شبکه CNN گزارش داد که دونالد ترامپ، امروز دوشنبه ساعت ۵ عصر به وقت واشنگتن نشستی را در دفتر بیضی برگزار خواهد کرد؛ نشستی که محور آن تحولات اخیر ونزوئلا است و قرار است مقام‌های بلندپایه دفاعی و امنیت ملی نیز در آن حضور داشته باشند. این جلسه در حالی برگزار می‌شود که ترامپ اخیراً حریم هوایی ونزوئلا را «به‌طور کامل بسته‌شده» اعلام کرده و خبر داده بود که پس از یک حادثه دریایی، با نیکولاس مادورو گفت‌وگو کرده است؛ گفت‌وگویی که جزئیات آن منتشر نشده است. در هفته‌های اخیر، ایالات متحده حملاتی علیه قایق‌های مظنون به حمل‌ونقل مواد مخدر در منطقه انجام داده که بنا بر گزارش‌ها بیش از ۸۰ کشته برجای گذاشته است. همچنین گزارش‌هایی منتشر شد مبنی بر اینکه پیت هگست، وزیر دفاع، دستور حمله دوم به یک قایق مظنون را صادر کرده، زیرا حمله نخست «همه افراد روی آن» را از بین نبرده بود. این اقدام موجی از انتقادها و نگرانی‌ها درخصوص عبور از خطوط قرمز حقوقی و احتمال نقض قوانین جنگی ایجاد کرده است. نشست امروز می‌تواند مسیر پاسخ آمریکا به این انتقادات و همچنین جهت‌گیری سیاست واشنگتن در قبال ونزوئلا را مشخص کند؛ موضوعی که بازارهای انرژی و سرمایه‌گذاران بین‌المللی نیز به‌دقت دنبال می‌کنند.

تحولات اخیر در پرونده جنگ اوکراین نشانه ورود به مرحله‌ای تازه و حساس از دیپلماسی است. ولودیمیر زلنسکی اعلام کرده که گفت‌وگوهای اوکراین با ایالات متحده «در آینده نزدیک» انجام خواهد شد؛ سخنی که نشان می‌دهد واشنگتن بار دیگر ابتکار عمل را در مسیر مذاکرات به دست می‌گیرد. این رویداد هم‌زمان شده با گزارشی از روزنامه تلگراف بریتانیا مبنی بر اعزام استیو ویتکوف، فرستاده ویژه صلح آمریکا، و جرد کوشنر، داماد و مشاور نزدیک دونالد ترامپ، به مسکو برای ارائه مستقیم طرح صلح به ولادیمیر پوتین. این اقدام به‌عنوان نخستین تلاش جدی دولت آمریکا برای طرح پیشنهاد مشخص نزد کرملین پس از ماه‌ها رکود دیپلماتیک تفسیر شده است. بخش جنجالی‌تر گزارش تلگراف ادعایی است مبنی بر اینکه ترامپ ممکن است در طرح خود «مناطق تصرف شده اوکراین را به‌عنوان بخشی از روسیه» به رسمیت بشناسد؛ ادعایی که اگرچه از سوی منابع رسمی تأیید نشده، اما انتشارش در فضای رسانه‌ای کافی بود تا موجی از گمانه‌زنی‌ها درباره ماهیت واقعی طرح آمریکا و پیامدهای احتمالی آن شکل گیرد. در چنین فضایی، اظهارنظر زلنسکی درباره آغاز گفت‌وگو با واشنگتن، نشانه‌ای از آن است که کی‌یف می‌داند مرحله جدید مذاکرات احتمالاً بیش از آنکه در اوکراین طراحی شود، در پایتخت‌های آمریکا و روسیه شکل خواهد گرفت؛ مسیری که برای اوکراین هم از نظر سیاسی حساس است و هم از منظر راهبردی پرهزینه. این تحرکات می‌تواند پیامدهای مهمی برای توازن قدرت ژئوپلیتیکی داشته باشد. اگر روایت تلگراف حتی بخشی از واقعیت را منعکس کند، روسیه با تقویت دست بالای خود وارد مذاکرات خواهد شد و اوکراین با محدودیت‌های بیشتری در تعیین خطوط قرمز مواجه می‌شود. اتحادیه اروپا و ناتو نیز ممکن است در موقعیتی دوگانه گرفتار شوند؛ از یک سو تعهد به حمایت از کی‌یف، و از سوی دیگر ضرورت حفظ هماهنگی استراتژیک با واشنگتن. افزون بر این، بازارهای جهانی نیز به‌شدت حساس خواهند بود؛ زیرا هرگونه تغییر ناگهانی در معماری امنیتی اروپا می‌تواند نوسانات تازه‌ای در ارزها، انرژی و دارایی‌های ریسکی ایجاد کند. در مجموع، نشانه‌ها حاکی از آن است که جنگ اوکراین وارد مرحله‌ای از دیپلماسی فشرده شده که در آن نقش آمریکا بیش از هر زمان دیگری تعیین‌کننده خواهد بود؛ مرحله‌ای که آینده سیاسی کی‌یف، منافع مسکو و ثبات اروپا را در مسیری پرابهام و شکننده قرار می‌دهد.

در سلسله اظهاراتی که می‌تواند فضای مذاکرات آتی درباره جنگ اوکراین را تغییر دهد، ولادیمیر پوتین اعلام کرد: مسکو و واشنگتن توافق دارند که طرح صلح ترامپ برای اوکراین می‌تواند پایه‌ای برای توافقات آینده باشد. روسیه آماده است درباره امنیت اروپا وارد گفت‌وگو شود. مسکو مشاهده می‌کند که ایالات متحده «مواضع روسیه را در نظر می‌گیرد». پوتین همچنین تأکید کرد که کرملین برای گفت‌وگوهای جدی درباره ثبات راهبردی با آمریکا آمادگی کامل دارد و افزود: «آماده یک بحث جدی هستیم و انتظار داریم هیأت آمریکایی هفته آینده وارد مسکو شود.» به گفته او، هیأت ایالات متحده هفته آینده به مسکو سفر خواهد کرد؛ سفری که می‌تواند مقدمه‌ای برای تغییر در مسیر دیپلماسی و تلاش‌های صلح باشد. روسیه و اوکراین همچنان از طریق سرویس‌های امنیتی با یکدیگر در تماس‌اند. مسکو آماده است «در هر لحظه» گفت‌وگو با آمریکا را آغاز کند. به‌محض اینکه نیروهای اوکراینی عقب‌نشینی کنند، نبردها متوقف می‌شود.

گزارش‌های تازه نشان می‌دهد طرح ۲۸ ماده‌ای آمریکا برای پایان جنگ اوکراین که هفته گذشته منتشر شد، بخشی از محتوای خود را از سندی غیررسمی و تهیه‌شده توسط روسیه گرفته است. سه منبع آگاه به رویترز گفته‌اند این سند روسی در اواسط اکتبر، پس از دیدار ترامپ و زلنسکی در واشنگتن، به مقام‌های ارشد آمریکایی ارائه شده بود. این سند، شامل شرایط مدنظر مسکو برای پایان جنگ بود؛ از جمله واگذاری بخش‌هایی از شرق اوکراین؛ خواسته‌هایی که کی‌یف پیش‌تر رد کرده بود. منابع می‌گویند با وجود آگاهی برخی مقام‌های آمریکایی از احتمال مخالفت اوکراین، این سند در تدوین طرح اولیه نقش کلیدی داشته است. کاخ سفید به‌طور مستقیم درباره استفاده از سند روسی اظهارنظر نکرده، اما به نقل از ترامپ اعلام کرده که مذاکرات برای نهایی‌سازی طرح ادامه دارد و نمایندگان او با روسیه و اوکراین در حال گفت‌وگو هستند. پس از انتشار طرح، موجی از بدبینی در واشنگتن و اروپا ایجاد شد. بسیاری از مقام‌ها و قانون‌گذاران آمریکایی می‌گویند طرح بیشتر شبیه «فهرست خواسته‌های روسیه» است تا یک پیشنهاد بی‌طرفانه. گفته می‌شود بخش‌هایی از طرح هنگام دیدار جرد کوشنر، استیو ویتکوف و کریل دیمیتریف (رئیس صندوق ثروت ملی روسیه) در میامی شکل گرفته؛ جلسه‌ای که از دید بخش زیادی از وزارت خارجه پنهان مانده بود. اسناد و تماس‌های فاش‌شده نیز نشان می‌دهد مقامات روسی و ویتکوف حتی از «طرح ۲۰ ماده‌ای» پیش‌نویسی صحبت کرده‌اند که بعدها به ۲۸ بند گسترش یافت. طرح اولیه با واکنش سریع اروپا و اوکراین مواجه شد و در نتیجه، ۹ بند از ۲۸ بند اولیه حذف یا تعدیل شد. مارکو روبیو و دیگر مقامات آمریکایی نیز در ژنو با طرف‌های اروپایی و اوکراینی برای اصلاح بخش‌های «بیش از حد مطلوب برای مسکو» توافق کردند. اکنون مذاکرات در ابوظبی دنبال می‌شود؛ جایی که هیأت‌های آمریکا، روسیه و اوکراین هم‌زمان در حال گفت‌وگو هستند. مقام‌های اوکراینی می‌گویند با چارچوب اصلاح‌شده موافق‌اند، اما تأکید دارند که مسائل حساس مانند وضعیت سرزمینی باید مستقیماً در دیدار احتمالی زلنسکی و ترامپ حل‌وفصل شود. این پرونده همچنان رو به گسترش است و نشان می‌دهد طرح صلح واشنگتن بیش از آنچه تصور می‌شد تحت تأثیر روایت مسکو قرار داشته؛ نکته‌ای که می‌تواند آینده مذاکرات و توازن دیپلماتیک در جنگ اوکراین را دستخوش تغییر کند.