ورود به حساب
رمز عبور باید حداقل ۸ نویسه داشته باشد.
تولید ناخالص داخلی اولیه آلمان - سه ماهه چهارم (فصلی) - Gross Domestic Production واقعی ................. %0.3 پیش‌بینی ............. %0.2 قبلی .................... %0.0 تولید ناخالص داخلی اولیه آلمان - سه ماهه چهارم (سالانه) - Gross Domestic Production واقعی ................. %0.4 پیش‌بینی ............. %0.3 قبلی .................... %0.3
تولید ناخالص داخلی اسپانیا - سه ماهه چهارم - Gross Domestic Product واقعی ................. %0.8 پیش‌بینی ............. %0.6 قبلی .................... %0.6
براساس جدیدترین داده‌های منتشرشده در تاریخ ۳۰ ژانونیه ۲۰۲۶ از سوی INSEE، اقتصاد فرانسه در سه‌ماهه چهارم سال 2025 با رشد جزئی 0.2 درصد نسبت به سه‌ماهه قبلی همراه بود، که همان میزان پیش‌بینی‌ها را تأیید می‌کند. این رقم در مقایسه با رشد 0.5 درصدی سه‌ماهه قبل کاهش یافته است. در مجموع، تولید ناخالص داخلی فرانسه در سال 2025 حدود 0.9 درصد رشد داشت، کمی کمتر از رشد 1.1 درصدی در سال 2024. در بررسی جزئیات سالانه، مصرف خانوارها رشد ملایمی برابر با 0.4 درصد را تجربه کرد و در سه‌ماهه آخر سال، این روند با جهشی 0.3 درصدی ادامه یافت. هزینه‌های دولت نیز در مجموع 1.7 درصد رشد داشت، در حالی که واردات در کنار صادرات، به ترتیب شاهد افزایش‌های 2.9 و 1.4 درصدی بودند. در تحلیل سهم هر بخش در رشد اقتصادی، تقاضای داخلی بدون احتساب تغییرات موجودی‌ها، 0.7 درصد از رشد GDP را تشکیل می‌دهد. تغییرات موجودی‌ها نیز همان مقدار، یعنی 0.7 درصد، سهم داشتند. در مقابل، تجارت خارجی، که شامل واردات و صادرات است، در مجموع مانع از رشد 0.5 درصدی اقتصاد شد. در مجموع، با بررسی این ارقام توسط تیم یوتو تایمز، اقتصاد فرانسه در مسیر تعادل است و روند رشد در حال حاضر نسبتا معتدل و پایداری دارد، هرچند نسبت به سال گذشته کمی کاهش یافته است.
تولید ناخالص داخلی فرانسه - فصلی (سه ماهه چهارم) - Gross Domestic Production واقعی .................. %0.2 پیش‌بینی ............... %0.2 قبلی ..................... %0.5 تولید ناخالص داخلی فرانسه - سالانه (سه ماهه چهارم) - Gross Domestic Production واقعی .................. %1.1 پیش‌بینی ............... %1.2 قبلی ..................... %0.9 شاخص هزینه‌کرد مصرف کننده فرانسه - دسامبر - French Consumer Spending واقعی .................. %0.6- پیش‌بینی ............... %0.4- قبلی ..................... %0.3-
داده‌های تازه تورم مصرف‌کننده توکیو در ژانویه ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که تورم در شاخص‌های اصلی و زیرین کاهش یافته و این موضوع فشار کوتاه‌مدت برای افزایش نرخ بهره توسط بانک ژاپن (BoJ) را کاهش داده است. با وجود بازار کار قوی و نرخ بیکاری ثابت، این داده‌ها مسیر محتاطانه و وابسته به آمار را برای سیاست پولی بانک ژاپن تقویت می‌کند. شاخص تورم کلی توکیو در ژانویه به ۱.۵ درصد سالانه کاهش یافت، در حالی که تورم هسته‌ای به ۲ درصد رسید و تورم بدون غذا و انرژی نیز کاهش نشان داد. این روند نشان می‌دهد که فشارهای تورمی ناشی از تقاضا در حال کاهش است و بانک ژاپن می‌تواند با آرامش بیشتری افزایش نرخ بهره را ادامه دهد، بدون نیاز به عجله. بازار کار همچنان قوی است؛ نرخ بیکاری ۲.۶ درصد باقی مانده و نسبت شغل به متقاضی کمی بهبود یافته است که نشان‌دهنده تقاضای پایدار برای نیروی کار است. برای بازارها، این داده‌ها به معنای کاهش احتمال افزایش سریع نرخ بهره و حمایت نسبی از اوراق قرضه دولتی ژاپن است، اما ین همچنان تحت فشار قرار دارد و ممکن است در ماه‌های آینده نوساناتی را تجربه کند.
نرخ بیکاری ژاپن - ماهانه (دسامبر) - Unemployment Rate واقعی ................ %2.6 پیش‌بینی ............. %2.6 قبلی ..................... %2.6
در یک نگاه پیش‌بینی رشد تولید ناخالص داخلی آمریکا در سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۵ از ۵.۴ درصد به ۴.۲ درصد کاهش یافت. افت اخیر عمدتاً ناشی از تضعیف تراز تجاری و کاهش سهم صادرات خالص بوده است. داده‌های ناقص ناشی از تعطیلی دولت، پیش‌بینی‌های قبلی را بیش از حد خوش‌بینانه کرده بود. مدل GDPNow متعلق به فدرال رزرو آتلانتا، که یکی از مهم‌ترین شاخص‌های لحظه‌ای برآورد رشد اقتصادی آمریکا محسوب می‌شود، در تازه‌ترین به‌روزرسانی خود، پیش‌بینی رشد تولید ناخالص داخلی در سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۲۵ را از ۵.۴ درصد به ۴.۲ درصد کاهش داد. این تعدیل نزولی، بازتابی از اصلاح انتظاراتی است که طی هفته‌های گذشته، بر پایه داده‌های ناقص و موقتی شکل گرفته بود. در دوره تعطیلی دولت آمریکا، انتشار برخی آمارهای کلیدی با وقفه مواجه شد و همین مسئله موجب شد برآوردهای پیشین، بیش از اندازه به چند داده محدود؛ به‌ویژه بهبود مقطعی تراز تجاری در ماه اکتبر، وابسته شوند. “ «در واقع، رشد قابل توجه پیش‌بینی‌شده در نسخه قبلی مدل، تا حد زیادی حاصل بهبود یک‌ماهه صادرات خالص بود؛ عاملی که در آمار ماه نوامبر معکوس شد و بار دیگر فشار بر پیش‌بینی رشد اقتصادی وارد کرد.» محمد زمانی بر اساس توضیحات فدرال رزرو آتلانتا، افزایش برآورد سرمایه‌گذاری بخش خصوصی از ۶.۴ درصد به ۷.۱ درصد، نتوانست کاهش در رشد مصرف خانوار و افت سهم صادرات خالص را جبران کند. رشد مصرف شخصی از ۳.۲ درصد به ۳.۱ درصد تعدیل شد و سهم تجارت خارجی در رشد اقتصادی نیز از ۱.۸۸ واحد درصد به ۰.۶۵ واحد درصد کاهش یافت. تحلیلگران یوتوتایمز معتقدند که یکی دیگر از ریسک‌های پیش‌روی این برآورد، داده‌های مربوط به موجودی انبارهاست که هنوز به‌طور کامل در مدل لحاظ نشده‌اند. تجربه تاریخی نشان می‌دهد کاهش واردات اغلب با تخلیه موجودی انبارها همراه می‌شود؛ عاملی که معمولاً به‌عنوان یک نیروی کاهنده در رشد GDP عمل می‌کند. در صورت تأیید این روند، ممکن است فشار بیشتری بر برآورد نهایی وارد شود. از سوی دیگر، جروم پاول، رئیس فدرال رزرو، پیش‌تر نسبت به خوش‌بینی افراطی در مورد رشد اقتصادی هشدار داده و تأکید کرده بود که رشد اقتصادی آمریکا در سال جاری احتمالاً در محدوده ۲ تا ۳ درصد قرار خواهد گرفت. او همچنین یادآور شد که عملکرد ضعیف سه‌ماهه نخست سال، تصویر کلی اقتصاد را متعادل‌تر می‌کند. ✔️ بیشتر بخوانید: ریزش وال‌استریت زیر فشار تردیدهای هوش مصنوعی؛ سقوط سنگین مایکروسافت بازار را لرزاند بر اساس جمع‌بندی تیم UtoTimes، اگرچه رشد ۴.۲ درصدی همچنان نشان‌دهنده عملکرد مناسب اقتصاد آمریکا در پایان سال ۲۰۲۵ است، اما افت اخیر بیانگر آن است که شتاب اقتصادی به‌مراتب پایین‌تر از برآوردهای هیجانی هفته‌های گذشته بوده است. در صورت تداوم ضعف در تجارت خارجی و موجودی‌ها، احتمال کاهش بیشتر این عدد در به‌روزرسانی‌های بعدی نیز وجود دارد. به گفته فدرال رزرو آتلانتا، گزارش بعدی GDPNow روز دوشنبه منتشر خواهد شد و می‌تواند تصویر دقیق‌تری از وضعیت نهایی رشد اقتصادی ارائه دهد. لطفا نظر و سوالات خود را درباره این مقاله ارسال کنید تا کارشناسان ما به شما پاسخ دهند.
در یک نگاه تعداد متقاضیان جدید بیمه بیکاری آمریکا به ۲۰۹ هزار نفر کاهش یافت. داده‌ها حاکی از ثبات نسبی بازار کار، با وجود تعطیلات و شرایط نامساعد جوی است. تداوم قدرت اشتغال، یکی از عوامل اصلی حفظ نرخ بهره توسط فدرال رزرو محسوب می‌شود. آمارهای جدید وزارت کار آمریکا نشان می‌دهد تعداد متقاضیان جدید بیمه بیکاری در هفته منتهی به ۲۴ ژانویه با کاهش اندک هزار نفری به ۲۰۹ هزار نفر رسیده است. این رقم اگرچه اندکی بالاتر از پیش‌بینی ۲۰۵ هزار نفری تحلیلگران بود، اما در مجموع تصویری از ثبات نسبی بازار کار در ابتدای سال ۲۰۲۶ ارائه می‌دهد. این آمار پس از بازبینی افزایشی هفته قبل منتشر شده و در دوره‌ای ثبت شده است که تعطیلات روز مارتین لوتر کینگ و موج گسترده طوفان‌های زمستانی بخش‌های بزرگی از آمریکا را تحت تأثیر قرار داده بود. تجربه سال‌های گذشته نشان می‌دهد داده‌های بازار کار در چنین دوره‌هایی معمولاً دچار نوسان می‌شوند، زیرا بخشی از نیروی کار به‌طور موقت قادر به فعالیت نیست. با وجود کاهش جزئی متقاضیان جدید، نگرانی‌هایی درباره اختلالات احتمالی ناشی از قطع برق گسترده در برخی مناطق همچنان وجود دارد؛ عاملی که می‌تواند در هفته‌های آینده بر فعالیت کسب‌وکارها و سطح اشتغال اثر بگذارد. در همین حال، بررسی‌های آماری کارشناسان یوتوتایمز نشان می‌دهد تعداد افرادی که به‌طور مستمر از مزایای بیکاری استفاده می‌کنند نیز کاهش یافته است. درخواست‌های مستمر به ۱.۸۳ میلیون نفر در هفته منتهی به ۱۷ ژانویه رسید که پایین‌ترین سطح از سپتامبر ۲۰۲۴ تاکنون محسوب می‌شود؛ نشانه‌ای دیگر از پایداری نسبی بازار کار. میانگین متحرک چهار هفته‌ای درخواست‌های جدید؛ شاخصی که برای تعدیل نوسانات کوتاه‌مدت استفاده می‌شود، با افزایش جزئی به ۲۰۶ هزار و ۲۵۰ نفر رسید و همچنان در سطوحی قرار دارد که با یک بازار کار مقاوم سازگار است. جروم پاول، رئیس فدرال رزرو، در نشست اخیر خود به نشانه‌هایی از تثبیت بازار کار اشاره کرد، هرچند همزمان از ادامه روند خنک‌شدن تدریجی اشتغال نیز سخن گفت. او به‌ویژه به گزارش اخیر کنفرانس بورد اشاره کرد که نشان می‌دهد ارزیابی مصرف‌کنندگان از فرصت‌های شغلی در ماه ژانویه تضعیف شده است. با وجود پایین بودن سطح کلی اخراج‌ها، برخی شرکت‌های بزرگ از جمله آمازون و UPS در هفته‌های اخیر برنامه‌هایی برای کاهش نیروی انسانی خود اعلام کرده‌اند؛ موضوعی که می‌تواند در ماه‌های آینده بر مسیر اشتغال اثرگذار باشد. ✔️ بیشتر بخوانید: چرا طلا دوباره به پناهگاه اول سرمایه‌گذاران جهانی تبدیل شده است؟ از نگاه تحلیلگران بلومبرگ اکونومیکس، سطح پایین درخواست‌های بیکاری نشان‌دهنده محدود بودن نوسانات استخدام و اخراج‌های فصلی است و در کنار سایر شاخص‌های کوتاه‌مدت، تصویری از تداوم شتاب اقتصادی و نبود نشانه‌های جدی از ضعف قریب‌الوقوع ارائه می‌دهد. بر اساس جمع‌بندی تیم UtoTimes، آمار جدید بیمه بیکاری نشان می‌دهد بازار کار آمریکا همچنان از استحکام نسبی برخوردار است؛ عاملی که دست فدرال رزرو را برای حفظ سیاست پولی محتاطانه و اجتناب از کاهش زودهنگام نرخ بهره باز نگه می‌دارد. لطفا نظر و سوالات خود را درباره این مقاله ارسال کنید تا کارشناسان ما به شما پاسخ دهند.
تغییرات هفتگی آمار مدعیان بیکاری ایالات متحده (هفته منتهی به 24 ژانویه) - Unemployment Claims واقعی ............... 209 هزار نفر پیش‌بینی ........... 205 هزار نفر قبلی ................... 200 هزار نفر تعداد متقاضیان ادامه‌دار مدعیان بیکاری (هفته منتهی به 17 ژانویه) - Continuing Jobless Claims واقعی ................ 1827 هزار نفر پیش‌بینی ........... 1860 هزار نفر قبلی ................... 1849 هزار نفر
امروز ۲۹ ژانویه ۲۰۲۶، دلار آمریکا پس از سقوط شدید اوایل هفته، تلاش می‌کند خود را بازیابی کند اما موفقیت چندانی نداشته است. یورو به سمت سطح روانی ۱.۲۰ پیش می‌رود و ریسک‌بانک (بانک مرکزی سوئد) احتمالاً نرخ‌ها را بدون تغییر نگه می‌دارد. در این گزارش ویژه، وضعیت ارزهای اصلی جهان را به طور کامل بررسی می‌کنیم. دلار آمریکا: در میانه طوفان وضعیت فعلی دلار چگونه است؟ دلار آمریکا علی‌رغم نشانه‌هایی از تثبیت، همچنان در موقعیت ضعیفی قرار دارد. دو رویداد مهم دیروز نتوانست به دلار کمک کند: اول، وزیر خزانه‌داری آمریکا، اسکات بسنت، به صراحت اعلام کرد که واشنگتن قصد مداخله در بازار ین ژاپن را ندارد. دوم، فدرال رزرو با لحنی اندکی هاوکیش‌تر از انتظار صحبت کرد، اما این هم تأثیر مثبتی بر دلار نداشت. چه خبر از فدرال رزرو؟ جلسه دیروز فدرال رزرو نکات مهمی را نشان داد: استیون میران و کریس والر به نفع کاهش نرخ بهره رأی دادند - که چندان غافلگیرکننده نبود. کمیته FOMC جمله «ریسک‌های نزولی اشتغال در ماه‌های اخیر افزایش یافت» را از بیانیه حذف کرد. این حذف نشان می‌دهد فدرال رزرو دیدگاه خوش‌بینانه‌تری نسبت به اقتصاد دارد. جروم پاول، رئیس فدرال رزرو، تأکید کرد که بانک مرکزی عجله‌ای برای تصمیم‌گیری ندارد و می‌خواهد داده‌های جدید را ارزیابی کند. بازار اکنون مطمئن است که در مارس و آوریل کاهش نرخ بهره نخواهیم داشت. چرا دلار به فدرال رزرو واکنش نشان نداد؟ نکته جالب اینجاست: واکنش بسیار محدود دلار به تصمیمات فدرال رزرو ثابت می‌کند که در حال حاضر، نرخ‌های بهره کوتاه‌مدت تأثیر چندانی بر جفت‌ارزهای دلار ندارند. این یک تغییر بزرگ در رفتار بازار است. حتی زمانی که وزیر بسنت مداخله در ین را رد کرد، دلار فقط یک حمایت موقت دید. شاخص دلار (DXY) در ابتدا توانست ۱ درصد از کف ۹۵.۵۵ بازیابی کند، اما شب گذشته دوباره ضعیف شد. سیگنال‌های خطرناک از بازار طلا در همین حال، طلا و نقره رالی استثنایی و چشمگیری را تجربه می‌کنند. این موضوع نشان می‌دهد که معامله‌گران همچنان روی کاهش ارزش دلار شرط‌بندی می‌کنند و دلار را به عنوان پناهگاه امن نمی‌بینند. آیا بدبینی نسبت به دلار تمام می‌شود؟ به عبارت ساده، خیر! هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که بازارها آماده باشند بدبینی خود نسبت به دلار را کنار بگذارند. احتمالاً در میانه یک دوره افزایش قابل توجه در «پوشش ریسک دلار» هستیم. به این معنی که سرمایه‌گذاران بین‌المللی دارند خود را در برابر ضعف بیشتر دلار محافظت می‌کنند، چرا که ارزش پناهگاه امن دلار در حال کاهش است. هشدار مهم: زمانی که حرکات بازار کاملاً از اقتصاد کلان و نرخ‌های بهره جدا می‌شوند، انتخاب کف قیمت بسیار خطرناک است. پیش‌بینی موسسه ING برای دلار چیست؟ با وجود تمام این نکات منفی، ترجیح ما همچنان یک بازگشت و بهبود در دلار است. اما این بهبود نیاز به شرایطی دارد: باید داده‌های اقتصادی قوی از آمریکا منتشر شود. باید اعتماد به اقتصاد آمریکا بازسازی شود. باید نشانه‌هایی از تغییر فضا در بازار دیده شود. امروز چه باید زیر نظر بگیریم؟ آمار مدعیان بیکاری آمریکا منتشر می‌شود. این آمار در هفته‌های اخیر کمتر از انتظارات بوده و می‌تواند سیگنال مثبتی برای اقتصاد آمریکا باشد. یورو: قدرت بی‌سابقه و نگرانی‌های بانک مرکزی اروپا یورو در حال شکستن سقف‌ها جفت‌ارز EURUSD در حال حاضر در یک روند صعودی قوی قرار دارد و به سمت سطح روانی ۱.۲۰ حرکت می‌کند. این قدرت یورو باعث ایجاد بحث‌های جدی در بانک مرکزی اروپا (ECB) شده است. ECB نگران است؟ بله، و این نگرانی در حال افزایش است: پیشینه بحث: سال گذشته، لوییس دی‌گویندس، عضو شورای حاکمیتی ECB، اشاره کرد که سطوح بالاتر از ۱.۲۰ برای EURUSD مشکل‌ساز خواهند بود. کریستین لاگارد، رئیس بانک مرکزی اروپا، این موضوع را در مواقعی رد کرد. اتفاقات اخیر: رالی اخیر یورو باعث شده دو عضو مهم ECB نگرانی‌های خود را علنی کنند: مارتین کوچر (عضو شورای حاکمیتی) و فرانسوا ویلروی (رئیس بانک مرکزی فرانسه) نگرانی آن‌ها چیست؟ یورو قوی می‌تواند منجر به: کاهش تورم در منطقه یورو فشار برای اتخاذ سیاست‌های پولی انبساطی‌تر کاهش نرخ بهره توسط ECB آیا بازار به این نگرانی‌ها واکنش نشان داده؟ خیر، هنوز نه! در قیمت‌گذاری بازار برای نرخ‌های آینده ECB هیچ تغییری دیده نمی‌شود. پیش‌بینی ما این است که معامله‌گران منتظر می‌مانند تا کریستین لاگارد در جلسه پنجشنبه هفته آینده (۵ فوریه) موضع رسمی را اعلام کند. تا آن زمان، این موضوع در سایه خواهد ماند. آیا کاهش نرخ ECB می‌تواند یورو را تضعیف کند؟ این سؤال کلیدی است و پاسخ ما: احتمالاً نه! چرا؟ چون یک تغییر بنیادی در بازار رخ داده است: همبستگی بین EURUSD و اختلاف نرخ بهره کوتاه‌مدت عملاً از بین رفته است این یعنی حتی اگر ECB نرخ را کاهش دهد، ممکن است تأثیر چندانی بر یورو نداشته باشد. شواهد این ادعا چیست؟ نگاهی به هفته گذشته بیندازیم: دلار ضررهای سنگینی را متحمل شد. در همان مدت، اختلاف نرخ بهره کوتاه‌مدت آمریکا نسبت به اروپا به ۱۱۵ نقطه پایه رسید (به نفع دلار). این بزرگترین اختلاف از اواسط نوامبر است. در اواسط نوامبر، EURUSD حدود ۱.۱۶ بود. اکنون EURUSD نزدیک ۱.۲۰ است. نتیجه: با وجود اینکه نرخ بهره آمریکا بالاتر از اروپا است، یورو همچنان قوی می‌شود! سطوح کلیدی EURUSD سطح مقاومتی بعدی: عبور از ۱.۲۰ امروز می‌تواند باعث نوسان صعودی بیشتری شود. اوج دوشنبه در ۱.۲۰۸ احتمالاً آزمایش خواهد شد. سطح حمایتی کلیدی: باید یک شکست قاطع زیر ۱.۱۹۰ را ببینیم تا بتوانیم نتیجه بگیریم روند در حال تغییر است. نتیجه‌گیری درباره یورو بنابراین، اگرچه ما تمایل داریم فکر کنیم دلار می‌تواند بهبود پیدا کند، اما تهدید واکنش نرخی ECB را عاملی نمی‌بینیم که بتواند به طور قابل توجهی مانع رشد EURUSD شود - حداقل در کوتاه‌مدت. اگر دلار وارد یک سقوط دیگر شود، کاهش احتمالی نرخ توسط ECB احتمالاً نمی‌تواند یورو را متوقف کند. کرون سوئد: آرامش قبل از طوفان؟ تصمیم ریکس‌بانک امروز ریکس‌بانک (بانک مرکزی سوئد) امروز جلسه سیاست‌گذاری دارد و تقریباً ۱۰۰٪ مطمئن هستیم که نرخ بهره را در ۱.۷۵ درصد بدون تغییر نگه می‌دارد. داده‌های اقتصادی سوئد چه می‌گوید؟ داده‌های اخیر سیگنال‌های متفاوتی می‌دهند: تورم (مثبت برای کرون): آخرین آمار تورم زیر انتظارات منتشر شد. هم تورم سرفصل و هم تورم اصلی CPIF پایین‌تر از پیش‌بینی‌ها بود. رشد اقتصادی (منفی برای کرون): رشد اقتصادی نوامبر قوی‌تر از انتظار بود. نرخ رشد سالانه ۲.۷ درصد ثبت شد. سیاست ریکس‌بانک چیست؟ ریکس‌بانک موضع واضحی دارد: فقط انحرافات عمده در داده‌های اقتصادی می‌تواند باعث تغییر نرخ شود. فقط رویدادهای جدی خارجی می‌تواند سیاست پولی را تغییر دهد. نکته مهم: تغییرات کوچک در داده‌ها باعث واکنش ریکس‌بانک نمی‌شود. چه‌طور با قدرت یورو برخورد می‌کند؟ در حالی که قدرت یورو در فرانکفورت باعث نگرانی و اعتراض شده، ریکس‌بانک دیدگاه متفاوتی دارد: ریکس‌بانک از مدت‌ها پیش معتقد است که کرون سوئد به طور قابل توجهی کم‌ارزش‌گذاری شده است. تحرکات اخیر ارزی هنوز آنقدر بزرگ نیستند که این دیدگاه را تغییر دهند. حتی بحث درباره واکنش سیاستی هم زود است. پیش‌بینی ING برای EURSEK نقش ریکس‌بانک: ما فکر می‌کنیم ریکس‌بانک همچنان نقش ثانویه و کم‌اهمیتی برای کرون ایفا خواهد کرد. تصمیمات این بانک محرک اصلی نخواهد بود. ارزیابی وضعیت فعلی: نظر ما این است که کاهش اخیر EURSEK (یعنی قوی شدن کرون) خیلی سریع و خیلی زیاد بوده است. شرط بازگشت: تا زمانی که EURUSD به طور قاطع پایین‌تر نرود، EURSEK هم برای بازیابی و بازگشت به سطوح بالاتر مشکل خواهد داشت. محرک اصلی قدرت کرون چیست؟ تحلیل ما: بازگشت سرمایه به سوئد احتمالاً محرک اصلی قدرت اخیر کرون بوده است. این یعنی سرمایه‌گذاران سوئدی دارند پول‌های خود را از خارج به داخل کشور برمی‌گردانند. چه اتفاقی می‌تواند این روند را تغییر دهد؟ اگر دو شرط زیر محقق شود، کرون دوباره ضعیف خواهد شد: داستان اقتصاد کلان آمریکا به بهبود ادامه دهد. بازارها اعتماد خود به دلار آمریکا را بازسازی کنند. در این صورت، جریان بازگشت سرمایه به سوئد کاهش می‌یابد و فشار از کرون برداشته می‌شود. هدف قیمتی ما پیش‌بینی کوتاه‌مدت: ما هنوز معتقدیم که بازگشت EURSEK به سطح ۱۱.۷۰ و بالاتر در کوتاه‌مدت ممکن است. این یعنی انتظار داریم کرون اندکی ضعیف‌تر شود و یورو در برابر کرون قوی‌تر شود. نکات کلیدی برای معامله‌گران نکته ۱: دلار در موقعیت بحرانی ریسک سقوط بیشتر همچنان وجود دارد. فقط داده‌های قوی اقتصادی می‌توانند دلار را نجات دهند. نرخ بهره دیگر محرک اصلی نیست. نکته ۲: یورو در موقعیت قدرت سطح ۱.۲۰ در تیررس است. نگرانی‌های ECB هنوز به سیاست تبدیل نشده است. کاهش نرخ احتمالی ECB ممکن است بی‌تأثیر باشد. نکته ۳: کرون احتمالاً تصحیح می‌کند قدرت اخیر پایدار نیست بازگشت به ۱۱.۷۰ محتمل است منتظر بهبود دلار بمانید جمع‌بندی تحلیل ۲۹ ژانویه ۲۰۲۶ توسط یوتو تایمز این تحلیل نشان می‌دهد که بازارهای ارز در یک دوره غیرعادی قرار دارند. ارتباط سنتی بین نرخ‌های بهره و ارزش ارزها ضعیف شده و عوامل جدیدی مانند اعتماد به پناهگاه امن بودن دلار و بازگشت سرمایه نقش اصلی را بازی می‌کنند. برای معامله‌گران، این بازار فرصت‌ها و ریسک‌های زیادی دارد و نیاز به دقت بیشتری است.
شرکت آمازون امروز اعلام کرد که به دلیل شدت گرفتن رقابت در حوزه هوش مصنوعی، تصمیم گرفته ۱۶ هزار نفر از کارکنان شرکتی خود را تعدیل کند. این اقدام در حالی صورت می‌گیرد که غول‌های فناوری در حال بازآرایی منابع انسانی خود برای تمرکز بیشتر بر توسعه مدل‌های هوش مصنوعی هستند. موج جدید تعدیل نیرو در سیلیکون‌ولی آمازون در بیانیه‌ای رسمی اعلام کرده که رقابت فزاینده در زمینه هوش مصنوعی، به‌ویژه در بخش‌های زیرساختی و خدمات ابری، باعث شده شرکت نیاز به بازنگری در ساختار منابع انسانی خود داشته باشد. این تعدیل نیرو بخشی از برنامه گسترده‌تر برای افزایش بهره‌وری و تمرکز بر پروژه‌های اولویت‌دار در حوزه AI است. پیامدهای احتمالی برای بازار کار فناوری تمرکز بیشتر بر استخدام متخصصان AI کاهش فرصت‌های شغلی در بخش‌های غیرتکنولوژیک افزایش فشار بر شرکت‌های کوچک‌تر برای رقابت در جذب استعدادها جمع‌بندی یوتو تایمز تعدیل ۱۶ هزار نیروی شرکتی توسط آمازون، نشانه‌ای روشن از تغییر اولویت‌ها در صنعت فناوری است. «هوش مصنوعی نه‌تنها مدل‌های کسب‌وکار را تغییر داده، بلکه ساختار منابع انسانی شرکت‌های بزرگ را نیز دگرگون کرده است. این روند در سال ۲۰۲۶ احتمالاً شدت بیشتری خواهد گرفت.»
در یک نگاه ضعف ین و شرایط سخت بازار کار به‌عنوان عوامل کلیدی در زمان‌بندی افزایش نرخ بهره مطرح شدند. افزایش‌های بعدی نرخ بهره وابسته به وضعیت اقتصادی و پیش‌بینی‌های تورمی خواهد بود. سیاستگذاران ترجیح می‌دهند افزایش نرخ‌ها با انعطاف‌پذیری و بر اساس شاخص‌های متنوع و روند پایدار دستمزد-قیمت انجام شود. صورت‌جلسه بانک مرکزی ژاپن (BoJ) نشان می‌دهد که ضعف ین و شرایط سخت بازار کار به عنوان عوامل مؤثر در زمان‌بندی افزایش‌های بعدی نرخ بهره مطرح شده‌اند. این بحث‌ها تأکید بر آمادگی هیئت مدیره برای ادامه نرمال‌سازی سیاست‌ها پس از افزایش نرخ بهره به 0.75% در دسامبر، بالاترین سطح در سه دهه اخیر، داشت. اعضا به‌طور کلی توافق داشتند که افزایش‌های بیشتر بستگی به نحوه تکامل شرایط اقتصادی و پیش‌بینی‌های تورمی خواهد داشت. در حالی که برخی رویکرد محتاطانه را ترجیح می‌دادند، دیگران استدلال کردند که فشارهای تورمی در حال تبدیل شدن به یک واقعیت پایدار هستند؛ زیرا شرکت‌ها همچنان هزینه‌های بالای دستمزد و ورودی را منتقل می‌کنند و این نشان‌دهنده کاهش تحمل برای تسهیلات طولانی‌مدت سیاستی است. ضعف ین در این بحث به‌طور برجسته‌ای مطرح شد. چندین عضو اشاره کردند که کاهش ارزش ارز به افزایش قیمت واردات دامن می‌زند در حالی که شرکت‌ها در حال افزایش دستمزدها و قیمت‌ها هستند. اگرچه سیاستگذاران تأکید کردند که نرخ‌های ارز هدف صریح سیاست نیستند، اما اذعان کردند که تغییرات ین می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر تورم زیرساختی داشته باشد و بنابراین باید در ارزیابی نیاز به افزایش بیشتر در نظر گرفته شود. دینامیک‌های بازار کار نیز موضوع مهمی بود. کمبود مداوم نیروی کار به عنوان عاملی برای تقویت رشد دستمزدها و تقویت انتقال فشارهای هزینه به قیمت‌ها دیده شد. یکی از اعضا به‌طور صریح کاهش ارزش ین و افزایش بازدهی‌های بلندمدت را به نرخ سیاستی که نسبت به تورم بسیار پایین است مرتبط دانست و استدلال کرد که افزایش نرخ‌ها به موقع می‌تواند به محدود کردن تورم آینده و تثبیت هزینه‌های استقراض بلندمدت کمک کند. تحولات ارزی همچنین از نظر سیاسی حساسیت پیدا کرده است؛ زیرا ضعف ین فشارهای هزینه زندگی را قبل از انتخابات عمومی فوریه ژاپن تشدید کرده است. پس از اینکه ین هفته گذشته به‌طور موقت به 160 ین در برابر دلار نزدیک شد، به‌طور چشمگیری به دلیل گمانه‌زنی‌هایی درباره اقدام هماهنگ بین مقامات ژاپنی و آمریکایی تقویت شده است. به‌نظر می‌رسد اکثر اعضا با تعیین جدول زمانی ثابت برای افزایش‌های بیشتر مخالف هستند و ترجیح می‌دهند انعطاف‌پذیری داشته باشند. با این حال، یکی از اعضا پیشنهاد داد که افزایش‌ها با فواصل چند ماهه انجام شود؛ زیرا سیاست هنوز از وضعیت خنثی فاصله دارد. دیگران بر اهمیت نظارت بر مجموعه‌ای وسیع از شاخص‌ها، از جمله شواهد تجربی، تأکید کردند تا تأیید کنند که آیا یک چرخه پایدار دستمزد-قیمت به‌طور محکم برقرار است یا خیر.
“ بازارهای جهانی امروز در فضایی نسبتاً آرام معامله می‌شوند؛ زیرا معامله‌گران منتظر تصمیم مهم FOMC در روز چهارشنبه هستند. در اروپا داده‌های کم‌اهمیت منتشر می‌شود، اما در آمریکا دو گزارش کلیدی می‌توانند نبض بازار را تکان دهند. ۱) گزارش هفتگی اشتغال ADP پس از رشد مثبت در دسامبر، امروز مشخص می‌شود آیا بازار کار آمریکا در هفته اول ژانویه نیز همین روند را حفظ کرده است یا نه. داده‌های «درخواست‌های بیکاری» نشانه‌هایی از بهبود بازار کار را نشان می‌دهند و ADP می‌تواند این تصویر را تکمیل کند. ۲) شاخص اعتماد مصرف‌کننده آمریکا پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد اعتماد مصرف‌کننده به ۹۰.۹ افزایش می‌یابد. این شاخص به‌شدت تحت تأثیر شرایط بازار کار است و می‌تواند سرنخ‌هایی درباره قدرت مصرف در ماه‌های آینده ارائه دهد. اروپا: روزی بدون داده مهم اعتماد مصرف‌کننده فرانسه و نرخ بیکاری اسپانیا منتشر می‌شود، اما هیچ‌کدام برای بازار یا بانک مرکزی اروپا (ECB) اهمیت تعیین‌کننده ندارند. سخنران بانک مرکزی ناگل از بانک مرکزی اروپا امروز سخنرانی دارد، اما انتظار نمی‌رود پیام جدیدی ارائه کند.
جدیدترین برآورد مدل GDPNow فدرال رزرو آتلانتا نشان می‌دهد رشد اقتصادی ایالات متحده در سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۲۵ همچنان در سطح بالای ۵.۴ درصد باقی مانده است؛ نرخی که از منظر تاریخی بسیار قابل‌توجه تلقی می‌شود، اما بازارها با احتیاط به آن می‌نگرند. بر اساس داده‌های منتشرشده در روز ۲۶ ژانویه، برآورد رشد تولید ناخالص داخلی واقعی (به‌صورت سالانه‌شده و تعدیل فصلی) نسبت به گزارش قبلی تغییری نکرده است. پس از انتشار گزارش سفارشات کالاهای بادوام، پیش‌بینی رشد مصرف شخصی در سه‌ماهه چهارم از ۳.۱ به ۳.۲ درصد و برآورد رشد سرمایه‌گذاری بخش خصوصی نیز از ۶.۲ به ۶.۴ درصد افزایش یافت. گزارش کالاهای بادوام به‌طور کلی قوی ارزیابی شده، هرچند به‌اندازه‌ای نبود که برآورد کلی رشد GDPNow را بالاتر ببرد. سفارشات جدید کالاهای بادوام تولیدی در ماه نوامبر با رشد ۵.۳ درصدی، معادل ۱۶.۴ میلیارد دلار، به ۳۲۳.۸ میلیارد دلار رسید. بخش عمده این افزایش به سفارشات حوزه حمل‌ونقل مربوط می‌شد، در حالی که سفارشات سرمایه‌ای غیرنظامی به‌استثنای هواپیما، ۰.۷ درصد رشد داشت که بالاتر از پیش‌بینی ۰.۳ درصدی بازار بود. با این حال، بسیاری از تحلیلگران نسبت به داده‌های رشد سه‌ماهه چهارم با احتیاط برخورد می‌کنند. تعطیلی طولانی‌مدت دولت آمریکا در ماه‌های پایانی سال، اختلال قابل‌توجهی در جمع‌آوری و پردازش آمارهای اقتصادی ایجاد کرده و کیفیت بخشی از داده‌ها را زیر سؤال برده است. همزمان، پیامدهای جنگ تجاری نیز باعث نوسانات غیرعادی در جریان واردات و صادرات شده است. همین نگاه محتاطانه باعث شده بازارهای مالی همچنان احتمال کاهش حدود ۵۰ واحد پایه‌ای نرخ بهره توسط فدرال رزرو در سال جاری را در قیمت‌ها لحاظ کنند. به بیان دیگر، با وجود ثبت یکی از بالاترین نرخ‌های رشد فصلی در سال‌های اخیر، معامله‌گران هنوز قانع نشده‌اند که اقتصاد آمریکا وارد یک مسیر رشد پایدار و بدون ریسک شده است. ✔️ بیشتر بخوانید: جهش سفارشات کالاهای بادوام آمریکا؛ سیگنالی از بازگشت اعتماد اقتصادی در مجموع، برآورد GDPNow از رشد ۵.۴ درصدی اگرچه در ظاهر نشانه‌ای از قدرت اقتصاد آمریکا محسوب می‌شود، اما زیر سطح این عدد، نشانه‌هایی از عدم‌تعادل، نااطمینانی آماری و فشار بر مصرف‌کنندگان کم‌درآمد دیده می‌شود؛ عواملی که همچنان مسیر سیاست پولی و چشم‌انداز اقتصادی سال ۲۰۲۶ را در هاله‌ای از ابهام قرار داده‌اند. لطفا نظر و سوالات خود را درباره این مقاله ارسال کنید تا کارشناسان ما به شما پاسخ دهند.
در یک نگاه با وجود بهبود داده‌های بازار کار آمریکا، بازارها همچنان حدود ۴۶ واحد پایه کاهش نرخ بهره فدرال رزرو را تا پایان سال قیمت‌گذاری کرده‌اند. بهبود اخیر در داده‌های بیکاری می‌تواند این انتظارات انبساطی را به‌سرعت تعدیل کند. گزارش پیش‌روی NFP پتانسیل ایجاد نوسانات قابل‌توجه در دلار و بازار فلزات گران‌بها را دارد. در حالی که داده‌های اخیر بازار کار آمریکا نشانه‌هایی از بهبود تدریجی را نشان می‌دهد، سرمایه‌گذاران همچنان انتظار کاهش حدود ۴۶ واحد پایه‌ای نرخ بهره فدرال رزرو تا پایان سال را در قیمت‌ها لحاظ کرده‌اند؛ سطحی که تقریباً معادل دو مرحله کاهش نرخ در سال ۲۰۲۶ است. این فاصله میان واقعیت‌های اقتصادی و انتظارات بازار، می‌تواند در آستانه انتشار گزارش جدید اشتغال، زمینه‌ساز نوسانات قابل‌توجهی در دارایی‌های مالی شود. پس از تصمیم نسبتاً هاوکیش‌تر از انتظار کمیته بازار آزاد فدرال در ماه اکتبر، تردیدها درباره تداوم سیاست‌های تسهیلی افزایش یافت. اختلاف‌نظر میان اعضای فدرال رزرو درباره مسیر نرخ بهره آشکارتر شد و همین مسئله باعث شد بازار نسبت به اجرای چند مرحله کاهش نرخ، محتاط‌تر شود. هرچند بانک مرکزی آمریکا در نهایت در ماه دسامبر یک کاهش دیگر را اجرا کرد، اما همزمان تأکید داشت که تصمیمات آینده به‌شدت به داده‌های اقتصادی وابسته خواهد بود. از ابتدای سال میلادی جاری، مجموعه‌ای از داده‌های مثبت از اقتصاد آمریکا منتشر شده که مهم‌ترین آن‌ها به بازار کار مربوط می‌شود. گزارش‌های هفتگی مدعیان بیمه بیکاری در ماه‌های اخیر تصویری از یک بازار کار با «استخدام محدود و اخراج محدود» ارائه می‌دادند؛ وضعیتی که در آن، تعداد متقاضیان جدید بیکاری ثابت باقی مانده بود، اما درخواست‌های مداوم به بالاترین سطوح چرخه‌ای خود رسیده بود. این الگو تا حد زیادی بازتاب‌دهنده فضای عدم‌اطمینان ناشی از تنش‌های تجاری و تعرفه‌ای بود که فعالیت بنگاه‌ها را تحت فشار قرار داده و بسیاری از شرکت‌ها را به تعلیق استخدام واداشته بود. با این حال، داده‌های جدیدتر از بهبود معنادار در وضعیت بازار کار حکایت دارد. کاهش درخواست‌های اولیه بیکاری به پایین‌ترین سطوح چرخه‌ای و توقف روند صعودی درخواست‌های مداوم، نشانه‌هایی از بازگشت تدریجی پویایی به بازار کار محسوب می‌شود. تحلیلگران UTOTimes این تحولات را نشانه‌ای از افزایش دوباره سرعت فعالیت‌های اقتصادی در سال ۲۰۲۶، همزمان با کاهش عدم‌اطمینان‌ها، ارزیابی می‌کنند. این تغییرات باعث شده انتظارات بازار نسبت به سیاست‌های پولی فدرال رزرو تا حدی تعدیل شود و بازنگری محدودی در برآوردهای مربوط به کاهش نرخ بهره شکل بگیرد. “ «در چنین فضایی، گزارش اشتغال غیرکشاورزی آمریکا در ماه فوریه به نقطه عطفی برای مسیر نرخ بهره تبدیل شده است؛ گزارشی که می‌تواند جهت‌گیری بازارها در ماه‌های آینده را مشخص کند.» محمد زمانی در حال حاضر، بخش قابل‌توجهی از فعالان بازار همچنان بر این باورند که ضعف بازار کار در سال ۲۰۲۵، فدرال رزرو را به اجرای کاهش‌های پیشگیرانه نرخ بهره سوق خواهد داد. بسیاری از اعضای داویش در بانک مرکزی، در سال گذشته نگران افت سریع اشتغال بودند و کاهش نرخ‌ها را نوعی بیمه در برابر رکود احتمالی می‌دانستند. اما در صورتی که روند بهبود بازار کار در سال جاری تثبیت شود، این گروه احتمالاً موضع خود را از انبساطی به خنثی تغییر خواهند داد. در سناریویی که همزمان با این تحول، نشانه‌هایی از بازگشت فشارهای تورمی نیز ظاهر شود، حتی امکان چرخش مجدد برخی از این سیاستگذاران به سمت رویکرد انقباضی وجود خواهد داشت؛ تغییری که می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای برای بازارهای جهانی به همراه داشته باشد. تحلیلگران یوتوتایمز بر این باورند که انتشار یک گزارش قدرتمند از اشتغال آمریکا در هفته آینده، می‌تواند به‌سرعت انتظارات انبساطی فعلی را از قیمت‌ها خارج کند. در چنین شرایطی، احتمال تقویت دلار آمریکا افزایش می‌یابد، در حالی که بازار طلا و نقره ممکن است با موج جدیدی از فشار فروش مواجه شوند. ✔️ بیشتر بخوانید: جهش سفارشات کالاهای بادوام آمریکا؛ سیگنالی از بازگشت اعتماد اقتصادی در مجموع، گزارش پیش‌روی اشتغال نه‌تنها معیاری از وضعیت واقعی بازار کار آمریکا خواهد بود، بلکه به‌عنوان محرکی کلیدی برای بازتنظیم انتظارات سیاست پولی عمل خواهد کرد. نتیجه این گزارش می‌تواند مسیر دلار، فلزات گران‌بها و حتی بازارهای سهام را در ماه‌های آینده تحت تأثیر قرار دهد و فرصت‌های معاملاتی تازه‌ای برای سرمایه‌گذاران فراهم سازد. لطفا نظر و سوالات خود را درباره این مقاله ارسال کنید تا کارشناسان ما به شما پاسخ دهند.
با وجود تنش‌های تجاری مجدد با ایالات متحده پس از بازگشت دونالد ترامپ به ریاست‌جمهوری، چین مازاد تجاری بی‌سابقه‌ای را در سال ۲۰۲۵ ثبت کرد؛ صادرات این کشور با ۵.۵ درصد رشد به ۳.۷۷ تریلیون دلار رسید و تراز تجاری مثبت ۱.۱۹ تریلیون دلار را رقم زد که بالاترین میزان ثبت شده در تاریخ است. اما این اتفاق چگونه ممکن شد در حالی که صادرات به آمریکا ۲۰ درصد و واردات از آن ۱۴.۶ درصد کاهش یافته است؟ نخست، تنوع‌بخشی به بازار نقش مهمی ایفا کرده است. چین تمرکز خود را از ایالات متحده (بزرگترین بازار مصرفی جهان) به سمت آسیای جنوب شرقی، آفریقا و آمریکای لاتین تغییر داده است؛ استراتژی‌ای که ظاهراً نتیجه‌بخش بوده است. همزمان، چین زنجیره‌های تأمین خود را از طریق کشورهای ثالث بازسازی کرده که به حفظ رشد صادرات با وجود جنگ تجاری کمک کرده است. آیا این بدان معناست که اقتصاد چین عملکردی فوق‌العاده دارد؟ اگرچه صادرات بخش مهمی از اقتصاد چین باقی مانده است، اما عملکرد این کشور فراتر از حوزه تجارت، چندان چشمگیر نیست. به‌طور مشخص، یکی از اهداف کلیدی یعنی «تقویت تقاضای داخلی» محقق نشده است. فروش خرده‌فروشی تقریباً رشدی نداشته و با تعدیل فصلی، برای دو ماه متوالی کاهش یافته است. فشار بیشتر از آنجا ناشی می‌شود که سرمایه‌گذاری در سال ۲۰۲۵ حدود ۳.۸ درصد کاهش یافته است. داده‌های رسمی تولید ناخالص داخلی (GDP) نشان می‌دهد که اقتصاد چین طبق پیش‌بینی‌ها ۵ درصد رشد کرده، اما این رشد در سه ماهه چهارم به ۴.۵ درصد کاهش یافته است. این امر نشان می‌دهد که تقویت تقاضای داخلی در سال ۲۰۲۶ حیاتی خواهد بود. بدون این اقدام، ارقام رشد رسمی نیز ممکن است کمتر از انتظارات باشد. این وضعیت احتمالاً به این معناست که دولت ناچار به کاهش نرخ بهره و افزایش محرک‌های مالی خواهد شد.
تغییرات هفتگی آمار مدعیان بیکاری ایالات متحده (هفته منتهی به 3 ژانویه) - Unemployment Claims واقعی ............... 208 هزار نفر پیش‌بینی ........... 213 هزار نفر قبلی ................... 199 هزار نفر (به 200 هزار نفر بازبینی شد) تعداد متقاضیان ادامه‌دار مدعیان بیکاری (هفته منتهی به 27 دسامبر) - Continuing Jobless Claims واقعی ................ 1914 هزار نفر پیش‌بینی ........... 1900 هزار نفر قبلی ................... 1866 هزار نفر (به 1858 هزار نفر بازبینی شد)
کاهش دستمزدهای واقعی نشان‌دهنده ریسک این است که تورم از رشد درآمد پیشی بگیرد، که محدودیتی کلیدی برای نرمال‌سازی پایدار سیاست بانک ژاپن است. خلاصه: دستمزدهای واقعی در نوامبر ۲.۸٪ سال به سال کاهش یافت. کاهش شدید پرداخت‌های ویژه بر درآمدها تأثیر گذاشت. رشد دستمزدهای اسمی به ۰.۵٪ سال به سال کند شد. تورم در سطح بالا و برابر با ۳.۳٪ باقی ماند. شکاف بین دستمزد و تورم چالش کلیدی برای مسیر محدودیت بانک ژاپن را پیچیده می‌کند. دستمزدهای واقعی در ژاپن در نوامبر به شدت کاهش یافت، که شدیدترین کاهش از ژانویه را نشان می‌دهد و فشار مستمر بر قدرت خرید خانوارها را در حالی که تورم همچنان از رشد درآمد پیشی گرفته، برجسته می‌کند. داده‌های وزارت کار ژاپن نشان می‌دهد که دستمزدهای واقعی بر اساس نرخ تورم در نوامبر ۲.۸٪ سال به سال کاهش یافته است، که از افت ۰.۸٪ در اکتبر بدتر شده و یازدهمین کاهش متوالی را نشان می‌دهد. این نتیجه همسان با کاهش ژانویه و ضعیف‌ترین نتیجه از اواخر سال ۲۰۲۳ است و چالش مستمر پیش روی مصرف‌کنندگان را برجسته می‌کند با وجود پیشرفت تدریجی در رشد پایه‌ای دستمزد. ضعف اصلی به شدت تحت تأثیر افت شدید پرداخت‌های ویژه، عمدتاً پاداش‌های یک‌باره، قرار داشت که ۱۷٪ نسبت به سال گذشته کاهش یافت. این پرداخت‌ها معمولاً در خارج از دوره‌های اوج پاداش نوسان‌دار هستند و مقامات هشدار دادند که ارقام نوامبر اغلب در مرحله پیش‌نویس زیرآورده می‌شوند، زیرا بسیاری از پاداش‌های زمستانی هنوز ثبت نشده‌اند. دستمزدهای اسمی نیز همین الگو را نشان می‌دهد. میانگین کل درآمدهای نقدی تنها ۰.۵٪ سال به سال به ۳۱۰،۲۰۲ ینی افزایش یافت که کندترین سرعت رشد از دسامبر ۲۰۲۱ است. در حالی که این امر نشان‌دهنده ضعف در دستمزدهای کل است، روند دستمزدهای زیرین پایدارتر بود. دستمزدهای عادی یا پایه‌ای ۲.۰٪ افزایش یافت، که از اکتبر کاهش یافته اما به طور کلی با ماه‌های اخیر سازگار باقی مانده است. دستمزدهای اضافه‌کاری نیز ۱.۲٪ افزایش پیدا کرد، که نشان‌دهنده فعالیت محدود اما ادامه‌دار در بخش خصوصی است. با این حال، تورم به شدت بالا باقی مانده است. قیمت‌های مصرف‌کننده در نوامبر ۳.۳٪ افزایش یافت که به خوبی بالاتر از رشد دستمزدهاست و همچنان به کاهش درآمد واقعی دامن می‌زند. معیار تورم مورد استفاده در داده‌های دستمزد شامل قیمت‌های غذاهای تازه اما اجاره را شامل نمی‌شود، به این معنی که فشار بر دستمزد واقعی همچنان مشهود است حتی اگر برخی از اجزای هزینه پایدار شوند. این داده‌ها برای بانک ژاپن معضلی ایجاد می‌کند که اخیراً نرخ سیاست خود را به بالاترین سطح در ۳۰ سال گذشته یعنی ۰.۷۵٪ افزایش داده و نشانه‌هایی از محدودیت بیشتر در صورت تقویت حرکت دستمزدها را نشان می‌دهد. مقامات به دنبال مذاکرات سالانه دستمزد در بهار هستند، با این انتظار که بزرگترین اتحاد کارگری ژاپن هدف افزایش دستمزدها حداقل ۵٪ در سال جاری قرار دهد - که آزمایش کلیدی این است که آیا تورم می‌تواند به همراه رشد درآمد واقعی پایدار بماند.
زمان انتشار داده‌های تولید ناخالص داخلی (GDP) سه ماهه چهارم آمریکا به ۲۰ فوریه موکول شد. همچنین انتشار داده‌های درآمد شخصی و هزینه‌های مصرف شخصی (PCE) ماه دسامبر آمریکا نیز به ۲۰ فوریه تغییر یافته است. گزارش درآمد شخصی ماه‌های اکتبر و نوامبر آمریکا نیز قرار است در تاریخ ۲۲ ژانویه منتشر شود.
داده‌های تازه بازار کار آمریکا نشان می‌دهد روند تعدیل و خنک‌شدن تدریجی اشتغال همچنان ادامه دارد، بی‌آنکه نشانه‌ای از فروپاشی یا فشار شدید در آن دیده شود. بر اساس گزارش JOLTS وزارت کار آمریکا، تعداد فرصت‌های شغلی در ماه نوامبر به حدود ۷.۱۵ میلیون موقعیت کاهش یافته که پایین‌ترین سطح در بیش از یک سال گذشته محسوب می‌شود. این رقم در مقایسه با ماه قبل که به‌صورت نزولی بازبینی شده بود، افت محسوسی را نشان می‌دهد و از همه برآوردهای اقتصاددانان در نظرسنجی بلومبرگ نیز کمتر بوده است. کاهش فرصت‌های شغلی عمدتاً در بخش‌هایی مشاهده شده که در سال‌های اخیر موتور اصلی جذب نیروی کار بودند؛ از جمله گردشگری و مهمان‌نوازی، بهداشت و خدمات اجتماعی، و همچنین حمل‌ونقل و انبارداری. این عقب‌نشینی نشان می‌دهد شرکت‌ها، حتی در بخش‌های خدمات‌محور، با احتیاط بیشتری نسبت به توسعه نیروی انسانی تصمیم‌گیری می‌کنند. همزمان، تعداد استخدام‌ها نیز به پایین‌ترین سطح خود از اواسط سال ۲۰۲۴ رسیده است؛ موضوعی که بر تمایل محدود کارفرمایان برای گسترش سریع ظرفیت اشتغال دلالت دارد. با این حال، نکته قابل‌توجه آن است که کاهش فرصت‌های شغلی و کند شدن استخدام‌ها با افزایش موج اخراج‌ها همراه نشده است. گزارش JOLTS نشان می‌دهد تعداد تعدیل نیرو در ماه نوامبر به پایین‌ترین سطح شش‌ماهه کاهش یافته است؛ آن هم پس از آنکه در ماه قبل به بالاترین سطح خود از سال ۲۰۲۳ رسیده بود. این الگو نشان می‌دهد شرکت‌ها به‌جای اخراج گسترده، ترجیح می‌دهند از طریق محدود کردن استخدام‌های جدید و کنترل طبیعی خروج نیروها، خود را با شرایط اقتصادی سازگار کنند. در همین حال، تعداد افرادی که به‌صورت داوطلبانه شغل خود را ترک کرده‌اند اندکی افزایش یافته است؛ به‌ویژه در صنایعی مانند اقامت و خدمات غذایی و همچنین ساخت‌وساز. با وجود این، نرخ ترک شغل همچنان در سطوحی پایین‌تر از اوج چرخه قبلی قرار دارد و بیانگر کاهش قدرت چانه‌زنی نیروی کار و احتیاط بیشتر کارکنان در تغییر شغل است. این داده‌ها در کنار گزارش‌های دیگر، تصویری نسبتاً منسجم از وضعیت بازار کار آمریکا ترسیم می‌کند. گزارش ADP نشان داده بود که اشتغال در ماه دسامبر با آهنگی ملایم افزایش یافته، در حالی که داده‌های مؤسسه ISM حاکی از آن است که فعالیت بخش خدمات در پایان سال با سرعتی بالاتر از یک سال گذشته گسترش یافته و همین موضوع به حفظ سطح استخدام در بخش‌های کلیدی اقتصاد کمک کرده است. شاخص اشتغال ISM نیز به بالاترین سطح خود از فوریه رسیده است؛ نشانه‌ای از آنکه افت فرصت‌های شغلی لزوماً به معنای رکود در استخدام نیست، بلکه بیشتر بازتابی از تعادل تدریجی بازار کار است. از منظر سیاست‌گذاری پولی، یکی از مهم‌ترین داده‌های گزارش JOLTS نسبت فرصت‌های شغلی به تعداد بیکاران است؛ نسبتی که فدرال رزرو آن را به‌عنوان شاخصی کلیدی برای سنجش توازن عرضه و تقاضای نیروی کار دنبال می‌کند. این نسبت در ماه نوامبر به ۰.۹ کاهش یافته که پایین‌ترین سطح از مارس ۲۰۲۱ محسوب می‌شود. این در حالی است که در اوج بازار داغ کار در سال ۲۰۲۲، این نسبت به حدود دو فرصت شغلی به ازای هر فرد بیکار رسیده بود. چنین تغییری نشان می‌دهد فشار سمت تقاضای نیروی کار به‌طور محسوسی فروکش کرده است. البته برخی اقتصاددانان نسبت به دقت داده‌های JOLTS تردیدهایی مطرح می‌کنند و به نرخ پایین مشارکت در این نظرسنجی و بازبینی‌های گاه قابل‌توجه آن اشاره دارند. در مقابل، داده‌های مستقل‌تری مانند شاخص فرصت‌های شغلی وب‌سایت Indeed که به‌صورت روزانه منتشر می‌شود، نشان می‌دهد تعداد آگهی‌های شغلی در ماه نوامبر پس از رسیدن به کف چندساله، اندکی بهبود یافته است؛ موضوعی که تصویر بازار کار را پیچیده‌تر و چندلایه‌تر می‌کند. ✔️ بیشتر بخوانید: چرا دموکرات‌ها این بار تهدید به تعطیلی دولت نمی‌کنند؟ در مجموع، داده‌های ماه نوامبر تأییدکننده سناریویی است که طی ماه‌های اخیر بارها تکرار شده: بازار کار آمریکا در حال سرد شدن است، اما به‌شکلی منظم و کنترل‌شده. تقاضای نیروی کار کاهش یافته، اما اخراج‌ها محدود مانده‌اند و نشانه‌ای از فشار حاد در اشتغال دیده نمی‌شود. برای معامله‌گران و فعالان بازار، این وضعیت همچنان روایت «فرود نرم» اقتصاد آمریکا را تقویت می‌کند؛ روایتی که نه نیاز فوری به کاهش تهاجمی نرخ بهره ایجاد می‌کند و نه نگرانی جدی از رکود عمیق را برمی‌انگیزد. در چنین شرایطی، تمرکز بازارها بیش از JOLTS، همچنان بر داده‌های تورمی و گزارش‌های اشتغال ماهانه باقی خواهد ماند؛ داده‌هایی که مسیر بعدی سیاست پولی و نوسانات دلار و بازده اوراق را تعیین خواهند کرد. لطفا نظر و سوالات خود را درباره این مقاله ارسال کنید تا کارشناسان ما به شما پاسخ دهند.
آمار فرصت‌های شغلی - JOLTS Job Openings (نوامبر) واقعی .................... 7.146 میلیون پیش‌بینی ............... 7.61 میلیون قبلی ...................... 7.67 میلیون (به 7.146 بازبینی شد) تعداد ترک شغل: 3.161 میلیون (قبلی 2.941 میلیون)
تغییرات بیکاری آلمان - دسامبر - Unemployment Change واقعی .................. 3K پیش‌بینی ............. 5K قبلی .................... 1K نرخ بیکاری آلمان - دسامبر - Unemployment Rate واقعی .................. %6.3 پیش‌بینی ............. %6.3 قبلی ................... %6.3
در حالی که طی روزهای گذشته تحولات ژئوپلیتیکی مرتبط با ونزوئلا و گرینلند توجه بازارها را به خود جلب کرده بود، اکنون به نظر می‌رسد سرمایه‌گذاران عملاً از این ریسک‌ها عبور کرده‌اند. بازارهای جهانی در حال بازگشت به الگوی آشنای خود هستند؛ الگویی که در آن داده‌های اقتصادی، به‌ویژه داده‌های آمریکا، نقش اصلی در جهت‌دهی به بازار فارکس را ایفا می‌کنند. در نیمه دوم هفته جاری، تمرکز بازارها بار دیگر به انتشار داده‌های کلیدی از اقتصاد آمریکا معطوف خواهد شد. داده‌های ADP، JOLTS و شاخص ISM بخش خدمات در کانون توجه قرار دارند و می‌توانند به‌طور مشخص بر مسیر کوتاه‌مدت دلار آمریکا اثر بگذارند. در همین حال، چشم‌انداز ادامه کاهش نرخ‌های بهره، فشار مضاعفی بر ارزهای اروپای مرکزی و شرقی (CEE) وارد می‌کند. دلار آمریکا: اثر شوک ونزوئلا محو شد، ریسک داده‌ها برجسته‌تر است شوک سیاسی ونزوئلا که در ابتدای هفته واکنش‌هایی در بازار ایجاد کرده بود، اکنون تا حد زیادی از قیمت‌ها حذف شده است. اگرچه قیمت نفت در معاملات اخیر اندکی کاهش یافته، اما همچنان در نزدیکی سطوح پیش از ۴ ژانویه باقی مانده است. بازارهای سهام به روند صعودی خود ادامه داده‌اند و بازار فارکس نیز به‌وضوح از معامله بر مبنای اخبار ژئوپلیتیکی فاصله گرفته است. این رفتار بازارها نشان‌دهنده نوعی خستگی از تیترهای سیاسی و تمایل به تفسیر خوش‌بینانه‌تر تحولات بین‌المللی است؛ رویکردی که از آن با عنوان فضای «پس از روز آزادی» یاد می‌شود؛ فضایی که در آن معامله‌گران ترجیح می‌دهند به جای واکنش‌های هیجانی، به داده‌ها و عوامل بنیادی تکیه کنند. دلار آمریکا روز گذشته اندکی تقویت شد، اما این رشد به احتمال زیاد ناشی از عوامل تکنیکال و فصلی بوده است؛ از جمله ورودهای مقطعی سرمایه و افزایش محدود نرخ‌های سواپ در سررسیدهای کوتاه‌مدت. برخلاف برخی برداشت‌ها، این تقویت دلار ارتباط معناداری با تحولات ژئوپلیتیکی نداشته است. مگر آنکه ایالات متحده به‌طور ناگهانی تهدیدهای خود علیه گرینلند را تشدید کند یا بار دیگر دست به اقدامات مداخله‌جویانه در ونزوئلا بزند، بازارها در ادامه هفته تمرکز خود را به‌طور کامل بر داده‌های اقتصادی خواهند گذاشت. داده‌های اشتغال آمریکا؛ ریسک نامتقارن به زیان دلار در میان داده‌های امروز، انتظار می‌رود شاخص ISM خدمات عملکردی ضعیف‌تر از ماه‌های قبل داشته باشد، اما از دید بازار، تمرکز اصلی بر آمارهای بازار کار خواهد بود. انتشار گزارش ADP اشتغال بخش خصوصی (با اجماع ۵۰ هزار شغل) و همچنین نظرسنجی فرصت‌های شغلی JOLTS می‌تواند جهت حرکت دلار را مشخص کند. نکته مهم اینجاست که داده‌های ADP در ۷ مورد از ۱۰ گزارش اخیر پایین‌تر از پیش‌بینی‌ها منتشر شده‌اند. این سابقه آماری، در کنار نگاه محتاطانه و متمایل به سیاست انبساطی نسبت به بازار کار آمریکا، باعث می‌شود که معامله‌گران این داده‌ها را دارای ریسک نامتقارن نزولی برای دلار ارزیابی کنند؛ به این معنا که داده‌های ضعیف می‌توانند اثر منفی پررنگ‌تری نسبت به اثر مثبت داده‌های قوی داشته باشند. با این حال، در افق کوتاه‌مدت و فراتر از نوسانات روزانه، ارزیابی کلی همچنان حاکی از دیدگاه خنثی تا اندکی صعودی نسبت به دلار آمریکا است؛ مشروط به آنکه داده‌ها افت شدیدی را نشان ندهند. یورو: افت تورم محتمل است، اما برای تغییر مسیر بانک مرکزی اروپا کافی نیست در جبهه اروپا، داده‌های تورمی آلمان روز گذشته کمتر از انتظار منتشر شد. نرخ تورم سالانه به ۱.۸ درصد کاهش یافت که در معیار هماهنگ اتحادیه اروپا معادل ۲.۰ درصد است. بررسی جزئیات نشان می‌دهد که کاهش تورم صرفاً ناشی از اثرات پایه نبوده، بلکه روندی گسترده و ساختاری داشته است. کاهش قیمت‌ها در بخش‌هایی مانند تفریح و سرگرمی، پوشاک و مواد غذایی نشان می‌دهد که فشارهای تورمی در اقتصاد آلمان به‌طور واقعی در حال تخلیه شدن است. این موضوع احتمال آن را افزایش داده که برآورد اولیه تورم منطقه یورو نیز امروز کمتر از سطح ۲ درصد منتشر شود؛ در حالی که اجماع بازار همچنان عدد ۲.۰ درصد را هدف قرار داده است. با این حال، انتظار می‌رود تورم هسته منطقه یورو بدون تغییر و در سطح ۲.۴ درصد باقی بماند. این شاخص از دید بانک مرکزی اروپا اهمیت بالاتری دارد و تا زمانی که کاهش معنادار و مستمری را نشان ندهد، زمینه‌ای برای تغییر جدی در موضع سیاست پولی بانک مرکزی اروپا فراهم نخواهد شد. چرا یورو همچنان اسیر مسیر دلار است؟ در شرایط فعلی، حتی اگر تورم کلی منطقه یورو کمتر از انتظار منتشر شود، بعید است که تأثیر قابل‌توجهی بر انتظارات نرخ بهره بانک مرکزی اروپا داشته باشد؛ مگر آنکه این روند کاهش تورم به‌طور پیوسته و محسوس ادامه یابد. به همین دلیل، یورو احتمالاً واکنش محدودی به داده‌های تورمی نشان خواهد داد و مسیر آن همچنان عمدتاً از طریق حرکت دلار آمریکا تعیین می‌شود. به بیان دیگر، تا زمانی که سیگنال قدرتمندی از سمت بانک مرکزی اروپا مخابره نشود، «لِگ دلاری» عامل اصلی نوسانات یورو باقی خواهد ماند. جمع‌بندی: بازگشت بازار فارکس به منطق داده‌محور با عقب‌نشینی اثر شوک‌های ژئوپلیتیکی، بازار فارکس وارد مرحله‌ای شده که در آن داده‌های اقتصادی، به‌ویژه داده‌های آمریکا، دوباره نقش محوری دارند. دلار آمریکا در کوتاه‌مدت با ریسک‌های نزولی ناشی از داده‌های اشتغال مواجه است، در حالی که یورو بدون تغییر اساسی در چشم‌انداز سیاست پولی بانک مرکزی اروپا، همچنان دنباله‌رو دلار باقی می‌ماند. در چنین فضایی، معامله‌گران بیش از هر زمان دیگری چشم به داده‌ها دوخته‌اند؛ داده‌هایی که می‌توانند مسیر بازار را در ادامه هفته به‌طور معناداری تغییر دهند. منبع: ING
با بازگشایی بازارهای مالی در نخستین هفته کامل معاملاتی سال ۲۰۲۶، توجه سرمایه‌گذاران به‌طور کامل به تحولات ونزوئلا معطوف شده است. فعالان بازار در حال ارزیابی پیامدهای کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت تغییر رژیم در این کشور و اثرات آن بر منطقه آمریکای لاتین و روابط بین‌الملل هستند. واکنش اولیه بازارها باعث تقویت دلار آمریکا شده است. دلار آمریکا؛ حمایت از دلار در سایه تحولات ونزوئلا واکنش اولیه بازار به رویدادهای کم‌سابقه روز شنبه در ونزوئلا، نوعی گریز محدود به دارایی‌های امن بوده است؛ به‌طوری که طلا و فرانک سوئیس تقویت شده‌اند و دلار نیز حمایت نسبی دریافت کرده است. در مقابل، آتی شاخص‌های سهام واکنش تندی نشان نداده‌اند و بازار نفت نیز میان پیامدهای کوتاه‌مدت و اثرات بلندمدت احتمالی بر تولید نفت ونزوئلا در نوسان است. در کوتاه‌مدت، سرمایه‌گذاران نگران احتمال مداخله نظامی بیشتر آمریکا هستند؛ به‌ویژه اگر دولت جدید ونزوئلا با دستورالعمل‌های سیاستی واشنگتن همراهی نکند. دونالد ترامپ روز شنبه اعلام کرد که آمریکا برای اعزام «موج دوم» نیروهای نظامی آماده بوده، اما در نهایت نیازی به آن نبوده است. با توجه به ابهام در مسیر تحولات روزهای آینده، انتظار می‌رود سرمایه‌گذاران نقدشوندگی بالای دلار را ترجیح دهند. همچنین ارزهای کشورهای چپ‌گرا در آمریکای لاتین ممکن است تحت فشار قرار گیرند؛ به‌خصوص پزوی کلمبیا و همچنین پزوی مکزیک که به‌دلیل نقدشوندگی بالا، اغلب به‌عنوان ابزار پوشش ریسک منطقه لاتین استفاده می‌شود. بازار نفت و شرکت‌های انرژی؛ نگاه به آینده ونزوئلا وارن پترسون، رئیس استراتژی کالای ING، معتقد است واکنش محدود بازار نفت به این تحولات ناشی از سطح پایین تولید ونزوئلا در اواخر دسامبر بوده که به دلیل تحریم‌ها تنها حدود ۵۰۰ هزار بشکه در روز برآورد می‌شد. در این میان، عملکرد سهام شرکت‌هایی مانند Chevron (که همچنان در ونزوئلا فعال است)، و همچنین ExxonMobil و ConocoPhillips زیر ذره‌بین قرار دارد؛ شرکت‌هایی که دارایی‌های نفتی آن‌ها در سال ۲۰۰۷ مصادره شد و اکنون ممکن است در پروژه بازسازی صنعت نفت ونزوئلا نقش‌آفرینی کنند. چشم‌انداز میان‌مدت و بلندمدت؛ اثر بر نفت و دلار کانادا در افق میان‌مدت و بلندمدت، اثرات کلان اقتصادی به این بستگی دارد که ونزوئلا تا چه حد بتواند تولید نفت خود را به ۲.۵ تا ۳ میلیون بشکه در روز بازگرداند؛ فرآیندی که ممکن است ۵ تا ۱۰ سال زمان ببرد. برآورد تیم ING نشان می‌دهد قیمت نفت برنت در سال جاری به‌طور میانگین ۵۷ دلار در هر بشکه خواهد بود و در صورت انتقال روان به افزایش تولید ونزوئلا، پیش‌بینی‌های سال ۲۰۲۷ می‌تواند کاهش یابد. این سناریو می‌تواند کمی به ضرر دلار کانادا باشد، زیرا نفت سنگین و پرگوگرد کانادا در غیاب نفت ونزوئلا با قیمت بالاتری معامله می‌شد. ریسک‌های ژئوپلیتیکی و پیامدهای ارزی ترامپ احتمال استقرار نیروهای زمینی آمریکا در ونزوئلا را رد نکرده است. اگر ایالات متحده وارد درگیری‌های پیچیده در چندین کشور آمریکای لاتین شود، سرمایه‌گذاران ممکن است به پیامدهای مالی و بودجه‌ای آن با دیده تردید نگاه کنند و این موضوع در نهایت به ضرر دلار تمام شود. در سال ۲۰۲۵ شواهد قابل‌توجهی از دلارزدایی مشاهده نشد؛ افت ۱۰ درصدی دلار بیشتر ناشی از پوشش ریسک بود، نه فروش مستقیم دارایی‌های آمریکایی. با این حال، سیاست خارجی تهاجمی‌تر و مداخله‌جویانه‌تر آمریکا می‌تواند بار دیگر بحث فروش دارایی‌های آمریکا از سوی کشورهای همسو با بریکس پلاس را پررنگ کند. داده‌های اقتصادی آمریکا و چشم‌انداز سیاست پولی فدرال رزرو علاوه بر تحولات ونزوئلا، دلار ممکن است از انتشار دیرهنگام رشد ۴.۳ درصدی تولید ناخالص داخلی آمریکا در سه‌ماهه سوم (منتشرشده در ۲۳ دسامبر) نیز حمایت شود؛ داده‌ای که این سؤال را مطرح می‌کند آیا فدرال رزرو اساساً نیازی به کاهش نرخ بهره در سال جاری دارد یا خیر. در حال حاضر، بازارها نخستین کاهش ۲۵ نقطه پایه‌ای نرخ بهره را برای ژوئن و کاهش دوم را برای سپتامبر قیمت‌گذاری کرده‌اند. در صورتی که داده‌های اشتغال این هفته (ADP و JOLTS در چهارشنبه و گزارش NFP در جمعه) ضعیف نباشد، این کاهش‌ها ممکن است به‌طور کامل از انتظارات بازار حذف شوند. از منظر فصلی نیز، پس از عملکرد ضعیف دلار در دسامبر، ژانویه و به‌ویژه فوریه معمولاً به نفع دلار هستند. بنابراین، در مجموع، به نظر می‌رسد فروشندگان دلار در ماه‌های آینده کار دشواری در پیش دارند. از منظر تکنیکال، در صورت عبور شاخص دلار (DXY) از سطح 98.85، حرکت به سمت 99.15 محتمل خواهد بود. یورو؛ تمرکز بازارها بر بازار سوآپ جفت‌ارز EURUSD که در اواخر دسامبر برای مدت کوتاهی بالاتر از 1.1800 معامله شده بود، بار دیگر تحت فشار قرار گرفته است. بسته به تحولات ونزوئلا در روزهای آینده، احتمال افت بیشتر این جفت‌ارز وجود دارد. در صورت شکست سطح 1.1680، اهداف بعدی 1.1640 و حتی 1.1600 خواهند بود. همچنین انتشار شاخص ISM بخش تولید آمریکا در امروز می‌تواند بر بازار اثرگذار باشد. در اروپا، داغ‌ترین موضوع هفته برای بازار دارایی‌ها، اصلاحات نظام بازنشستگی هلند است؛ جایی که صندوق‌های بازنشستگی ممکن است با انتقال از سیستم «مزایای معین» به «مشارکت معین»، شروع به پرداخت نرخ‌های سوآپ یورویی با سررسیدهای بلندمدت کنند. منحنی سوآپ یورو در بازه ۱۰ تا ۳۰ ساله در نیمه دوم سال گذشته به‌طور قابل‌توجهی شیب‌دار شد؛ زیرا بازارها از پیش این تغییرات را پیش‌بینی کرده بودند. اکنون سؤال اصلی این است که آیا این تحرکات می‌تواند نرخ‌های سوآپ کوتاه‌مدت‌تر را نیز بالا بکشد و در نتیجه کمی از یورو حمایت کند یا خیر. برآورد کلی این است که سه‌ماهه اول سال برای EURUSD دوره‌ای خنثی و نوسانی باشد و بهترین شانس صعود یورو احتمالاً از سه‌ماهه دوم و همزمان با اثرگذاری محرک‌های مالی آلمان پدیدار شود. منبع: ING
داده‌های هفتگی مدعیان بیمه بیکاری آمریکا در واپسین هفته سال ۲۰۲۵، بار دیگر پیچیدگی خوانش بازار کار این کشور را به نمایش گذاشت. کاهش درخواست‌های اولیه بیمه بیکاری به ۱۹۹ هزار نفر؛ سطحی پایین‌تر از تمامی برآوردهای اقتصاددانان، در نگاه نخست تصویری از بازاری باثبات و مقاوم ترسیم می‌کند. اما هم‌زمانی این گزارش با تعطیلات کریسمس و چند تعطیلی فدرال جدید، تردیدهای جدی درباره دقت تعدیل‌های فصلی و اعتبار تیتر داده‌ها ایجاد کرده است. بر اساس آمار وزارت کار آمریکا، تعداد متقاضیان جدید بیمه بیکاری در هفته منتهی به ۲۷ دسامبر نسبت به هفته قبل ۱۶ هزار نفر کاهش یافت؛ عددی که تنها برای چندمین بار از ابتدای ۲۰۲۴ به زیر مرز روانی ۲۰۰ هزار نفر سقوط می‌کند. این افت، در شرایط عادی، نشانه‌ای از پایین‌بودن سطح اخراج‌ها و سلامت نسبی بازار کار تلقی می‌شود. با این حال، تجربه سال‌های گذشته نشان داده که داده‌های بازار کار در هفته‌های پایانی سال؛ به‌ویژه حوالی تعطیلات گسترده، مستعد نوسانات غیرمعمول و خطاهای تعدیل فصلی هستند. چرا میانگین‌ها مهم‌ترند؟ برای عبور از نوسانات کوتاه‌مدت، تحلیلگران معمولاً به میانگین متحرک چهار هفته‌ای توجه می‌کنند؛ معیاری که در این گزارش به ۲۱۸ هزار و ۷۵۰ نفر افزایش یافته است. این حرکت صعودی ملایم نشان می‌دهد افت تند عدد تیتر الزاماً به معنای بهبود ساختاری شرایط بازار کار نیست. به بیان دیگر، زیر سطح آرام داده‌های هفتگی، نشانه‌هایی از کُندی استخدام و شکنندگی روند اشتغال همچنان دیده می‌شود. در همین حال، مدعیان ادامه‌دار بیمه بیکاری؛ شاخصی که تعداد افرادی را نشان می‌دهد که همچنان مزایا دریافت می‌کنند، به حدود ۱.۸۷ میلیون نفر کاهش یافته است؛ یکی از پایین‌ترین سطوح ماه‌های اخیر. این داده حاکی از آن است که افرادی که شغل خود را از دست می‌دهند، به‌طور متوسط مدت کمتری در وضعیت بیکاری باقی می‌مانند؛ موضوعی که با روایت «اخراج کم» هم‌خوانی دارد. پارادوکس بازار کار ۲۰۲۵: ثبات ظاهری، ضعف در عمق بازار کار آمریکا در سال ۲۰۲۵ بیش از آنکه وارد فاز رکود شود، در وضعیتی خاکستری قرار گرفت. اخراج‌ها در سطحی محدود باقی ماند، اما استخدام‌ها نیز شتاب قابل‌توجهی نگرفتند. این ترکیب که برخی سیاستگذاران آن را اقتصاد «اخراج کم، استخدام کم» توصیف می‌کنند، به‌تدریج بر احساسات عمومی اثر گذاشته است. نظرسنجی‌های اخیر نشان می‌دهد سهم آمریکایی‌هایی که یافتن شغل را دشوار می‌دانند افزایش یافته و تصور «فراوانی فرصت‌های شغلی» در حال رنگ‌باختن است. همزمان، نرخ بیکاری به بالاترین سطح چهار سال اخیر رسیده و بسیاری از اقتصاددانان انتظار دارند این وضعیت در بخش عمده‌ای از سال ۲۰۲۶ نیز تداوم داشته باشد. نگاه بازارها: شاخصی پُرنویز اما حیاتی در میان انبوه داده‌های اقتصادی، مدعیان بیمه بیکاری جایگاهی ویژه دارند. این گزارش هفتگی اغلب به‌عنوان سریع‌ترین نبض‌سنج اقتصاد آمریکا شناخته می‌شود؛ تا آنجا که Bill Gross زمانی گفته بود اگر تنها یک شاخص برای رصد اقتصاد در اختیار داشته باشد، همین داده خواهد بود. با این حال، همین ویژگی پُرفرکانس بودن، آن را به شاخصی پر نویز تبدیل کرده است؛ به‌ویژه در دوره‌هایی مانند تعطیلات که عوامل موقتی می‌توانند تصویر واقعی را مخدوش کنند. از همین رو، فعالان حرفه‌ای بازار این داده را نه به‌تنهایی، بلکه در کنار گزارش‌های ماهانه اشتغال، نرخ بیکاری و شاخص‌های اعتماد مصرف‌کننده تفسیر می‌کنند. پیام سیاستی و افق ۲۰۲۶ از منظر سیاست پولی، افت اخیر مدعیان بیمه بیکاری اگرچه در ظاهر خبر خوبی است، اما به‌تنهایی دلیلی قاطع برای تغییر روایت فدرال رزرو محسوب نمی‌شود. ترکیب استخدام ضعیف و اخراج‌های محدود، سیاستگذاران را نسبت به شکنندگی بازار کار در محیط رشد پایین اشتغال حساس کرده است. در چنین شرایطی، حتی شوک‌های کوچک می‌توانند به افت ناگهانی اشتغال منجر شوند؛ عاملی که احتمالاً فدرال رزرو را در سال ۲۰۲۶ به حفظ رویکردی محتاطانه و تطبیقی سوق خواهد داد. ✔️ بیشتر بخوانید: تورم، CPI و سیاست پولی؛ پیوندی کلیدی در تحلیل اقتصاد کلان سخن پایانی کاهش مدعیان بیمه بیکاری آمریکا به ۱۹۹ هزار نفر در هفته کریسمس، تیتر مثبتی است که نباید آن را نادیده گرفت. با این حال، این عدد بیش از آنکه نشانه‌ای از قدرت‌گیری دوباره بازار کار باشد، بازتاب نوسانات فصلی در مقطعی خاص از سال است. تصویر کلان‌تر نشان می‌دهد بازار کار آمریکا همچنان پایدار اما کم‌جان است؛ بازاری که اخراج‌ها در آن پایین مانده، اما موتور استخدام هنوز روشن نشده است. برای معامله‌گران و تحلیلگران کلان، پیام روشن است: این داده را باید با احتیاط خواند و در کنار سایر شاخص‌ها سنجید؛ نه به‌عنوان پایان داستان، بلکه به‌عنوان یکی از قطعات پازل اقتصاد آمریکا در آستانه ۲۰۲۶. لطفا نظر و سوالات خود را درباره این مقاله ارسال کنید تا کارشناسان ما به شما پاسخ دهند.
