ورود به حساب
رمز عبور باید حداقل ۸ نویسه داشته باشد.
مورگان استنلی اعلام کرده است که تحرکات اخیر تجاری بین آمریکا و چین — از جمله محدودیت‌های صادرات فلزات نادر و تهدید به اعمال تعرفه‌ها — بخشی از شدت‌گیری تاکتیکی است و به معنای یک تقابل دائمی نیست.
یک جدا شدن کامل تجاری بعید به نظر می‌رسد و انتظار می‌رود هر دو طرف قبل از اجلاس‌های کلیدی، تنش‌ها را کاهش دهند.
این بانک افزایش نوسانات کوتاه‌مدت را محتمل می‌داند، نه اختلالات ساختاری در روابط تجاری.
از اواخر سال ۲۰۲۲، طلا وارد یک روند صعودی بی‌سابقه شده است؛ روندی که با عبور از سطوح مقاومتی کلیدی، تنها در سال جاری ۴۱ رکورد تاریخی جدید ثبت کرده است. بار دیگر، بازار طلا — همراه با نقره که اخیراً به رکورد تاریخی بالای ۵۰ دلار در هر اونس رسیده — در نقطه‌ای سرنوشت‌ساز قرار دارد و سرمایه‌گذاران را با این پرسش روبه‌رو کرده است: گام بعدی چیست؟
آیا این نقطه اوج طلا است؟ از ابتدای سال، تحلیلگران و بانک‌های بزرگ پیش‌بینی طلا در سطح ۴۰۰۰ دلار را مطرح کرده‌اند. با این حال، این دیدگاه تازه نیست. همین سؤال زمانی هم مطرح شد که سه سال پیش قیمت طلا برای نخستین‌بار از ۲۰۰۰ دلار در هر اونس عبور کرد و در محدوده ۲۴۰۰ دلار با مقاومت روبه‌رو شد، و باز هم وقتی قیمت‌ها به سمت ۳۰۰۰ دلار پیش رفتند. در هر دو مورد، آن موانع شکسته شدند و قیمت‌ها به سطوح بسیار بالاتری رسیدند.
اکنون که طلا در محدوده ۴۰۰۰ دلار معامله می‌شود، احتیاط تا حدی ضروری است. آنچه این موج صعودی را از دوره‌های پیشین متمایز می‌کند، رشد ناگهانی تقاضای سرمایه‌گذاری در مدت زمانی بسیار کوتاه است.
بر اساس داده‌های شورای جهانی طلا، سرمایه‌گذاری در صندوق‌های ETF مبتنی بر طلا تنها در سه‌ماهه سوم سال با جهشی بی‌سابقه به ۲۲۱.۷ تن (معادل حدود ۲۶ میلیارد دلار) رسید. این تقاضای قدرتمند باعث شده کل دارایی‌های طلا در ETFها تنها ۲ درصد پایین‌تر از رکورد تاریخی سال ۲۰۲۰ قرار گیرد.
تعداد سرمایه‌گذاران و میزان سرمایه‌گذاری در طلا بسیار زیاد شده و این سؤال مطرح می‌شود که آیا دیگر جایی برای رشد بیشتر وجود دارد یا بازار بیش از حد اشباع شده است و ممکن است ریسک اصلاح قیمت افزایش پیدا کند. هنوز طلا تنها حدود ۲ درصد از کل دارایی‌های جهانی را تشکیل می‌دهد، در حالی که بسیاری از تحلیلگران توصیه می‌کنند بین ۵ تا ۱۰ درصد از سبد سرمایه‌گذاری به طلا اختصاص یابد.
عوامل محرکی که رشد طلا تا سطح ۴۰۰۰ دلار را رقم زدند — از جمله نااطمینانی‌های ژئوپولیتیکی و اقتصادی، تورم سرسخت، ترس از رکود، افزایش شدید بدهی دولت‌ها و کاهش اعتماد به دلار آمریکا و سایر ارزهای فیات — همچنان پابرجا هستند. در واقع، بسیاری از این فشارها در حال تشدیدند. در چنین شرایطی، دشوار است استدلال کنیم که رشد طلا به سقف خود رسیده است.
با این حال، نمی‌توان از بزرگی عدد ۴۰۰۰ دلار چشم‌پوشی کرد. قیمت طلا از ابتدای سال بیش از ۵۰ درصد افزایش یافته، در حالی که نقره جهشی ۷۱ درصدی را تجربه کرده و سود چشمگیری نصیب سرمایه‌گذاران کرده است. بنابراین، مشاهده‌ی اصلاح قیمتی یا دوره‌ای از تثبیت بازار در حالی که خریداران و فروشندگان موقعیت خود را تنظیم می‌کنند، چندان دور از انتظار نیست.
برخی تحلیلگران هشدار می‌دهند که پس از چنین صعودی، طلا ممکن است با اصلاحی حدود ۱۰ درصدی روبه‌رو شود که قیمت را به محدوده ۳۶۰۰ دلار در هر اونس بازمی‌گرداند. هرچند این کاهش قابل‌توجه خواهد بود، اما طلا در طول این روند نشان داده که بازارِ مقاومی است. از زمان آغاز روند صعودی در نوامبر ۲۰۲۲، بازار تنها یک دوره سه‌هفته‌ای افت را تجربه کرده — بین ۲۰ مه تا ۳ ژوئن ۲۰۲۴ — که طی آن قیمت‌ها ۲.۸ درصد پایین آمدند. شدیدترین افت نیز در نوامبر گذشته رخ داد، زمانی که طلا طی دو هفته ۶.۳ درصد افت کرد، اما در هفته بعد ۶ درصد رشد داشت.
مورگان استنلی انتظار دارد که فروش کالاهای بسته‌بندی مصرفی در سه‌ماهه جاری نیز ضعیف باقی بماند و دلیل آن را کاهش تقاضا در بازار آمریکا و کندی فروش جهانی عنوان کرده است.
تحلیلگران پیش‌بینی می‌کنند رشد کم‌رمق این بخش تا سه‌ماهه چهارم ادامه یابد و تنها در سال ۲۰۲۶، آن هم به‌دلیل افزایش قیمت ناشی از تعرفه‌ها، اندکی بهبود پیدا کند.
تحلیلگران هشدار می‌دهند که افزایش قیمت‌ها می‌تواند فشار بیشتری بر مصرف‌کنندگان با درآمد پایین و متوسط وارد کرده و رشد را همچنان پایین‌تر از روند میان‌مدت نگه دارد.
دلار در جریان معاملات عصر جمعه بازار فارکس، آسیب‌پذیری خود را آشکار کرد. همچنان این نگرانی وجود دارد که افزایش تعرفه‌های آمریکا در سال جاری، سرانجام در داده‌های اقتصادی آشکار شود و بار دیگر تصور «استثناگرایی اقتصادی آمریکا» را به چالش بکشد. در غیاب مداوم داده‌های جدید از اقتصاد ایالات متحده، این هفته تحت سلطه سخنرانی مقامات بانک‌های مرکزی در نشست‌های صندوق بین‌المللی پول (IMF) و همچنین تحولات سیاسی بین‌المللی خواهد بود.
تهدید دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، مبنی بر افزایش تعرفه‌ها علیه چین در روز جمعه گذشته، باعث واکنش شدید در بازارهای فارکس و اوراق قرضه شد. نرخ برابری دلار آمریکا در برابر یوان چین (USDCNH) به شدت افزایش یافت، اما شاخص دلار (DXY) بیش از آن کاهش پیدا کرد؛ زیرا سرمایه‌گذاران بر این باور بودند که اثر منفی این تصمیم بر اقتصاد آمریکا بیشتر از چین خواهد بود.
داده‌های صادراتی منتشرشده از چین در شب گذشته تأیید می‌کند که این کشور توانسته است پایه صادراتی خود را تا حد قابل توجهی از وابستگی به آمریکا دور کند. همچنین، کاهش ۵ تا ۸ نقطه پایه‌ای در بازده اوراق خزانه کوتاه‌مدت آمریکا در روز جمعه نشان داد که این مسئله بیشتر یک تهدید کلان برای اقتصاد آمریکاست تا یک موج فروش دارایی‌های آمریکایی.
از آن زمان تاکنون، معاملات آتی سهام آمریکا حدود نیمی از افت روز جمعه را جبران کرده‌اند؛ زیرا لحن مقامات واشنگتن اندکی آشتی‌جویانه‌تر شده است. تهدید تعرفه‌های ۱۰۰ درصدی اضافی بر واردات چین برای ۱ نوامبر تعیین شده، یعنی اندکی پس از دیدار احتمالی ترامپ و شی جین‌پینگ در حاشیه نشست APEC در کره جنوبی. به بیان دیگر، هنوز زمان زیادی برای مانور و چانه‌زنی دو طرف تا پیش از ۱ نوامبر باقی است.
در همین حال، هیچ نشانه‌ای از پایان تعطیلی دولت آمریکا دیده نمی‌شود و نبود داده‌های اقتصادی آمریکا همچنان ادامه دارد. بازارهای شرط‌بندی نیز تغییری در ارزیابی خود نداده‌اند و با احتمال ۶۷ درصدی پیش‌بینی می‌کنند که تعطیلی دولت تا ماه نوامبر ادامه یابد. در نتیجه، تمرکز اصلی بازارها این هفته بر سخنرانی مقامات بانک‌های مرکزی خواهد بود.
تعداد زیادی از مقامات ارشد بانک‌های مرکزی در نشست پاییزی IMF در واشنگتن سخنرانی خواهند داشت. از جمله مهم‌ترین آن‌ها، جروم پاول، رئیس فدرال رزرو، در روز سه‌شنبه و کریستین لاگارد، رئیس بانک مرکزی اروپا، در روز پنج‌شنبه هستند. انتظار می‌رود تمرکز قابل‌توجهی بر بازار سهام آمریکا وجود داشته باشد.
در همین چارچوب، صندوق بین‌المللی پول فردا گزارش «ثبات مالی جهانی» خود را منتشر می‌کند که به احتمال زیاد نگرانی‌هایی درباره سطح ارزش‌گذاری فعلی بازار سهام مطرح خواهد کرد. برای مقایسه، نسبت قیمت به سود تعدیل‌شده بر اساس چرخه (CAPE) برای شاخص S&P 500 اکنون حدود ۳۹ است، در حالی‌که در اوج حباب دات‌کام رقم ۴۵ بود و میانگین بلندمدت بین ۱۰ تا ۲۵ قرار دارد.
همچنین این هفته، کتاب بژ فدرال رزرو (Beige Book) چهارشنبه شب منتشر می‌شود؛ گزارشی که از نزدیک برای یافتن نشانه‌هایی از کندی بیشتر در بازار کار بررسی خواهد شد.
با توجه به تعطیلات رسمی در ژاپن و آمریکا امروز، انتظار می‌رود معاملات بازار فارکس آرام باشد؛ زیرا اوراق خزانه آمریکا معامله نمی‌شوند. انتظار می‌رود شاخص دلار در واکنش به تیترهای خبری مربوط به روابط آمریکا و چین نوسان کند اما سطح ۹۹٫۵۰ سقف کوتاه‌مدتی به نظر می‌رسد و احتمال دارد در روزهای سه‌شنبه یا چهارشنبه و همزمان با سخنرانی پاول و انتشار کتاب بژ، تا محدوده ۹۸٫۰۰ کاهش یابد.
تکرار یک کار بارها و بارها و انتظار نتایج متفاوت داشتن، معمولاً به عنوان تعریف آلبرت اینشتین از جنون شناخته می‌شود. برخی ممکن است این تعریف را به سیاست فرانسه در حال حاضر نسبت دهند؛ جایی که امانوئل مکرون بار دیگر سباستین لکورنو را به عنوان نخست‌وزیر منصوب کرده و از او خواسته است بودجه‌ای اصلاح‌شده را به پارلمان ارائه دهد.
با این حال، انتظار می‌رود این بودجه رد شود و در نتیجه، رأی عدم اعتماد به دولت در روزهای آینده مطرح گردد؛ رخدادی که فرانسه را بار دیگر بدون دولت باقی خواهد گذاشت.
این وضعیت خبر خوبی برای یورو نیست، هرچند احتمالاً اثر آن بیشتر در نرخ‌هایی مانند EURCHF دیده می‌شود تا EURUSD .
جالب است که EURUSD علی‌رغم بازگشت نیمی از افت بازار سهام آمریکا در روز جمعه، همچنان بخشی از سود خود را حفظ کرده است. احتمالاً بازگشایی بازار اوراق خزانه آمریکا در روز سه‌شنبه تهدید بزرگتری برای ادامه روند صعودی EURUSD باشد؛ زیرا بازده اوراق ممکن است دوباره افزایش یابد.
ما ترجیح می‌دهیم EURUSD در هفته‌های آینده در محدوده ۱٫۱۷۰۰ معامله شود اما محتمل‌ترین زمان برای تحقق این هدف احتمالاً به ارتباطات و اظهارات فدرال رزرو در همین هفته بستگی دارد.
دقیقاً یک هفته پیش، نرخ USDJPY به‌دنبال پیروزی سانائه تاکائچی در انتخابات رهبری حزب حاکم LDP و احتمال نخست‌وزیری او، جهش کرد. اما اکنون حزب متحد ائتلافی کومیتو از این ائتلاف جدا شده و تمرکز بر این است که کدام جناح می‌تواند اکثریت آرا را برای تعیین نخست‌وزیر جدید در زمان بازگشایی پارلمان – که احتمالاً دوشنبه آینده است – به‌دست آورد.
احزاب مخالف تلاش می‌کنند بر سر یک نامزد مشترک به توافق برسند، هرچند پیروزی اپوزیسیون در این مقطع بیشتر به عنوان ریسک دنباله‌دار (Tail Risk) در نظر گرفته می‌شود. در هر صورت، به نظر می‌رسد USDJPY تا زمانی که موقعیت تاکائچی تثبیت نشود، قادر به بازگشت به سقف‌های قبلی نخواهد بود – و این روند ممکن است یک یا دو هفته دیگر طول بکشد.
در این میان، نرخ USDJPY باید با اخبار مربوط به روابط آمریکا و چین و همچنین به‌روزرسانی‌های احتمالی از سوی فدرال رزرو نیز دست‌وپنجه نرم کند. یک احتمال دور از ذهن اما محتمل وجود دارد که نرخ USDJPY تا پایان ماه دوباره به محدوده ۱۴۷ تا ۱۴۸ بازگردد اما برای تحقق این سناریو، چند عامل مهم باید همزمان با یکدیگر منطبق شوند.
منبع: ING
صادرات چین در ماه سپتامبر با رشد ۸.۳ درصدی نسبت به سال گذشته، به بالاترین سطح خود در شش ماه اخیر رسید و برخلاف انتظارات، در بحبوحه تنش‌های تجاری با آمریکا، نشانه‌هایی از مقاومت اقتصادی را نشان داد.
این رقم از پیش‌بینی‌ها که رشد ۶.۶ درصدی را انتظار داشتند فراتر رفت و نشان داد که صادرکنندگان چینی با تنوع‌بخشی به بازارهای هدف توانسته‌اند اثرات منفی تعرفه‌های آمریکا را کاهش دهند.
واردات نیز با رشد ۷.۴ درصدی از انتظارات فراتر رفت و مازاد تجاری چین را به ۹۰.۵ میلیارد دلار رساند.
اقتصاددانان معتقدند این داده‌های قوی می‌تواند به چین کمک کند تا به هدف رشد ۵ درصدی برای سال ۲۰۲۵ دست یابد، حتی با وجود چالش‌های داخلی مانند رکود تورمی و ضعف بازار مسکن.
میشل لم، اقتصاددان Société Générale، گفت که تقاضای قوی از بازارهای غیرآمریکایی و رقابت‌پذیری بالای چین، اثرات منفی اقدامات تجاری آمریکا را محدود کرده‌اند. او افزود که این مقاومت نسبی در صادرات ممکن است پکن را به اتخاذ مواضع سخت‌گیرانه‌تر در مذاکرات تجاری ترغیب کرده باشد.
با این حال، وانگ جون، معاون اداره کل گمرک چین، هشدار داد که محیط خارجی همچنان پیچیده و نامطمئن است و خواستار تلاش بیشتر برای تثبیت تجارت در فصل پایانی سال شد، به‌ویژه با توجه به پایه بالای سال گذشته.
شاخص S&P 500 در مسیر ثبت اولین کاهش ۲ درصدی خود از ۴ آوریل قرار دارد و به نظر می‌رسد بازار پس از مدتی آرامش، روز سختی را تجربه می‌کند. این شاخص در حال حاضر ۲ درصد افت کرده است و در صورت بسته شدن در همین سطح، اولین افت ۲ درصدی (یا بیشتر) از ۴ آوریل را تجربه خواهد کرد؛ بدترین روز بازار از آن تاریخ، اول آگوست با کاهش ۱.۶ درصدی در زمان بسته شدن بازار بود.
با وجود آنکه نگرانی‌ها از تعرفه‌ها باعث افت‌های بزرگتری در ماه فوریه شده بود، بازار از پایین‌ترین سطح ثبت‌شده در ۷ آوریل، یک رالی ۳۰ درصدی چشمگیر را تجربه کرده بود.
تحلیلگران معتقدند این وضعیت یک معامله مبتنی بر اقدامات ترامپ است و سوال اصلی این است که در چه نقطه‌ای باید از این کاهش قیمت برای خرید استفاده کرد. با وجود آنکه ترامپ می‌تواند تنش‌ها را برای مدتی تشدید کند، خوش‌بینی‌هایی مبنی بر حل و فصل سریع این موضوع وجود دارد. این خوش‌بینی تا حدی به پیام ترامپ بازمی‌گردد که نوشته بود: «قرار بود دو هفته دیگر در اجلاس اپک (APEC) در کره جنوبی با رئیس‌جمهور شی دیدار کنم، اما اکنون به نظر می‌رسد دلیلی برای این کار وجود ندارد.» به گفته تحلیلگر، این پیام به معنای لغو قطعی ملاقات نیست و می‌تواند نشانه‌ای از امکان حل سریع مناقشه و برگزاری دیدار باشد، هرچند این امر به پیشنهادهای چین نیز بستگی خواهد داشت.
پس از دوره‌ای که سخنان و تصمیمات فدرال رزرو محور اصلی نوسانات بازارها بود، اکنون ریسک‌های سیاسی بار دیگر نبض احساسات سرمایه‌گذاران را در دست گرفته‌اند. احتمال تعطیلی دولت آمریکا، تنش‌های سیاسی در فرانسه و تحولات تازه در ژاپن، به شکل همزمان فضای احتیاطی و رفتارهای ریسک‌گریز را در بازارهای جهانی تقویت کرده‌اند.
این تحولات واکنشی نامعمول در کلاس‌های دارایی ایجاد کرده‌اند: دلار آمریکا در نقش دارایی امن تقویت شده، شاخص‌های وال‌استریت برخلاف منطق معمولِ ریسک‌گریزی رشد کرده‌اند و طلا نیز با موجی تازه از تقاضا به مسیر صعودی بازگشته است. فلز زرد در هفته گذشته بار دیگر در مرکز توجه قرار گرفت و با ادامه‌ی روند صعودی خود، تیتر بسیاری از رسانه‌های مالی را به خود اختصاص داد. با این حال، انتشار خبر توافق آتش‌بس در غزه در اواخر هفته باعث فروکش‌کردن بخشی از تب خرید شد و قیمت طلا اندکی از اوج‌های اخیر عقب نشست.
با وجود آنکه بسیاری از سرمایه‌گذاران تعطیلی دولت فدرال را رویدادی گذرا و کم‌اهمیت تلقی کرده‌اند، واقعیت این است که از آغاز اکتبر تاکنون، هیچ پیشرفت ملموسی در مذاکرات میان دو حزب حاصل نشده است. دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان همچنان بر مواضع خود پافشاری می‌کنند، هرچند از هر دو سو صداهایی برای مصالحه سریع پیش از آسیب‌دیدن اقتصاد شنیده می‌شود.
تاکنون چندین رأی‌گیری در سنا بدون نتیجه مانده است، و همین امر گمانه‌زنی‌ها درباره لزوم ورود مستقیم دونالد ترامپ به روند میانجی‌گری را تقویت کرده است؛البته در صورتی که او تمایل واقعی برای یافتن راه‌حل مشترک داشته باشد. انتظار می‌رود گفت‌وگوهای پشت‌پرده در روزهای آینده شدت بگیرد، اما نتیجه آن همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.
در بازارها، واکنش اولیه به تعلیق انتشار داده‌های اشتغال ماه اکتبر نسبتاً ملایم بود؛ اما هفته آینده قرار است شاخص‌های کلیدی از جمله شاخص CPI،شاخص PPI و داده‌های خرده‌فروشی منتشر شوند. اگر تعطیلی ادامه یابد و این آمارها نیز منتشر نشوند، احتمالاً انتظارات بازار برای کاهش ۲۵ واحد پایه‌ای نرخ بهره از سوی فدرال رزرو دچار تردید خواهد شد. گزارش‌هایی نیز از تلاش اداره آمار کار آمریکا (BLS) برای تکمیل گزارش تورم حکایت دارد، اما زمان دقیق انتشار آن نامشخص است و ممکن است درست پیش از نشست ۲۹ اکتبر فدرال رزرو منتشر شود.
حتی در صورت پایان یافتن تعطیلی در روزهای آینده، تحقق تقویم رسمی انتشار داده‌ها برای نهادهای آماری تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسد. احتمال دارد دولت با اعلام تقویم اصلاح‌شده‌ای تا پایان سال، نظم آماری را بازیابد؛ برنامه‌ای که می‌تواند منجر به انتشار دو گزارش اشتغال غیرکشاورزی در یک ماه شود؛ رویدادی نادر اما محتمل.
در این میان، فدرال رزرو نیز در آستانه ورود به دوره سکوت رسانه‌ای خود از ۱۸ اکتبر قرار دارد. از زمان نشست سپتامبر تاکنون، لحن مقامات فدرال نه‌چندان داویش و نه‌چندان هاوکیش بوده است. اعضای میانه‌رو تلاش دارند فضای ابهام را حفظ کنند تا تصمیم ماه اکتبر کمتر قابل پیش‌بینی باشد. با وجود این، بازارها تقریباً اطمینان دارند که یک مرحله دیگر از کاهش نرخ بهره در راه است.
دلار آمریکا در هفته گذشته عملکرد درخشانی داشت و به‌ویژه در برابر یورو و ین تقویت شد. تداوم تعطیلی دولت احتمالاً مانعی برای رشد آن نخواهد بود، به‌شرط آنکه لحن مقامات فدرال متعادل بماند و روند صعودی سهام آمریکا ادامه پیدا کند.
در سطح سیاسی، بخشی از خونسردی قانون‌گذاران آمریکایی نسبت به تعطیلی، ناشی از همین عملکرد مطلوب بازار سهام است. اما اگر وال‌استریت با چند روز افت سنگین روبه‌رو شود، احتمالاً این فشار بازارها همان نیرویی خواهد بود که مذاکرات بودجه را از بن‌بست خارج می‌کند و زمینه بازگشایی دولت را فراهم می‌سازد.
تنها یک هفته از پیروزی «سانائه تاکایچی» در رقابت بر سر رهبری حزب حاکم لیبرال‌دموکرات (LDP) می‌گذرد، اما افق سیاسی او از هم‌اکنون تیره و مبهم به نظر می‌رسد. فروپاشی ائتلاف دیرینه میان حزب LDP و شریک سنتی آن، کومیتو، توازن قدرت در ژاپن را برهم زده و دولت جدید را در موقعیتی شکننده قرار داده است. اگر تا پایان هفته کومیتو از تصمیم خود بازنگردد، تاکایچی تنها دو راه در پیش دارد: یا باید با تکیه بر احزاب راست‌گرای کوچک‌تر؛ به‌ویژه حزب دموکرات مردم (DPP)، تلاش کند اکثریت پارلمان را حفظ کند، یا با پذیرش شکست سیاسی، کناره‌گیری کرده و راه را برای انتخاب رهبری تازه و احیای روابط با کومیتو هموار سازد.
در این میان، حزب DPP عملاً به «تعیین‌کننده موازنه قدرت» در صحنه سیاسی ژاپن تبدیل شده است. احزاب مخالف پیشنهاد داده‌اند رهبر این حزب، «یویچی تاماکی»، در رأی‌گیری آتی پارلمان به عنوان رقیب تاکایچی معرفی شود، اما تاماکی با این طرح موافقت نکرده است. او همچنین احتمال تشکیل ائتلاف مشترک با حزب LDP را نیز رد کرده، چراکه چنین ائتلافی اکثریت لازم در پارلمان را به دست نخواهد آورد.
با وجود واکنش نسبتاً مثبت ین به خبر فروپاشی ائتلاف، چشم‌انداز کلی اقتصاد ژاپن مبهم‌تر از گذشته شده است. وزارت دارایی و بانک مرکزی ژاپن (BoJ) به‌طور مشترک نوسانات نرخ ارز را به‌دقت رصد می‌کنند تا از تضعیف بیش از حد ین جلوگیری شود، اما تا زمان روشن‌شدن تکلیف رهبری دولت، فضای عدم‌قطعیت سیاسی بر سیاست‌گذاری پولی سایه خواهد انداخت.
در چنین شرایطی، احتمال افزایش نرخ بهره از سوی بانک مرکزی در نشست ماه اکتبر عملاً منتفی است، اما نشست دسامبر همچنان به‌عنوان گزینه‌ای باز برای تغییر مسیر سیاست پولی مطرح می‌ماند. در مجموع، استمرار بحران سیاسی، مسیر بازگشت اعتماد سرمایه‌گذاران به بازار ژاپن را دشوارتر کرده و احتمالاً در کوتاه‌مدت از تقویت ین و بازده اوراق قرضه ژاپن جلوگیری خواهد کرد.
تحولات اخیر در صحنه سیاسی فرانسه، آرامش نسبی حاکم بر منطقه یورو را بر هم زده است. «امانوئل مکرون» رئیس‌جمهور فرانسه در حالی به‌دنبال انتخاب نخست‌وزیری جدید است که دو قطب سیاسی؛ جبهه مردمی چپ‌گرا و حزب راست‌گرای افراطی «تجمع ملی» به رهبری مارین لوپن، همچنان قدرت اصلی را در مجمع ملی در دست دارند. این ترکیب سیاسی شکننده، مسیر آینده دولت را پیچیده کرده و موجب شده مهلت بررسی و تصویب بودجه سال ۲۰۲۶ تا اواسط دسامبر به تعویق بیفتد.
در همین حال، بازده اوراق قرضه دولتی فرانسه رو به افزایش گذاشته و یورو در برابر دلار عملکرد ضعیف‌تری از خود نشان داده است؛ نشانه‌ای از نگرانی سرمایه‌گذاران نسبت به بن‌بست سیاسی در دومین اقتصاد بزرگ منطقه یورو. در چنین فضایی، بازارها به‌روشنی خواستار راه‌حلی معتبر برای خروج از این بن‌بست هستند.
با توجه به ساختار فعلی پارلمان، برگزاری انتخابات زودهنگام مجلس بعید به نظر می‌رسد؛ چراکه بر اساس برآوردها، همین دو جریان سیاسی اصلی بار دیگر اکثریت کرسی‌ها را در اختیار خواهند گرفت. از همین رو، احتمال دارد مکرون برای شکستن این بن‌بست سیاسی در نهایت گزینه‌ای غیرمنتظره را در نظر بگیرد: اعلام انتخابات زودهنگام ریاست‌جمهوری. با این حال، چنین سناریویی در کوتاه‌مدت دور از ذهن است و احتمالاً تا سال ۲۰۲۶ مطرح نخواهد شد.
با پایان تعطیلات «هفته طلایی»، فعالیت‌های اقتصادی در چین دوباره از سر گرفته شده و توجه بازارها به داده‌های مهم هفته آینده معطوف شده است. در تقویم اقتصادی چین، انتشار آمار تراز تجاری و به‌ویژه گزارش‌های CPI و PPI ماه سپتامبر در صدر رویدادها قرار دارد. پکن همچنان درگیر فشارهای تورمی منفی و نشانه‌های رکود قیمتی است، در حالی که بسته‌های حمایتی متعدد تاکنون نتوانسته‌اند رشد مصرف داخلی را به‌طور چشمگیری تقویت کنند.
در این شرایط، نگاه‌ها به اجلاس مهم «چهارمین پلنوم کمیته مرکزی بیستم حزب کمونیست چین» دوخته شده است که قرار است از ۲۰ تا ۲۳ اکتبر برگزار شود. بسیاری از تحلیلگران بر این باورند که این نشست می‌تواند زمینه‌ساز تصمیمات تازه‌ای در حوزه سیاست‌های مالی و پولی باشد؛ از جمله افزایش هزینه‌های زیرساختی و تسهیل بیشتر سیاست‌های اعتباری توسط بانک مرکزی چین (PBoC).
جالب آنکه بانک جهانی در هفته گذشته پیش‌بینی رشد اقتصادی چین برای سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ را به‌روزرسانی و روندی صعودی برای آن اعلام کرد؛ موضوعی که با استناد به مصرف داخلی قوی‌تر، صادرات مقاوم و حمایت‌های سیاستی بیشتر توجیه شده است. همچنین قرار است در نشست سالانه صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی در هفته آینده، گزارش چشم‌انداز اقتصادی جهان (WEO) منتشر شود که احتمال دارد شامل بازنگری مثبت مشابهی برای اقتصاد چین باشد؛ تا حدی به این دلیل که تأثیر تعرفه‌های تجاری آمریکا کمتر از برآوردهای اولیه ارزیابی شده است.
در کنار این تحولات، کانال ارتباطی میان پکن و واشنگتن نیز بار دیگر فعال خواهد شد. هرچند دیدارهای متعدد دو کشور تاکنون به توافق جامع منجر نشده، اما از سرگیری گفتگوها می‌تواند بر لحن بازارها تأثیر بگذارد و سرخط خبرهای تجاری هفته آینده را به خود اختصاص دهد.
در حالی‌که بازارها اطمینان یافته‌اند نشست اوایل نوامبر بانک مرکزی انگلستان (BoE) تغییری در نرخ بهره به همراه نخواهد داشت، نگاه‌ها به داده‌های کلیدی بازار کار بریتانیا دوخته شده است. پس از عملکرد نسبتاً مطلوب اقتصاد در سه‌ماهه دوم سال، نشانه‌ها حاکی از کاهش شتاب رشد در فصل سوم ۲۰۲۵ است؛ موضوعی که در گزارش‌های تولید صنعتی، تولید ناخالص داخلی ماهانه و نظرسنجی‌های PMI مؤسسه S&P Global نیز منعکس شده است.
در این میان، انتشار آمار جدید تغییر در تعداد مدعیان بیمه بیکاری در روز سه‌شنبه می‌تواند سرنخ مهمی درباره وضعیت بازار کار ارائه دهد. اگر رقم این شاخص منفی باشد، ممکن است افزایش مثبت ماه آگوست صرفاً یک استثنا در روند کلی بهبود اشتغال تلقی شود.
از سوی دیگر، دولت کارگر بریتانیا در حال آماده‌سازی برای ارائه بودجه جدید در اواخر نوامبر است؛ بودجه‌ای که به نظر می‌رسد افزایش مالیات‌ها در آن اجتناب‌ناپذیر باشد. چنین تصمیمی می‌تواند فشار مضاعفی بر سیاست‌گذاران بانک مرکزی وارد کند تا در جهت نرم‌تر کردن لحن خود حرکت کنند، امری که در نهایت به ضرر پوند تمام خواهد شد.
با این حال، ارز بریتانیا در روزهای اخیر بخشی از زمین ازدست‌رفته در برابر یورو را بازیافته است، چراکه ریسک‌های سیاسی در منطقه یورو؛ به‌ویژه در فرانسه،باعث تضعیف یورو شده‌اند. با این وجود، در غیاب داده‌های قوی اقتصادی یا سیگنال‌های انقباضی تازه از سوی بانک مرکزی، پوند همچنان برای تثبیت جایگاه خود نیازمند عاملی حمایتی است.
در بازار ارزهای کالایی، روندها همچنان ناهم‌جهت باقی مانده‌اند. دلار نیوزیلند (کیوی) پس از تصمیم غیرمنتظره بانک مرکزی این کشور برای کاهش ۵۰ واحد پایه‌ای نرخ بهره، در برابر دلار آمریکا تضعیف شد و به پایین‌ترین سطح چندماهه خود رسید؛ تصمیمی که نشان داد بانک مرکزی نیوزیلند بیش از پیش نگران چشم‌انداز رشد اقتصادی است.
در مقابل، دلار کانادا (لونی) و دلار استرالیا (آزی) عملکردی باثبات‌تر داشته‌اند. در کانادا، نشست میان مقامات واشنگتن و اتاوا درباره تعرفه‌ها و توافق‌نامه تجارت آزاد آمریکای شمالی (USMCA) اندکی بر فضای اعتماد بازار افزود و به توقف موقت رشد دلار آمریکا کمک کرد. هرچند هنوز نشانه‌ای از تغییر بنیادین در سیاست‌های تجاری دیده نمی‌شود، اما همین فضای آرام‌تر توانست فشار نزولی بر لونی را کاهش دهد.
در استرالیا، جفت‌ارز AUDUSD پس از عقب‌نشینی از سقف یک‌ساله خود، در محدوده‌ای باثبات‌تر معامله می‌شود. بانک مرکزی استرالیا (RBA) پس از نشست نسبتاً هاوکیش در اواخر سپتامبر، فعلاً ترجیح داده در حاشیه بماند. داده‌های تورمی اخیر نیز این رویکرد محتاطانه را تأیید کرده‌اند و نشان می‌دهند کاهش شتاب تورم تا حدی متوقف شده است. در نتیجه، تمرکز بازارها اکنون به داده‌های اشتغال هفته آینده معطوف است.
مقامات RBA تأکید کرده‌اند که «بازار کار هنوز اندکی فشرده است». انتشار آمار اشتغال روز پنج‌شنبه می‌تواند این دیدگاه را تقویت کرده و احتمال کاهش دوباره نرخ بهره را کاهش دهد؛ سناریویی که در صورت تضعیف دلار آمریکا پس از بازگشایی احتمالی دولت فدرال و انتشار داده‌های ضعیف‌تر از اقتصاد آمریکا، می‌تواند به سود دلار استرالیا تمام شود.
✔️ بیشتر بخوانید: تعرفه چیست و چگونه بر اقتصاد و سبد خرید شما اثر می‌گذارد؟
بانک Citi توصیه کرده است که افت اخیر قیمت سهام Oracle را فرصتی برای خرید تلقی کنید. این بانک پیش‌بینی می‌کند که ارزش سهام Oracle از سطح فعلی حدود ۴۰٪ رشد خواهد کرد. این تحلیل توسط شبکه CNBC منتشر شده است.
شورای جهانی طلا (WGC) هشدار داده که بازار طلا پس از ثبت تقاضای بی‌سابقه برای صندوق‌های ETF و عبور قیمت از مرز ۴۰۰۰ دلار، وارد ناحیه اشباع خرید شده است.
در گزارش ماهانه WGC آمده که در سه‌ماهه سوم سال، ورود سرمایه به ETFهای طلا رکورد زده و تنها در ماه سپتامبر ۱۴۵.۶ تن طلا به ارزش بیش از ۱۷.۳ میلیارد دلار جذب شده است. در کل فصل، میزان دارایی‌های ETFهای طلا ۲۲۱.۷ تن افزایش یافته که ارزشی نزدیک به ۲۶ میلیارد دلار دارد.
ارزش دارایی‌های تحت مدیریت به بالاترین سطح تاریخی رسیده، در حالی که موجودی فیزیکی تنها ۲٪ کمتر از رکورد نوامبر ۲۰۲۰ است. سرمایه‌گذاران آمریکای شمالی بیشترین سهم را در این رشد داشته‌اند، با ورود ۸۸.۴ تن طلا به ETFهای منطقه، معادل ۱۰.۵ میلیارد دلار. ضعف دلار، کاهش بازدهی اوراق و تعطیلی دولت آمریکا از عوامل محرک تقاضا بوده‌اند.
در اروپا، صندوق‌های طلا پنجمین ماه متوالی ورود سرمایه را ثبت کردند و سپتامبر سومین ماه قوی در تاریخ فعالیت ETFهای طلا در منطقه بود. نگه‌داشتن نرخ بهره توسط ECB و BoE در کنار افزایش تورم، باعث کاهش نرخ‌های واقعی و افزایش عدم قطعیت سیاستی شده است. در بریتانیا، نگرانی از رکود تورمی نیز عامل جذب سرمایه به طلا بوده است.
در آسیا، ETFهای طلا ۱۷.۵ تن افزایش موجودی داشتند که ارزشی معادل ۲.۱ میلیارد دلار دارد. هند با جذب ۹۰۲ میلیون دلار، پیشتاز منطقه بود؛ عواملی چون ضعف بازار سهام داخلی، ریسک‌های ژئوپلیتیکی و شرایط مطلوب ارز محلی در این رشد نقش داشتند.
در گزارش جداگانه‌ای، WGC هشدار داده که تقاضای سرمایه‌گذاری قوی، بازار را به ناحیه اشباع خرید رسانده، اما با وجود افزایش ریسک‌های نزولی، پایه‌های بنیادی همچنان از قیمت‌ها تا پایان سال حمایت می‌کنند.
دلار آمریکا نیز به‌شدت در وضعیت فروش افراطی قرار دارد، اما نوسانات بازار سهام در ماه اکتبر می‌تواند به حفظ جایگاه طلا کمک کند. WGC معتقد است که تنها یک بحران نقدینگی شدید می‌تواند هم طلا و هم بازار سهام را دچار افت کند—که فعلاً نشانه‌ای از آن دیده نمی‌شود.
منبع: kitco.com
بازارها به‌وضوح در حال بازنگری در معاملات پرطرفدار «فروش دلار آمریکا» هستند، اما ادامه رشد دلار ممکن است دشوارتر شود، مگر آنکه بازارها شروع به حذف انتظارات کاهش نرخ بهره فدرال رزرو کنند. با توجه به اینکه گزارش شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) آمریکا قرار است هفته آینده منتشر شود، ما احتمال بالایی می‌بینیم که کاهش نرخ بهره در ماه اکتبر تأیید شود.
امروز تمرکز بازار باید بر اخبار جدید از فرانسه و آمار اشتغال کانادا باشد.
به‌طور فزاینده‌ای مشخص شده که جهش دلاری این هفته — که در آغاز با رویدادهایی در ژاپن و فرانسه تحریک شد — تبدیل به تجدیدنظر گسترده‌تری در معامله رایج شورت (فروش) دلار چند ماه اخیر شده است. عامل مهم دیگر بازتثبیت کامل ارزش دلار به‌عنوان پناهگاه امن است. این موضوع قطعاً با این واقعیت تقویت می‌شود که دیگر رقبای پناهگاه امن یعنی یورو، ین و فرانک سوئیس، خود با مشکلات داخلی مواجه‌اند؛ رشد چشمگیر طلا نشان می‌دهد که دلار هنوز به‌عنوان تنها انتخاب برتر پناهگاه امن تلقی نمی‌شود.
اما، همان‌طور که در یادداشت‌های اخیر بحث شد، تعطیلی دولت آمریکا ممکن است به دلار کمک کند چون از اضافه شدن داده‌های منفی بیشتر جلوگیری می‌کند.
با این حال، حرکت دلار برای ما هنوز بیش‌ازحد به‌نظر می‌رسد و هر رشد بیشتر ممکن است حفظ کردنش دشوار باشد. عملکرد خوب ین نسبت به اکثر ارزهای گروه ده (G10) به‌جز دلار نشان می‌دهد که چرخش از معامله‌های حملی که با دلار تامین مالی می‌شدند به معامله‌های تامین‌شده با ین هنوز در مقیاس بزرگی رخ نداده است. و حرکات دیروز اساساً حرکت‌های معمول «ریسک‌آف (ریسک‌گریزی)» بودند.
در مورد تعطیلی دولت آمریکا، هنوز هیچ نشانه‌ای از پیشرفت در بن‌بست میان دو حزب دیده نمی‌شود اما گزارش شده که اداره آمار کار در حال فراخواندن کارکنان برای آماده‌سازی گزارش CPI سپتامبر است که روز چهارشنبه منتشر می‌شود. انتظارات حول چاپ ماهانه هسته CPI برابر با ۰.۳٪ تثبیت شده است، که باید راه را برای کاهش نرخ در جلسه ۲۹ اکتبر هموار کند.
به نظر می‌رسد دلار امروز بتواند بخشی از سودهای خود را تثبیت کند اما همچنان در معرض اصلاح قیمتی است و هرگونه جهش دیگر ممکن است فاصله دلار را از سطوحی که اختلاف نرخ‌های بهره کوتاه‌مدت توجیه می‌کند، بیش از حد افزایش دهد. ((توضیح: در واقع تحلیلگر می‌گوید رشد اخیر دلار تا حدی طبیعی بوده اما اگر بیش از این بالا برود، این افزایش دیگر با منطق اقتصادی هماهنگ نیست.
تفاوت نرخ بهره بین کشورها (مثلاً بین فدرال رزرو آمریکا و بانک مرکزی اروپا یا ژاپن) معمولاً تعیین‌کننده جهت حرکت ارزهاست.
وقتی دلار خیلی بیشتر از آنچه نرخ‌های بهره توجیه می‌کنند رشد کند، بازار احتمالاً در آینده دچار اصلاح (یعنی کاهش قیمت دلار) می‌شود تا این فاصله غیرمنطقی برطرف شود.))
در سایر نقاط آمریکای شمالی، امروز مراقب داده‌های اشتغال کانادا باشید. انتظار می‌رود نرخ بیکاری همچنان اندکی افزایش یابد — تا ۷.۲٪ — و این باید پشتیبانی از یک کاهش نرخ دیگر تا پایان سال را تقویت کند.
در حالی که کاهش ۲۵ نقطه پایه برای نشست دسامبر کاملاً قیمت‌گذاری شده است، اکتبر در حال حاضر به‌صورت مساوی ۵۰-۵۰ برخورد می‌شود (۱۱ نقطه پایه قیمت‌گذاری شده).
هر انتشار ضعیف داده امروز می‌تواند گمانه‌زنی درباره کاهش در اکتبر را تغذیه کند و روی دلار کانادا فشار وارد آورد.
لونی (دلار کانادا) در این هفته به‌خاطر همبستگی تنگاتنگ‌تر با دلار عملکرد خوبی داشته اما در وضعیتی آسیب‌پذیر باقی می‌ماند مگر اینکه تلاش‌های اخیر برای آشتی میان کانادا و آمریکا ظرف روزهای گذشته به چیزی ملموس‌تر تبدیل شود.
تسکین کوتاه‌مدت و اندک یورو پس از خبر سیاسی چهارشنبه در فرانسه قابل‌فهم است. با وجود اینکه اسپرد OAT-Bund ده‌ساله به پایین محدوده ۸۰ نقطه پایه بازگشته، بازار فارکس که به جلو نگاه می‌کند فضای اندکی برای خوش‌بینی می‌بیند.
از آنجا که قرار است امروز نخست‌وزیر جدید اعلام شود، احساس کلی این است که پشتوانه سیاسی ضعیف باقی مانده است. وعده جلب رضایت بازار از سوی نخست‌وزیر مستعفی، لکورنو، درباره انجام تعهدات بودجه‌ای به‌تنهایی کافی نیست تا ریسک فرانسه را از قیمت‌گذاری خارج کند.
با این حال، ما همچنان دچار مشکل هستیم که پیامدهای قابل‌توجهی فراتر از کوتاه‌مدت برای یورو ببینیم، که به هر صورت می‌تواند از اعلام نخست‌وزیر جدید امروز به‌طور ملایمی بهره‌مند شود.
اگر داده‌های اشتغال آمریکا – هر زمان که منتشر شوند – نشانه‌هایی از ضعف داشته باشند و آمار CPI هفته آینده نیز از احتمال کاهش نرخ بهره فدرال رزرو در اکتبر حمایت کند، در آن صورت ریسک سیاسی فرانسه باید به سطحی برسد که موجب سرایت به بازار اوراق سایر کشورهای اروپایی شود تا بتواند فشار نزولی بر جفت‌ارز EURUSD حفظ کند.
در حال حاضر چنین شرایطی مشاهده نمی‌شود.
با وجود پیچیدگی وضعیت بودجه فرانسه، تجربه نشان داده است که حساسیت بازارها باعث می‌شود احزاب در زمینه مالی رفتاری محتاطانه‌تر در پیش بگیرند – همان‌طور که پس از بحران بودجه در بریتانیا (دوران «تراس») و پیش از آن در ایتالیا مشاهده شد.
اگر نرخ EURUSD دوباره کاهش یابد، انتظار داریم در محدوده ۱٫۱۵۰ تقاضای خرید مناسبی شکل گیرد؛ سطحی که حدوداً ۲ درصد پایین‌تر از مدل‌های کوتاه‌مدت است، مگر اینکه اختلاف بازده‌های کوتاه‌مدت دوباره به نفع دلار گسترش یابد.
در مقابل، بازگشت تدریجی و نه لزوماً یک‌طرفه یورو به محدوده ۱٫۱۷۰ همچنان سناریوی ترجیحی ما باقی می‌ماند.
منبع: ING
آتسوشی تاکئوچی، مقام پیشین بانک مرکزی ژاپن، هشدار داد که اگر ین به‌طور شدید به سمت ۱۶۰ واحد در برابر دلار سقوط کند، دولت ژاپن ممکن است مداخله کند. او گفت که مقامات ژاپنی ممکن است کاهش تدریجی ارزش ین را تحمل کنند اما در صورت افت شدید، مداخله ارزی اجتناب‌ناپذیر خواهد بود.
تاکئوچی در گفت‌وگو با رویترز اظهار داشت: «تا اینجا افت ین قابل مدیریت بوده، اما اگر بازارها درباره سقوط به ۱۶۰ یا حتی ۱۷۰ صحبت کنند، زنگ خطر به صدا درمی‌آید.» او افزود: «اگر ین تا آن سطح سقوط کند، مقامات باید وارد عمل شوند. حتی اگر مداخله روند کلی را تغییر ندهد، می‌تواند جلوی حرکات افراطی را بگیرد.»
این اظهارات در حالی مطرح شد که ین در حال تجربه شدیدترین افت هفتگی خود طی یک سال است و روز جمعه در حدود ۱۵۳ واحد معامله می‌شد. این افت پس از پیروزی سانائه تاکایچی در رقابت رهبری حزب حاکم رخ داد. موضع مالی انبساطی و تأکید او بر محرک‌های اقتصادی، انتظارات برای افزایش نرخ بهره توسط بانک مرکزی ژاپن را کاهش داده است.
تاکئوچی همچنین گفت: در صورت کاهش فاصله نرخ بهره میان آمریکا و ژاپن، ممکن است ارزش ین تثبیت شود؛ زیرا فدرال رزرو احتمالاً نرخ‌ها را کاهش می‌دهد و بانک مرکزی ژاپن در نهایت سیاست پولی را سخت‌تر خواهد کرد. با این حال، او هشدار داد که اگر تاکایچی نسبت به ضعف بیشتر ین بی‌تفاوت باشد، روند نزولی می‌تواند تشدید شود—با وجود اینکه او در اظهارات عمومی گفته بود «ین هم مزایا دارد و هم معایب».
وزیر دارایی ژاپن، شونیچی کاتو، نیز روز جمعه تأکید کرد که توکیو در حال رصد «حرکات افراطی و بی‌نظم» در بازار فارکس است. فعالان بازار سطح ۱۶۰ واحد در برابر دلار را آستانه‌ای می‌دانند که می‌تواند منجر به مداخله مستقیم شود.
قیمت طلا پس از عبور از سطح روانی ۴۰۰۰ دلار، با افت ۰.۶٪ به ۳۹۵۲ دلار رسیده است، که عمدتاً ناشی از برداشت سود معامله‌گران است. این افت به‌عنوان یک اصلاح طبیعی پس از رشد‌های متوالی تلقی می‌شود و تحلیلگران معتقدند که طلا همچنان در مسیر ثبت هشتمین هفته متوالی رشد قرار دارد—قوی‌ترین روند صعودی از ژانویه تا فوریه.
در نمودار کوتاه‌مدت، قیمت زیر میانگین متحرک ۱۰۰ ساعته قرار گرفته اما هنوز میانگین ۲۰۰ ساعته شکسته نشده است. بنابراین، سوگیری کوتاه‌مدت فعلاً خنثی باقی مانده و فشار فروشندگان برای شکستن سطح ۳۹۲۷ دلار می‌تواند مسیر اصلاح عمیق‌تری را باز کند.
در غیر این صورت، خریداران در کف قیمت همچنان فعال باقی خواهند ماند و به دنبال فرصت‌های جدید خواهند بود.
چین با اعمال مقررات جدید و گسترده در زمینه صادرات، کنترل خود را بر زنجیره‌های تأمین جهانی افزایش داده است؛ این مقررات شامل عناصر نادر خاکی، تجهیزات صنعتی و حتی ابزار حفاری می‌شود.
تحلیلگران هشدار داده‌اند که این اقدام می‌تواند صنعت هوش مصنوعی و تولید تراشه در آمریکا را مختل کرده و تنش‌های تجاری را پیش از نشست APEC تشدید کند.
وزارت بازرگانی چین قوانین صادرات عناصر نادر را سخت‌تر کرده و اتحادیه اروپا نیز نگرانی خود را نسبت به این محدودیت‌ها ابراز کرده است.
تحلیلگران معتقدند این اقدام چین نوعی اعمال قدرت بر زنجیره‌های تأمین حیاتی جهانی است که به «نیروهای تولیدی نوین» وابسته‌اند.
بیل بیشاپ این اقدام را پیامی از سوی پکن می‌داند مبنی بر اینکه دیگر محدودیت‌های آمریکا را تحمل نخواهد کرد و عملاً در حال «بلوف‌زدایی از واشنگتن» است. او هشدار داد که اگر دولت ترامپ واکنش نشان دهد، چرخه تشدید تنش‌ها سرعت خواهد گرفت.
دین دبلیو. بال، تحلیلگر سیاست‌گذاری، این اقدام را «بسیار مهم» توصیف کرد و گفت که چین اکنون کنترل عملی بر زنجیره جهانی تولید نیمه‌هادی‌ها دارد. او هشدار داد که اگر این محدودیت‌ها به‌طور کامل اجرا شوند، می‌توانند رشد هوش مصنوعی در آمریکا را متوقف کرده و بحران اقتصادی کوتاه‌مدتی ایجاد کنند.
بال معتقد است این اقدام ابزاری برای فشار قبل از دیدار ترامپ و شی در نشست APEC است، نه تلاشی برای کاهش محدودیت‌های آمریکا بر صادرات تراشه‌های Nvidia.
او توصیه کرد که آمریکا باید:
هر دو تحلیلگر معتقدند که این اقدامات نقطه عطفی در تقابل فناوری و تجارت هستند و می‌توانند زنجیره‌های تأمین جهانی را بازآرایی کرده و وابستگی به منابع معدنی چین را کاهش دهند.
در هفته‌ای که اختلاف بازده میان اوراق خزانه‌داری آمریکا و باند آلمان کاهش یافته و نشانه‌هایی از پیشرفت در مذاکرات صلح میان حماس و اسرائیل دیده می‌شود، معامله‌گران در حال ارزیابی این پرسش‌اند که آیا دلار در آستانه‌ی یک اصلاح نزولی ساختاری قرار دارد یا خیر. در همین حال، تعطیلی دولت فدرال باعث توقف انتشار داده‌های کلیدی مانند آمار بیکاری شده و تصویری مبهم از وضعیت اقتصاد ایالات متحده ایجاد کرده است.
با نبود داده‌های تازه، نگاه‌ها بار دیگر به یک واقعیت بنیادین معطوف شده است: در مواجهه با بحران بدهی و رشد کند اقتصادی، سیاستمداران تقریباً همیشه تورم را بر ریاضت اقتصادی ترجیح می‌دهند.
راکفلر در تحلیلی صریح اما واقع‌گرایانه می‌نویسد: برخلاف برداشت عمومی، رشد اخیر قیمت طلا لزوماً حاصل نگرانی از تورم نیست، بلکه نتیجه‌ی افزایش نااطمینانی سیاسی، کاهش بازده واقعی در ایالات متحده، و تمایل بانک‌های مرکزی برای تنوع‌بخشی ذخایر ارزی در سایه‌ی فضای بی‌ثبات ناشی از سیاست‌های ترامپ است.
او می‌افزاید: «اگر سرمایه‌گذاران واقعاً انتظار بی‌ارزش شدن دلار را داشتند، باید این نگرانی در نرخ‌های بلندمدت اوراق خزانه بازتاب می‌یافت؛ در حالی‌که نرخ تورم انتظاری پنج‌ساله عملاً بدون تغییر و نزدیک به هدف ۲ درصدی فدرال رزرو باقی مانده است.»
در واقع، بازار اوراق هنوز نشانه‌ای از ترس تورمی مزمن بروز نمی‌دهد. بازده اوراق ۳۰ساله آمریکا در محدوده ۴.۵ تا ۵ درصد نوسان دارد؛ کمتر از ابتدای سال جاری و پایین‌تر از سطحی که پیش از جهش اخیر طلا مشاهده می‌شد.
راکفلر یادآور می‌شود که باید میان شرایط فعلی و خطر بلندمدت بی‌انضباطی مالی دولت‌ها تمایز قائل شد. او می‌نویسد:
«در بلندمدت، رویارویی میان بازار اوراق و سیاست‌گذاران مالی اجتناب‌ناپذیر است؛ چراکه سیاستمداران در نهایت، تورم را بر ریاضت ترجیح می‌دهند. این انتخاب شاید غیرمسئولانه باشد، اما از منظر سیاسی ساده‌تر است.»
به گفته او، اگر اقتصاد آمریکا به رشد پرشتاب خود ادامه دهد و ضعف اخیر در اشتغال موقتی باشد، فدرال رزرو ناگزیر خواهد شد از کاهش نرخ‌ها صرف‌نظر کند و حتی دوباره به سمت افزایش نرخ بهره حرکت کند؛ سناریویی که می‌تواند برای سهام، اوراق و طلا زیان‌بار باشد.
در مقابل، اگر بانک مرکزی تصمیم بگیرد اجازه دهد اقتصاد با سرعتی بیش از حد مطلوب رشد کند، مسیر برای سناریوی تورمی و تضعیف دلار هموار خواهد شد.
به نوشته‌ی راکفلر، ذخایر دلاری نگهداری‌شده توسط بانک‌های مرکزی خارجی نزد فدرال رزرو نیویورک به ۲.۷۸ تریلیون دلار رسیده که پایین‌ترین سطح از سال ۲۰۱۲ بشمار می‌آید. این رقم طی دو ماه گذشته ۱۳۰ میلیارد دلار کاهش یافته است. هرچند داده‌های رسمی TICS و COFER هنوز ثبات نسبی را نشان می‌دهند، اما این افت جدید ممکن است نخستین نشانه از کاهش تدریجی اعتماد جهانی به دارایی‌های دلاری باشد.
راکفلر هشدار می‌دهد که «زنگ خطر حباب سهام آمریکا از مدت‌ها پیش به صدا درآمده است.» به گفته او، هشدارهای اخیر جیمی دایمن، مدیرعامل JPMorgan، و کریستالینا جورجیوا، رئیس صندوق بین‌المللی پول، نشان می‌دهد که یک اصلاح سنگین در بازار می‌تواند پیامدهایی فاجعه‌بار برای اقتصاد جهانی داشته باشد.
در تحلیلی مقایسه‌ای، او به داده‌هایی اشاره می‌کند که نشان می‌دهد ارزش بازار برخی غول‌های فناوری از اقتصادهای ملی بزرگ‌تر شده است:
«ارزش بازار تسلا از اندونزی فراتر رفته، متا از استرالیا و اسپانیا، آمازون از کانادا و برزیل، اپل از بریتانیا و مایکروسافت از هند. مجموع پنج شرکت برتر آمریکایی اکنون از کل بازار سهام اروپا (بر پایه شاخص EuroStoxx 50) بزرگ‌تر است. این وضعیت، تصویری کلاسیک از یک حباب مالی تمام‌عیار است.»
راکفلر نتیجه می‌گیرد: «هیچ چرخه‌ای تا ابد ادامه نمی‌یابد. تنها پرسش این است که جرقه‌ی ترکیدن این حباب از کجا زده می‌شود.»
در بخش دیگری از یادداشت، راکفلر به تحولات ژاپن می‌پردازد و اظهارات اخیر سانائه تاکایچی، نخست‌وزیر جدید این کشور، را نشانه‌ای از تغییر احتمالی در رابطه میان دولت و بانک مرکزی می‌داند.
او نقل می‌کند:
«تاکایچی گفته است: دولت باید مسئول سیاست‌های مالی و پولی باشد و بانک مرکزی تنها ابزارهای اجرایی را تعیین کند.»
این موضع‌گیری، به باور راکفلر، بزرگ‌ترین چالش سیاسی پیش‌روی کازوئو اوئدا، رئیس بانک مرکزی ژاپن است؛ اقتصاددانی که مأموریت دارد به دوران سیاست پولی فوق‌انبساطی آبه–کوردآ پایان دهد.
در صورتی که دولت جدید به سمت افزایش هزینه‌های عمومی، حفظ نرخ‌های پایین و تحریک رشد از مسیر تورم حرکت کند، خطر ایجاد حباب دارایی و تضعیف مجدد ین افزایش خواهد یافت. برخی تحلیلگران معتقدند در چنین شرایطی، نرخ USDJPY می‌تواند به محدوده ۱۶۰ تا ۱۷۰ برسد؛ هرچند احتمال مداخله ارزی دولت ژاپن نیز بالا خواهد رفت.
راکفلر در پایان تأکید می‌کند که مسئله اصلی نه در تورم فعلی، بلکه در ماهیت تصمیم‌گیری سیاست‌گذاران نهفته است:
«در جهانی که دولت‌ها با کوهی از بدهی مواجه‌اند، تورم به‌عنوان راهی نرم‌تر و سیاسی‌تر برای کاهش بار بدهی در نظر گرفته می‌شود. ریاضت، انضباط و اصلاح ساختاری شاید منطقی‌تر باشند، اما در سیاست واقعی، تورم همیشه گزینه‌ی آسان‌تر است.»
دلار آمریکا امروز در بالاترین سطح روزانه خود قرار گرفت و به‌نظر می‌رسد دلیل اصلی این رشد را باید در نشانه‌های تازه از قدرت مصرف‌کنندگان آمریکایی جست‌وجو کرد.
به گفته اد باستین، مدیرعامل شرکت دلتا ایرلاینز، مصرف‌کنندگان پس از یک دوره کاهش هزینه‌ها در حوالی «روز رهایی»، دوباره به بازار بازگشته‌اند. او توضیح داد که با بهبود فضای تجاری و افزایش قراردادها، مخارج خانوار در سه‌ماهه چهارم نیز روندی صعودی دارد و شرکت دلتا بر همین اساس چشم‌انداز قدرتمندی برای سال ۲۰۲۶ ترسیم کرده است.
این اظهارات بار دیگر پرسشی کلیدی را برای بازارها زنده کرده است:
آیا فدرال رزرو با تمرکز بیش از حد بر داده‌های ضعیف‌تر بین ماه‌های آوریل تا ژوئیه، قدرت واقعی اقتصاد و مصرف‌کننده آمریکایی را دست‌کم گرفته است؟
اگر چنین باشد، بانک مرکزی ممکن است در حالی به سمت کاهش نرخ بهره حرکت کند که اقتصاد در حال شتاب گرفتن است؛ سناریویی که می‌تواند به چرخشی سریع در سیاست پولی و بازتسعیر کامل انتظارات بازار منجر شود. در حال حاضر، بازارها حدود ۱۰۰ واحد پایه کاهش نرخ تا سال آینده را در قیمت‌ها لحاظ کرده‌اند؛ اما نشانه‌های جدید از تداوم رشد اقتصادی می‌تواند این فرضیه را زیر سؤال ببرد.
در مجموع، اگرچه جهش اخیر دلار محدود است، اما در صورتی‌که داده‌های آتی قدرت مصرف‌کننده را تأیید کنند، این حرکت می‌تواند تنها آغاز موج تازه‌ای از تقویت دلار آمریکا باشد؛ موجی که شاید فدرال رزرو را بیش از آنچه تصور می‌کند نگران کند.
قیمت طلا روز پنج‌شنبه در نزدیکی سطح ۴۰۰۰ دلار ثابت ماند و پس از یک روند صعودی رکوردشکن، در محدوده‌ای محدود معامله شد. برخی سرمایه‌گذاران اقدام به ذخیره سود کردند و خوش‌بینی نسبت به آتش‌بس احتمالی در غزه باعث کاهش تقاضای پناهگاه امن شد. رئیس‌جمهور آمریکا، دونالد ترامپ، اعلام کرد که اسرائیل و حماس با مرحله اول طرح صلح تحت میانجی‌گری آمریکا موافقت کرده‌اند که شامل آتش‌بس و تبادل گروگان‌ها و زندانیان است. این توافق که توسط طرفین و قطر تأیید شده، امیدها برای پایان درگیری دو ساله را افزایش داده است.
با این حال، روند صعودی بلندمدت طلا همچنان پابرجاست. تعطیلی دولت آمریکا انتشار داده‌های کلیدی را به تأخیر انداخته و نگرانی‌ها درباره ثبات مالی را افزایش داده است.
صورت‌جلسه نشست سپتامبر فدرال رزرو نشان داد که سیاست‌گذاران ریسک‌های بازار کار را به اندازه‌ای جدی می‌دانند که کاهش بیشتر نرخ بهره را توجیه کند، حتی با وجود تورم پایدار. بازارها اکنون به‌طور کامل دو کاهش ۲۵ نقطه پایه نرخ بهره را تا پایان سال قیمت‌گذاری کرده‌اند که جذابیت دارایی‌های بدون بازده مانند طلا را تقویت می‌کند.
در همین حال، تنش‌ها در اروپای شرقی ادامه دارد و همچنان از تقاضای پناهگاه امن حمایت می‌کند.
در غیاب داده‌های اقتصادی آمریکا، تمرکز بازارهای فارکس بر تحولات سیاسی فرانسه و ژاپن، به‌همراه کاهش غافلگیرکننده نرخ بهره در نیوزیلند و لهستان بوده است. همچنین پیامدهای ورشکستگی شرکت First Brands در آمریکا نیز مورد توجه قرار گرفته‌اند. با این حال، فضای ریسک همچنان حمایت‌شده باقی مانده و ممکن است معامله‌گران به‌تدریج از معاملات تأمین مالی‌شده با دلار به سمت معاملات تأمین‌شده با ین حرکت کنند.
پس از چند روز رشد قدرتمند، روند صعودی دلار متوقف شده است. جالب اینکه تلاش رسانه‌ها برای برجسته‌سازی جنبه‌های انقباضی صورت‌جلسه کمیته بازار آزاد نتوانست شب گذشته تأثیر قابل‌توجهی بر دلار یا بازدهی اوراق کوتاه‌مدت آمریکا بگذارد.
با مرور این صورت‌جلسه‌ها، چنین برداشت می‌شود که فدرال رزرو نسبت به چشم‌انداز رشد اقتصادی آمریکا خوش‌بین باقی مانده، اما نمی‌خواهد با افزایش بیکاری ریسک غیرضروری کند.
البته باید منتظر بمانیم تا پس از پایان تعطیلی دولت آمریکا، داده‌های اشتغال طی ۴ تا ۶ هفته گذشته منتشر شوند تا تصویر دقیق‌تری به‌دست آید.
در حاشیه خوش‌بینی ناشی از توافق صلح در خاورمیانه، بازارهای جهانی سهام همچنان حمایت‌شده باقی مانده‌اند. چین پس از تعطیلات یک‌هفته‌ای بازگشایی شده و گزارش فروش مثبت امروز از شرکت تولیدکننده تراشه تایوانی TSMC باعث شده روند صعودی مبتنی بر هوش مصنوعی فعلاً ادامه یابد.
یکی از معدود نگرانی‌های موجود، ورشکستگی شرکت قطعات خودروی آمریکایی First Brands در ماه سپتامبر است و اینکه این اتفاق چه پیامی درباره استانداردهای وام‌دهی و ریسک‌های مالی در آمریکا دارد.
قیمت سهام شرکت Jefferies Financial Group از اواسط سپتامبر تاکنون ۲۲٪ کاهش یافته، زیرا رسانه‌ها به بررسی میزان درگیری این شرکت با First Brands پرداخته‌اند.
در حال حاضر، این موضوع به‌عنوان یک اتفاق محلی تلقی می‌شود و شاخص‌های اسپرد اعتباری با بازده بالا مانند Itraxx Cross-Over همچنان نزدیک به پایین‌ترین سطح سال باقی مانده‌اند.
با این حال، این موضوع ارزش پیگیری دارد.
امروز ورودی مهمی برای داستان دلار نمی‌بینیم، اما ثبات نسبی در یورو ممکن است بخشی از قدرت اخیر شاخص شاخص دلار را کاهش دهد. محدوده ۹۸.۵۰ تا ۹۹.۰۰ برایشاخص دلار محتمل به نظر می‌رسد.
شب گذشته خبری از نخست‌وزیر سابق فرانسه، سباستین لکورنو، منتشر شد مبنی بر اینکه رئیس‌جمهور مکرون ممکن است تا عصر جمعه نخست‌وزیر جدیدی را معرفی کند.
این خبر برای بازاری که انتظار داشت فصل بعدی بحران سیاسی فرانسه تنها از مسیر انتخابات جدید و تفرقه‌برانگیز پیش برود، غافلگیرکننده بود.
سایت شرط‌بندی Polymarket اکنون احتمال برگزاری انتخابات تا پایان اکتبر را ۳۷٪ اعلام کرده، در حالی که این رقم دیروز ۷۰٪ بود.
این خبر باعث شده EURUSD در نزدیکی سطح ۱.۱۶۰۰ حمایت شود و جفت‌ارز محبوب پوششی EURCHF نیز از سطح ۰.۹۳۰۰ بازگردد.
پس از جهش اسپرد اوراق فرانسه و آلمان (OAT:Bund) به محدوده بالا-۸۰ در روز دوشنبه، اکنون این اسپرد به محدوده پایین-۸۰ بازگشته است.
این خبر ممکن است تا عصر جمعه به یورو فرصت تنفس بدهد.
امروز صورت‌جلسه نشست سیاست‌گذاری ماه گذشته بانک مرکزی اروپا منتشر خواهد شد. انتظار می‌رود پیام اصلی این باشد که نرخ بهره در «سطح مناسبی» قرار دارد، اما بانک مرکزی اروپا در صورت بروز ریسک‌ها آماده اقدام خواهد بود.
این ریسک‌ها بیشتر شامل کاهش فعالیت اقتصادی، افت تورم و احتمال کاهش نرخ بهره هستند – هرچند قیمت‌گذاری بازار برای این سناریو همچنان بسیار محدود است.
ما ترجیح می‌دهیم کف محدوده معاملاتی دوماهه در سطح ۱.۱۵۸۰/۱.۱۶۰۰ برای EURUSD حفظ شود. در غیر این صورت، احتمال افت سریع به محدوده ۱.۱۵۰۰ وجود دارد.
جفت‌ارز USDJPY پس از عبور از مقاومت قدرتمند ۱۵۲٫۰۰ همچنان روند صعودی دارد. ما طرفدار دلار نیستیم اما باید اذعان کنیم که تغییر در منبع تأمین مالی کری‌ترید از دلار به ین می‌تواند نرخ USDJPY را تا سطح ۱۵۵ بالا ببرد.
تضعیف ین در حال حاضر ناشی از این دیدگاه است که افزایش نرخ بهره توسط بانک مرکزی ژاپن از نظر سیاسی دشوار خواهد بود. ما در حال رصد وضعیت رئیس جدید حزب حاکم LDP، یعنی سانائه تاکایچی هستیم و بررسی می‌کنیم که روند تشکیل ائتلاف حاکم و پیامدهای احتمالی آن برای سیاست پولی چگونه پیش می‌رود.
برای آنکه نرخ USDJPY دوباره کاهش یابد، باید یکی از سه اتفاق زیر رخ دهد:
۱. ضعف گسترده دلار بر اثر داده‌های ضعیف بازار کار آمریکا،
۲. افزایش غیرمنتظره نرخ بهره توسط بانک ژاپن در اواخر اکتبر،
۳. یا اصلاح شدید در بازارهای سهام جهانی.
گزینه نخست محتمل‌تر است، اما تضمینی وجود ندارد. تا آن زمان، با توجه به نوسان پایین بازار، معاملات کری‌ترید همچنان محبوب خواهند ماند — این بار با ین ژاپن به‌عنوان ارز اصلی تأمین مالی.
منبع: ING
بانک سرمایه‌گذاری گلدمن ساکس اعلام کرد که با وجود ویژگی‌هایی شبیه به حباب—مانند ارزش‌گذاری‌های بالا و تمرکز بازار—رالی فعلی در سهام فناوری و بازارهای جهانی همچنان بر پایه عوامل بنیادی استوار است.
این بانک هشدار داده که ارزش‌گذاری‌ها کشیده شده‌اند اما هنوز در سطح‌های بسیار گران قرار ندارند و توصیه کرده که سرمایه‌گذاران در شرایط رقابت فزاینده در حوزه هوش مصنوعی، تنوع پرتفوی خود را حفظ کنند.
تحلیلگران گلدمن در یادداشتی نوشتند که تاریخ نشان می‌دهد حباب‌ها معمولاً حول فناوری‌های تحول‌آفرین شکل می‌گیرند و با ارزش‌گذاری‌های انفجاری، اهرم مالی بالا و هیجان گسترده سرمایه‌گذاران همراه هستند. برخی ویژگی‌های بازار امروز با آن الگوها شباهت دارد—از جمله افزایش ارزش‌گذاری‌ها، تمرکز بازار و شدت سرمایه‌گذاری—اما تفاوت‌های کلیدی نیز وجود دارد.
رشد سهام فناوری تاکنون بر پایه افزایش واقعی درآمدها بوده و شرکت‌های بزرگ دارای ترازنامه‌های بسیار قوی هستند. همچنین رونق هوش مصنوعی بیشتر در میان بازیگران تثبیت‌شده متمرکز است و نه در میان تازه‌واردهای سفته‌باز—که از نشانه‌های حباب‌های گذشته بود.
گلدمن ساکس با بررسی نسبت‌های قیمت به درآمد، PEG و قیمت به ارزش دفتری نسبت به دوره‌های تاریخی حباب، اعلام کرده که ارزش‌گذاری‌ها کشیده شده‌اند اما هنوز در سطح هشدار نیستند. با این حال، تمرکز بازار و رقابت شدید در حوزه هوش مصنوعی نیازمند احتیاط است و سرمایه‌گذاران باید تنوع پرتفوی خود را حفظ کنند.
طلا امروز با جهشی چشمگیر به اوج تاریخی 4056 دلار رسید و اکنون در محدوده 4054 دلار معامله می‌شود؛ رشدی 72 دلاری در یک روز که با عبور قدرتمند از مرز روانی ۴۰۰۰ دلار همراه بود.
نکته جالب این صعود آن است که برخلاف بسیاری از رالی‌های گذشته، سرمایه‌گذاران خرد هنوز وارد بازار نشده‌اند.
طبق داده‌های منتشرشده از سوی TD Cowen، موجودی صندوق‌های ETF مبتنی بر طلا هنوز در سطوح بالایی قرار ندارد. پس از هجوم سرمایه‌گذاران در دوران پساکرونا، خروج سرمایه در سال ۲۰۲۴ موجب کاهش قابل‌توجه دارایی‌های این صندوق‌ها شد و تنها اخیراً روند بازگشت سرمایه آغاز شده است.
به‌بیان دیگر، رالی اخیر طلا هنوز با ورود گسترده سرمایه‌گذاران خرد تقویت نشده؛ پدیده‌ای که معمولاً در مراحل پایانی روندهای صعودی رخ می‌دهد. این موضوع نشان می‌دهد ممکن است افزایش قیمت طلا هنوز در مراحل ابتدایی خود باشد.
در روزهایی که بی‌اعتمادی به نظام مالی آمریکا در حال افزایش است، موج تازه‌ای از خرید طلا در بازار جهانی شکل گرفته. پرسش کلیدی این روزها ساده اما عمیق است:
چه چیزی امن‌تر است؛ دلار آمریکا یا طلا؟
«آدام باتن»، تحلیلگر ارشد بازارهای کالایی، در یادداشت تازه خود می‌نویسد:
«مدت‌هاست از چشم‌انداز صعودی طلا دفاع می‌کنم، اما امروز وقتی دیدم جیم کرامر با هیجان در CNBC از طلا صحبت می‌کرد، کمی نگران شدم.»
جیم کرامر سال‌هاست توصیه می‌کند حدود ۱۰ درصد از پرتفوی سرمایه‌گذاری به طلا اختصاص یابد، و حالا همین بخش کوچک، بر اساس تقریباً هر بازه زمانی، بازدهی بهتری از شاخص S&P 500 داشته است.
اما این‌بار پشت رشد طلا فقط ترس یا سفته‌بازی نیست. با کسری‌های بودجه عظیم، آشفتگی سیاسی در واشنگتن و افزایش تنش‌های ژئوپلیتیک، پاسخ به سؤال «طلا یا دلار؟» برای بسیاری از سرمایه‌گذاران دیگر دشوار نیست.
هفته گذشته «کن گریفین» بر همین نکته تأکید داشت و روز گذشته نیز «ری دالیو» در انجمن اقتصادی گرینویچ همین دیدگاه را تکرار کرد. دالیو در سخنرانی خود گفت:
«اگر از منظر ترکیب استراتژیک دارایی‌ها نگاه کنیم، نسبت بهینه برای طلا احتمالاً چیزی حدود ۱۵ درصد از پرتفوی است.»
به نظر می‌رسد بازار جهانی در حال بازگشت به یک واقعیت قدیمی است؛
در دوره‌هایی که اعتماد به دلار سست می‌شود، درخشش طلا دوباره به اوج می‌رسد.
دلار آمریکا به روند صعودی خود ادامه می‌دهد، در حالی که تحولات سیاسی در فرانسه و ژاپن بر دو مؤلفه اصلی شاخص دلار یعنی یورو و ین فشار وارد کرده‌اند.
ضرب‌الاجل امروز برای تشکیل دولت جدید در فرانسه خطراتی را برای یورو به همراه دارد، اما به نظر می‌رسد رشد اخیر دلار بیش از حد بوده و صورت‌جلسه امروز فدرال رزرو با گرایش‌های انبساطی می‌تواند اصلاحی در این روند ایجاد کند.
در سوی دیگر، بانک مرکزی نیوزیلند با کاهش ۵۰ نقطه پایه نرخ بهره، بازار را غافلگیر کرد.
عملکرد قوی دلار از ابتدای هفته عمدتاً ناشی از تحولات منفی سیاسی در فرانسه و ژاپن بوده است. این دو ارز ۷۱٪ وزن شاخص دلار را تشکیل می‌دهند که اکنون در بالاترین سطح خود از اوایل ماه اوت قرار دارد.
تعطیلی دولت آمریکا که همچنان بدون نشانه‌ای از حل باقی مانده، به‌تنهایی عامل مثبتی برای دلار نیست اما در مقایسه با بحران‌های سیاسی فرانسه و ژاپن، «شر کمتر» محسوب می‌شود. این وضعیت همچنین با متوقف کردن گمانه‌زنی‌ها درباره ضعف بازار کار، به نفع دلار عمل کرده است.
برنده بزرگ فعلاً طلاست که به سطح تاریخی ۴۰۰۰ دلار در هر اونس رسیده و استراتژیست‌های کالایی ما (تیم تحلیل ING) فضای بیشتری برای رشد آن می‌بینند.
صورت‌جلسه امروز فدرال رزرو از نشست سپتامبر می‌تواند قدرت روند صعودی دلار را به چالش بکشد.
برداشت عمومی پس از کاهش نرخ بهره توسط فدرال رزرو این بود که بیانیه و نمودار نقطه‌ای (دات پلات) گرایش انبساطی دارند، اما کنفرانس مطبوعاتی جروم پاول لایه‌ای از احتیاط را اضافه کرد و برخلاف انتظارها، مسیر مشخصی برای کاهش‌های متوالی ترسیم نکرد.
صورت‌جلسه امروز نشان خواهد داد که اجماع درون کمیته بازار آزاد درباره نرخ‌ها، اشتغال و تورم چگونه است.
یکی از منابع بالقوه فشار نزولی بر دلار، هرگونه حمایت از کاهش ۵۰ نقطه پایه است. تنها استیون میران به آن رأی داده بود و پاول گفته بود «هیچ حمایت گسترده‌ای» برای چنین اقدامی وجود ندارد — اما آیا اعضای دیگری نیز به‌طور علنی درباره آن صحبت کرده‌اند؟
با بررسی قیمت‌گذاری ضمنی نرخ بهره در بازار OIS، برداشت ما این است که بازار هنوز در پیش‌بینی کاهش‌ها بیش از حد محتاط است.
اکنون ۴۵ نقطه پایه کاهش برای دسامبر قیمت‌گذاری شده، اما فراتر از آن، قیمت‌گذاری محافظه‌کارانه است — تنها ۶۷ نقطه پایه تا پایان سه‌ماهه اول ۲۰۲۶.
در همین محدوده است که احتمال بازتسعیر انبساطی و ضعف دلار وجود دارد.
علاوه بر صورت‌جلسه فدرال رزرو، تمرکز زیادی بر اخبار مربوط به تعطیلی دولت آمریکا باقی خواهد ماند.
با توجه به اینکه دلار از این موضوع آسیب چندانی ندیده، معتقدیم هرگونه نشانه‌ای از گفت‌وگوهای سازنده میان احزاب تنها حمایت محدود و کوتاه‌مدتی برای دلار ایجاد خواهد کرد.
نخست‌وزیر مستعفی فرانسه از سوی رئیس‌جمهور مکرون مأمور شده تا آخرین تلاش خود را برای متحد کردن پارلمان به‌شدت دوقطبی‌شده و تشکیل دولتی که بتواند مسائل فوری بودجه‌ای را حل کند، انجام دهد.
ضرب‌الاجل این تلاش‌ها برای امشب تعیین شده است.
در صورت شکست مذاکرات، انتخابات زودهنگام پارلمانی به سناریوی پایه تبدیل خواهد شد و همچنین احتمال استعفای مکرون افزایش می‌یابد — هرچند این احتمال بسیار کمتر است.
بازارهای شرط‌بندی احتمال برگزاری انتخابات تا پایان هفته آینده را ۶۰ تا ۶۵ درصد و احتمال پایان ریاست‌جمهوری مکرون تا پایان سال را تنها ۱۵ درصد برآورد کرده‌اند.
اگر انتخابات زودهنگام اعلام شود، ممکن است شاهد افت ۰.۲ تا ۰.۵ درصدی EURUSD باشیم، زیرا این امر به معنای تأخیر در تصمیمات بودجه‌ای و فشار بیشتر بر اوراق قرضه دولتی فرانسه (OATs) خواهد بود.
حتی اگر امروز دولت جدیدی تشکیل شود، به‌دلیل شکنندگی توافقات سیاسی، احتمالاً تأثیر مثبتی قابل‌توجهی بر یورو نخواهد داشت.
اما با توجه به دیدگاه ما مبنی بر اینکه صورت‌جلسه امروز فدرال رزرو می‌تواند فشار نزولی بر دلار وارد کند و رشد اخیر دلار بیش از حد بوده، معتقدیم بازگشت EURUSD به سطح ۱.۱۷۰ محتمل‌تر از افت به ۱.۱۵۰ در روزهای آینده است.
بانک مرکزی نیوزیلند امروز با کاهش ۵۰ نقطه پایه نرخ بهره بازار را غافلگیر کرد.
راهنمایی‌های بعدی نیز گرایش انبساطی داشتند و نشان دادند که بانک مرکزی آماده کاهش‌های بیشتر است — که منجر به افت ۱٪ در NZDUSD شد.
ما از این تصمیم شگفت‌زده شدیم؛ زیرا تصور می‌کردیم نبود داده‌های تورمی سه‌ماهه سوم باعث احتیاط بیشتر در کاهش نرخ‌ها شود.
اما به نظر می‌رسد بانک مرکزی نیوزیلند (RBNZ) تمرکز خود را به‌طور کامل بر حمایت از فعالیت اقتصادی گذاشته و افت بزرگ‌تر از انتظار تولید ناخالص داخلی در سه‌ماهه دوم برای اعمال این کاهش بزرگ کافی بوده است.
اکنون انتظار داریم در ماه نوامبر نرخ بهره ۲۵ نقطه پایه دیگر کاهش یابد و به ۲.۲۵٪ برسد و احتمال خوبی برای کاهش بعدی به ۲.۰٪ در اوایل ۲۰۲۶ وجود دارد.
معتقدیم NZDUSD با توجه به دیدگاه نزولی ما نسبت به دلار آمریکا در این فصل، هنوز فضای بازیابی دارد، اما در برابر ارزهای دیگر — به‌ویژه AUD — ممکن است همچنان عقب‌مانده ظاهر شود.
منبع: ING
بر اساس داده‌های داخلی بانک آمریکا، بازار کار ایالات متحده در ماه سپتامبر به روند سرد شدن خود ادامه داده است. رشد اشتغال کندتر شده و تعداد مدعیان بیمه بیکاری افزایش یافته است. در شرایطی که داده‌های رسمی دولتی منتشر نشده‌اند، توجه بازار به گزارش‌های خصوصی مانند داده‌های بانک آمریکا معطوف شده است.
ردیاب حقوق و دستمزد اختصاصی بانک — بر اساس تعداد حساب‌های مشتریان دریافت‌کننده حقوق — نشان می‌دهد که رشد اشتغال در میانگین سه‌ماهه کاهش یافته و حتی ضعیف‌تر از داده‌های ADP بوده است.
همچنین، تحلیل پرداخت‌های بیمه بیکاری به حساب‌های مشتریان نشان می‌دهد که در ماه اکتبر، این پرداخت‌ها نسبت به سال گذشته حدود ۱۰٪ افزایش یافته‌اند؛ دو برابر رشد ۵٪ ثبت‌شده در داده‌های رسمی اداره آمار کار آمریکا (BLS) برای ماه اوت. در بخش دستمزدها، تصویر پیچیده‌تر است:
طبق گزارش وال‌استریت ژورنال، موجی از سرمایه‌گذاری به سمت دارایی‌های غیر دلاری مانند طلا، بیت‌کوین و سایر گزینه‌ها در حال حرکت است؛ روندی که معامله‌گران آن را «معامله کاهش ارزش دلار» یا Debasement Trade نامیده‌اند.
این روند نه به‌دلیل بحران مالی، بلکه ناشی از نگرانی‌ها درباره کسری بودجه آمریکا، بدهی‌های فزاینده و بی‌ثباتی در سیاست‌گذاری است.
طلا به رکورد تاریخی رسیده و برای اولین بار قیمت آن از ۴۰۰۰ دلار در هر اونس عبور کرده است. این جهش پس از آن رخ داد که جروم پاول، رئیس فدرال رزرو، در ماه اوت اعلام کرد که کاهش نرخ بهره در راه است، با وجود تورم بالا و بازار کار قوی.
رالی امسال که تاکنون ۵۲٪ رشد داشته، در فضایی غیر بحرانی و همزمان با خوش‌بینی نسبت به رشد سهام‌های مرتبط با هوش مصنوعی و وعده‌های ترامپ برای کاهش مالیات‌ها شکل گرفته است.
این خرید همزمان طلا و دارایی‌های پرریسک نشان‌دهنده دو قطبی شدن بازار است: گروهی به رونق بلندمدت امیدوارند و گروهی دیگر در حال پوشش ریسک‌های تورمی و مالی هستند. جو دیویس، اقتصاددان ارشد شرکت ونگارد، این وضعیت را «طناب‌کشی» میان سرمایه‌گذاران توصیف کرده است؛ بین کسانی که به رشد سهام‌های هوش مصنوعی چشم دوخته‌اند و کسانی که نگران پیامدهای ساختاری کسری بودجه آمریکا هستند.
به گفته تحلیلگران، هجوم به دارایی‌های غیر دلاری نشانه‌ای از بی‌اعتمادی فزاینده به بنیان‌های سیستم ارزی جهانی است.
بی‌ثباتی سیاسی در فرانسه ممکن است روند صعودی یورو، به‌ویژه در برابر دلار آمریکا، را کند کند؛ زیرا سرمایه‌گذاران در حال ارزیابی ریسک‌های مالی و ثبات سیاسی هستند.
طبق یادداشت تحلیلی لی هاردمن از بانک MUFG، اگر فرانسه تا پایان سال انتخابات پارلمانی برگزار کند—در پی استعفای نخست‌وزیر سباستین لوکورنو—فشار فروش بر یورو ممکن است دوباره افزایش یابد.
هاردمن معتقد است که انتخابات زودهنگام، بی‌ثباتی سیاسی را طولانی‌تر کرده و ریسک‌های نزولی برای ارز مشترک اروپا را افزایش می‌دهد. اگرچه MUFG همچنان انتظار دارد یورو در بلندمدت تقویت شود، اما این تحولات می‌توانند دستیابی به هدف ۱.۲۰ دلاری تا پایان سال را به تأخیر بیندازند. او نوشت: «ما مطمئن نیستیم که انتخابات پارلمانی به‌تنهایی باعث بازگشت پایدار روند صعودی یورو شود، اما احتمال رسیدن به هدف سالانه را کاهش می‌دهد.»
بانک MUFG تنها نهاد نگران نیست. تأثیرات احتمالی بازار شامل موارد زیر است:
در حالی‌که به‌دلیل تعطیلی دولت آمریکا، گزارش رسمی اشتغال (NFP) در روز جمعه منتشر نشد، شرکت سرمایه‌گذاری Carlyle Group با انتشار برآورد اختصاصی خود اعلام کرد که اقتصاد ایالات متحده در ماه سپتامبر تنها ۱۷ هزار شغل جدید ایجاد کرده است؛ رقمی بسیار پایین‌تر از پیش‌بینی اجماعی بازار که حدود ۵۴ هزار شغل برآورد می‌شد.
کارلایل که یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های سرمایه‌گذاری جهان است و حدود ۷۰۰ هزار نفر را در مجموعه شرکت‌های تابعه خود در سراسر جهان به کار گرفته، تصمیم گرفته تا در غیاب داده‌های رسمی، برآورد داخلی خود را منتشر کند. با این حال، کارشناسان یادآور می‌شوند که پیش‌بینی دقیق آمار اشتغال آمریکا تقریباً غیرممکن است و حتی مؤسساتی مانند ADP نیز با وجود استفاده از داده‌های اختصاصی، گاهی اختلاف زیادی با آمار رسمی دارند.
در کنار داده‌های اشتغال، بخش قابل توجه گزارش کارلایل به تورم اختصاص دارد.
«جیسون توماس»، رئیس تحقیقات و مدیریت سرمایه‌گذاری جهانی کارلایل، در گفت‌وگو با بلومبرگ اظهار داشت:
«تورم بسیار گسترده‌تر از آن چیزی است که با نگاه به کالاهای بادوام که عمدتاً تحت تأثیر تعرفه‌ها قرار دارند به نظر می‌رسد.»
بر اساس داده‌های منتشرشده از سوی این شرکت:
