وزیر خارجه چین در اظهارات اخیر خود تأکید کرد که چین و ایالات متحده باید ارتباطات مؤثری برقرار کنند تا اختلافات خود را حل و فصل کنند. وی افزود که «جداسازی اقتصادی» میان دو کشور گزینه‌ای منطقی و قابل‌قبول نیست و به اقدامات محدودکننده ایالات متحده به عنوان عامل اصلی تنش‌های تجاری اشاره کرد. همچنین، وی از همکاری‌های بیشتر با ایالات متحده استقبال کرد و ابراز امیدواری نمود که واشنگتن با چین همکاری کند تا راه‌حل‌هایی برای مسائل موجود پیدا شود. این اظهارات به‌طور کلی تأثیر زیادی بر بازار نداشت و تنها به‌طور نسبی سازنده به نظر می‌رسد.

در بحبوحه‌ی تنش‌های فزاینده میان واشنگتن و پکن، بازتاب‌های رسانه‌ای در چین نشان می‌دهد که فضای افکار عمومی نسبت به سیاست‌های تجاری آمریکا بار دیگر واکنشی انتقادی و ملی‌گرایانه یافته است. هو شی‌جین (Hu Xijin)، سردبیر پیشین روزنامه‌ی Global Times و از چهره‌های رسانه‌ای نزدیک به دولت چین، در پیامی تازه در شبکه‌های اجتماعی به یکی از پست‌های پربازدید کاربران چینی اشاره کرده که به‌سرعت در فضای مجازی این کشور دست‌به‌دست می‌شود. به گفته‌ی او، این پست که با عنوان «قوانین یک‌طرفه واشنگتن» منتشر شده، در میان کاربران چینی به نمادی از نارضایتی نسبت به استانداردهای دوگانه آمریکا در روابط اقتصادی تبدیل شده است. در این نوشته، سیاست‌های تجاری ایالات متحده چنین توصیف می‌شود: قانون اول: آنچه من نیاز دارم—مانند عناصر نادر خاکی—باید تأمین شود؛ اما آنچه خود دارم—مثل سویا—باید بازار تو برای آن باز بماند. قانون دوم: آنچه تو نیاز داری—از جمله تراشه‌های پیشرفته—را ممنوع می‌کنم؛ و آنچه در آن مهارت داری—همچون خودروهای برقی—را رد می‌کنم. قانون سوم: تجارت باید با ارز من انجام شود؛ اما اگر از آن سود ببری، تو را به «تجاوز اقتصادی» متهم می‌کنم. قانون چهارم: اگر به‌جای من با دیگران معامله کنی، تو را به «وادارسازی کشورها به وابستگی» متهم خواهم کرد؛ و اگر همکاری گسترده‌ای برقرار کنی، آن را «تله بدهی» می‌نامم. در پایان این پست، نویسنده با لحنی طعنه‌آمیز می‌نویسد: خرید از تو یعنی امنیت عرضه؛ فروش به تو یعنی دسترسی به بازار؛ بستن راه تو یعنی حفاظت از فناوری؛ کنار گذاشتنت یعنی رقابت منصفانه؛ استفاده از دلار من نظم طبیعی است؛ کسب دلار من تجاوز اقتصادی است؛ خودکفایی یعنی اجبار شرکا؛ همکاری برد–برد یعنی تله بدهی. هو شی‌جین در توضیح این پست می‌گوید: «این دیدگاه بازتاب‌دهنده‌ی درک عمومی در چین است؛ اینکه ایالات متحده قواعد بازی را یک‌جانبه تعریف و اجرا می‌کند.» او تأکید می‌کند که چنین واکنش‌هایی بیانگر افزایش احساس خوداتکایی اقتصادی و تمایل به مقاومت در برابر فشارهای آمریکا است—موضوعی که می‌تواند در تصمیم‌گیری‌های آتی پکن در قبال جنگ تجاری نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا کند.