ورود به حساب
رمز عبور باید حداقل ۸ نویسه داشته باشد.
به گزارش منابع امنیتی اوکراین، پهپادهای این کشور در حملاتی تازه، یک انبار نفت در منطقه لیپتسک و یک انبار موشک و مهمات در منطقه کستروما روسیه را هدف قرار داده‌اند.
قیمت تتر امروز با رشد بیش از ۵ درصدی از مرز ۱۴۸ هزار تومان عبور کرد و با سرعت در حال ثبت قله‌های جدید است.
چین اعلام کرد که صادرات کالاهای دوکاربردی (غیرنظامی/نظامی) به ژاپن را به دلیل اظهارات اخیر مرتبط با تایوان، از همین لحظه ممنوع می‌کند. پکن هشدار داده است که هر نهاد جهانی که این کالاها را به ژاپن منتقل کند، با مسئولیت حقوقی مواجه خواهد شد. این ممنوعیت شامل هرگونه استفاده نظامی، کاربران نظامی و هر کاربردی است که به تقویت قدرت نظامی ژاپن منجر شود. تحلیلگران می‌گویند این اقدام می‌تواند تنش‌های ژئوپلیتیک در شرق آسیا را افزایش دهد و بر زنجیره‌های تأمین جهانی اثر بگذارد.
مزایای دلار آمریکا از تحولات ونزوئلا تنها نیم‌روز دوام آورد. تمرکز بازار به‌سرعت دوباره به داده‌های اقتصادی بازگشت؛ داده‌هایی که ضعیف بودند (افت شاخص ISM بخش تولید) و همزمان بازار سهام نیز ریسک‌های ژئوپلیتیک را نادیده گرفت. با این حال، ما همچنان در کوتاه‌مدت سوگیری صعودی ملایمی نسبت به دلار حفظ کرده‌ایم؛ چرا که نگاه بیش‌ازحد آرام بازار به تحولات ژئوپلیتیک، دارایی‌های پرریسک و ارزهای پرنوسان (High-Beta) را در برابر شوک‌های احتمالی آسیب‌پذیر کرده است. دلار آمریکا | نگاه آرام بازار به ونزوئلا بیش از ۴۸ ساعت پس از عملیات نظامی آمریکا در ونزوئلا، نشانه‌های آن تقریباً از بازار ارز محو شده است. موج اولیه پناه بردن سرمایه‌گذاران به دلار در صبح دوشنبه بسیار کوتاه‌مدت بود؛ چرا که نشانه‌های اولیه از آغاز گفت‌وگو میان آمریکا و جانشین مادورو، دلسی رودریگز، احتمال اقدام نظامی مجدد آمریکا در آینده نزدیک را کاهش داده است. ارزیابی اولیه ما از تأثیر تحولات ونزوئلا بر دلار آمریکا در کوتاه‌مدت خنثی تا اندکی مثبت است؛ افزایش ریسک ژئوپلیتیک وجود دارد، اما پیامدهای جدی برای اقتصاد آمریکا یا بازار نفت دیده نمی‌شود. در افق میان‌مدت، در صورتی که بازارها به این جمع‌بندی برسند که عرضه نفت افزایش خواهد یافت و قیمت نفت کاهش پیدا کند، این عامل می‌تواند به زیان دلار تمام شود. داده‌های ضعیف اقتصادی؛ عامل اصلی عقب‌نشینی دلار عملکرد مثبت بازارهای سهام در روز گذشته، با وجود ریسک‌های ژئوپلیتیک، مهم‌ترین عامل بازگشت دلار از اوج‌های کوتاه‌مدت بود؛ داده‌ها نیز در این روند نقش داشتند. شاخص ISM بخش تولید آمریکا در دسامبر به زیر ۴۸ واحد سقوط کرد؛ چهارمین افت متوالی ماهانه و پایین‌ترین سطح از اکتبر ۲۰۲۴. همزمان، شاخص سفارشات معوق به ۴۵.۸ کاهش یافت که نشانه‌ای از احتمال انباشت موجودی انبارها و حتی فشار بر اشتغال در ماه‌های آینده است. این داده‌ها می‌تواند فضای ملایم‌تری را پیش از انتشار شاخص ISM بخش خدمات در روز آینده ایجاد کند. تقویم اقتصادی امروز آمریکا تنها شامل PMI نهایی S&P برای دسامبر است که معمولاً اثر قابل‌توجهی بر بازار ندارد. از منظر فدرال رزرو نیز سخنرانی‌هایی از سوی بارکین (مایل به انقباض، بدون حق رأی) و میران (بسیار متمایل به انبساط، با حق رأی) در پیش است. چرا همچنان به دلار خوش‌بین هستیم؟ با وجود افت سریع تقاضای امن برای دلار، همچنان در کوتاه‌مدت نگاه صعودی ملایمی به دلار داریم. ژانویه از منظر فصلی معمولاً به نفع دلار است و نگاه بیش‌ازحد آرام بازار به ریسک‌های ژئوپلیتیک می‌تواند در صورت تشدید تنش‌ها، به‌ویژه در آمریکای لاتین یا حتی گرینلند، به ضرر دارایی‌های پرریسک و ارزهای پرنوسان تمام شود. یورو | کاهش اندک تورم اهمیت زیادی ندارد امروز در چند کشور اتحادیه اروپا تعطیل رسمی است و این موضوع می‌تواند حجم معاملات بازار ارز را کاهش دهد. با این حال، آلمان بعدازظهر امروز داده‌های تورم دسامبر را منتشر می‌کند. انتظار می‌رود تورم سالانه از ۲.۳٪ به ۲.۱٪ کاهش یابد؛ رقمی مطابق با اجماع بازار که می‌تواند پیش‌بینی تورم ۲.۰٪ منطقه یورو در روز آینده را تأیید کند. با وجود برخی اظهارنظرهای پراکنده از سوی اعضای متمایل به کاهش نرخ بهره در ECB، بازارها همچنان با چهره‌های انقباضی مانند ایزابل اشنابل همسو هستند؛ کسی که به‌روشنی اعلام کرده کاهش نرخ بهره در آینده قابل پیش‌بینی نیست. مگر آنکه بازبینی‌های جدی در چشم‌انداز رشد اقتصادی رخ دهد، کاهش‌های جزئی تورم به‌تنهایی برای تغییر انتظارات بازار نسبت به سیاست پولی سال ۲۰۲۶ کافی نخواهد بود. نقش دلار در EURUSD و ریسک گرینلند جفت‌ارز EURUSD عمدتاً تحت تأثیر سمت دلار قرار دارد. موضع به شدت تهاجمی آمریکا نسبت به گرینلند یک ریسک حاشیه‌ای اما مهم است که باید زیر نظر داشت. در این زمینه، EURDKK می‌تواند شاخص مناسبی باشد؛ این جفت‌ارز در حال حاضر در سطوح قوی نسبت به نرخ برابری رسمی معامله می‌شود و در صورت اقدام نظامی آمریکا در گرینلند، احتمالاً نیازمند مداخله سنگین بانک مرکزی دانمارک خواهد بود. در صورت عدم تشدید تنش‌ها، انتظار داریم EURUSD در کوتاه‌مدت در حوالی سطح 1.170 تثبیت شود. دلار کانادا | در موقعیتی شکننده دلار کانادا از ابتدای هفته تاکنون ضعیف‌ترین ارز گروه ده (G10) بوده است. بازارها به‌وضوح در حال قیمت‌گذاری ریسک افزایش احتمالی عرضه نفت ونزوئلا هستند؛ موضوعی که به زیان نفت سنگین و پرگوگرد کانادا تمام می‌شود، نفتی که پیش‌تر در دوران محدودیت عرضه ونزوئلا با پریمیوم معامله می‌شد. اختلاف قیمت Western Canadian Select با WTI در روز دوشنبه اندکی افزایش یافت که نشان می‌دهد بازار کالاها با احتیاط بالا به این تحولات ژئوپلیتیک واکنش نشان می‌دهد. با این حال، آسیب‌پذیری دلار کانادا فراتر از نفت است. مدل ارزش منصفانه کوتاه‌مدت ما نشان می‌دهد که USDCAD باید بالاتر از 1.380 معامله شود. به‌نظر می‌رسد بازارها همچنان ریسک‌های ناشی از عدم قطعیت در بازنگری توافق USMCA و همچنین احتمال کاهش دوباره نرخ بهره توسط بانک مرکزی کانادا در سال ۲۰۲۶ را دست‌کم گرفته‌اند. در حال حاضر، ما ارزهای پرنوسان دیگری مانند دلار نیوزیلند (NZD)، کرون سوئد (SEK) و کرون نروژ (NOK) را به دلار کانادا ترجیح می‌دهیم و ریسک حرکت USDCAD به سمت محدوده 1.390 را بالا می‌دانیم. منبع: ING
به گزارش پولیتیکو، دولت آمریکا مجموعه‌ای از شروط سخت را برای رهبری موقت ونزوئلا تعیین کرده است؛ از مقابله با قاچاق مواد مخدر و اخراج نیروهای خارجی نزدیک به ایران و کوبا گرفته تا توقف فروش نفت به کشورهایی که واشنگتن آنها را رقیب خود می‌داند. این شروط می‌تواند مسیر رفع تحریم‌ها و آینده صنعت نفت ونزوئلا را تحت‌تأثیر قرار دهد و حتی عرضه جهانی نفت سنگین را محدود کند. واشنگتن همچنین انتظار دارد که دولت موقت در نهایت زمینه را برای انتخابات آزاد فراهم کند، هرچند هنوز هیچ جدول زمانی مشخصی اعلام نشده است. منابع آگاه می‌گویند ضرب‌الاجل‌ها «انعطاف‌پذیر» هستند و آمریکا در این مرحله بیشتر به دنبال «سنجش نیت» رهبر جدید است.
به گزارش NBC و آکسیوس، رئیس‌جمهور آمریکا اعلام کرده است که واشنگتن ممکن است هزینه بازسازی صنعت نفت ونزوئلا را برای شرکت‌های نفتی جبران کند و این پروژه می‌تواند کمتر از ۱۸ ماه طول بکشد. ترامپ همچنین تأکید کرده که آمریکا با ونزوئلا در جنگ نیست و دولت او برای اعزام دوباره نیروهای آمریکایی به این کشور نیازی به تأیید کنگره ندارد. او گفته است که ونزوئلا تا ۳۰ روز آینده انتخابات جدید نخواهد داشت و کشور باید «قبل از هر انتخاباتی اصلاح شود». ترامپ همچنین مدعی شده که رودریگز با آمریکا همکاری کرده است.
به گزارش خبرگزاری AFP و بلومبرگ، صدای تیراندازی و چندین انفجار شدید شامگاه دوشنبه در نزدیکی کاخ میرافلورس، مقر ریاست‌جمهوری ونزوئلا، شنیده شده است. شاهدان محلی می‌گویند صدای انفجارهای بلند در مرکز کاراکاس طنین‌انداز شده و نیروهای امنیتی در محل مستقر شده‌اند. یک منبع نزدیک به دولت به AFP گفته است که اوضاع تحت کنترل قرار گرفته و نیروهای امنیتی در حال بررسی منشأ تیراندازی و پرواز پهپادهای ناشناس هستند. این رویداد در ادامه تنش‌های شدید سیاسی و امنیتی اخیر در ونزوئلا رخ می‌دهد.
بازگشت آشکار ایالات متحده به سیاست‌های مداخله‌گرایانه، آن هم نه در قالب دیپلماسی نرم بلکه با اقدام مستقیم نظامی و سیاسی، تنها یک رویداد ژئوپلیتیک نیست؛ بلکه نشانه‌ای از یک تغییر ساختاری در نظم جهانی است؛ تغییری که پیامدهای آن به‌تدریج در بازار ارز، طلا و دارایی‌های امن در حال نمایان شدن است. بازارها مدت‌هاست احتمال تشدید تنش در ونزوئلا و حتی سناریوی تغییر رژیم را در قیمت‌ها لحاظ کرده بودند. خود اقتصاد ونزوئلا در مقیاس جهانی چندان بزرگ نیست و حتی تأثیر آن بر بازار نفت نیز محدود است. به همین دلیل، شوک اولیه ژئوپلیتیک خیلی زود فروکش کرد و بازارهای سهام جهانی با قدرت به مسیر صعودی خود بازگشتند. همزمان، دلار آمریکا پس از یک جهش کوتاه ناشی از رفتارهای ریسک‌گریز، به‌تدریج تضعیف شد؛ الگویی کلاسیک در محیط‌های «ریسک‌پذیر» که سرمایه از دارایی‌های امن به سمت دارایی‌های پرریسک‌تر حرکت می‌کند. اما آنچه این بار اهمیت بیشتری دارد، نه خود ونزوئلا بلکه پیام سیاسی اقدام آمریکا است: ایالات متحده عملاً بدون واکنش جدی جامعه جهانی، دست به اقدامی زد که از منظر حقوق بین‌الملل و هنجارهای دیپلماتیک بسیار بحث‌برانگیز است. همین بی‌هزینه بودنِ ظاهری، معادله «گام بعدی چیست؟» را برای بازارها تغییر داده است. تنها چند ساعت پس از دستگیری رهبر ونزوئلا، مقامات آمریکایی از احتمال تغییر رژیم در کوبا و کلمبیا سخن گفتند. همزمان، دونالد ترامپ بار دیگر بر نیاز آمریکا به گرینلند به دلایل «امنیت ملی» تأکید کرد؛ موضوعی که برای اروپا به‌شدت حساس است، زیرا گرینلند بخشی از ساختار ناتو محسوب می‌شود و هرگونه تنش پیرامون آن می‌تواند پیامدهای تجاری و امنیتی گسترده‌ای داشته باشد. حتی شعارهایی نظیر «Make Iran Great Again» نیز به فضای رسانه‌ای تزریق شد که بیش از آنکه پیام اقتصادی داشته باشد، نشان‌دهنده گسترش دامنه جاه‌طلبی‌های ژئوپلیتیک است. ✔️ بیشتر بخوانید: از کاراکاس تا گرینلند؛ بازتعریف قدرت آمریکا در قرن بیست‌ویکم برای بازارها، این تحولات فقط سیاسی نیستند؛ این‌ها مستقیماً به اعتبار دلار به‌عنوان ستون نظم مالی جهانی گره خورده‌اند. سلطه دلار، بازتاب جایگاه آمریکا در مرکز نظام تجارت آزاد، امنیت سرمایه و زیرساخت مالی جهانی است. اما هرچه آمریکا از نقش «محور ثبات» فاصله بگیرد و به بازیگری غیرقابل‌پیش‌بینی‌تر تبدیل شود، همان ستون‌هایی که دلار بر آنها استوار است، به‌آرامی ترک برمی‌دارند. مسدودسازی دارایی‌های دلاری روسیه و اکنون گسترش دامنه مداخلات سیاسی و نظامی، این پیام را به بسیاری از کشورها مخابره کرده است: نگهداری ذخایر ارزی به دلار دیگر صرفاً یک انتخاب مالی نیست، بلکه یک ریسک ژئوپلیتیک است. همین منطق یکی از دلایل اصلی جهش تاریخی طلا در یک سال گذشته بوده است؛ طلا به‌عنوان دارایی‌ای که از حوزه نفوذ سیاسی خارج است، دوباره نقش بیمه ژئوپلیتیک را بازی می‌کند. از منظر بازار ارز، نکته کلیدی این است که استفاده جهانی از دلار تقریباً به نقطه اشباع رسیده است. چین، بسیاری از کشورهای خاورمیانه و حتی متحدان سنتی آمریکا اکنون انگیزه‌های جدی برای کاهش وابستگی به دلار دارند. حتی کشوری مانند دانمارک، با بیش از ۹۰ میلیارد دلار ذخایر ارزی، ناگزیر باید این پرسش را مطرح کند که آیا نگهداری بخش عمده این ذخایر به دلار همچنان منطقی است یا بهتر است به سمت یورو، پوند یا طلا حرکت کند؟ جمع‌بندی آنکه بازارها فعلاً با آرامش به تحولات نگاه می‌کنند، اما در لایه‌های زیرین، یک بازتنظیم آرام در حال شکل‌گیری است: گذار تدریجی از دنیایی با محوریت بی‌چون‌وچرای دلار به نظمی چندقطبی‌تر که در آن سیاست، بیش از گذشته، به ریسک مالی تبدیل می‌شود. این گذار شاید آهسته باشد، اما جهت آن برای سرمایه‌گذاران و معامله‌گران کلان، دیگر قابل چشم‌پوشی نیست. لطفا نظر و سوالات خود را درباره این مقاله ارسال کنید تا کارشناسان ما به شما پاسخ دهند.
دستگیری رئیس‌جمهور ونزوئلا، نیکلاس مادورو، توسط نیروهای آمریکایی، بیش از آنکه یک عملیات امنیتی باشد، نمادی از بازگشت آشکار سیاست قدرت‌محور ایالات متحده به صحنه بین‌الملل است؛ الگویی که آخرین‌بار در دهه‌های پایانی قرن بیستم با پرونده‌هایی چون مانوئل نوریه‌گا در پاناما و اسامه بن‌لادن در پاکستان دیده شده بود. از منظر نظامی، عملیات سریع، دقیق و موفق بود. اما از منظر حقوق بین‌الملل، این اقدام خاکستری و مناقشه‌برانگیز است. استفاده از نیروی نظامی برای اجرای «عدالت کیفری» در خاک کشور دیگر، عملاً با قواعد حقوقی موجود سازگار نیست؛ همان‌گونه که عملیات علیه بن‌لادن نیز رسماً به‌عنوان نقض حاکمیت پاکستان تلقی شد، هرچند از نظر سیاسی مشروعیت یافت. پرونده مادورو نیز از همین جنس است: او در سال ۲۰۲۰ در نیویورک تحت تعقیب قرار گرفت و این برای دولت ترامپ مبنایی حقوقی ساخت تا مداخله نظامی را به‌عنوان اجرای قانون جلوه دهد، حتی اگر کنگره رسماً مجوز آن را صادر نکرده باشد. در اینجا «رویه» جای قانون را گرفته است. خلأ قدرت در کاراکاس؛ دموکراسی یا مدیریت از راه دور؟ اما مسئله صرفاً دستگیری مادورو نیست، بلکه آن چیزی است که بعد از آن رخ داد. ترامپ اعلام کرد که آمریکا اداره امور ونزوئلا را «بر عهده خواهد گرفت»؛ بی‌آنکه به رئیس‌جمهور منتخب و برنده نوبل، ماریا کورینا ماچادو، اشاره‌ای شود. در مقابل، معاون مادورو، دلسی رودریگز، سوگند یاد کرد و وزیر خارجه آمریکا از او به‌عنوان شریک اجرایی استقبال کرد. ترامپ به‌صراحت اعلام کرد ماچادو «نه حمایت دارد و نه احترام عمومی» و به این ترتیب روشن ساخت که ترجیح او نه مشروعیت انتخاباتی، بلکه کنترل سیاسی است. منتقدان می‌گویند آنچه ترامپ به‌دنبال آن است، یک شریک مطیع است نه یک رهبر مستقل و این ترجیح، هم ریشه در ملاحظات ژئوپلیتیک دارد و هم در محاسبات شخصی و نمادین. «مسئله نفت»؛ محرک اصلی در پس پرده بسیاری از تحلیلگران می‌گویند هسته اصلی ماجرا نه دموکراسی است و نه قانون، بلکه نفت است. ونزوئلا در سال ۱۹۷۶ صنعت نفت خود را ملی کرد و در دهه‌های بعد، مصادره دارایی‌های شرکت‌های نفتی آمریکایی منجر به دعاوی گسترده حقوقی شد. نتیجه آن، ده‌ها میلیارد دلار غرامت معوقه است که از مسیر نهادهایی چون مرکز حل‌وفصل اختلافات سرمایه‌گذاری (ICSID) مطالبه شده است. اما مشکل اینجاست: ونزوئلا عملاً ورشکسته است. طبق برآوردها، این کشور حدود ۶۰ میلیارد دلار اوراق بدهی نکول‌شده دارد و کل بدهی خارجی آن؛ شامل بدهی‌های PDVSA، وام‌های دوجانبه و احکام داوری؛ به حدود ۱۵۰ تا ۱۷۰ میلیارد دلار می‌رسد. در حالی که تولید ناخالص داخلی اسمی ونزوئلا در سال ۲۰۲۵ حدود ۸۳ میلیارد دلار برآورد شده است؛ یعنی نسبت بدهی به GDP در محدوده ۱۸۰ تا ۲۰۰ درصد قرار دارد؛ سطحی که عملاً بازپرداخت را ناممکن می‌سازد. اجبار به سرمایه‌گذاری؛ مدل جدید فشار اقتصادی دولت ترامپ به شرکت‌های نفتی گفته است اگر خواهان جبران خسارت دارایی‌های مصادره‌شده خود هستند، باید حاضر شوند همین حالا به ونزوئلا بازگردند و میلیاردها دلار برای احیای صنعت نفت آن سرمایه‌گذاری کنند. اما شرکت‌ها تمایلی ندارند. زیرساخت‌ها فرسوده، آسیب‌دیده و غیرقابل ارزیابی هستند. به گفته یکی از مدیران نفتی: «هیچ‌کس واقعاً نمی‌داند چه چیزی باقی مانده که قابل نجات باشد.» برای صنعت نفت که تصمیمات سرمایه‌ای آن افق‌های چندده‌ساله دارد، این سطح از عدم قطعیت قابل‌قبول نیست. منتقدان این روند را با فشارهای مشابه ترامپ بر صنایع دیگر؛ از نیمه‌رساناها گرفته تا رسانه‌ها، دانشگاه‌ها و مؤسسات حقوقی، مقایسه می‌کنند: فشار سیاسی برای وادار کردن بخش خصوصی به تأمین مالی پروژه‌های پرریسک با اهداف سیاسی. منافع سیاسی داخلی ترامپ در داخل آمریکا، دموکرات‌ها از دور زدن کنگره و نقض رویه‌های قانونی انتقاد کرده‌اند. اما این اعتراض‌ها احتمالاً اثر سیاسی معکوس دارد. نمایش قدرت نظامی همچنان برای رأی‌دهنده آمریکایی جذاب است؛ به‌ویژه وقتی با روایت «حفظ منافع ملی» و «دفاع از مالکیت آمریکایی» بسته‌بندی شود. برای ترامپ، این اقدام سه سود همزمان دارد: تثبیت نقش آمریکا به‌عنوان قدرت مسلط نیمکره غربی (بازخوانی دکترین مونرو)؛ تقویت موقعیت جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای؛ ارسال پیام قدرت به روسیه، چین و ایران. اینکه انگیزه واقعی دفاع از اصول است یا منافع شخصی و شبکه‌های نزدیک به او، بحثی است که در حاشیه مانده؛ همان‌گونه که برخی آن را انحراف افکار عمومی از پرونده‌های داخلی حساس می‌دانند. آیا گرینلند در صف بعدی است؟ در پایان، بحث «نظم جهانی جدید» و تقسیم جهان به حوزه‌های نفوذ هنوز زودهنگام است، اما نشانه‌ها نگران‌کننده‌اند. ترامپ به‌تازگی گفته است که آمریکا «به گرینلند نیاز دارد». احتمال اشغال نظامی پایین است، اما فشار برای کسب حقوق انحصاری نظامی و دسترسی به منابع طبیعی کاملاً محتمل است. دانمارک هشدار داده که تهدیدها باید متوقف شود؛ اما تجربه ونزوئلا نشان می‌دهد که اگر ترامپ تشخیص دهد بحرانی قابل ساختن است، ممکن است آن را به ضرورتی امنیتی تبدیل کند. سخن پایانی پرونده ونزوئلا تنها درباره یک کشور نیست؛ درباره بازتعریف رابطه قدرت، قانون، سرمایه و حاکمیت در قرن بیست‌ویکم است. این پرونده نشان می‌دهد که در نظم نوظهور، قانون بیش از آنکه محدودکننده قدرت باشد، به ابزار توجیه آن تبدیل شده است؛ سرمایه خصوصی بیش از آنکه مستقل باشد، به بازوی سیاست بدل می‌شود؛ و دموکراسی بیش از آنکه هدف باشد، به روایت مصرفی بدل می‌گردد. ونزوئلا شاید نخستین صحنه این بازتعریف باشد؛ اما به‌احتمال زیاد آخرین آن نخواهد بود. لطفا نظر و سوالات خود را درباره این مقاله ارسال کنید تا کارشناسان ما به شما پاسخ دهند.
قیمت تتر (USDT) در بازار داخلی امروز با افزایش بیش از ۳ درصدی همراه شده و هم‌اکنون در محدوده ۱۴۲ هزار تومان معامله می‌شود؛ سطحی که تتر را در فاصله‌ای بسیار نزدیک به سقف تاریخی خود قرار داده است. بررسی نمودار قیمتی نشان می‌دهد تتر پس از یک دوره نوسان و تثبیت، بار دیگر وارد مسیر صعودی شده و با حفظ شتاب حرکت، توجه فعالان بازار را به خود جلب کرده است. افزایش تقاضا برای دارایی‌های دلاری، نگرانی‌های تورمی، ریسک‌های سیاسی و فضای نامطمئن اقتصاد، از عوامل اصلی رشد اخیر قیمت تتر عنوان می‌شوند. از منظر تکنیکال، تثبیت قیمت در این محدوده می‌تواند زمینه‌ساز آزمون مجدد سقف تاریخی در کوتاه‌مدت باشد؛ هرچند واکنش بازار به سطوح مقاومتی پیش‌رو، مسیر بعدی قیمت را مشخص خواهد کرد.
با بازگشایی بازارهای مالی در نخستین هفته کامل معاملاتی سال ۲۰۲۶، توجه سرمایه‌گذاران به‌طور کامل به تحولات ونزوئلا معطوف شده است. فعالان بازار در حال ارزیابی پیامدهای کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت تغییر رژیم در این کشور و اثرات آن بر منطقه آمریکای لاتین و روابط بین‌الملل هستند. واکنش اولیه بازارها باعث تقویت دلار آمریکا شده است. دلار آمریکا؛ حمایت از دلار در سایه تحولات ونزوئلا واکنش اولیه بازار به رویدادهای کم‌سابقه روز شنبه در ونزوئلا، نوعی گریز محدود به دارایی‌های امن بوده است؛ به‌طوری که طلا و فرانک سوئیس تقویت شده‌اند و دلار نیز حمایت نسبی دریافت کرده است. در مقابل، آتی شاخص‌های سهام واکنش تندی نشان نداده‌اند و بازار نفت نیز میان پیامدهای کوتاه‌مدت و اثرات بلندمدت احتمالی بر تولید نفت ونزوئلا در نوسان است. در کوتاه‌مدت، سرمایه‌گذاران نگران احتمال مداخله نظامی بیشتر آمریکا هستند؛ به‌ویژه اگر دولت جدید ونزوئلا با دستورالعمل‌های سیاستی واشنگتن همراهی نکند. دونالد ترامپ روز شنبه اعلام کرد که آمریکا برای اعزام «موج دوم» نیروهای نظامی آماده بوده، اما در نهایت نیازی به آن نبوده است. با توجه به ابهام در مسیر تحولات روزهای آینده، انتظار می‌رود سرمایه‌گذاران نقدشوندگی بالای دلار را ترجیح دهند. همچنین ارزهای کشورهای چپ‌گرا در آمریکای لاتین ممکن است تحت فشار قرار گیرند؛ به‌خصوص پزوی کلمبیا و همچنین پزوی مکزیک که به‌دلیل نقدشوندگی بالا، اغلب به‌عنوان ابزار پوشش ریسک منطقه لاتین استفاده می‌شود. بازار نفت و شرکت‌های انرژی؛ نگاه به آینده ونزوئلا وارن پترسون، رئیس استراتژی کالای ING، معتقد است واکنش محدود بازار نفت به این تحولات ناشی از سطح پایین تولید ونزوئلا در اواخر دسامبر بوده که به دلیل تحریم‌ها تنها حدود ۵۰۰ هزار بشکه در روز برآورد می‌شد. در این میان، عملکرد سهام شرکت‌هایی مانند Chevron (که همچنان در ونزوئلا فعال است)، و همچنین ExxonMobil و ConocoPhillips زیر ذره‌بین قرار دارد؛ شرکت‌هایی که دارایی‌های نفتی آنها در سال ۲۰۰۷ مصادره شد و اکنون ممکن است در پروژه بازسازی صنعت نفت ونزوئلا نقش‌آفرینی کنند. چشم‌انداز میان‌مدت و بلندمدت؛ اثر بر نفت و دلار کانادا در افق میان‌مدت و بلندمدت، اثرات کلان اقتصادی به این بستگی دارد که ونزوئلا تا چه حد بتواند تولید نفت خود را به ۲.۵ تا ۳ میلیون بشکه در روز بازگرداند؛ فرآیندی که ممکن است ۵ تا ۱۰ سال زمان ببرد. برآورد تیم ING نشان می‌دهد قیمت نفت برنت در سال جاری به‌طور میانگین ۵۷ دلار در هر بشکه خواهد بود و در صورت انتقال روان به افزایش تولید ونزوئلا، پیش‌بینی‌های سال ۲۰۲۷ می‌تواند کاهش یابد. این سناریو می‌تواند کمی به ضرر دلار کانادا باشد، زیرا نفت سنگین و پرگوگرد کانادا در غیاب نفت ونزوئلا با قیمت بالاتری معامله می‌شد. ریسک‌های ژئوپلیتیکی و پیامدهای ارزی ترامپ احتمال استقرار نیروهای زمینی آمریکا در ونزوئلا را رد نکرده است. اگر ایالات متحده وارد درگیری‌های پیچیده در چندین کشور آمریکای لاتین شود، سرمایه‌گذاران ممکن است به پیامدهای مالی و بودجه‌ای آن با دیده تردید نگاه کنند و این موضوع در نهایت به ضرر دلار تمام شود. در سال ۲۰۲۵ شواهد قابل‌توجهی از دلارزدایی مشاهده نشد؛ افت ۱۰ درصدی دلار بیشتر ناشی از پوشش ریسک بود، نه فروش مستقیم دارایی‌های آمریکایی. با این حال، سیاست خارجی تهاجمی‌تر و مداخله‌جویانه‌تر آمریکا می‌تواند بار دیگر بحث فروش دارایی‌های آمریکا از سوی کشورهای همسو با بریکس پلاس را پررنگ کند. داده‌های اقتصادی آمریکا و چشم‌انداز سیاست پولی فدرال رزرو علاوه بر تحولات ونزوئلا، دلار ممکن است از انتشار دیرهنگام رشد ۴.۳ درصدی تولید ناخالص داخلی آمریکا در سه‌ماهه سوم (منتشرشده در ۲۳ دسامبر) نیز حمایت شود؛ داده‌ای که این سؤال را مطرح می‌کند آیا فدرال رزرو اساساً نیازی به کاهش نرخ بهره در سال جاری دارد یا خیر. در حال حاضر، بازارها نخستین کاهش ۲۵ نقطه پایه‌ای نرخ بهره را برای ژوئن و کاهش دوم را برای سپتامبر قیمت‌گذاری کرده‌اند. در صورتی که داده‌های اشتغال این هفته (ADP و JOLTS در چهارشنبه و گزارش NFP در جمعه) ضعیف نباشد، این کاهش‌ها ممکن است به‌طور کامل از انتظارات بازار حذف شوند. از منظر فصلی نیز، پس از عملکرد ضعیف دلار در دسامبر، ژانویه و به‌ویژه فوریه معمولاً به نفع دلار هستند. بنابراین، در مجموع، به نظر می‌رسد فروشندگان دلار در ماه‌های آینده کار دشواری در پیش دارند. از منظر تکنیکال، در صورت عبور شاخص دلار (DXY) از سطح 98.85، حرکت به سمت 99.15 محتمل خواهد بود. یورو؛ تمرکز بازارها بر بازار سوآپ جفت‌ارز EURUSD که در اواخر دسامبر برای مدت کوتاهی بالاتر از 1.1800 معامله شده بود، بار دیگر تحت فشار قرار گرفته است. بسته به تحولات ونزوئلا در روزهای آینده، احتمال افت بیشتر این جفت‌ارز وجود دارد. در صورت شکست سطح 1.1680، اهداف بعدی 1.1640 و حتی 1.1600 خواهند بود. همچنین انتشار شاخص ISM بخش تولید آمریکا در امروز می‌تواند بر بازار اثرگذار باشد. در اروپا، داغ‌ترین موضوع هفته برای بازار دارایی‌ها، اصلاحات نظام بازنشستگی هلند است؛ جایی که صندوق‌های بازنشستگی ممکن است با انتقال از سیستم «مزایای معین» به «مشارکت معین»، شروع به پرداخت نرخ‌های سوآپ یورویی با سررسیدهای بلندمدت کنند. منحنی سوآپ یورو در بازه ۱۰ تا ۳۰ ساله در نیمه دوم سال گذشته به‌طور قابل‌توجهی شیب‌دار شد؛ زیرا بازارها از پیش این تغییرات را پیش‌بینی کرده بودند. اکنون سؤال اصلی این است که آیا این تحرکات می‌تواند نرخ‌های سوآپ کوتاه‌مدت‌تر را نیز بالا بکشد و در نتیجه کمی از یورو حمایت کند یا خیر. برآورد کلی این است که سه‌ماهه اول سال برای EURUSD دوره‌ای خنثی و نوسانی باشد و بهترین شانس صعود یورو احتمالاً از سه‌ماهه دوم و همزمان با اثرگذاری محرک‌های مالی آلمان پدیدار شود. منبع: ING
رئیس‌جمهور ترکیه، رجب طیب اردوغان، در اظهاراتی تازه تأکید کرد که بازگشت ترکیه به برنامه جنگنده‌های F-35 نه‌تنها برای منافع ملی آنکارا بلکه برای امنیت کلی ناتو حیاتی است. ترکیه در سال‌های گذشته به‌دلیل خرید سامانه دفاعی اس-۴۰۰ از روسیه از برنامه F-35 کنار گذاشته شد، اما اکنون با افزایش تنش‌های منطقه‌ای و نیاز به تقویت توان دفاعی، مقامات ترک خواستار بازگشت به این پروژه هستند. اردوغان با اشاره به نقش ترکیه در ساختار دفاعی ناتو، گفت که مشارکت آنکارا در برنامه‌های پیشرفته نظامی می‌تواند به تقویت امنیت جمعی در برابر تهدیدات نوظهور کمک کند.
در نشست علنی مجلس شورای اسلامی، نمایندگان با کلیات لایحه بودجه سال ۱۴۰۵ موافقت کردند. این تصمیم در حالی گرفته شد که نظرات موافق و مخالف درباره تورم‌زا بودن بودجه، وضعیت نرخ ارز، حقوق بازنشستگان، منابع پایدار، و شفافیت مالیاتی مطرح شد. مخالفان از تورم احتمالی، فشار بر معیشت مردم، حذف ارز ترجیحی و تبعیت از نرخ‌های غیررسمی انتقاد کردند. موافقان نیز با تأکید بر اصلاحات انجام‌شده، واقعی‌تر شدن ارقام و پیش‌بینی منابع عمرانی و یارانه‌ای، خواستار بررسی جزئیات در مراحل بعدی شدند.
با وجود افزایش تنش‌های ژئوپلیتیک، به‌ویژه در ونزوئلا، داده‌های درون‌زنجیره‌ای (آنچین) نشان می‌دهند که بازار بیت‌کوین واکنش شدیدی نشان نداده است. بررسی‌ها حاکی از آن است که ورود گسترده بیت‌کوین به صرافی‌ها — که معمولاً نشانه‌ای از فروش یا خروج سرمایه است — مشاهده نشده و فروش وحشت‌زده نیز در بازار غایب است. این وضعیت نشان می‌دهد که فعالان بازار رمزارزها با وجود حساسیت قیمتی، همچنان رویکردی محتاطانه اما بدون ترس دارند. در شرایطی که بازارهای سنتی تحت تأثیر اخبار سیاسی دچار نوسان شده‌اند، بیت‌کوین فعلاً توانسته آرامش نسبی خود را حفظ کند.
دلسی رودریگز، رهبر موقت ونزوئلا، روز یکشنبه از ایالات متحده خواست تا دستورکار همکاری را بر اساس توسعه مشترک و حقوق بین‌الملل دنبال کند. این اظهارات نشان‌دهنده تغییر موضع نسبت به انتقادات قبلی او از اقدامات واشنگتن است.
رئیس‌جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، اعلام کرد که آمریکا تحولات جاری در ایران را به‌دقت رصد می‌کند و هشدار داد در صورت تشدید خشونت، ممکن است پاسخ قوی‌تری از سوی واشنگتن در انتظار ایران باشد.
در مجموعه‌ای از اظهارات، دونالد ترامپ بر ادامه تمرکز واشنگتن بر تحولات ونزوئلا تأکید کرد و گفت دولت آمریکا اکنون با «رهبران تازه‌سوگندخورده» این کشور در حال همکاری است. او اعلام کرد که هدف فعلی «درست کردن وضعیت ونزوئلا» است و نه مسائل انتخاباتی. ترامپ همچنین گفت نیروهای آمریکایی که در عملیات ونزوئلا مجروح شده‌اند، وضعیت خوبی دارند و هشدار داد در صورت «عدم همکاری»، احتمال حمله دوم به ونزوئلا وجود دارد. او درباره هند نیز گفت اگر این کشور در موضوع نفت روسیه همکاری نکند، آمریکا ممکن است تعرفه‌ها را افزایش دهد. در ادامه، ترامپ لحن تندتری نسبت به مکزیک و کلمبیا اتخاذ کرد و گفت «باید کاری درباره مکزیک انجام شود» و عملیات در کلمبیا را «ایده‌ای خوب» توصیف کرد. او همچنین مدعی شد کلمبیا توسط فردی اداره می‌شود که «مدت زیادی در قدرت نخواهد بود». ترامپ نیز گفت آمریکا باید «دسترسی کامل» به منابع ونزوئلا داشته باشد. او همچنین ادعای حمله اوکراین به محل اقامت پوتین را باور نکرد و افزود که کوبا «در آستانه فروپاشی» قرار دارد. این مجموعه اظهارات، سطح تنش ژئوپلیتیک در نیمکره غربی و فراتر از آن را افزایش داده و توجه بازارها را به پیامدهای احتمالی آن جلب کرده است.
طلا و نقره در معاملات روز دوشنبه آسیا جهش قدرتمندی را ثبت کردند؛ جهشی که نتیجه همزمان شدن چند عامل کلیدی بود: افزایش ریسک ژئوپلیتیک، انتظار برای سیاست پولی آسان‌تر در آمریکا و تقاضای ساختاری بانک‌های مرکزی. مداخله آمریکا در ونزوئلا و لحن تندتر ترامپ نسبت به کلمبیا و مکزیک، نگرانی‌ها درباره بی‌ثباتی منطقه‌ای را افزایش داده و موج تازه‌ای از خرید دارایی‌های امن را به‌راه انداخته است. همزمان، کاهش شتاب تورم و نشانه‌های ضعف در بازار کار آمریکا باعث شده بازده واقعی پایین بماند؛ عاملی که معمولاً به نفع طلا و نقره است. بانک‌های مرکزی نیز همچنان در حال خرید طلا هستند و روند دور شدن برخی کشورها از دلار، نقش طلا را به‌عنوان ذخیره امن تقویت کرده است. نقره علاوه بر نقش پناهگاه امن، از چشم‌انداز تقاضای صنعتی در حوزه‌هایی مانند انرژی خورشیدی و برق‌رسانی نیز سود می‌برد. تحلیلگران می‌گویند ترکیب این عوامل باعث شده بازارها با اطمینان بیشتری به سمت فلزات گران‌بها حرکت کنند؛ چه برای پوشش ریسک و چه برای بازی روی شرایط مالی آسان‌تر در سال پیش‌رو.
در حالی که همه نگاه‌ها به نفت است، اظهارات ترامپ ریسک ژئوپلیتیک را در سراسر آمریکای لاتین افزایش داده و می‌تواند بر دارایی‌های منطقه، سرمایه‌گذاری انرژی و ثبات ارزهای بازارهای نوظهور تأثیر بگذارد. خلاصه: ترامپ تأیید کرد که آمریکا کنترل ونزوئلای پسامادورو را در دست دارد آمریکا می‌گوید با رهبران تازه‌سوگندخورده در کاراکاس همکاری می‌کند واشنگتن اعلام کرد قصد ندارد در ونزوئلا سرمایه‌گذاری دولتی انجام دهد ترامپ احتمال عملیات در کلمبیا را مطرح کرد مکزیک نیز هشدار گرفت و قدرت کارتل‌ها به‌عنوان دلیل ذکر شد رئیس‌جمهور آمریکا، دونالد ترامپ، لحن خود را در قبال آمریکای لاتین تشدید کرد و ضمن تأکید بر ادعای واشنگتن درباره کنترل ونزوئلای پسامادورو، به‌طور علنی اشاره کرد که کلمبیا و مکزیک نیز ممکن است در چارچوب کارزار گسترده‌تر علیه شبکه‌های جنایی و بی‌ثباتی منطقه‌ای، هدف اقدامات آمریکا قرار گیرند. ترامپ بار دیگر گفت که ایالات متحده اکنون عملاً «مسئول» ونزوئلاست؛ پس از عملیاتی که در آخر هفته انجام شد و منجر به کنار رفتن نیکولاس مادورو شد. او گفت مقامات آمریکایی با مسئولانی که اخیراً در چارچوب یک ساختار انتقالی سوگند یاد کرده‌اند همکاری می‌کنند و این مداخله را یک تلاش مستمر حکمرانی و امنیتی توصیف کرد، نه یک اقدام نظامی یک‌باره. ترامپ تأکید کرد که واشنگتن قصد ندارد از منابع عمومی برای بازسازی ونزوئلا استفاده کند، اما اذعان داشت که شرکت‌های خصوصی انرژی علاقه زیادی به بازگشت به این کشور دارند. اظهارات ترامپ فراتر از ونزوئلا رفت. وقتی درباره احتمال عملیات در کلمبیا پرسیده شد، گفت این ایده «برای او خوب به نظر می‌رسد» و کلمبیا را «بسیار بیمار» توصیف کرد و وضعیت آن را به رهبری فعلی نسبت داد. او افزود که این وضعیت «طولانی نخواهد بود»؛ عبارتی که به‌طور گسترده به‌عنوان هشدار تعبیر شد. ترامپ همچنین لحن خود را در قبال مکزیک تندتر کرد و گفت آمریکا «باید کاری انجام دهد» و بارها قدرت کارتل‌های مواد مخدر را مورد انتقاد قرار داد. او گفت چندین بار پیشنهاد اعزام نیروهای آمریکایی را به مکزیک مطرح کرده و هر بار در گفت‌وگو با رئیس‌جمهور کلودیا شین‌بام این موضوع را یادآوری کرده است. اگرچه هیچ اعلام رسمی درباره اقدام نظامی در کلمبیا یا مکزیک صورت نگرفت، اما این اظهارات نشان‌دهنده تشدید قابل‌توجه لحن منطقه‌ای پس از مداخله در ونزوئلاست. ترکیب ادعاهای حکمرانی در کاراکاس و هشدارهای صریح به کشورهای همسایه نشان می‌دهد واشنگتن در تلاش است مقاومت‌ها را بازدارندگی کند و همزمان آمادگی برای گسترش فشار را نشان دهد. برای بازارها، این اظهارات لایه جدیدی از ریسک ژئوپلیتیک در آمریکای لاتین ایجاد می‌کند؛ با پیامدهایی برای سرمایه‌گذاری انرژی، نوسانات ارزهای بازارهای نوظهور و ریسک‌پریمیای منطقه.
بازداشت مادورو تنها یک تحول سیاسی نبود؛ دروازه‌ای تازه برای بازگشت بزرگ‌ترین ذخایر نفتی جهان به بازار انرژی است. ونزوئلا که زمانی بیش از ۳ میلیون بشکه نفت در روز تولید می‌کرد، اکنون در آستانه بازسازی صنعتی قرار دارد که می‌تواند معادلات نفتی جهان را تغییر دهد — از قیمت‌ها گرفته تا رقابت میان تولیدکنندگان بزرگ. چرا این موضوع مهم است؟ ونزوئلا بزرگ‌ترین ذخایر نفتی جهان را دارد. بازگشت این کشور می‌تواند قیمت جهانی نفت را جابه‌جا کند. آمریکا، چین و روسیه بر سر نفوذ در صنعت نفت ونزوئلا رقابت خواهند کرد. برخی کشورها از افزایش تولید ونزوئلا آسیب می‌بینند. ذخایر عظیم اما کم‌استفاده بیش از ۳۰۰ میلیارد بشکه ذخایر اثبات‌شده دارد. عمدتاً نفت سنگین و فوق‌سنگین است. تولید فعلی: ۷۰۰ تا ۸۰۰ هزار بشکه در روز است. تولید در دوران اوج: ۳.۲ میلیون بشکه در روز است. نفت سنگین و فوق‌سنگین؛ ویژگی‌ها، سختی استخراج و کاربردها ویژگی‌ها غلظت بالا جریان‌پذیری کم گوگرد زیاد نیازمند فناوری‌های پیشرفته برای استخراج و فرآوری سختی استخراج استخراج این نوع نفت سخت‌تر و پرهزینه‌تر از نفت سبک است و معمولاً نیازمند: تزریق بخار حفاری افقی استفاده از رقیق‌کننده‌ها واحدهای فرآوری پیچیده هزینه تولید هر بشکه ۱۵ تا ۳۰ دلار (بسته به میدان و فناوری) کاربردها سوخت‌های سنگین نفت کوره خوراک پالایشگاه‌های پیچیده تولید بنزین و دیزل پس از فرآوری عمیق چقدر سرمایه‌گذاری لازم است؟ بازگشت به ۳ میلیون بشکه ۵۰ تا ۷۰ میلیارد دلار رسیدن به ۳.۵ میلیون بشکه ۸۰ تا ۱۰۰ میلیارد دلار افزایش سریع به ۱.۵ میلیون بشکه ۲۰ تا ۳۰ میلیارد دلار کدام کشورها از افزایش تولید ونزوئلا آسیب می‌بینند؟ رقبای مستقیم نفت سنگین کانادا مکزیک کلمبیا این کشورها نفت سنگین مشابهی تولید می‌کنند و افزایش عرضه ونزوئلا می‌تواند سهم بازار آنها را کاهش دهد. کشورهای آسیب‌پذیر از کاهش قیمت نفت عربستان سعودی روسیه عراق کویت امارات افزایش تولید ونزوئلا می‌تواند فشار نزولی بر قیمت جهانی نفت ایجاد کند. آیا ایران از افزایش تولید نفت ونزوئلا آسیب می‌بیند؟ پاسخ کوتاه: بله، اما نه به اندازه رقبای مستقیم. چرا ایران آسیب می‌بیند؟ ایران و ونزوئلا هر دو نفت سنگین و فوق‌سنگین تولید می‌کنند. هر دو کشور به دلیل تحریم‌ها، مشتریان محدود و مشابهی دارند (چین، برخی پالایشگاه‌های آسیایی). افزایش عرضه ونزوئلا می‌تواند قدرت چانه‌زنی ایران را کاهش دهد. اگر آمریکا سرمایه‌گذاری کند و تولید ونزوئلا جهش یابد، بازار نفت سنگین اشباع می‌شود. اما چرا آسیب ایران محدودتر است؟ ایران بخشی از نفت خود را با تخفیف‌های ساختاری می‌فروشد که رقابت‌پذیری را حفظ می‌کند. برخی پالایشگاه‌های آسیایی به نفت ایران وابستگی فنی دارند. ایران شبکه تجاری غیررسمی گسترده‌ای دارد که ونزوئلا هنوز فاقد آن است. جمع‌بندی اثر بر ایران افزایش تولید ونزوئلا می‌تواند: قیمت نفت سنگین را کاهش دهد. سهم بازار ایران در چین را تحت فشار بگذارد. رقابت را در بازارهای خاکستری شدیدتر کند. اما ایران همچنان به دلیل ساختار فروش متفاوت، آسیب کامل نمی‌بیند. مصرف‌کنندگان اصلی نفت ونزوئلا سنتی آمریکا (قبل از تحریم‌ها) هند چین سنگاپور بالقوه پس از بازسازی پالایشگاه‌های آمریکا (طراحی‌شده برای نفت سنگین) پالایشگاه‌های پیچیده آسیایی اروپا در صورت رفع محدودیت‌ها شرکت‌های متخصص در استخراج نفت سنگین ونزوئلا آمریکایی Chevron ExxonMobil ConocoPhillips بین‌المللی TotalEnergies ENI CNPC Rosneft سناریوهای زمانی افزایش تولید سناریوی خوش‌بینانه رفع تحریم‌ها ثبات سیاسی ورود سریع شرکت‌های آمریکایی نتیجه: ۳ تا ۳.۵ میلیون بشکه در روز ۳ تا ۵ سال سناریوی بدبینانه چالش‌های حقوقی ناامنی تأخیر در سرمایه‌گذاری نتیجه: ۱.۵ تا ۲ میلیون بشکه در روز ۷ تا ۱۰ سال جمع‌بندی سقوط مادورو فرصتی تاریخی برای بازسازی صنعت نفت ونزوئلا ایجاد کرده است. اگر سرمایه‌گذاری خارجی — به‌ویژه از سوی شرکت‌های آمریکایی — وارد شود، این کشور می‌تواند دوباره به یکی از بازیگران بزرگ بازار جهانی نفت تبدیل شود. اما این بازگشت می‌تواند رقابت در بازار نفت سنگین را تشدید کند و کشورهایی مانند ایران، کانادا و مکزیک را تحت فشار قرار دهد. مسیر بازسازی ونزوئلا پرهزینه، زمان‌بر و وابسته به فناوری‌های پیشرفته است، اما پتانسیل آن برای تغییر موازنه انرژی جهان انکارناپذیر است.
وزارت خارجه چین اعلام کرده است که پکن از حملات آمریکا به ونزوئلا «به‌شدت شوکه» شده و این اقدام را «قویاً محکوم» می‌کند. به‌گفته مقام‌های چینی، استفاده از زور علیه یک کشور دارای حاکمیت و هدف قرار دادن رئیس‌جمهور آن، نقض جدی قوانین بین‌المللی است و نشان‌دهنده «رفتار هژمونیک» واشنگتن محسوب می‌شود.
وزارت خارجه روسیه اعلام کرده است که گزارش‌های منتشرشده درباره حضور دلسی رودریگز، معاون رئیس‌جمهور ونزوئلا، در روسیه صحت ندارد. به‌گزارش رسانه‌های روسی، از جمله تاس، مسکو این خبر را «جعلی» توصیف کرده و تأکید دارد که اطلاعات منتشرشده درباره ورود رودریگز به روسیه نادرست است.
ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده اعلام کرده است که برای اجرای عملیات بازداشت نیکولاس مادورو، چهار روز منتظر شرایط آب‌وهوایی مناسب مانده بود. ترامپ در گفت‌وگو با شبکه فاکس‌نیوز، عملیات کاراکاس را «حرفه‌ای» توصیف کرده و گفته است: «این را با افغانستان مقایسه کنید… ما دیگر مورد تمسخر جهان نیستیم.» او همچنین ادعا کرده که مادورو در لحظات آخر تلاش کرده مذاکره کند، اما این درخواست رد شده است. ترامپ افزوده که اکنون درباره آینده رهبری ونزوئلا تصمیم‌گیری می‌کند و تأکید کرده که ایالات متحده در صنعت نفت ونزوئلا نقش پررنگی خواهد داشت. منابع آگاه نیز گفته‌اند که یک منبع اطلاعاتی سیا در داخل دولت ونزوئلا، همراه با پهپادهای پنهان‌کار، نقش کلیدی در ردیابی مادورو پیش از بازداشت او داشته است.
منابع آگاه به سی‌ان‌ان گفته‌اند که نیکولاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، پس از بازداشت توسط نیروهای ویژه آمریکا با پشتیبانی اف‌بی‌آی، در حال انتقال به نیویورک است تا در دادگاه فدرال منهتن با اتهامات مطرح‌شده روبه‌رو شود. طبق این گزارش‌ها، مادورو و همسرش سیلیا فلورس نیمه‌شب و در حالی که خواب بودند، طی عملیات دلتا فورس بازداشت شدند؛ عملیاتی که هیچ تلفات آمریکایی نداشت. در همین حال، دلسی رودریگز، معاون رئیس‌جمهور ونزوئلا، در روسیه رؤیت شده و چهار منبع این موضوع را تأیید کرده‌اند. همچنین خورخه رودریگز، رئیس مجلس ملی ونزوئلا، همچنان در کاراکاس حضور دارد.
شرکت مشاوره‌ای Signum Global Advisors اعلام کرده است که ایالات متحده پس از بازداشت نیکولاس مادورو، احتمالاً سیاستی معامله‌محور و مبتنی بر توافق‌های موردی را در قبال ونزوئلا دنبال خواهد کرد. به‌گفته این مؤسسه، تشدید تنش‌ها یا ادامه درگیری‌ها مزیت سیاسی قابل‌توجهی برای رئیس‌جمهور ترامپ ایجاد نمی‌کند و واشنگتن ممکن است به‌جای آن به‌دنبال امتیازگیری و توافق‌های مرحله‌ای باشد.
