد مدیری باتجربه از دنیای شرکت‌های بزرگ را به خدمت گرفته است؛ مدیری که بتواند در هماهنگی کامل با دولت عمل کند. میلر بیش از یک دهه مدیرعامل هلدینگ صنعتی Textron بود و سابقه‌ای موفق در بخش خصوصی داشت. اما او خیلی زود دریافت که فرهنگ تصمیم‌گیری در فدرال رزرو با فضای مدیریتی شرکت‌های بزرگ تفاوت بنیادین دارد. در یکی از نخستین جلسات خود، میلر برخلاف اکثریت اعضا، با افزایش نرخ بهره مخالفت کرد؛ تصمیمی که به‌سرعت اعتماد اعضای کمیته به رهبری او را تضعیف کرد. نانسی تیترز، از اعضای وقت هیئت‌مدیره فدرال رزرو، سال‌ها بعد در مصاحبه‌ای با این نهاد در سال ۲۰۰۸ گفت: «بیل میلر، به‌ویژه در چهار یا پنج ماه اول، دوران بسیار دشواری داشت، چون هرگز به این موضوع فکر نکرده بود که برای پیشبرد سیاست‌ها باید اکثریت آرا را به دست بیاورد. او تصور می‌کرد می‌تواند به ما بگوید چه کنیم و ما هم اجرا کنیم. اما واکنش ما این بود: “واقعاً؟”» پس از ۱۷ ماه، کارتر وزیر خزانه‌داری خود را کنار گذاشت و میلر را به آن سمت منتقل کرد؛ تغییری که به او امکان داد فرد مناسب‌تری را برای ریاست فدرال رزرو انتخاب کند. گزینه جدید، پل ولکر بود؛ مدیری که با افزایش شدید نرخ‌های بهره، موفق شد تورم افسارگسیخته را مهار کند. اما این سیاست سخت‌گیرانه، اقتصاد آمریکا را وارد رکودی عمیق کرد رکودی که در نهایت به پایان دوران ریاست‌جمهوری کارتر انجامید. در مقایسه با میلر، کوین وارش با مزایای قابل‌توجهی وارد فدرال رزرو شده است. او پنج سال در دوران بحران مالی جهانی عضو هیئت‌مدیره بود و با سازوکارهای درونی این نهاد آشنایی دارد؛ تجربه‌ای که میلر هرگز از آن برخوردار نبود. با این حال، وارش نیز با نسخه‌ای متفاوت از همان مشکل میلر روبه‌روست. او سال‌ها به‌عنوان یک «چهره انقباضی» شناخته می‌شد و بارها هشدار داده بود که سیاست پولی آسان می‌تواند به تورم منجر شود. اکنون اما، ریاست فدرال رزرو را با حمایت رئیس‌جمهور به دست آورده که انتظار کاهش نرخ بهره دارد در شرایطی که تورم همچنان بالاتر از هدف ۲ درصدی بانک مرکزی قرار دارد. اگر وارش بدون پشتوانه روشن اقتصادی بر کاهش نرخ‌ها اصرار کند، ممکن است با تردید همکاران خود در کمیته بازار آزاد فدرال رزرو روبه‌رو شود؛ تردیدی نسبت به اینکه آیا چرخش او از «سیاست انقباضی» به «سیاست انبساطی» واقعاً مبتنی بر تحلیل است یا صرفاً سیاسی. ویلیام دادلی، رئیس پیشین فدرال رزرو نیویورک که سال‌ها با وارش همکاری داشت، در این‌باره می‌گوید: «او فردی بسیار مسلط و بااعتمادبه‌نفس است. اما فکر می‌کنم در ابتدای کار برای جلب اعتماد بدنه فدرال رزرو و اعضای کمیته، با مشکل مواجه خواهد شد؛ چون برخی از ایده‌های سیاستی‌اش هنوز به‌اندازه کافی پخته نشده‌اند.» نمونه‌ای از این تناقض‌ها به سال ۲۰۱۰ بازمی‌گردد؛ زمانی که وارش به برنامه خرید گسترده اوراق قرضه معروف به تسهیل کمی یا QE، رأی مثبت داد، اما تنها چند روز بعد در یادداشتی مطبوعاتی، همان تصمیم را زیر سؤال برد. سال‌ها بعد نیز، زمانی که او سیاست‌های فدرال رزرو را «مبهم و بی‌ثبات» توصیف کرد، با واکنش تند نیل کشکاری، رئیس فدرال رزرو مینیاپولیس، مواجه شد. کشکاری در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «کوین، رأی‌دادن به QE و بعد انتقاد از آن، معنای واقعی سردرگمی و بی‌ثباتی است.» نکته قابل‌توجه آنکه کشکاری در سال جاری یکی از اعضای دارای حق رأی کمیته سیاست‌گذاری پولی است، موضوعی که می‌تواند وزن این اختلاف‌نظرها را در تصمیم‌گیری‌های آینده افزایش دهد. ✔️ بیشتر بخوانید: منتقد دیروز، رئیس امروز؛ وارش چگونه سکان سیاست پولی آمریکا را در دست گرفت؟ ترومن و مارتین؛ وقتی استقلال بر وفاداری غلبه می‌کند تاریخ، سناریوی سومی را نیز پیش روی ریاست کوین وارش قرار می‌دهد: موفقیت در مدیریت فدرال رزرو، همراه با ناامیدکردن رئیس‌جمهور. این همان مسیری است که هری ترومن با ویلیام مک‌چسنی مارتین جونیور تجربه کرد. تا سال ۱۹۵۱، فدرال رزرو عملاً زیر نفوذ وزارت خزانه‌داری فعالیت می‌کرد. در همان سال، توافقی میان دولت و بانک مرکزی منعقد شد که به این وابستگی پایان داد و استقلال نهادی فدرال رزرو را تثبیت کرد. همزمان با این توافق، رئیس وقت بانک مرکزی استعفا داد و ترومن، مارتین یکی از مقامات وزارت خزانه‌داری و از معماران اصلی این توافق را به‌عنوان جانشین او منصوب کرد. در واشنگتن و وال‌استریت، برداشت اولیه این بود که اگرچه فدرال رزرو در ظاهر پیروز شده، اما در عمل بازنده نهایی است؛ چراکه وزارت خزانه‌داری حالا «مرد خود» را بر رأس بانک مرکزی نشانده بود. روایت منتشرشده توسط فدرال رزرو ریچموند نیز بازتاب‌دهنده همین نگاه بود. اما مارتین خیلی زود نشان داد که قرار نیست مهره‌ای مطیع باشد. در دیداری در کاخ سفید، پیش از آنکه پیشنهاد رسمی ریاست به او داده شود، ترومن از مارتین پرسید آیا متعهد می‌شود نرخ‌های بهره را ثابت نگه دارد یا نه. پاسخ مارتین منفی بود. او هشدار داد که بدون اتخاذ سیاست‌های مالی و اقتصادی مسئولانه، افزایش نرخ بهره اجتناب‌ناپذیر خواهد بود: «بازارها منتظر پادشاهان، نخست‌وزیران، رؤسای‌جمهور، وزرای خزانه‌داری یا رؤسای فدرال رزرو نمی‌مانند.» این نقل‌قول، بعدها در زندگینامه‌ای به قلم رابرت پی. برمنر ثبت شد. با وجود این موضع‌گیری صریح، ترومن مارتین را منصوب کرد و خیلی زود از تصمیم خود پشیمان شد. فدرال رزرو مسیر افزایش نرخ بهره را ادامه داد و مارتین بعدها جمله‌ای را وارد ادبیات سیاست پولی کرد که به نماد استقلال بانک مرکزی بدل شد: «وظیفه فدرال رزرو این است که درست زمانی که مهمانی اوج می‌گیرد، ظرف نوشیدنی را جمع کند.» روابط آن دو به‌سرعت تیره شد. در یکی از دیدارهای تصادفی در خیابان در سال ۱۹۵۲، مارتین به رئیس‌جمهور سلام کرد و ترومن تنها با یک کلمه پاسخ داد: «خائن!» مارتین در مجموع ۱۹ سال بر رأس فدرال رزرو باقی ماند و در دوران چهار رئیس‌جمهور دیگر نیز خدمت کرد. دفاع زودهنگام او از استقلال بانک مرکزی و در مقابل، عقب‌نشینی بعدی آرتور برنز در برابر فشار سیاسی، به بخشی از حافظه نهادی فدرال رزرو تبدیل شده است. وارش، خود در دوران عضویت در هیئت‌مدیره، بارها بر همین آموزه‌ها تأکید کرده بود. او در سخنرانی سال ۲۰۱۰ درباره استقلال بانک مرکزی گفت: «تنها محبوبیتی که یک بانکدار مرکزی باید به‌دنبال آن باشد—اگر اصلاً باشد—در کتاب‌های تاریخ است.» اکنون، وارش در موقعیتی قرار گرفته که بیش از هر زمان دیگر به راه رفتن روی طناب شباهت دارد. دلیپ سینگ، مقام پیشین فدرال رزرو نیویورک و مشاور اقتصادی دولت بایدن، می‌گوید: «او صادقانه به استقلال و اعتبار فدرال رزرو متعهد است. این یک باور واقعی در شخصیت اوست.» اما همین تعهد، می‌تواند او را در تقابل با دونالد ترامپ قرار دهد و در آن صورت، وارش ممکن است به سرنوشت جروم پاول دچار شود. به گفته سینگ: «همه‌چیز به نحوه مدیریت رابطه در پشت درهای بسته بستگی دارد. اگر اختلاف‌ها علنی شود، بازی تمام است.» ترامپ، حتی پیش از اعلام رسمی انتخاب وارش، در نشست اخیر مجمع جهانی اقتصاد به این پدیده اشاره کرده بود: «شگفت‌انگیز است که آدم‌ها وقتی این سمت را می‌گیرند، چقدر تغییر می‌کنند.» جمله‌ای که اکنون، بیش از هر زمان دیگر، می‌تواند به‌عنوان پیش‌درآمدی بر فصل تازه رابطه کاخ سفید و فدرال رزرو تلقی شود. ✔️ بیشتر بخوانید: از خون نهنگ تا برق ارزان؛ چرا هوش مصنوعی ادامه همان مسیر تاریخی است بر اساس جمع‌بندی تیم UtoTimes، تجربه تاریخی روابط پرتنش میان کاخ سفید و فدرال رزرو نشان می‌دهد که ریاست این نهاد، بیش از آنکه تابع خواست سیاسی باشد، آزمونی برای حفظ اعتبار نهادی و استقلال حرفه‌ای است. مسیر پیش‌روی کوین وارش نیز در همین چارچوب تعریف می‌شود: یا همسو با انتظارات دونالد ترامپ حرکت کند و ریسک بی‌ثباتی اقتصادی را بپذیرد، یا بر استقلال بانک مرکزی پای بفشارد و وارد مرحله‌ای پرهزینه از تنش سیاسی شود. تاریخ نشان داده است که رؤسای فدرال رزرو، دیر یا زود، ناچارند میان محبوبیت کوتاه‌مدت و اعتبار بلندمدت یکی را انتخاب کنند انتخابی که نه‌تنها سرنوشت حرفه‌ای آنان، بلکه مسیر اقتصاد آمریکا را نیز شکل می‌دهد. لطفا نظر و سوالات خود را درباره این مقاله ارسال کنید تا کارشناسان ما به شما پاسخ دهند.
نمی‌خواهم شاهد تضعیف بیشتر در بازار کار باشم. انتظارات لنگرشده (تثبیت‌شده) نشان می‌دهد که فدرال رزرو همچنان در مورد هدف تورمی خود، اعتبار دارد. زمانی که تأثیر تعرفه‌ها بر کالاها کامل شود، تورم کلی باید فروکش کند. نرخ فعلی می‌تواند در حالی که تورم در مسیر کاهش است، از بازار کار حمایت کند.
بازار کار تحت تأثیر کاهش تقاضا و محدودیت‌های مهاجرتی، با نشانه‌هایی از ضعف همراه شده است. انتظار می‌رود اقتصاد آمریکا در سال جاری حدود ۲.۲ درصد رشد کند. شرایط بازار کار به سمت تعادل با محیط «استخدام پایین و تعدیل محدود» حرکت کرده است. با وجود برخی ریسک‌های صعودی، فشارهای تورمی در مسیر کاهش قرار دارند. سیاست پولی در حال حاضر در وضعیتی نزدیک به حالت خنثی ارزیابی می‌شود. شاخص قیمت مصرف‌کننده شخصی (PCE) احتمالاً در ماه دسامبر رشد سالانه ۲.۹ درصدی ثبت کرده است. تعرفه‌ها عامل اصلی تورم در سال ۲۰۲۵ بودند و انتظار می‌رود فشارهای قیمتی در سال ۲۰۲۶ کاهش یابد. افزایش بهره‌وری می‌تواند به مهار فشارهای تورمی کمک کند. اثر تعرفه‌ها بیشتر به‌صورت یک جهش مقطعی در سطح قیمت‌ها ارزیابی می‌شود. بازار کار در حال تثبیت است و تورم به سمت تعدیل حرکت می‌کند. تعهد قوی فدرال رزرو به ثبات قیمتی، ریسک‌های تورمی را کاهش داده است.
سیاست‌گذاران باید به‌طور همزمان بر هر دو مأموریت فدرال رزرو، یعنی کنترل تورم و حفظ اشتغال، تمرکز داشته باشند. فضای فعلی بازار کار با استخدام و تعدیل محدود همراه است، اما ممکن است به‌سرعت به دوره‌ای با کاهش شدید استخدام و افزایش اخراج‌ها تبدیل شود. در حالی که کسب‌وکارها با خوش‌بینی محتاطانه به آینده نگاه می‌کنند، نگرانی در میان نیروی کار همچنان بالاست.
فضای کلی اقتصادی در حوزه تحت پوشش فدرال رزرو آتلانتا، همراه با خوش‌بینی محتاطانه ارزیابی می‌شود. نگرانی‌ها درباره فشارهای تورمی نباید از کانون توجه سیاست‌گذاران خارج شود. احتمالاً تا ماه‌های آوریل یا مه، داده‌های اقتصادی سیگنال‌های شفاف‌تری ارائه خواهند داد. حفظ سیاست پولی در وضعیت محدودکننده، برای بازگرداندن تورم به سطح ۲ درصدی ضروری است. ساختار اقتصاد آمریکا برای مدتی طولانی، حتی پیش از دوران کرونا، به‌صورت «K شکل» عمل کرده است.
در یک نگاه داده‌های ضعیف اشتغال آمریکا، انتظارات نرخ بهره فدرال رزرو را عقب راند. دلار در فضای احتیاطی بازار، از ایفای نقش پناهگاه امن بازماند. بانک مرکزی اروپا مانعی برای ادامه تقویت یورو ایجاد نکرد. پوند انگلیس زیر فشار سیاست داخلی و احتمال کاهش نرخ بهره قرار گرفت. در ۶ فوریه ۲۰۲۶، بازار فارکس تحت تأثیر داده‌های ضعیف بازار کار آمریکا وارد فاز تازه‌ای از بازنگری انتظارات شدند. همان‌طور که یوتوتایمز گزارش می‌دهد، کاهش احتمال ادامه سیاست انقباضی فدرال رزرو باعث شده دلار نتواند نقش سنتی خود به‌عنوان دارایی امن را ایفا کند؛ موضوعی که همزمان به تقویت یورو و افزایش فشار بر پوند انگلیس انجامیده است. دلار آمریکا | آرامش موقت بازارها، اما بدون پشتوانه قوی در معاملات روز پنج‌شنبه ۵ فوریه، نشانه‌هایی از آرامش نسبی به بازارهای مالی بازگشت؛ فلزات گران‌بها اندکی افزایش یافتند، بازار سهام از کف‌های اخیر فاصله گرفت و بیت‌کوین نیز با ورود خریداران همراه شد. با این حال، این آرامش بیش از آنکه بازتابی از قدرت داده‌های اقتصادی آمریکا باشد، نتیجه تعدیل انتظارات بازار نسبت به مسیر آتی سیاست پولی فدرال رزرو است. چرا دلار نتوانست تقویت شود؟ افت حدود ۱۲ نقطه پایه‌ای نرخ OIS دلار برای افق یک‌ساله نزدیک شدن نرخ سیاستی فدرال رزرو به پایین محدوده برآوردی نرخ خنثی تضاد آشکار داده‌های ضعیف بازار کار با گزارش «کتاب بژ» فدرال رزرو نکته کلیدی بازار: تمرکز سرمایه‌گذاران اکنون بر گزارش اشتغال غیرکشاورزی آمریکا (NFP) در هفته آینده است؛ گزارشی که می‌تواند جهت کوتاه‌مدت دلار را مشخص کند. سهام فناوری | نقطه شکننده اعتماد سرمایه‌گذاران بازار سهام آمریکا، به‌ویژه در بخش فناوری، همچنان در وضعیت حساسی قرار دارد. نسبت‌های قیمت به سود تعدیل‌شده شاخص S&P 500 در سطوح تاریخی بالا باقی مانده و بخش بزرگی از سرمایه‌گذاران نهادی، کاملاً در بازار حضور دارند. نگاه‌ها به کجاست؟ سهام انویدیا به‌عنوان نماد اصلی رالی هوش مصنوعی محدوده حمایتی حساس ۱۶۴ تا ۱۶۹ دلار احتمال تشدید نوسانات در صورت شکست این سطح تکنیکال “ «هم‌زمانی ریسک‌های موجود در بازار سهام فناوری با عدم تقویت دلار، بیانگر احتیاط بالای سرمایه‌گذاران در فضای فعلی بازار است.» یوتوتایمز یورو | حمایت ضمنی ECB از ادامه روند صعودی بانک مرکزی اروپا در تازه‌ترین موضع‌گیری خود تأکید کرده که تقویت یورو، تهدیدی فوری برای سیاست پولی محسوب نمی‌شود. کریستین لاگارد، رئيس بانک مرکزی اروپا اعلام کرده اثر افزایش نرخ ارز از مدت‌ها پیش در سناریوی پایه بانک مرکزی اروپا (ECB) لحاظ شده است. پیام این موضع برای بازار تثبیت EURUSD بالای سطح ۱.۱۸ حفظ حمایت کلیدی ۱.۱۷۷۰ افزایش احتمال فروش دلار در فیکس‌های بزرگ ارزی داده‌های اقتصادی اخیر آلمان—از جمله افت تولید صنعتی و بهبود تراز تجاری—تصویر روشنی ارائه نمی‌دهند، اما فعلاً مانع ادامه حمایت از یورو نشده‌اند. پوند انگلیس | فشار همزمان سیاست و نرخ بهره بانک مرکزی انگلیس با رأی نزدیک ۵ به ۴ برای حفظ نرخ بهره، بازارها را غافلگیر کرد. این موضع داویش‌تر از انتظار، احتمال کاهش نرخ بهره در ماه مارس را افزایش داده است. چرا پوند در موقعیت ضعف است؟ تردید بازار در قیمت‌گذاری دو مرحله کاهش نرخ بهره در سال ۲۰۲۶ ریسک‌های سیاسی پیرامون دولت استارمر افزایش بازده اوراق ۳۰ساله، برخلاف پیام سیاست‌گذار پولی چشم‌انداز کوتاه‌مدت نشان می‌دهد جفت‌ارز EURGBP می‌تواند به سمت محدوده ۰.۸۸ متمایل شود. جمع‌بندی | ارزیابی یوتوتایمز از بازار فارکس در مجموع، تحولات ۶ فوریه ۲۰۲۶ نشان می‌دهد بازار فارکس وارد مرحله‌ای از احتیاط و بازتعریف انتظارات شده است. دلار آمریکا با وجود آرامش نسبی بازارها، همچنان از حمایت بنیادی کافی برخوردار نیست؛ در مقابل، یورو با پشتوانه موضع ECB مسیر باثبات‌تری دارد و پوند زیر فشار همزمان سیاست و اقتصاد داخلی قرار گرفته است. به باور یوتوتایمز، گزارش اشتغال آمریکا در هفته آینده می‌تواند به‌عنوان نقطه عطف کوتاه‌مدت عمل کند؛ جایی که مسیر دلار، دارایی‌های ریسکی و حتی انتظارات سیاست پولی بار دیگر تنظیم خواهد شد.
تورم برای مدت طولانی در سطحی بالاتر از حد مطلوب قرار داشته است. حفظ سیاست پولی در وضعیت نسبتاً محدودکننده، برای بازگرداندن ثبات قیمتی ضروری است. سیاست‌گذاری پولی باید با نگاه بلندمدت و فراتر از نوسانات مقطعی انجام شود. برخلاف برخی نهادهای سیاسی که افق‌های کوتاه‌مدت‌تری دارند، بانک مرکزی ناگزیر به تمرکز بر پایداری بلندمدت اقتصاد است.
در یک نگاه اصلاح ارزهای پروسیکلیک همزمان با افت سهام فناوری آمریکا نوسانات نقره، عاملی حمایتی اما محدود برای دلار تمرکز بازار بر نشست‌های ECB، بانک انگلستان و داده‌های اشتغال آمریکا تشدید ریسک‌های سیاسی در بریتانیا و فشار بالقوه بر پوند بازار فارکس جهانی در حالی معاملات امروز ۵ فوریه ۲۰۲۶ را آغاز کرده که نیروهای اصلاحی به‌تدریج در حال اثرگذاری هستند؛ از افت سهام فناوری آمریکا گرفته تا نوسانات شدید در بازار فلزات. در این میان، آرامش بازار نرخ بهره باعث شده معاملات «کری ترید» همچنان پابرجا بمانند، اما جهت حرکت ارزها بیش از هر چیز به تحولات سهام، سیاست پولی و داده‌های بازار کار گره خورده است. در هفته جاری، یکی از قوی‌ترین روندهای ابتدای سال در بازار فارکس—یعنی حمایت گسترده از ارزهای پروسیکلیک (ارزهای هم‌جهت با ریسک‌پذیری بازار) در میان ارزهای G10 و بازارهای نوظهور—وارد مرحله اصلاح شده است. ✔️ بیشتر بخوانید: تحلیل بارکلیز از چشم‌انداز دلار: ریسک پرمیوم رو به افزایش است بازگشت‌های قابل‌توجه در جفت‌ارزهایی مانند USDZAR و USXMXN، نه از مسیر نرخ بهره، بلکه بیشتر به دلیل موقعیت‌های معاملاتی شلوغ و تغییر فضای بازار سهام آمریکا شکل گرفته‌اند. در مرکز توجه، عملکرد ضعیف سهام فناوری آمریکا قرار دارد؛ جایی که معرفی یک ابزار هوش مصنوعی جدید از سوی شرکت Anthropic، شرکت‌های نرم‌افزاری سنتی را به چالش کشیده و باعث افزایش حساسیت سرمایه‌گذاران شده است. هرچند هنوز مشخص نیست این اصلاح تا چه اندازه ادامه‌دار خواهد بود، اما ترکیب سرمایه‌گذاری سنگین و اخبار منفی بالقوه، بازار را آسیب‌پذیر کرده است. “ «بازار فارکس جهانی وارد مرحله‌ای از اصلاح شده که در آن افت سهام فناوری، نوسانات فلزات و ریسک‌های سیاسی نقش پررنگ‌تری نسبت به نرخ بهره ایفا می‌کنند و در حالی‌که دلار به‌طور مقطعی حمایت می‌شود، مسیر میان‌مدت آن همچنان با عدم قطعیت همراه است.» یوتوتایمز همزمان، نوسانات بازار فلزات ادامه دارد. افت‌های شدید قیمت نقره معمولاً اثر حمایتی محدودی برای دلار ایجاد می‌کند و به نظر می‌رسد در شرایط فعلی، جهت اثرگذاری از بازار نقره به سمت بازار فارکس منتقل شده است. ورود قابل‌توجه سرمایه به ETFهای نقره در ابتدای هفته نیز این دیدگاه را تقویت می‌کند که بازار بیشتر در حال «تنظیم مجدد» است تا یک چرخش کامل روند. در چنین فضایی، دلار آمریکا از افزایش احتیاط سرمایه‌گذاران تا حدی حمایت می‌شود. به‌طور سنتی، ضعف بازار سهام باعث خروج از دارایی‌های پرریسک و حرکت سرمایه به سمت دلار می‌شود؛ اما این حمایت پایدار نیست. اصلاح عمیق‌تر در سهام آمریکا می‌تواند به افت فعالیت اقتصادی، تسریع کاهش نرخ بهره توسط فدرال رزرو و در نهایت تضعیف دلار منجر شود. در کنار آن، افزایش پوشش ریسک ارزی دارایی‌های دلاری احتمالاً در طول سال همچنان به‌عنوان یک عامل فشار باقی خواهد ماند. تمرکز کوتاه‌مدت بازار امروز بر داده‌های درجه دوم اشتغال آمریکا است. آمار مدعیان اولیه بیمه بیکاری اخیراً نزدیک به ۲۱۰ هزار نفر بوده، اما توجه اصلی به گزارش JOLTS مربوط به ماه دسامبر معطوف است که ساعت ۱۶:۰۰ به وقت اروپای مرکزی (۱۸:۳۰ به وقت ایران) منتشر می‌شود. تمرکز بازار بر بخش تعدیل نیروها خواهد بود تا مشخص شود آیا اقتصاد آمریکا از وضعیت «نه استخدام، نه اخراج» فاصله می‌گیرد یا خیر. گزارش کتاب بژ فدرال رزرو پیش از نشست ژانویه، نشانه‌ای از تضعیف بازار کار نشان نداده و بنابراین جهش چشمگیر در اخراج‌ها بعید به نظر می‌رسد. شاخص دلار (DXY) احتمالاً می‌تواند در کوتاه‌مدت کمی تقویت شود، به‌ویژه در شرایطی که USDJPY همزمان با نزدیک شدن به انتخابات روز یکشنبه ژاپن در حال حرکت به سمت سطوح بالاتر است. رسیدن DXY به محدوده ۹۸ واحد محتمل است، اما هنوز شواهد کافی برای آغاز یک روند صعودی قدرتمند دیده نمی‌شود. در اروپا، فشارهای متقاطع اخیر باعث تضعیف نسبی یورو شده، هرچند این ارز با وجود افزایش قیمت انرژی عملکرد نسبتاً مقاومی داشته است. توجه بازار امروز به کنفرانس خبری بانک مرکزی اروپا معطوف خواهد بود که ساعت ۱۴:۴۵ به وقت اروپای مرکزی (۱۷:۱۵ به وقت ایران) برگزار می‌شود. انتظار می‌رود کریستین لاگارد درباره واکنش بانک مرکزی اروپا (ECB) به قدرت یورو و اثر آن بر چشم‌انداز تورم مورد پرسش قرار گیرد. هرگونه اشاره به رصد دقیق نرخ ارز یا افزایش ریسک‌های نزولی تورم می‌تواند به یورو فشار وارد کند، اما بعید است به افت شدید منجر شود. در بریتانیا نیز فضای سیاسی متشنج‌تر شده است. تشدید اختلافات درون حزب کارگر و افزایش گمانه‌زنی‌ها درباره چالش رهبری نخست‌وزیر، به‌عنوان یکی از ریسک‌های کلیدی سال جاری برای پوند مطرح است. در کنار این عوامل، بازار امروز منتظر بیانیه بانک مرکزی انگلستان خواهد بود که ساعت ۱۳:۰۰ به وقت اروپای مرکزی (۱۵:۳۰ به وقت ایران) منتشر می‌شود. هرچند برای تغییر آشکار لحن بانک مرکزی هنوز زود است، اما با توجه به روند نزولی تورم، انتظار کاهش نرخ بهره در نیمه نخست سال همچنان پابرجاست؛ سناریویی که می‌تواند به تضعیف پوند منجر شود. جمع‌بندی یوتوتایمز بازار فارکس جهانی در حال عبور از یک دوره بازتنظیم است؛ جایی که افت سهام فناوری، نوسانات فلزات و ریسک‌های سیاسی نقش پررنگ‌تری نسبت به گذشته پیدا کرده‌اند. هرچند دلار در کوتاه‌مدت از فضای احتیاطی بازار حمایت می‌شود، اما تداوم این وضعیت به مسیر بازار سهام، تصمیم بانک‌های مرکزی و داده‌های اقتصادی پیش‌رو وابسته خواهد بود.
در یک نگاه بارکلیز: ریسک پرمیوم رو به رشد، فشار نزولی بر دلار ایجاد می‌کند. ضعف دلار ادامه دارد؛ حتی با وجود عملکرد بهتر اقتصاد آمریکا. ین ژاپن ظرفیت بیشتری برای تقویت دارد نسبت به یورو. ارزهای آسیایی ممکن است از جریان‌های تنوع‌بخشی سرمایه‌گذاران سود ببرند. بارکلیز هشدار می‌دهد که دلار آمریکا با وجود عملکرد قوی اقتصاد این کشور، با ریسک پرمیوم فزاینده‌ای مواجه است؛ موضوعی که می‌تواند فشار نزولی بیشتری بر ارزش دلار وارد کند و نشان‌دهنده شکاف رو به گسترش میان نرخ ارز و عوامل بنیادی اقتصادی است. به گفته استراتژیست‌های بارکلیز، در شرایط عادی رشد قوی و تاب‌آوری اقتصاد آمریکا باید از دلار حمایت کند، اما بازار فارکس اکنون در حال قیمت‌گذاری عدم‌قطعیت‌های گسترده‌تری در حوزه سیاست‌گذاری، ژئوپلیتیک و وضعیت مالی دولت است. تجربه تاریخی نشان می‌دهد که این نوع واگرایی میان نرخ ارز و بنیادها می‌تواند مدت طولانی‌تری از انتظار ادامه یابد و حتی بدون تضعیف محسوس اقتصاد آمریکا، دلار را در مسیر نزولی نگه دارد. بارکلیز می‌گوید تضعیف دلار به‌طور طبیعی به معنای تقویت ارزهای مقابل است، اما همه ارزها ظرفیت یکسانی برای جذب این تقویت ندارند. ین ژاپن به دلیل ارزش‌گذاری جذاب‌تر و حساسیت بالاتر به ریسک‌گریزی جهانی، فضای بیشتری برای رشد دارد. در مقابل، یورو به‌دلیل سطح فعلی قیمت‌گذاری و ریسک تعرفه‌های احتمالی آمریکا بر کالاهای اروپایی، با محدودیت بیشتری در مسیر صعود روبه‌روست. در بخش آسیا، بارکلیز انتظار دارد برخی ارزهای منطقه از روند تضعیف دلار سود ببرند. با تنوع‌بخشی پرتفوی سرمایه‌گذاران جهانی و کاهش تمرکز بر دارایی‌های آمریکایی، جریان سرمایه می‌تواند به سمت بازارهای نوظهور آسیایی حرکت کند و از ارزهای منطقه حمایت کند. در ادامه، سیاست پولی فدرال رزرو همچنان عامل کلیدی جهت‌دهنده به دلار باقی می‌ماند. بازارها اکنون دو نوبت کاهش نرخ بهره در سال جاری را قیمت‌گذاری کرده‌اند. هرگونه انحراف از این مسیر—چه کاهش کمتر در صورت پایداری تورم، چه کاهش بیشتر در صورت افت رشد—می‌تواند موقعیت‌گیری سرمایه‌گذاران نسبت به دلار را به‌طور قابل‌توجهی تغییر دهد. بارکلیز در مجموع معتقد است که ریسک‌ها همچنان به سمت ضعف بیشتر دلار متمایل است؛ زیرا بازارها با ریسک پرمیوم رو به افزایش و تغییر جریان‌های سرمایه جهانی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.
در یک نگاه لیزا کوک: ریسک تورم همچنان بالاست و کاهش نرخ بهره فعلاً منتفی است. بازار کار پایدار توصیف شد؛ اما نشانه‌ای از رکود جدی دیده نمی‌شود. فشارهای قیمتی ناشی از تعرفه‌ها همچنان عامل مهمی در عدم قطعیت تورمی هستند. سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی ممکن است باعث ناهماهنگی زمانی میان هزینه‌ها و بهره‌وری شود. لیزا کوک، عضو هیئت‌مدیره فدرال رزرو، در سخنرانی اخیر خود تأکید کرد که ریسک تورم همچنان بالاست و فعلاً دلیلی برای کاهش نرخ بهره وجود ندارد. او گفت که روند کاهش تورم متوقف شده و نرخ تورم هسته در پایان سال گذشته حدود ۳ درصد بوده است؛ رقمی که هنوز فاصله زیادی با هدف ۲ درصدی بانک مرکزی دارد. کوک تصریح کرد که سیاست پولی فعلی «کمی محدودکننده» است و اکنون زمان مناسبی برای صبر و نظارت بر تأثیرات تأخیری سیاست‌های قبلی است. او همچنین هشدار داد که فشارهای قیمتی ناشی از تعرفه‌ها و سیاست‌های تجاری آینده می‌توانند باعث تثبیت انتظارات تورمی شوند؛ موضوعی که بانک مرکزی به‌شدت نگران آن است. “ «لیزا کوک، عضو هئيت مدیره فدرال رزرو در سخنرانی خود لحنی خنثی و تا حدی متمایل به انقباض داشت.» یوتوتایمز در مورد بازار کار، کوک گفت که شرایط به‌طور کلی پایدار و متوازن است. نرخ بیکاری در سطحی پایین باقی مانده و ضعف در احساسات مصرف‌کنندگان به‌تنهایی نمی‌تواند توجیهی برای تغییر سیاست باشد. او همچنین به سرمایه‌گذاری‌های ساختاری در حوزه هوش مصنوعی اشاره کرد و هشدار داد که ممکن است بین هزینه‌های امروز و بهره‌وری آینده ناهماهنگی زمانی وجود داشته باشد. این موضوع می‌تواند فشارهای تورمی را در کوتاه‌مدت افزایش دهد. کوک در جلسه رأی‌گیری اخیر نیز با اکثریت سیاست‌گذاران همراه بود و از حفظ نرخ بهره حمایت کرد. او تأکید کرد که تا زمانی که شواهد قوی‌تری از کاهش پایدار تورم دیده نشود، نباید در مسیر کاهش نرخ‌ها شتاب‌زده عمل کرد. در بخش پرسش و پاسخ، کوک بار دیگر بر موضع «صبر و احتیاط» تأکید کرد و گفت که سیاست فعلی مناسب است و باید منتظر واکنش اقتصاد به اقدامات گذشته بود. او همچنین از اظهار نظر درباره مسائل حقوقی و سیاسی خودداری کرد و تنها گفت که مشتاق آشنایی با کوین وارش است.
پس از روشن شدن نتیجه بررسی عملکرد پاول، از وارش حمایت خواهد کرد.
در یک نگاه یورو: شاخص اولیه تورم منطقه یورو (CPI) امروز منتشر می‌شود؛ انتظار می‌رود تورم سالانه به ۱.۷٪ برسد. یورو: تورم هسته (Core CPI) احتمالاً در سطح ۲.۳٪ باقی می‌ماند؛ واکنش ECB به انحراف‌های جزئی بعید است. آمریکا: گزارش ADP انتظار دارد ۴۸ هزار شغل جدید در ژانویه ثبت شده باشد. آمریکا: شاخص خدمات ISM احتمالاً به ۵۳.۵ کاهش یافته؛ اما داده‌های تولیدی اخیر بسیار قوی بوده‌اند. سخنرانی: ساعت ۲۰:۳۰ به وقت ایران، بارکین از فدرال‌رزرو سخنرانی خواهد داشت (گرایش انقباضی، اما بدون حق رأی) در جلسه معاملاتی امروز، ۴ فوریه ۲۰۲۶، تمرکز بازارها بر داده‌های تورمی منطقه یورو و شاخص‌های اشتغال و خدمات آمریکا خواهد بود. در اروپا، شاخص اولیه تورم (Flash CPI) برای منطقه یورو منتشر می‌شود؛ انتظار می‌رود تورم سالانه به ۱.۷٪ برسد که نسبت به رقم قبلی ۱.۹٪ کاهش دارد. تورم هسته نیز احتمالاً در سطح ۲.۳٪ باقی می‌ماند. بانک مرکزی اروپا پیش‌تر اعلام کرده بود که به انحراف‌های جزئی از هدف ۲٪ واکنش نشان نمی‌دهد، بنابراین مگر آنکه داده‌ها به‌طور غیرمنتظره‌ای تغییر کنند، واکنش بازار محدود خواهد بود. در آمریکا، گزارش ADP انتظار دارد ۴۸ هزار شغل جدید در ژانویه ثبت شده باشد که نسبت به دسامبر رشد دارد. اگر این گزارش قوی‌تر از انتظار باشد، ممکن است بازارها دوباره مسیر نرخ بهره را بازنگری کنند و احتمال کاهش نرخ تا پایان سال را کمتر در نظر بگیرند. همچنین شاخص خدمات ISM امروز منتشر می‌شود؛ انتظار می‌رود این شاخص به ۵۳.۵ کاهش یابد. اگرچه داده‌های اخیر از رشد اقتصادی پایدار حکایت دارند، اما نرخ رشد نسبت به پاییز گذشته کندتر شده است. رشد اشتغال همچنان ضعیف است و تورم در بخش خدمات کمی کاهش یافته، در حالی که فشارهای قیمتی در بخش تولید شدت گرفته‌اند. در نهایت، سخنرانی بارکین از فدرال‌رزرو در ساعت ۱۷ به وقت گرینویچ می‌تواند سرنخ‌هایی درباره مسیر سیاست پولی ارائه دهد—هرچند او در این دوره حق رأی ندارد.
در یک نگاه انتصاب وارش هنوز تغییری در قیمت‌گذاری نرخ بهره ایجاد نکرده است برخی سرمایه‌گذاران به کاهش نرخ با تکیه بر بهره‌وری AI امیدوارند وارش فردی معتبر و مستقل در سیاست‌گذاری پولی شناخته می‌شود تمرکز احتمالی او بر کاهش ترازنامه و کنترل تورم خواهد بود بازارهای مالی در حالی به خبر احتمال انتصاب کوین وارش به ریاست فدرال‌رزرو واکنش نشان می‌دهند که قیمت‌گذاری نرخ بهره همچنان بدون تغییر مانده است. با وجود پایان دوره جروم پاول در ماه مه ۲۰۲۶، سرمایه‌گذاران هنوز به جمع‌بندی مشخصی درباره مسیر سیاست‌گذاری تحت رهبری وارش نرسیده‌اند و همین موضوع فضای بازار را محتاط و شکننده نگه داشته است. “ «در مجموع، بازارها این تغییر احتمالی رهبری را با احتیاط دنبال می‌کنند. بخشی از سرمایه‌گذاران به تداوم مسیر فعلی امیدوارند، اما بخشی دیگر همچنان قانع نشده‌اند؛ و همین باعث شده قیمت‌گذاری نرخ‌ها باثبات اما حساس باقی بماند تا سیاست‌های وارش شفاف‌تر شود.» یوتوتایمز برخی فعالان بازار معتقدند وارش می‌تواند روایتی متمایل به کاهش نرخ ارائه دهد؛ روایتی که بر رشد بهره‌وری ناشی از هوش مصنوعی تکیه دارد و می‌گوید فشارهای تورمی در آینده قابل کنترل‌تر خواهد شد. با این حال، این دیدگاه فراگیر نیست و گروهی دیگر همچنان نسبت به رویکرد او محتاط‌اند. با وجود این اختلاف‌نظرها، قراردادهای آتی نرخ بهره همچنان دو نوبت کاهش نرخ در سال جاری را نشان می‌دهند؛ ثباتی که بیشتر از آنکه نشانه اطمینان باشد، بیانگر تردید و انتظار برای سیگنال‌های روشن‌تر است. وارش در محافل سیاست‌گذاری چهره‌ای معتبر و مستقل شناخته می‌شود و بسیاری انتظار دارند او بر کاهش ترازنامه و پایبندی سخت‌گیرانه‌تر به مأموریت کنترل تورم تمرکز کند—موضوعی که می‌تواند جهت‌گیری فدرال‌رزرو را در ماه‌های آینده تغییر دهد.
در یک نگاه سناتور تیلیس: تا پایان تحقیقات وزارت دادگستری، با تأیید نامزدهای فدرال رزرو مخالفت می‌کنم. عفو پاول از سوی رئیس‌جمهور، بن‌بست سیاسی را حل نخواهد کرد. تأیید کوین وارش به‌عنوان رئیس جدید فدرال رزرو فعلاً متوقف شده است. اختلافات سیاسی، استقلال بانک مرکزی را در معرض تهدید قرار داده‌اند. در حالی که کاخ سفید احتمال عفو پاول را بررسی می‌کند، سناتور تیلیس اعلام کرده چنین اقدامی مانع مخالفت او با تأیید نامزد جدید فدرال رزرو نخواهد شد. این موضع‌گیری، روند انتقال رهبری در بانک مرکزی آمریکا را در هاله‌ای از ابهام قرار داده و استقلال نهاد پولی را به کانون تنش‌های سیاسی کشانده است. سناتور جمهوری‌خواه تام تیلیس در تاریخ ۴ فوریه ۲۰۲۶، اعلام کرده که حتی در صورت صدور عفو ریاست‌جمهوری برای جروم پاول، مخالفت او با تأیید نامزدهای جدید فدرال رزرو ادامه خواهد داشت. او تأکید کرده که تا زمان پایان رسمی تحقیقات وزارت دادگستری درباره اظهارات پاول در کمیته بانکی سنا، هیچ تأییدی را نمی‌پذیرد. تیلیس که عضو کلیدی کمیته بانکی سناست، اکنون به مانع اصلی در مسیر تأیید کوین وارش—نامزد پیشنهادی ترامپ برای جانشینی پاول—تبدیل شده است. با توجه به اکثریت شکننده جمهوری‌خواهان در این کمیته، مخالفت تیلیس به‌تنهایی کافی است تا روند تأیید را متوقف کند. او هشدار داده که عفو پاول نه‌تنها مشکل را حل نمی‌کند، بلکه ممکن است شبهاتی درباره پرونده ایجاد کند و استقلال بانک مرکزی را زیر سؤال ببرد. تیلیس گفته تنها پایان رسمی تحقیقات، فارغ از نتیجه آن، می‌تواند مسیر تأیید را باز کند. در عین حال، او موضعی متعادل نسبت به وارش اتخاذ کرده و گفته که او می‌تواند در آینده گزینه‌ای معتبر برای ریاست فدرال رزرو باشد، اما زمان آن منوط به پایان تحقیقات است. ترامپ نیز اعلام کرده قصد ندارد در روند تحقیقات مداخله کند و اجازه خواهد داد دادستان‌ها پرونده را تا پایان پیگیری کنند. در حال حاضر، این اختلافات سیاسی باعث شده جدول زمانی انتقال رهبری در فدرال رزرو نامشخص باقی بماند و بازارها با عدم قطعیت بیشتری روبه‌رو شوند.
اقتصاد همچنان «به‌طرز چشمگیری مقاوم» باقی مانده است. افزایش بهره‌وری نشان می‌دهد شرکت‌ها می‌توانند هزینه‌های بالاتر نهاده‌ها را تحمل کنند، بدون آنکه تحت فشار برای افزایش قیمت‌ها قرار بگیرند. با توجه به رشد اقتصادی و نرخ پایین بیکاری، تصور اینکه کسب‌وکارها یا مصرف‌کنندگان به حاشیه بروند دشوار است. شرکت‌ها می‌گویند تقاضا مناسب است و اخراج‌ها در مقیاس گسترده انجام نمی‌دهند. تورم همچنان بالاتر از هدف است و انتظار می‌رود پیشرفت بیشتری حاصل شود. «تحریک قابل‌توجهی» در قالب مقررات‌زدایی، تغییرات مالیاتی و تغییرات در کسر از حقوق در راه است. انحراف پایدار تورم از هدف از سال ۲۰۲۱ باید جدی گرفته شود، زیرا می‌تواند بر تورم آینده اثر بگذارد. هم رشد اشتغال و هم مخارج در بخش‌های محدودی از اقتصاد متمرکز بوده‌اند. رشد کند عرضه نیروی کار، با توجه به کاهش مهاجرت و نرخ پایین زاد و ولد، یک چالش بلندمدت اصلی است. رشد واقعی دستمزدها و بیکاری پایین از مصرف‌کننده حمایت می‌کند. تورم همچنان «اندکی» بالاتر از حد مطلوب است.
ميران، یکی از اعضای فدرال رزرو، امروز ۳ فوریه ۲۰۲۶ در اظهارات خود به نکات مهمی درباره وضعیت اقتصاد آمریکا اشاره کرده است. او معتقد است که رشد اقتصادی بهتر در آینده نیازی به افزایش نرخ بهره ندارد و بازده بلندمدت اوراق قرضه نیز تا حدی به دلیل انتظارات مثبت از رشد اقتصادی افزایش یافته است. ميران تاکید دارد که فشارهای قیمتی قوی در اقتصاد دیده نمی‌شود و تورم پایه نیز مشکل جدی به حساب نمی‌آید. از نظر او، بازارهای مالی بازده‌های زیادی را تجربه نکرده‌اند و این موضوع نشان می‌دهد که شرایط اقتصادی هنوز تحت کنترل است. ميران همچنین پیش‌بینی کرده که فدرال رزرو باید در سال جاری حدود یک درصد یا حتی بیشتر از آن نرخ بهره را کاهش دهد تا به رشد اقتصادی کمک کند. او درباره انتخاب جدید ریاست فدرال رزرو، وارش، نظر مثبتی دارد و او را گزینه‌ای عالی برای رهبری این نهاد مهم می‌داند. رشد قوی‌تر در آینده لزوماً مستلزم نرخ‌های بهره بالاتر نیست. من وزن چندانی برای نوسانات بازار فلزات قائل نیستم. فدرال رزرو باید گذار بازار کار ناشی از هوش مصنوعی را تسهیل (یا همراهی) کند. در بلندمدت ترجیح می‌دهم ترازنامه کوچک‌تری برای فدرال رزرو داشته باشیم. برای کوچک‌تر شدن ترازنامه، به تغییرات مقرراتی بیشتری نیاز است. سیاست پولی فدرال رزرو بیش از حد انقباضی است.
در یک نگاه داده‌های قدرتمند ISM تولید، از بازیابی دلار حمایت کردند. تأخیر در گزارش اشتغال آمریکا لزوماً به ضرر دلار نیست. جفت ارز EURUSD به حمایت‌های تکنیکال مهم نزدیک شده است. بازار در تفسیر سیاست انقباضی RBA دچار اغراق شده است. بازار فارکس جهانی در حالی وارد فاز تثبیت شده که دلار آمریکا بخش عمده‌ای از افت‌های اخیر خود را جبران کرده است. داده‌های قدرتمند بخش تولید آمریکا بار دیگر از دلار حمایت کرده‌اند، اما تعطیلی جزئی دولت فدرال باعث تعویق انتشار گزارش اشتغال شده و فعلاً مسیر حرکت بازار را به تعویق انداخته است. در همین حال، واکنش بازار به تصمیم بانک مرکزی استرالیا بیش از حد انقباضی به نظر می‌رسد؛ موضوعی که می‌تواند زمینه‌ساز اصلاح در دلار استرالیا باشد. دلار آمریکا | تأخیر در داده‌ها، اما نه در روند بازیابی دلار آمریکا روز گذشته به پشتوانه داده‌های اقتصادی قوی، به روند بازیابی خود ادامه داد. شاخص ISM بخش تولید با جهشی معنادار به ۵۲.۶ واحد رسید و برای نخستین بار در یک سال گذشته وارد محدوده انبساط شد؛ سطحی که نه‌تنها بالاتر از انتظارات بازار بود، بلکه قوی‌ترین عدد از اوت ۲۰۲۲ تاکنون محسوب می‌شود. جزئیات این گزارش نیز تصویر مثبتی از اقتصاد آمریکا ارائه می‌دهد: افزایش تولید، رشد سفارشات جدید و بازگشت سفارشات معوق به محدوده رشد همگی نشان‌دهنده بهبود شتاب فعالیت‌های صنعتی در ماه‌های آینده هستند. این داده‌ها بار دیگر نشان دادند که اقتصاد آمریکا همچنان از انعطاف‌پذیری بالایی برخوردار است. با این حال، تعطیلی جزئی دولت آمریکا باعث شده انتشار گزارش اشتغال غیرکشاورزی (Payrolls) و داده‌های JOLTS به تعویق بیفتد. انتظار می‌رود مجلس نمایندگان آمریکا به‌زودی درباره تمدید بودجه رأی‌گیری کند و در صورت تصویب، داده‌های معوق احتمالاً هفته آینده منتشر خواهند شد. در این میان، گزارش ADP و شاخص ISM بخش خدمات طبق برنامه منتشر می‌شوند و می‌توانند بخشی از خلأ اطلاعاتی بازار را پر کنند. ارزیابی کلی بازار از داده‌های اشتغال همچنان مثبت است. تجربه تعطیلی‌های قبلی دولت نشان می‌دهد در شرایطی که بازار برای تضعیف بیشتر دلار به یک محرک منفی نیاز دارد، سکوت آماری لزوماً به ضرر دلار نیست؛ به‌ویژه آنکه اختلاف نرخ‌های بهره همچنان به‌وضوح به نفع دلار عمل می‌کند. شاخص دلار (DXY) اکنون بیشتر افت‌های اخیر خود را جبران کرده و معیارهای ارزش‌گذاری کوتاه‌مدت همچنان از ظرفیت رشد بیشتر دلار حکایت دارند. با این حال، کاهش شتاب حرکت صعودی نشان می‌دهد که بازار در کوتاه‌مدت بیشتر در فاز تثبیت قرار دارد تا آغاز یک روند پرقدرت جدید. یورو | حمایت‌های تکنیکال در کانون توجه بازار گسترش مجدد گپ نرخ سوآپ دوساله به نفع دلار، برآورد ارزش منصفانه کوتاه‌مدت EURUSD را به محدوده ۱.۱۷۴ رسانده است؛ سطحی که بسیار به میانگین متحرک ۵۰روزه نزدیک است. در صورت تداوم فشار فروش، میانگین‌های متحرک ۱۰۰ و ۲۰۰روزه در سطوح ۱.۱۶۷۸ و ۱.۱۶۱۵ می‌توانند به‌عنوان حمایت‌های کلیدی بعدی عمل کنند. انتشار داده تورم فرانسه در کانون توجه امروز بازار قرار دارد، اما انتظار نمی‌رود اثر قابل‌توجهی بر بازار فارکس داشته باشد. هرچه اصلاح EURUSD عمیق‌تر شود، احتمال اظهارنظر مقامات بانک مرکزی اروپا درباره نرخ ارز در نشست سیاست‌گذاری پیش‌رو نیز کاهش خواهد یافت. در بعد سیاسی، پارلمان فرانسه سرانجام بودجه ۲۰۲۶ را پس از یک رأی اعتماد دیگر تصویب کرد. هرچند این بودجه فاصله زیادی با سیاست انقباض مالی سخت‌گیرانه دارد، اما ثبات سیاسی فعلی برای بازارها یک عامل اطمینان‌بخش محسوب می‌شود. کاهش فاصله بازده اوراق ۱۰ساله فرانسه و آلمان به زیر ۶۰ نقطه پایه – کمترین سطح از ژوئن ۲۰۲۴ – نیز نشانه‌ای از آرامش نسبی بازار بدهی است، هرچند تأثیر آن بر بازار ارز همچنان محدود باقی مانده است. دلار استرالیا | برداشت بیش از حد انقباضی از تصمیم بانک مرکزی استرلیا (RBA) دلار استرالیا پس از افزایش ۲۵ نقطه پایه‌ای نرخ بهره توسط بانک مرکزی این کشور به ۳.۸۵ درصد، نزدیک به ۱ درصد تقویت شد. اگرچه این تصمیم تا حد زیادی در قیمت‌ها لحاظ شده بود، اما بازار از لحن بیانیه بانک مرکزی سیگنال‌هایی انقباضی‌تر برای آینده برداشت کرد و اکنون افزایش بیشتر نرخ بهره را در ماه‌های آینده قیمت‌گذاری می‌کند. با این حال، این برداشت بیش از حد خوش‌بینانه به نظر می‌رسد. بانک مرکزی استرالیا در بیانیه خود تأکید کرده که بخش عمده افزایش مجدد تورم ناشی از فشارهای بخشی و احتمالاً موقتی است؛ موضوعی که هرچند با عدم قطعیت همراه است، اما فوریتی برای ادامه سریع چرخه انقباض ایجاد نمی‌کند. افزایش پیش‌بینی تورم ژوئن به ۳.۷ درصد نیز در کنار رقم ۳.۲ درصدی پایان سال، با سناریوی افزایش‌های متوالی نرخ بهره هم‌خوانی ندارد. ✔️ بیشتر بخوانید: آیا استرالیا در آستانه موج جدید افزایش نرخ بهره است؟ میشل بولاک، رئیس بانک مرکزی استرالیا، با تأکید بر باز بودن همه گزینه‌ها، اشاره کرد که نرخ بهره ممکن است به سطح خنثی نزدیک شده باشد؛ اظهارنظری که به‌نظر می‌رسد با هدف تعدیل واکنش اولیه بازار مطرح شده است. در مجموع، انتظارات انقباضی فعلی بدون پشتوانه داده‌ای قوی بیش از حد تهاجمی به نظر می‌رسند. با توجه به تمایل به دلار قوی‌تر در سطح جهانی، احتمال اصلاح تدریجی رشد اخیر AUDUSD بیش از ثبت سقف‌های جدید ارزیابی می‌شود. جمع‌بندی | نگاه تحلیلگران یوتوتایمز و سناریوهای پیش‌رو تحلیلگران یوتوتایمز معتقدند که بازار ارز جهانی در معاملات امروز، ۳ فوریه ۲۰۲۶ در مرحله تثبیت و بازتنظیم انتظارات قرار دارد، اما مسیر کوتاه‌مدت دلار به چند ریسک کلیدی وابسته است. در سناریوی پایه، داده‌های قوی اقتصاد آمریکا و اختلاف نرخ‌های بهره همچنان از دلار حمایت می‌کنند و تأخیر در انتشار گزارش اشتغال، مانع جدی برای این روند نخواهد بود.با این حال، ریسک اصلی در انتشار ناگهانی داده‌های ضعیف اشتغال یا تغییر لحن فدرال رزرو پس از پایان تعطیلی دولت نهفته است؛ عاملی که می‌تواند بخشی از رشد اخیر دلار را اصلاح کند. در اروپا، شکست حمایت‌های تکنیکال می‌تواند فشار بر یورو را تشدید کند، اما حفظ این سطوح احتمال بازگشت محدود را زنده نگه می‌دارد. در مورد دلار استرالیا نیز، در صورت عدم تأیید انتظارات انقباضی با داده‌های تورمی جدید، سناریوی غالب بازار اصلاح تدریجی و نه ادامه رالی صعودی خواهد بود.
دشوار است استدلال کنیم که موضع ما به شدت محدودکننده است؛ شاید یک یا دو کاهش نرخ بهره ما را به وضعیت خنثی برساند. به نظر می‌رسد بازار کار به ثبات رسیده است. بازگرداندن تورم به سطوح پایین، به‌ویژه برای خانوارهای کم‌درآمد اهمیت دارد. هنوز برای گفتن اینکه کار تورم تمام شده، زود است. من هیچ کاهش نرخ بهره‌ای را برای سال ۲۰۲۶ پیش‌بینی نکردم. در صورت کاهش نرخ‌ها، رساندن تورم به ۲ درصد بسیار بعید خواهد بود؛ باید صبور باشیم. حرکت در هر جهتی در این مقطع، عاقلانه نخواهد بود. بازار کارِ به ثبات رسیده، به ما فرصت صبر کردن را می‌دهد. ✍️ما در روزهای پایانی دوره تصدی بوستیک به عنوان رئیس فدرال رزرو آتلانتا هستیم، چرا که او در ۲۸ فوریه بازنشسته خواهد شد؛ بنابراین نمی‌شود وزن زیادی برای اظهارات او قائل شد.
