ورود به حساب
رمز عبور باید حداقل ۸ نویسه داشته باشد.
هوش مصنوعی بر اقتصاد تأثیر می‌گذارد، اما اندازه‌گیری آن دشوار است. من هنوز معتقدم که بار اصلی تعرفه‌ها بر دوش صادرکنندگان خواهد افتاد. تعرفه‌ها عامل اصلی تورم نیستند.
سیاست پولی باید با چرخه تجاری هماهنگ باشد. استقلال بانک مرکزی منجر به سیاست‌گذاری بهتر می‌شود. استقلال صد در صدی برای بانک مرکزی وجود ندارد. فدرال رزرو در یک سیلوی جدا افتاده (محیط ایزوله) از جهان فعالیت نمی‌کند. ارز ذخیره بودن، یکی از بهترین چیزها در جهان است. درآمد حاصل از تعرفه‌ها به بهبود وضعیت مالی دولت کمک می‌کند. دلایلی وجود دارد که فکر کنیم سلطه مالی مسئله بزرگی نخواهد بود. نگران نیستم که تعرفه‌ها به ارزش دلار آسیب بزند. تأثیر تغییرات نرخ دلار بر تورم، مسئله اصلی نیست. برای اینکه تورم تحت تأثیر قرار گیرد، به حرکت واقعاً بزرگی در دلار نیاز است؛ و نوسانات دلار تأثیر زیادی بر سیاست پولی نداشته و نسبتاً ملایم بوده است. تعرفه‌ها امکان کاهش نرخ‌های بهره را در طول زمان فراهم می‌کنند.
اجرای سیاست پولی بدون سیاست لفظی (Forward Guidance) امکان‌پذیر است. وارش برای اعمال تغییرات ناچار خواهد بود با کمیته همکاری کند رئیس فدرال رزرو تقریباً همیشه به خواسته‌ی خود می‌رسد شایسته است که فدرال رزرو و وزارت خزانه‌داری درباره ایجاد توازن میان اهداف خود گفت‌وگو کنند.
رئیس سازمان انرژی اتمی ایران اعلام کرد تهران آمادگی دارد اورانیوم با غنای بالا را در صورت لغو کامل تحریم‌ها رقیق‌سازی کند. محمد اسلامی تأکید کرده است که این اقدام تنها در صورتی انجام می‌شود که تمامی تحریم‌های اعمال‌شده علیه ایران برداشته شود.
در یک نگاه شاخص کل بیش از ۱۰۵ هزار واحد افت کرد و به ۴.۰۶ میلیون واحد رسید. بانکی‌ها، فلزی‌ها و شیمیایی‌ها بیشترین فشار فروش را تجربه کردند. صندوق‌های طلا و نقره سبز ماندند. حمایت مهم شاخص در محدوده ۴ میلیون واحد قرار دارد. بازار سهام امروز ۲۰ بهمن یکی از سنگین‌ترین ریزش‌های زمستان را پشت سر گذاشت؛ شاخص کل با افتی بیش از ۱۰۵ هزار واحد دوباره به محدوده ۴.۰۶ میلیون واحد عقب‌نشینی کرد و فشار فروش در بیشتر صنایع موج زد. در مقابل، صندوق‌های کالایی و مبتنی بر طلا و نقره برخلاف کلیت بازار سبز ماندند و مقصد بخشی از نقدینگی شدند که به‌دنبال پناهگاه‌های کم‌ریسک‌تر بود. در یوتوتایمز این رفتار را نشانه‌ای از چرخش سرمایه‌گذاران به سمت دارایی‌های امن‌تر می‌دانیم؛ چرخشی که معمولاً در روزهای پرریسک بازار شدت می‌گیرد. بورس؛ فشار فروش سنگین در بانکی‌ها و فلزی‌ها هیت‌مپ امروز نشان می‌دهد: بانکی‌ها یک‌دست قرمز بودند؛ «وبملت»، «وتجارت» و «ونوین» همگی نزدیک ۳٪ افت کردند. در فلزات اساسی، نمادهای بزرگ مثل «فولاد» و «ذوب» بیش از ۲.۹٪ ریزش داشتند. گروه‌های بزرگ شیمیایی، خودرویی و چندرشته‌ای نیز با فشار عرضه همراه شدند. نماد «فاراک» با ۹.۷٪ افت یکی از سنگین‌ترین ریزش‌های روز را ثبت کرد. شاخص کل با افت ۲.۵۳٪ نشان داد که فروشندگان همچنان دست بالا را دارند و موج خروج نقدینگی ادامه دارد. صندوق‌های کالایی؛ پناهگاه روزهای قرمز بورس در نقشه صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF)، برخلاف بازار سهام، اغلب صندوق‌های طلا، نقره و کالایی سبز بودند: «تابش» با ۵.۴٪ رشد «عیار» با ۵.۱۶٪ رشد «درخشان» با ۴.۹۱٪ رشد «لیان»، «گلد»، «کوهرا» و «زرگر» همگی مثبت و پرتقاضا این رفتار نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران در روزهای پرریسک، به‌جای سهام، به سمت دارایی‌های مبتنی بر طلا و نقره متمایل شده‌اند. شاخص کل؛ بازگشت به کانال ۴.۰۶ میلیون واحد نمودار شاخص کل نشان می‌دهد: شاخص پس از چند روز نوسان، امروز به‌طور کامل شکست حمایتی اخیر را تأیید کرد. کندل امروز یک کندل نزولی قوی است. حجم معاملات در نمادهای بزرگ کاهش یافته و نشانه‌ای از ورود پول دیده نمی‌شود. حمایت بعدی شاخص در محدوده ۴ میلیون واحد قرار دارد. در یوتوتایمز این وضعیت را نشانه‌ای از ضعف تقاضا و تداوم فاز اصلاحی بازار می‌دانیم؛ مگر آنکه در روزهای آینده ورود پول حقیقی یا یک محرک بنیادی قوی مسیر معاملات را تغییر دهد. با این حال، نباید از ریسک‌های ژئوپلیتیک چشم پوشید؛ تنش‌های اخیر میان ایران و آمریکا و نگرانی‌ها درباره احتمال درگیری نظامی، فضای احتیاطی بازار را تشدید کرده است. علاوه بر این، دیدار برنامه‌ریزی‌شده نتانیاهو و ترامپ در روز چهارشنبه ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ نیز به‌عنوان یک عامل ریسک‌زا در ذهن معامله‌گران عمل می‌کند و می‌تواند رفتار سرمایه‌گذاران را به سمت محافظه‌کاری بیشتر سوق دهد.
در یک نگاه افزایش ریسک‌پذیری جهانی، فشار کوتاه‌مدت بر دلار را تشدید کرده است. تحولات ژاپن می‌تواند جریان سرمایه را از «فروش ژاپن» به «خرید ژاپن» تغییر دهد. داده‌های ضعیف بازار کار آمریکا، حساسیت دلار به گزارش اشتغال را بالا برده است. یورو و پوند هر دو از زاویه‌های متفاوت سیاسی و سرمایه‌گذاری در کانون توجه بازار هستند. در شرایطی که بازارهای جهانی هفته را با افزایش ریسک‌پذیری آغاز کرده‌اند، دلار آمریکا نشانه‌هایی از تزلزل بروز داده است. بازگشت سهام فناوری، تحولات سیاسی ژاپن و احیای روایت «تنوع‌بخشی دور از آمریکا» باعث شده معامله‌گران دوباره سناریوی فشار تدریجی بر اسکناس سبز را بررسی کنند. یوتوتایمز در این گزارش، نیروهای مؤثر بر دلار و مسیر احتمالی ارزهای اصلی را تحلیل می‌کند. دلار | نیروهای متضاد علیه اسکناس سبز دلار آمریکا هفته جدید را با ضعف آغاز کرده؛ ضعفی که حاصل هم‌زمان عوامل بیرونی و داخلی است. از نگاه یوتوتایمز، در سمت بیرونی، فضای مثبت ریسک‌پذیری در بازارهای جهانی نقش مهمی ایفا می‌کند. شاخص نزدک هفته گذشته حدود ۲ درصد رشد کرد و بازارهای سهام جهانی نیز عملکردی مثبت داشتند؛ روندی که به‌ویژه در ژاپن برجسته بود. پیروزی قاطع حزب لیبرال دموکرات ژاپن (LDP) در انتخابات، در ابتدا این تصور را تقویت کرد که دولت با دست بازتری سیاست‌های مالی انبساطی را دنبال خواهد کرد؛ سناریویی که می‌توانست به فروش اوراق قرضه دولتی ژاپن و تضعیف ین منجر شود. با این حال، دولت ژاپن تلاش کرده این روایت را تعدیل کند و اعلام کرده کاهش موقت مالیات بر مواد غذایی نیازی به تأمین مالی از طریق بدهی جدید ندارد. یوتوتایمز با بررسی واکنش بازار به این تحولات تأکید می‌کند که ریسک اصلی اکنون تغییر روایت از «فروش ژاپن» به «خرید ژاپن» است؛ روایتی که ژاپن را به‌عنوان بازاری با اختیار سیاسی بالا برای حمایت از رشد اقتصادی معرفی می‌کند. هرچند هنوز برای قطعیت زود است، اما بازارها به‌تدریج نرخ‌های بهره بالاتری را برای بانک مرکزی ژاپن قیمت‌گذاری می‌کنند، آن هم در شرایطی که معامله‌گران نسبت به مداخله احتمالی در سطوح بالای ۱۵۸ در USDJPY هوشیار هستند. ✔️ بیشتر بخوانید: پیروزی قاطع تاکایچی و پیامدهای آن برای ین، اوراق و سهام ژاپن در داخل آمریکا نیز عوامل فشاری علیه دلار کم نیستند. داده‌های بازار کار هفته گذشته ضعیف‌تر از انتظار منتشر شدند و این موضوع، احتمال بازنگری فدرال رزرو در ارزیابی وضعیت اشتغال را افزایش داده است. تمرکز اصلی بازار در این هفته بر گزارش اشتغال ژانویه (NFP) در روز چهارشنبه است؛ جایی که اجماع بازار رشد حدود ۷۰ هزار شغل را نشان می‌دهد، اما حساسیت به غافلگیری منفی بسیار بالاست. در کنار آن، داده‌های خرده‌فروشی دسامبر و تورم ژانویه نیز می‌توانند فشار مضاعفی بر دلار وارد کنند. “ ترکیب داده‌های ضعیف داخلی و فضای مثبت ریسک‌پذیری جهانی، دلار را در موقعیتی آسیب‌پذیر قرار داده است. یوتوتایمز هم‌زمان، گزارش بلومبرگ درباره درخواست نهاد ناظر دولتی چین از بانک‌های خصوصی برای کاهش مواجهه با اوراق خزانه‌داری آمریکا، بار دیگر روایت تنوع‌بخشی ارزی را تقویت کرده است. چین و هنگ‌کنگ تا نوامبر گذشته مجموعاً ۹۳۸ میلیارد دلار اوراق خزانه آمریکا در اختیار داشتند و مطرح شدن ریسک تمرکز در این مقطع، فشار روانی مضاعفی بر دلار وارد کرده است. «در مجموع، به نقل از تحلیلگران ING، در صورت عدم وقوع شوک منفی جدی در ریسک‌پذیری بازار، احتمال ثبت هفته‌ای نزولی برای دلار وجود دارد. شاخص دلار (DXY) هفته گذشته در محدوده ۹۸ متوقف شد و اکنون هدف اولیه بازار در محدوده ۹۷.۰۰ تا ۹۷.۰۵ ارزیابی می‌شود.» یورو | اروپا در جست‌وجوی جایگزینی معتبر جفت‌ارز EURUSD از اخبار مرتبط با چین و بازار اوراق خزانه آمریکا حمایت شده است. با وجود پراکندگی ساختاری در اروپا، این منطقه همچنان بهترین جایگزین آمریکا از نظر عمق و نقدشوندگی بازار بدهی محسوب می‌شود. رهبران اروپایی این هفته در بلژیک گرد هم می‌آیند تا درباره اصلاحات کلیدی از جمله اتحادیه پس‌انداز و سرمایه‌گذاری گفت‌وگو کنند. یوتوتایمز با اشاره به تجربه بسته محرک مالی آلمان در فوریه گذشته می‌نویسد که هرچند انتظار واکنش سریع وجود ندارد، اما تشدید نااطمینانی ژئوپلیتیکی می‌تواند اروپا را به اقدام عملی وادار کند؛ موضوعی که در صورت تحقق، به نفع یورو خواهد بود. در کوتاه‌مدت، موقعیت‌های خرید سنگین مانع اصلی ادامه رشد EURUSD هستند. داده‌های CFTC نشان می‌دهد موقعیت‌های خرید صندوق‌های اهرمی دوباره به سطوح بالای چرخه‌ای نزدیک شده‌اند. با این حال، سوگیری کوتاه‌مدت بازار همچنان حرکت به سمت محدوده ۱.۱۹۰۰ است و داده‌های اشتغال آمریکا نقش تعیین‌کننده‌ای در مسیر هفته ایفا می‌کنند. “ چرا «زیاد بودن موقعیت خرید» می‌تونه به ضرر بازار باشه؟ وقتی اکثریت معامله‌گران در موقعیت خرید یورو هستند، دیگر تقاضای جدید زیادی برای ادامه صعود وجود ندارد و این فشار خرید زیاد می‌تواند باعث توقف یا اصلاح کوتاه‌مدت EURUSD شود. یوتوتایمز پوند | سیاست در سایه فشار بازار فشارهای سیاسی بر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، در حال افزایش است. استعفای مورگان مک‌سوئینی، متحد نزدیک او، به‌دلیل نقش در انتصاب پیتر مندلسون به‌عنوان سفیر بریتانیا در آمریکا، پرسش‌هایی درباره قضاوت سیاسی استارمر ایجاد کرده است. این تحولات در حالی رخ می‌دهد که حزب کارگر در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای و محلی قرار دارد. بازارها اکنون احتمال تغییرات در رأس دولت را بررسی می‌کنند؛ سناریویی که در کنار چرخش متمایل به سیاست انبساطی در نشست اخیر بانک مرکزی انگلیس، فشار بر پوند و اوراق دولتی بریتانیا را افزایش داده است. به نقل از تحلیلگران ING، هدف اولیه EURGBP محدوده ۰.۸۷۴۰ تا ۰.۸۷۴۵ ارزیابی می‌شود و در صورت تشدید بحران سیاسی، ریسک حرکت به سمت ۰.۸۸۰۰ نیز وجود دارد. جمع‌بندی | نگاه یوتوتایمز – ۹ فوریه ۲۰۲۶ هم‌زمانی داده‌های ضعیف بازار کار آمریکا با بهبود فضای ریسک‌پذیری جهانی و احیای روایت تنوع‌بخشی ارزی، می‌تواند در کوتاه‌مدت دلار را در مسیر تضعیف تدریجی نگه دارد؛ مسیری که نتیجه نهایی آن به شدت به داده‌های اشتغال آمریکا و واکنش بازار به آن وابسته است.
در یک نگاه داوجونز جمعه برای نخستین‌بار در تاریخ بالای ۵۰,۰۰۰ واحد بسته شد. معاملات آتی S&P 500، نزدک و داوجونز در بامداد دوشنبه ۹ فوریه ۲۰۲۶ مثبت هستند. گزارش اشتغال و تورم ژانویه (به‌دلیل تعطیلی دولت با تأخیر) این هفته منتشر می‌شوند. نگاه‌ها به مسیر نرخ بهره و نقش احتمالی کوین وارش در فدرال رزرو دوخته شده است. در شروع معاملات این هفته، وال‌استریت بعد از یک رالی تاریخی حالا در نقطه‌ای حساس ایستاده است؛ جایی که داوجونز برای اولین‌بار در تاریخ بالای ۵۰ هزار واحد بسته شده و معاملات آتی سهام آمریکا در شامگاه یکشنبه و بامداد امروز دوشنبه ۹ فوریه ۲۰۲۶ دوباره سبز شده‌اند. حالا سؤال اصلی برای بازار این است: آیا این رالی می‌تواند در برابر سیل داده‌های اقتصادی و گزارش‌های درآمدی این هفته دوام بیاورد یا نه؟ معاملات آتی S&P 500 حدود ۰.۴٪، نزدک ۱۰۰ حدود ۰.۶٪ و داوجونز حدود ۰.۲٪ رشد کرده‌اند؛ نشانه‌ای از آنکه سرمایه‌گذاران فعلاً ترجیح می‌دهند روی سناریوی ادامه رالی حساب باز کنند. این حرکت پس از آن رخ می‌دهد که داوجونز جمعه گذشته بیش از ۱۲۰۰ واحد (حدود ۲.۵٪) جهش کرد و برای نخستین‌بار در تاریخ بالای ۵۰ هزار واحد بسته شد؛ در حالی که S&P 500 و نزدک هم حدود ۲٪ بالا رفتند و بخشی از فشار فروش سنگین هفته قبل را جبران کردند. هفته گذشته، سهام تکنولوژی و به‌ویژه شرکت‌های نرم‌افزاری زیر فشار بودند؛ دلیل اصلی هم نگرانی از موج جدید هزینه‌های سنگین در حوزه هوش مصنوعی بود. آمازون، گوگل، متا و مایکروسافت در مجموع برنامه‌ریزی کرده‌اند ۶۵۰ میلیارد دلار برای توسعه زیرساخت و مدل‌های هوش مصنوعی هزینه کنند؛ رقابتی پرهزینه که هنوز برنده مشخصی ندارد و همین، بخشی از بازار را نگران کرده است. اما این‌بار رالی بازار درست در آستانه یک «هفته داده‌محور» قرار گرفته است. به‌دلیل تعطیلی جزئی دولت آمریکا، انتشار گزارش اشتغال ژانویه به چهارشنبه موکول شده؛ گزارشی که پس از داده ضعیف ADP (افزایش فقط ۲۲ هزار شغل در برابر ۱۴۰ هزار سال قبل) انتظارات را پایین آورده است. جمعه هم نوبت شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) ژانویه است که آن هم با تأخیر منتشر می‌شود و می‌تواند انتظارات تورمی و مسیر نرخ بهره را دوباره جابه‌جا کند. در کنار داده‌ها، این هفته گزارش‌های درآمدی شرکت‌هایی مثل کوکاکولا، مک‌دونالد، سیسکو و ON Semiconductor هم زیر ذره‌بین است؛ چون می‌تواند تصویر دقیق‌تری از وضعیت مصرف، حاشیه سود و سرمایه‌گذاری در بخش تکنولوژی و نیمه‌هادی‌ها ارائه دهد. در پس‌زمینه همه این‌ها، یک متغیر مهم دیگر هم وجود دارد: آینده سیاست پولی فدرال رزرو تحت ریاست احتمالی کوین وارش، گزینه پیشنهادی دونالد ترامپ برای جانشینی جروم پاول. وارش به‌عنوان یک چهره متمایل به سیاست‌های انقباضی شناخته می‌شود و سابقه حضور در فدرال رزرو در بحران ۲۰۰۸ را دارد، اما جالب اینجاست که با وجود نامزدی او، شاخص دلار از زمان روی کار آمدن ترامپ حدود ۱۰٪ پایین‌تر آمده و واکنش بازار فارکس به این انتصاب، کوتاه‌مدت و محدود بوده است. به گفته‌ی منابع یوتوتایمز، برای سرمایه‌گذاران، ترکیب این عوامل یعنی: بازاری که از یک‌سو روی ادامه رالی و رکوردشکنی حساب می‌کند، و از سوی دیگر می‌داند که تنها چند گزارش کلیدی می‌تواند جهت انتظارات نرخ بهره، ارزش دلار و اشتهای ریسک را به‌سرعت تغییر دهد.
در یک نگاه کوین وارش خواستار بازنگری در توافق فدرال رزرو–خزانه‌داری شده است. بازارها نگران تضعیف استقلال پولی و افزایش ریسک‌های تورمی هستند. خرید بیشتر اوراق کوتاه‌مدت می‌تواند منحنی بازدهی را فشرده کند اما نوسانات را افزایش دهد. نزدیکی بیشتر فدرال رزرو و خزانه‌داری ممکن است جایگاه دلار را به‌عنوان دارایی امن تضعیف کند. پیشنهاد کوین وارش برای بازنگری در رابطه فدرال رزرو و خزانه‌داری آمریکا، موجی از نگرانی در بازارهای مالی ایجاد کرده است. در حالی که برخی آن را گامی برای شفاف‌سازی سیاست‌های ترازنامه‌ای می‌دانند، منتقدان هشدار می‌دهند که این نزدیکی می‌تواند استقلال پولی را تضعیف کرده، مسیر تورم را تغییر دهد و جایگاه دلار را به‌عنوان دارایی امن به خطر اندازد. وارش خواستار بازنگری در اصول توافق تاریخی سال ۱۹۵۱ شده؛ توافقی که پس از جنگ جهانی دوم، استقلال بانک مرکزی را با لغو سقف بازدهی اوراق دولتی احیا کرد. او معتقد است که مرزهای تعیین‌شده در آن توافق، طی سال‌های اخیر و پس از بحران مالی جهانی و همه‌گیری کرونا، با خریدهای گسترده اوراق توسط فدرال رزرو تضعیف شده‌اند. اما نبود جزئیات مشخص در این پیشنهاد، سرمایه‌گذاران را نگران کرده است. نه وارش و نه وزیر خزانه‌داری، اسکات بسنت، هنوز چارچوب دقیقی ارائه نکرده‌اند. وارش تنها اشاره کرده که چارچوب جدید می‌تواند اهداف ترازنامه‌ای فدرال رزرو را با برنامه‌های انتشار اوراق خزانه‌داری هماهنگ‌تر کند. با هزینه‌های بهره‌ای فدرال که به نزدیکی ۱ تریلیون دلار رسیده و با فشارهای علنی ترامپ برای در نظر گرفتن هزینه‌های بدهی در سیاست‌گذاری پولی، بازارها این نزدیکی را پرریسک می‌دانند. منتقدان هشدار می‌دهند که حتی یک توافق محدود می‌تواند به‌عنوان گامی به‌سوی کنترل ضمنی منحنی بازدهی تلقی شود. هم‌راستایی ترازنامه فدرال رزرو با نیازهای تأمین مالی خزانه‌داری، به‌نوعی پیوند سیاست پولی با کسری بودجه خواهد بود؛ دقیقاً همان چیزی که توافق ۱۹۵۱ برای جلوگیری از آن طراحی شده بود. برخی تحلیلگران می‌گویند این تغییر ممکن است به‌صورت عملیاتی با افزایش خرید اوراق کوتاه‌مدت (Treasury bills) توسط فدرال رزرو آغاز شود؛ اقدامی که به خزانه‌داری اجازه می‌دهد انتشار اوراق بلندمدت را محدود کند و فشار بر بازدهی‌های بلندمدت را کاهش دهد. نشانه‌هایی از این روند هم‌اکنون در بازار دیده می‌شود. اما پیامدهای این تغییر پیچیده است. اتکای بیشتر به اوراق کوتاه‌مدت، ریسک تمدید بدهی و نوسانات هزینه‌های تأمین مالی دولت را افزایش می‌دهد. همچنین، اگر بازارها تصور کنند فدرال رزرو به‌طور ساختاری متعهد به جذب بدهی‌های دولتی است، انتظارات تورمی ممکن است افزایش یابد، نوسانات بازار اوراق تشدید شود و جایگاه دلار به‌عنوان دارایی امن تضعیف گردد. برخی ناظران معتقدند وارش از مرز استقلال عبور نخواهد کرد. حامیان او می‌گویند هدفش شفاف‌سازی و تعریف دقیق‌تر خطوط قرمز در خریدهای اضطراری دارایی‌هاست. اما منتقدان هشدار می‌دهند که این تغییرات تدریجی می‌تواند به‌نوعی هماهنگی پنهان تبدیل شود؛ به‌ویژه اگر نهادهایی مانند فنی‌می و فردی‌مک نیز در تلاش برای کنترل هزینه‌های تأمین مالی وارد شوند. چه این توافق رسمی شود یا نه، بازارها خود را برای رابطه‌ای نزدیک‌تر میان فدرال رزرو و خزانه‌داری در دوران وارش آماده می‌کنند. هرچند هدف اعلام‌شده کاهش نوسانات و هزینه‌های تأمین مالی است، اما تجربه تاریخی نشان می‌دهد که تداخل نقش‌های پولی و مالی، ریسک‌های بلندمدتی برای اعتماد به استقلال بانک مرکزی در پی دارد.
در یک نگاه شاخص کل بورس امروز با افت ۱۰٬۲۰۸ واحدی (۰.۲٪-) منفی بسته شد؛ نشانه‌ای از تداوم تردید در بازار سهام ریسک ژئوپلتیک همچنان متغیر فعال بازار است و مانع ورود پول پرقدرت به بورس شده صندوق‌های طلا و نقره برخلاف سهام، بازدهی مثبت ثبت کردند؛ رفتار کلاسیک در فضای عدم قطعیت تتر ریزش نکرد و در سطوح بالا تثبیت شد؛ سیگنال واضح نبودِ ریسک‌زدایی بورس تهران امروز ۱۹ بهمن ۱۴۰۴ با افت ۱۰٬۲۰۸ واحدی (۰.۲۵٪-) نشان داد که برخلاف برخی تصورات، بازار هنوز وارد فاز اطمینان نشده است. در حالی که شاخص کل منفی بسته شد، صندوق‌های طلا و نقره رشد معناداری را ثبت کردند؛ ترکیبی که از نگاه یوتوتایمز یک پیام مشخص دارد: ریسک ژئوپلتیک نه‌تنها حذف نشده، بلکه همچنان در تصمیم سرمایه‌گذاران وزن دارد. ریسک ژئوپلتیک؛ متغیر حذف‌نشده بازار در مقاله دیروز یوتوتایمز به‌روشنی تأکید شد که: “ «نبود خبر منفی، به‌معنای حذف ریسک ژئوپلتیک نیست.» یوتوتایمز امروز بازار دقیقاً همین گزاره را تأیید کرد. تحلیلگران یوتوتایمز معتقدند فضای فعلی نه «ریسک‌گریز مطلق» است و نه «ریسک‌پذیر واقعی»؛ بلکه بازار در حالت تعلیق ژئوپلتیکی معامله می‌کند. بورس چرا منفی ماند؟ بر اساس نقشه بازار امروز: بدنه بازار عمدتاً منفی صنایع بزرگ (بانک، خودرو، فلزات، پالایشی) تحت فشار رشدهای پراکنده، بدون قدرت تعمیم یوتوتایمز با بررسی رفتار معاملات به این جمع‌بندی رسیده: بازار سهام حاضر نیست قبل از روشن‌شدن ریسک‌های سیاسی، ریسک جدید بپذیرد. این دقیقاً ادامه منطقی تحلیل دیروز است، نه نقض آن. چرا فقط طلا و نقره مثبت شدند؟ (نه «همه صندوق‌ها») نکته کلیدی امروز همین‌جاست برخلاف برداشت‌های سطحی، همه صندوق‌ها مثبت نبودند؛ بلکه مشخصاً: صندوق‌های طلا و نقره رشد کردند. صندوق‌های سهامی و پرریسک‌تر عملکرد ضعیف‌تری داشتند. بر اساس داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط یوتوتایمز: این رفتار، واکنش مستقیم به «ریسک ژئوپلتیک فعال» است، نه صرفاً نوسان کوتاه‌مدت. طلا و نقره وقتی رشد می‌کنند که: بازار به آینده مطمئن نیست اما هنوز وارد فاز ترس شدید هم نشده تتر هم تأیید کرد نمودار USDTTMN: ریزش نکرد در سطوح بالا تثبیت شد اگر بازار به حذف ریسک ژئوپلتیک باور داشت: تتر باید افت می‌کرد. طلا باید عقب می‌نشست. اما هیچ‌کدام رخ نداد. جمع‌بندی نهایی یوتوتایمز تصویر امروز بازار ایران کاملاً شفاف است: بورس: منفی خفیف، فرسایشی طلا و نقره: مقصد پول محتاط ارز: بدون سیگنال ریسک‌زدایی ژئوپلتیک: هنوز زنده، هنوز اثرگذار یوتوتایمز نتیجه می‌گیرد: بازار نه خوش‌بین است، نه وحشت‌زده؛ بلکه در حال قیمت‌گذاری «ریسکِ حل‌نشده» است.
سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، روز یکشنبه، ۸ فوریه ۲۰۲۶، اعلام کرد که تهران از افزایش حضور نظامی آمریکا در خاورمیانه نمی‌ترسد و این موضوع تاثیری بر اراده جمهوری اسلامی ندارد. او بار دیگر بر حق حاکمیتی جمهوری اسلامی در ادامه برنامه هسته‌ای خود تاکید کرد و هشدار داد که جمهوری اسلامی حاضر به کنار گذاشتن این برنامه نیست.
در یک نگاه دونالد ترامپ با انتصاب کوین وارش به ریاست فدرال رزرو، به‌دنبال نرخ‌های بهره پایین‌تر است؛ مسیری که پیش‌تر برای چند رئیس‌جمهور آمریکا پرهزینه بوده است. تاریخ نشان می‌دهد رؤسای فدرال رزرو یا با تسلیم در برابر فشار سیاسی تورم می‌سازند، یا در برابر رئیس‌جمهور می‌ایستند. تجربه ترومن، نیکسون و کارتر نقشه راهی از سناریوهای محتمل پیش‌روی وارش ترسیم می‌کند. دونالد ترامپ با انتخاب رئیس جدید فدرال رزرو، این بار نیز بر این باور است که می‌تواند از طریق این انتصاب، مسیر سیاست پولی را به سمت نرخ‌های بهره پایین‌تر هدایت کند. اما تاریخ فدرال رزرو نشان می‌دهد چنین محاسبه‌ای، بیش از آنکه تضمین‌کننده موفقیت باشد، اغلب به نتایجی پیش‌بینی‌نشده و حتی پرهزینه منجر شده است. ترامپ، کِوین وارش را به‌عنوان رئیس جدید فدرال رزرو برگزیده است؛ انتخابی که به‌زعم او می‌تواند کاهش نرخ‌های بهره را به همراه داشته باشد. با این حال، تجربه سه رئیس‌جمهور پیشین آمریکا نشان می‌دهد که تلاش برای «قابل‌پیش‌بینی‌کردن» رئیس فدرال رزرو، معمولاً به سه مسیر متفاوت ختم شده است و هر سه، برای کاخ سفید ناخوشایند بوده‌اند. در یک سناریو، رئیس فدرال رزرو دقیقاً همان کاری را انجام می‌دهد که رئیس‌جمهور انتظار دارد: کاهش شدید نرخ بهره. نتیجه می‌تواند تحریک بیش‌ازحد اقتصاد و بازگشت تورم باشد؛ همان مسیری که ریچارد نیکسون با همراهی آرتور برنز طی کرد. در سناریویی دیگر، رئیس منصوب‌شده وفادار باقی می‌ماند، اما در متقاعد کردن سایر اعضای کمیته سیاست‌گذاری ناتوان است؛ تجربه‌ای که جیمی کارتر با ویلیام میلر از سر گذراند. و در سناریوی سوم، رئیس فدرال رزرو به‌تدریج استقلال نهادی خود را بازیافته و حتی در تقابل مستقیم با خواست رئیس‌جمهور، نرخ‌ها را افزایش می‌دهد؛ درسی که هری ترومن در دوران ویلیام مک‌چسنی مارتین آموخت. این سه تجربه تاریخی، نقشه راهی روشن از مسیرهای احتمالی پیش‌روی ریاست وارش بر فدرال رزرو ترسیم می‌کند مسیرهایی که نه‌تنها برای ترامپ، بلکه برای اقتصاد آمریکا تعیین‌کننده خواهند بود و در این مقاله از یوتوتایمز به آن خواهیم پرداخت. ترامپ در شام سالانه باشگاه آلفالفا در واشنگتن، بدون پرده‌پوشی انتظارات خود را از وارش بیان کرد. او با لحنی طنزآمیز، اما معنادار، از وارش خواست بایستد و سپس گفت در صورتی که موفق به کاهش نرخ‌ها نشود، از او شکایت خواهد کرد. این شوخی، با توجه به حملات علنی ترامپ به رئیس فعلی فدرال رزرو، جروم پاول از جمله اشاره به تحقیقات کیفری وزارت دادگستری، بار سیاسی سنگینی داشت. پاول، که خود در سال ۲۰۱۸ توسط ترامپ منصوب شده بود، در همان مراسم حضور داشت. نیکسون و برنز؛ وقتی سیاست پولی قربانی سیاست انتخاباتی شد این نخستین‌بار نبود که یک رئیس‌جمهور، با زبان طنز، انتظارات خود از رئیس آینده فدرال رزرو را علنی می‌کرد. در مراسم تحلیف آرتور برنز در سال ۱۹۷۰، ریچارد نیکسون با اشاره به تشویق حضار گفت: «این تشویق، نوعی رأی ایستاده از پیش برای کاهش نرخ بهره و افزایش نقدینگی است.» برنز، سال‌ها مشاور اقتصادی نزدیک نیکسون بود و رئیس‌جمهور نیز تلاشی برای پنهان‌کردن انتظارات خود انجام نداد. نیکسون در همان مقطع اظهار داشت: «من برای استقلال او احترام قائلم؛ اما امیدوارم به‌طور مستقل به این نتیجه برسد که دیدگاه‌های من همان‌هایی است که باید دنبال شوند.» برنز، در عمل، مطابق خواست کاخ سفید حرکت کرد. او در آستانه انتخابات ۱۹۷۲ نرخ‌های بهره را در سطحی پایین نگه داشت تا فضای اقتصادی مساعدی برای دولت ایجاد شود. نتیجه، جهشی سریع در تورم بود؛ نرخ تورم که در آن سال کمتر از ۴ درصد بود، تا سال ۱۹۷۴ به بیش از ۱۲ درصد رسید. در واکنش، فدرال رزرو ناچار شد سیاستی انقباضی و تهاجمی در پیش بگیرد. نرخ‌ها به‌سرعت افزایش یافت و اقتصاد آمریکا وارد رکودی سنگین شد؛ رکودی که هم‌زمان با بحران واترگیت و استعفای نیکسون، فضای سیاسی و اقتصادی کشور را تیره‌تر کرد. هرچند در ادامه، تورم تا حدی مهار شد، اما بانک مرکزی بار دیگر دچار تردید شد و از ادامه سیاست سخت‌گیرانه عقب‌نشینی کرد. این عقب‌نشینی، به بازگشت فشارهای تورمی انجامید و دستاوردهای مهار تورم را به‌تدریج تضعیف کرد. “ «ناکامی برنز، امروز به یکی از نمونه‌های کلاسیک مداخله سیاسی در سیاست پولی تبدیل شده است؛ نمونه‌ای که همواره به‌عنوان هشدار در محافل اقتصادی مطرح می‌شود. » محمد زمانی با این حال، تجربه او تنها الگوی شکست نیست. مسیر دو رئیس دیگر فدرال رزرو (ویلیام میلر و ویلیام مک‌چسنی مارتین) از جهاتی حتی آموزنده‌تر است؛ زیرا نشان می‌دهد یک رئیس فدرال رزرو می‌تواند رئیس‌جمهور را ناامید کند، حتی زمانی که تورم عامل اصلی بحران نباشد. کارتر و میلر؛ شکست در مدیریت اجماع زمانی که جیمی کارتر در پایان سال ۱۹۷۷ جی. ویلیام میلر را به ریاست فدرال رزرو منصوب کرد، تصور می‌کرد مدیری باتجربه از دنیای شرکت‌های بزرگ را به خدمت گرفته است؛ مدیری که بتواند در هماهنگی کامل با دولت عمل کند. میلر بیش از یک دهه مدیرعامل هلدینگ صنعتی Textron بود و سابقه‌ای موفق در بخش خصوصی داشت. اما او خیلی زود دریافت که فرهنگ تصمیم‌گیری در فدرال رزرو با فضای مدیریتی شرکت‌های بزرگ تفاوت بنیادین دارد. در یکی از نخستین جلسات خود، میلر برخلاف اکثریت اعضا، با افزایش نرخ بهره مخالفت کرد؛ تصمیمی که به‌سرعت اعتماد اعضای کمیته به رهبری او را تضعیف کرد. نانسی تیترز، از اعضای وقت هیئت‌مدیره فدرال رزرو، سال‌ها بعد در مصاحبه‌ای با این نهاد در سال ۲۰۰۸ گفت: «بیل میلر، به‌ویژه در چهار یا پنج ماه اول، دوران بسیار دشواری داشت، چون هرگز به این موضوع فکر نکرده بود که برای پیشبرد سیاست‌ها باید اکثریت آرا را به دست بیاورد. او تصور می‌کرد می‌تواند به ما بگوید چه کنیم و ما هم اجرا کنیم. اما واکنش ما این بود: “واقعاً؟”» پس از ۱۷ ماه، کارتر وزیر خزانه‌داری خود را کنار گذاشت و میلر را به آن سمت منتقل کرد؛ تغییری که به او امکان داد فرد مناسب‌تری را برای ریاست فدرال رزرو انتخاب کند. گزینه جدید، پل ولکر بود؛ مدیری که با افزایش شدید نرخ‌های بهره، موفق شد تورم افسارگسیخته را مهار کند. اما این سیاست سخت‌گیرانه، اقتصاد آمریکا را وارد رکودی عمیق کرد رکودی که در نهایت به پایان دوران ریاست‌جمهوری کارتر انجامید. در مقایسه با میلر، کوین وارش با مزایای قابل‌توجهی وارد فدرال رزرو شده است. او پنج سال در دوران بحران مالی جهانی عضو هیئت‌مدیره بود و با سازوکارهای درونی این نهاد آشنایی دارد؛ تجربه‌ای که میلر هرگز از آن برخوردار نبود. با این حال، وارش نیز با نسخه‌ای متفاوت از همان مشکل میلر روبه‌روست. او سال‌ها به‌عنوان یک «چهره انقباضی» شناخته می‌شد و بارها هشدار داده بود که سیاست پولی آسان می‌تواند به تورم منجر شود. اکنون اما، ریاست فدرال رزرو را با حمایت رئیس‌جمهور به دست آورده که انتظار کاهش نرخ بهره دارد در شرایطی که تورم همچنان بالاتر از هدف ۲ درصدی بانک مرکزی قرار دارد. اگر وارش بدون پشتوانه روشن اقتصادی بر کاهش نرخ‌ها اصرار کند، ممکن است با تردید همکاران خود در کمیته بازار آزاد فدرال رزرو روبه‌رو شود؛ تردیدی نسبت به اینکه آیا چرخش او از «سیاست انقباضی» به «سیاست انبساطی» واقعاً مبتنی بر تحلیل است یا صرفاً سیاسی. ویلیام دادلی، رئیس پیشین فدرال رزرو نیویورک که سال‌ها با وارش همکاری داشت، در این‌باره می‌گوید: «او فردی بسیار مسلط و بااعتمادبه‌نفس است. اما فکر می‌کنم در ابتدای کار برای جلب اعتماد بدنه فدرال رزرو و اعضای کمیته، با مشکل مواجه خواهد شد؛ چون برخی از ایده‌های سیاستی‌اش هنوز به‌اندازه کافی پخته نشده‌اند.» نمونه‌ای از این تناقض‌ها به سال ۲۰۱۰ بازمی‌گردد؛ زمانی که وارش به برنامه خرید گسترده اوراق قرضه معروف به تسهیل کمی یا QE، رأی مثبت داد، اما تنها چند روز بعد در یادداشتی مطبوعاتی، همان تصمیم را زیر سؤال برد. سال‌ها بعد نیز، زمانی که او سیاست‌های فدرال رزرو را «مبهم و بی‌ثبات» توصیف کرد، با واکنش تند نیل کشکاری، رئیس فدرال رزرو مینیاپولیس، مواجه شد. کشکاری در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «کوین، رأی‌دادن به QE و بعد انتقاد از آن، معنای واقعی سردرگمی و بی‌ثباتی است.» نکته قابل‌توجه آنکه کشکاری در سال جاری یکی از اعضای دارای حق رأی کمیته سیاست‌گذاری پولی است، موضوعی که می‌تواند وزن این اختلاف‌نظرها را در تصمیم‌گیری‌های آینده افزایش دهد. ✔️ بیشتر بخوانید: منتقد دیروز، رئیس امروز؛ وارش چگونه سکان سیاست پولی آمریکا را در دست گرفت؟ ترومن و مارتین؛ وقتی استقلال بر وفاداری غلبه می‌کند تاریخ، سناریوی سومی را نیز پیش روی ریاست کوین وارش قرار می‌دهد: موفقیت در مدیریت فدرال رزرو، همراه با ناامیدکردن رئیس‌جمهور. این همان مسیری است که هری ترومن با ویلیام مک‌چسنی مارتین جونیور تجربه کرد. تا سال ۱۹۵۱، فدرال رزرو عملاً زیر نفوذ وزارت خزانه‌داری فعالیت می‌کرد. در همان سال، توافقی میان دولت و بانک مرکزی منعقد شد که به این وابستگی پایان داد و استقلال نهادی فدرال رزرو را تثبیت کرد. هم‌زمان با این توافق، رئیس وقت بانک مرکزی استعفا داد و ترومن، مارتین یکی از مقامات وزارت خزانه‌داری و از معماران اصلی این توافق را به‌عنوان جانشین او منصوب کرد. در واشنگتن و وال‌استریت، برداشت اولیه این بود که اگرچه فدرال رزرو در ظاهر پیروز شده، اما در عمل بازنده نهایی است؛ چراکه وزارت خزانه‌داری حالا «مرد خود» را بر رأس بانک مرکزی نشانده بود. روایت منتشرشده توسط فدرال رزرو ریچموند نیز بازتاب‌دهنده همین نگاه بود. اما مارتین خیلی زود نشان داد که قرار نیست مهره‌ای مطیع باشد. در دیداری در کاخ سفید، پیش از آنکه پیشنهاد رسمی ریاست به او داده شود، ترومن از مارتین پرسید آیا متعهد می‌شود نرخ‌های بهره را ثابت نگه دارد یا نه. پاسخ مارتین منفی بود. او هشدار داد که بدون اتخاذ سیاست‌های مالی و اقتصادی مسئولانه، افزایش نرخ بهره اجتناب‌ناپذیر خواهد بود: «بازارها منتظر پادشاهان، نخست‌وزیران، رؤسای‌جمهور، وزرای خزانه‌داری یا رؤسای فدرال رزرو نمی‌مانند.» این نقل‌قول، بعدها در زندگینامه‌ای به قلم رابرت پی. برمنر ثبت شد. با وجود این موضع‌گیری صریح، ترومن مارتین را منصوب کرد و خیلی زود از تصمیم خود پشیمان شد. فدرال رزرو مسیر افزایش نرخ بهره را ادامه داد و مارتین بعدها جمله‌ای را وارد ادبیات سیاست پولی کرد که به نماد استقلال بانک مرکزی بدل شد: «وظیفه فدرال رزرو این است که درست زمانی که مهمانی اوج می‌گیرد، ظرف نوشیدنی را جمع کند.» روابط آن دو به‌سرعت تیره شد. در یکی از دیدارهای تصادفی در خیابان در سال ۱۹۵۲، مارتین به رئیس‌جمهور سلام کرد و ترومن تنها با یک کلمه پاسخ داد: «خائن!» مارتین در مجموع ۱۹ سال بر رأس فدرال رزرو باقی ماند و در دوران چهار رئیس‌جمهور دیگر نیز خدمت کرد. دفاع زودهنگام او از استقلال بانک مرکزی و در مقابل، عقب‌نشینی بعدی آرتور برنز در برابر فشار سیاسی، به بخشی از حافظه نهادی فدرال رزرو تبدیل شده است. وارش، خود در دوران عضویت در هیئت‌مدیره، بارها بر همین آموزه‌ها تأکید کرده بود. او در سخنرانی سال ۲۰۱۰ درباره استقلال بانک مرکزی گفت: «تنها محبوبیتی که یک بانکدار مرکزی باید به‌دنبال آن باشد—اگر اصلاً باشد—در کتاب‌های تاریخ است.» اکنون، وارش در موقعیتی قرار گرفته که بیش از هر زمان دیگر به راه رفتن روی طناب شباهت دارد. دلیپ سینگ، مقام پیشین فدرال رزرو نیویورک و مشاور اقتصادی دولت بایدن، می‌گوید: «او صادقانه به استقلال و اعتبار فدرال رزرو متعهد است. این یک باور واقعی در شخصیت اوست.» اما همین تعهد، می‌تواند او را در تقابل با دونالد ترامپ قرار دهد و در آن صورت، وارش ممکن است به سرنوشت جروم پاول دچار شود. به گفته سینگ: «همه‌چیز به نحوه مدیریت رابطه در پشت درهای بسته بستگی دارد. اگر اختلاف‌ها علنی شود، بازی تمام است.» ترامپ، حتی پیش از اعلام رسمی انتخاب وارش، در نشست اخیر مجمع جهانی اقتصاد به این پدیده اشاره کرده بود: «شگفت‌انگیز است که آدم‌ها وقتی این سمت را می‌گیرند، چقدر تغییر می‌کنند.» جمله‌ای که اکنون، بیش از هر زمان دیگر، می‌تواند به‌عنوان پیش‌درآمدی بر فصل تازه رابطه کاخ سفید و فدرال رزرو تلقی شود. ✔️ بیشتر بخوانید: از خون نهنگ تا برق ارزان؛ چرا هوش مصنوعی ادامه همان مسیر تاریخی است بر اساس جمع‌بندی تیم UtoTimes، تجربه تاریخی روابط پرتنش میان کاخ سفید و فدرال رزرو نشان می‌دهد که ریاست این نهاد، بیش از آنکه تابع خواست سیاسی باشد، آزمونی برای حفظ اعتبار نهادی و استقلال حرفه‌ای است. مسیر پیش‌روی کوین وارش نیز در همین چارچوب تعریف می‌شود: یا همسو با انتظارات دونالد ترامپ حرکت کند و ریسک بی‌ثباتی اقتصادی را بپذیرد، یا بر استقلال بانک مرکزی پای بفشارد و وارد مرحله‌ای پرهزینه از تنش سیاسی شود. تاریخ نشان داده است که رؤسای فدرال رزرو، دیر یا زود، ناچارند میان محبوبیت کوتاه‌مدت و اعتبار بلندمدت یکی را انتخاب کنند انتخابی که نه‌تنها سرنوشت حرفه‌ای آنان، بلکه مسیر اقتصاد آمریکا را نیز شکل می‌دهد. لطفا نظر و سوالات خود را درباره این مقاله ارسال کنید تا کارشناسان ما به شما پاسخ دهند.
در یک نگاه گزارش اختصاصی رویترز: این خبرگزاری در تاریخ ۷ فوریه ۲۰۲۶ (۱۸ بهمن ۱۴۰۴) از تهدید مستقیم پایگاه‌های آمریکا توسط ایران خبر داد. استراتژی تفکیک: وزیر خارجه ایران تاکید کرد که در صورت حمله، پایگاه‌های آمریکایی هدف هستند، نه کشورهای میزبان. زمان‌بندی حساس: این اظهارات درست یک روز پس از «مذاکرات مثبت» غیرمستقیم در مسقط مطرح شده است. واکنش ترامپ: رئیس‌جمهور آمریکا ضمن تداوم تهدیدات، از احتمال برگزاری دور جدید گفتگوها در روزهای آتی خبر داد. یوتوتایمز – ۷ فوریه ۲۰۲۶: خبرگزاری رویترز در گزارشی به تاریخ شنبه ۷ فوریه، از تشدید تنش‌های کلامی میان ایران و ایالات متحده خبر داد. بر اساس این گزارش، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، در گفتگو با شبکه الجزیره هشدار داد که تجمع نیروهای آمریکایی در منطقه بی‌پاسخ نخواهد ماند. وی صراحتاً اعلام کرد: «در صورت هرگونه حمله از سوی نیروهای آمریکایی، پایگاه‌های آن‌ها در سراسر خاورمیانه هدف قرار خواهند گرفت.» تمایز میان همسایگان و نظامیان آمریکایی به گزارش رویترز، عراقچی در این موضع‌گیری تلاش کرد تا نگرانی کشورهای عربی میزبان نیروهای آمریکایی را برطرف کند. او با تاکید بر اینکه ایران قصد حمله به کشورهای همسایه را ندارد، خاطرنشان کرد که میان خاک کشور میزبان و پایگاه نظامی مستقر در آن، تفاوت استراتژیک بزرگی وجود دارد. این سخنان یادآور حملات موشکی سال گذشته به پایگاه آمریکا در قطر است که به گفته رویترز، واکنشی به بمباران تاسیسات هسته‌ای ایران توسط ائتلاف آمریکا و اسرائیل در ژوئن گذشته بود. دیپلماسی در وضعیت قرمز؛ اصرار ترامپ بر توافق فراگیر در حالی که رویترز به نقل از مقامات هر دو طرف، فضای مذاکرات غیرمستقیم روز جمعه در عمان را «مثبت» ارزیابی کرده، اما سایه سنگین مطالبات دونالد ترامپ همچنان بر سر میز گفتگوها سنگینی می‌کند. ترامپ که تهدید به حملات جدید را اهرم فشار خود قرار داده، خواستار توقف کامل غنی‌سازی اورانیوم، توسعه موشک‌های بالستیک و حمایت از گروه‌های منطقه‌ای است. عراقچی اما در این گزارش، با رد هرگونه عقب‌نشینی، اعلام کرد که تهران تنها درباره پرونده هسته‌ای گفتگو می‌کند و فشارها برای گسترش موضوعات مذاکره بی‌فایده خواهد بود. به نظر می‌رسد روزهای ابتدایی هفته آینده، با توجه به وعده ترامپ برای برگزاری دور جدید گفتگوها، نقطه عطفی در سرنوشت این بحران دیپلماتیک باشد.
بازار سهام ایران امروز ۱۸ بهمن ۱۴۰۴ واکنشی متفاوت به مذاکرات هسته‌ای ایران و آمریکا نشان داد؛ شاخص کل بورس با رشد حدود ۱۰۴ هزار واحدی، معادل نزدیک به ۲.۵ درصد، سبزپوش شد—در حالی که نتیجه مذاکرات رسماً «خنثی» اعلام شده بود. این تضاد رفتاری یک سؤال کلیدی را مطرح می‌کند: بازار دقیقاً چه چیزی را پیش‌خور کرده و چرا طلا و تتر هم‌جهت با بورس حرکت نکردند؟ در یوتوتایمز بررسی می‌کنیم که این واکنش ناهم‌زمان بازارها چه پیامی برای هفته‌های آینده دارد. جهش بورس؛ وقتی «انتظار» از خود خبر مهم‌تر می‌شود به‌رغم نبود خروجی مشخص از دور اخیر مذاکرات هسته‌ای ایران و آمریکا، بازار سهام امروز رفتاری کاملاً مثبت از خود نشان داد. تحلیلگران یوتوتایمز معتقدند که بازار نه به متن مذاکرات، بلکه به مسیر مذاکرات واکنش نشان داده است. سه عامل کلیدی در این جهش نقش داشتند: تداوم گفت‌وگوها به‌جای بن‌بست یا قطع مذاکرات اعلام رسمی زمان دور بعدی مذاکرات (۱۷ یا ۱۸ بهمن، اوایل هفته جاری آمریکا) کاهش ریسک سناریوهای تند ژئوپلیتیکی در کوتاه‌مدت بر اساس داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط یوتوتایمز، این نوع واکنش معمولاً زمانی رخ می‌دهد که بازار از فاز «ترس سیستماتیک» خارج و وارد فاز امید محتاطانه می‌شود. چرا سهام جلوتر از واقعیت حرکت کرد؟ نگاهی به نقشه بازار نشان می‌دهد که رشد امروز، فراگیر و مبتنی بر صنایع بزرگ بوده است؛ از بانکی‌ها و فلزات اساسی گرفته تا پالایشی‌ها و صندوق‌های قابل معامله. یوتوتایمز با بررسی واکنش صنایع به این نکته می‌رسد که: بازار در حال کم اهمیت کردن کاهش ریسک‌های کلان است حتی بدون توافق، کاهش احتمال تشدید تنش برای بورس کافی بوده سرمایه‌گذاران کوتاه‌مدت، جلوتر از اخبار رسمی موقعیت گرفته‌اند این همان جایی است که بورس ایران، بیش از تحلیل متن مذاکرات، به سیگنال‌های رفتاری سیاست‌گذاران واکنش نشان می‌دهد. واکنش سرد صندوق‌های طلا؛ پیام مهم بازار امن در مقابل رشد پرقدرت بورس، صندوق‌های طلای بورسی واکنشی خنثی تا منفی داشتند. طبق داده‌های تصویری بازار: اغلب صندوق‌ها نوسان بسیار محدود داشتند خبری از ورود پول سنگین به طلا دیده نشد “ «بازار طلا نه خوش‌بین شده، نه نگران‌تر؛ بلکه در حالت «انتظار تأیید» قرار دارد.» یوتوتایمز به‌عبارت ساده‌تر، سرمایه‌گذاران هنوز ریسک‌های بلندمدت را کنار نگذاشته‌اند، اما فعلاً دلیلی برای هج سنگین نمی‌بینند. افت تتر؛ چرا واکنش دلار دیجیتال ضعیف بود؟ هم‌زمان با رشد بورس، تتر حدود ۱.۶ درصد در برابر ریال افت کرد—واکنشی که در مقایسه با جهش سهام، بسیار ملایم بود. بر اساس ارزیابی یوتوتایمز: بازار ارز هنوز به نتیجه عملی مذاکرات بدبین است افت تتر بیشتر ناشی از کاهش هیجان کوتاه‌مدت بوده فعالان ارزی منتظر خروجی ملموس‌تری از دور بعدی مذاکرات‌اند این یعنی بازار ارز فعلاً نه وارد فاز ریزشی شده و نه سیگنال بازگشت صعودی قوی داده است. تمرکز بازار تغییر کرده؛ از سود شرکت‌ها به سیاست خارجی یکی از مهم‌ترین نکات امروز، جابجایی کانون توجه بازار است. تا همین چند هفته قبل، تمرکز اصلی روی: گزارش‌های مالی حاشیه سود شرکت‌ها نرخ ارز و هزینه تولید بود؛ اما حالا، مذاکرات هسته‌ای ایران و آمریکا به متغیر غالب ذهن بازار تبدیل شده‌اند. تحلیلگران یوتوتایمز هشدار می‌دهند: اگر مذاکرات وارد فاز فرسایشی یا مبهم شود، همین بازار خوش‌بین می‌تواند به‌سرعت تغییر فاز دهد. سناریوهای پیش‌روی بازار تا ۱۸ بهمن در آستانه دور بعدی مذاکرات، بازار با سه سناریوی اصلی روبه‌روست: سیگنال مثبت ولو غیررسمی: ادامه رشد سهام، فشار بر دلار ابهام و سکوت خبری: نوسان فرسایشی بورس، ثبات طلا سیگنال منفی یا تعویق: بازگشت تقاضا به دارایی‌های امن یوتوتایمز این بازه زمانی را دوره حساس قیمت‌گذاری انتظارات می‌داند. جمع‌بندی یوتوتایمز بازار امروز نشان داد که: بورس ایران به «امید» واکنش سریع‌تری از طلا و ارز دارد نتیجه مذاکرات مهم است، اما جهت مذاکرات مهم‌تر سرمایه‌گذاران فعلاً روی کاهش ریسک شرط‌بندی کرده‌اند، نه توافق قطعی در یوتوتایمز تأکید می‌کنیم: حرکت امروز بازار بیش از آنکه بر پایه واقعیت‌های اقتصادی باشد، بر مبنای انتظارات سیاسی شکل گرفته—و این دقیقاً همان نقطه‌ای است که می‌تواند فرصت یا ریسک بزرگ هفته‌های آینده باشد.
ویتکاف، فرستاده آمریکا و کوشنر به صورت مستقیم با عراقچی، وزیر امور خارجه ایران دیدار کردند - آکسیوس
یک دیپلمات منطقه‌ای که توسط مقامات ایرانی در جریان جزئیات مذاکرات قرار گرفته است، ابعاد تازه‌ای از گفتگوهای اخیر را فاش کرد. به گفته این منبع، ایران قاطعانه هرگونه درخواست برای توقف کامل غنی‌سازی اورانیوم را رد کرده، اما اعلام نموده که آماده مذاکره درباره سطح و خلوص غنی‌سازی است. تهران همچنین ایده تشکیل یک کنسرسیوم منطقه‌ای را به عنوان راهکار پیشنهاد داده است. نکته مهم دیگر این گزارش این است که برخلاف گمانه‌زنی‌های قبلی، در این دور از مذاکرات هیچ‌گونه بحثی درباره توانمندی‌های موشکی ایران صورت نگرفته است. این دیپلمات افزود که طرف آمریکایی ظاهراً درک درستی از مواضع ایران در بحث هسته‌ای پیدا کرده است.
نمی‌خواهم شاهد تضعیف بیشتر در بازار کار باشم. انتظارات لنگرشده (تثبیت‌شده) نشان می‌دهد که فدرال رزرو همچنان در مورد هدف تورمی خود، اعتبار دارد. زمانی که تأثیر تعرفه‌ها بر کالاها کامل شود، تورم کلی باید فروکش کند. نرخ فعلی می‌تواند در حالی که تورم در مسیر کاهش است، از بازار کار حمایت کند.
بازار کار تحت تأثیر کاهش تقاضا و محدودیت‌های مهاجرتی، با نشانه‌هایی از ضعف همراه شده است. انتظار می‌رود اقتصاد آمریکا در سال جاری حدود ۲.۲ درصد رشد کند. شرایط بازار کار به سمت تعادل با محیط «استخدام پایین و تعدیل محدود» حرکت کرده است. با وجود برخی ریسک‌های صعودی، فشارهای تورمی در مسیر کاهش قرار دارند. سیاست پولی در حال حاضر در وضعیتی نزدیک به حالت خنثی ارزیابی می‌شود. شاخص قیمت مصرف‌کننده شخصی (PCE) احتمالاً در ماه دسامبر رشد سالانه ۲.۹ درصدی ثبت کرده است. تعرفه‌ها عامل اصلی تورم در سال ۲۰۲۵ بودند و انتظار می‌رود فشارهای قیمتی در سال ۲۰۲۶ کاهش یابد. افزایش بهره‌وری می‌تواند به مهار فشارهای تورمی کمک کند. اثر تعرفه‌ها بیشتر به‌صورت یک جهش مقطعی در سطح قیمت‌ها ارزیابی می‌شود. بازار کار در حال تثبیت است و تورم به سمت تعدیل حرکت می‌کند. تعهد قوی فدرال رزرو به ثبات قیمتی، ریسک‌های تورمی را کاهش داده است.
سیاست‌گذاران باید به‌طور هم‌زمان بر هر دو مأموریت فدرال رزرو، یعنی کنترل تورم و حفظ اشتغال، تمرکز داشته باشند. فضای فعلی بازار کار با استخدام و تعدیل محدود همراه است، اما ممکن است به‌سرعت به دوره‌ای با کاهش شدید استخدام و افزایش اخراج‌ها تبدیل شود. در حالی که کسب‌وکارها با خوش‌بینی محتاطانه به آینده نگاه می‌کنند، نگرانی در میان نیروی کار همچنان بالاست.
فضای کلی اقتصادی در حوزه تحت پوشش فدرال رزرو آتلانتا، همراه با خوش‌بینی محتاطانه ارزیابی می‌شود. نگرانی‌ها درباره فشارهای تورمی نباید از کانون توجه سیاست‌گذاران خارج شود. احتمالاً تا ماه‌های آوریل یا مه، داده‌های اقتصادی سیگنال‌های شفاف‌تری ارائه خواهند داد. حفظ سیاست پولی در وضعیت محدودکننده، برای بازگرداندن تورم به سطح ۲ درصدی ضروری است. ساختار اقتصاد آمریکا برای مدتی طولانی، حتی پیش از دوران کرونا، به‌صورت «K شکل» عمل کرده است.
معاون وزارت خارجه آمریکا در تاریخ ۶ فوریه اعلام کرده که دولت ایالات متحده «آگاه است» چین آزمایش‌های هسته‌ای انفجاری انجام داده و هشدار داده که برنامه هسته‌ای پکن بدون هیچ‌گونه محدودیت، شفافیت یا سازوکار نظارتی در حال گسترش است. او گفت زرادخانه هسته‌ای چین «هیچ اعلام رسمی و هیچ کنترلی» ندارد و این موضوع نگرانی‌های جدی امنیتی ایجاد کرده است.
در یک نگاه داده‌های ضعیف اشتغال آمریکا، انتظارات نرخ بهره فدرال رزرو را عقب راند. دلار در فضای احتیاطی بازار، از ایفای نقش پناهگاه امن بازماند. بانک مرکزی اروپا مانعی برای ادامه تقویت یورو ایجاد نکرد. پوند انگلیس زیر فشار سیاست داخلی و احتمال کاهش نرخ بهره قرار گرفت. در ۶ فوریه ۲۰۲۶، بازار فارکس تحت تأثیر داده‌های ضعیف بازار کار آمریکا وارد فاز تازه‌ای از بازنگری انتظارات شدند. همان‌طور که یوتوتایمز گزارش می‌دهد، کاهش احتمال ادامه سیاست انقباضی فدرال رزرو باعث شده دلار نتواند نقش سنتی خود به‌عنوان دارایی امن را ایفا کند؛ موضوعی که هم‌زمان به تقویت یورو و افزایش فشار بر پوند انگلیس انجامیده است. دلار آمریکا | آرامش موقت بازارها، اما بدون پشتوانه قوی در معاملات روز پنجشنبه ۵ فوریه، نشانه‌هایی از آرامش نسبی به بازارهای مالی بازگشت؛ فلزات گران‌بها اندکی افزایش یافتند، بازار سهام از کف‌های اخیر فاصله گرفت و بیت‌کوین نیز با ورود خریداران همراه شد. با این حال، این آرامش بیش از آنکه بازتابی از قدرت داده‌های اقتصادی آمریکا باشد، نتیجه تعدیل انتظارات بازار نسبت به مسیر آتی سیاست پولی فدرال رزرو است. چرا دلار نتوانست تقویت شود؟ افت حدود ۱۲ نقطه پایه‌ای نرخ OIS دلار برای افق یک‌ساله نزدیک شدن نرخ سیاستی فدرال رزرو به پایین محدوده برآوردی نرخ خنثی تضاد آشکار داده‌های ضعیف بازار کار با گزارش «کتاب بژ» فدرال رزرو نکته کلیدی بازار: تمرکز سرمایه‌گذاران اکنون بر گزارش اشتغال غیرکشاورزی آمریکا (NFP) در هفته آینده است؛ گزارشی که می‌تواند جهت کوتاه‌مدت دلار را مشخص کند. سهام فناوری | نقطه شکننده اعتماد سرمایه‌گذاران بازار سهام آمریکا، به‌ویژه در بخش فناوری، همچنان در وضعیت حساسی قرار دارد. نسبت‌های قیمت به سود تعدیل‌شده شاخص S&P 500 در سطوح تاریخی بالا باقی مانده و بخش بزرگی از سرمایه‌گذاران نهادی، کاملاً در بازار حضور دارند. نگاه‌ها به کجاست؟ سهام انویدیا به‌عنوان نماد اصلی رالی هوش مصنوعی محدوده حمایتی حساس ۱۶۴ تا ۱۶۹ دلار احتمال تشدید نوسانات در صورت شکست این سطح تکنیکال “ «هم‌زمانی ریسک‌های موجود در بازار سهام فناوری با عدم تقویت دلار، بیانگر احتیاط بالای سرمایه‌گذاران در فضای فعلی بازار است.» یوتوتایمز یورو | حمایت ضمنی ECB از ادامه روند صعودی بانک مرکزی اروپا در تازه‌ترین موضع‌گیری خود تأکید کرده که تقویت یورو، تهدیدی فوری برای سیاست پولی محسوب نمی‌شود. کریستین لاگارد، رئيس بانک مرکزی اروپا اعلام کرده اثر افزایش نرخ ارز از مدت‌ها پیش در سناریوی پایه بانک مرکزی اروپا (ECB) لحاظ شده است. پیام این موضع برای بازار تثبیت EURUSD بالای سطح ۱.۱۸ حفظ حمایت کلیدی ۱.۱۷۷۰ افزایش احتمال فروش دلار در فیکس‌های بزرگ ارزی داده‌های اقتصادی اخیر آلمان—از جمله افت تولید صنعتی و بهبود تراز تجاری—تصویر روشنی ارائه نمی‌دهند، اما فعلاً مانع ادامه حمایت از یورو نشده‌اند. پوند انگلیس | فشار هم‌زمان سیاست و نرخ بهره بانک مرکزی انگلیس با رأی نزدیک ۵ به ۴ برای حفظ نرخ بهره، بازارها را غافلگیر کرد. این موضع داویش‌تر از انتظار، احتمال کاهش نرخ بهره در ماه مارس را افزایش داده است. چرا پوند در موقعیت ضعف است؟ تردید بازار در قیمت‌گذاری دو مرحله کاهش نرخ بهره در سال ۲۰۲۶ ریسک‌های سیاسی پیرامون دولت استارمر افزایش بازده اوراق ۳۰ساله، برخلاف پیام سیاست‌گذار پولی چشم‌انداز کوتاه‌مدت نشان می‌دهد جفت‌ارز EURGBP می‌تواند به سمت محدوده ۰.۸۸ متمایل شود. جمع‌بندی | ارزیابی یوتوتایمز از بازار فارکس در مجموع، تحولات ۶ فوریه ۲۰۲۶ نشان می‌دهد بازار فارکس وارد مرحله‌ای از احتیاط و بازتعریف انتظارات شده است. دلار آمریکا با وجود آرامش نسبی بازارها، همچنان از حمایت بنیادی کافی برخوردار نیست؛ در مقابل، یورو با پشتوانه موضع ECB مسیر باثبات‌تری دارد و پوند زیر فشار هم‌زمان سیاست و اقتصاد داخلی قرار گرفته است. به باور یوتوتایمز، گزارش اشتغال آمریکا در هفته آینده می‌تواند به‌عنوان نقطه عطف کوتاه‌مدت عمل کند؛ جایی که مسیر دلار، دارایی‌های ریسکی و حتی انتظارات سیاست پولی بار دیگر تنظیم خواهد شد.
سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در اظهاراتی تازه در ۱۷ بهمن ۱۴۰۴ تأکید کرده که تهران در برابر «هرگونه مطالبات زیاده‌خواهانه یا اقدامات ماجراجویانه» از سوی آمریکا واکنش نشان خواهد داد و از خود دفاع می‌کند.
معاون وزیر خارجه چین اعلام کرد که پکن از جمهوری اسلامی ایران در حفظ حاکمیت، امنیت و تمامیت ارضی حمایت می‌کند. او روز پنجشنبه ۵ فوریه ۲۰۲۶ در پکن با همتای ایرانی خود دیدار کرده است.
در یک نگاه هشدار «ایران را ترک کنید» مربوط به ژانویه است، نه یک بحران جدید. بازار نفت به یادآوری این موضوع واکنش نشان داده و همچنان نگران اختلال در عرضه منطقه‌ای است. قرار است مقام‌های ایران و آمریکا امروز، جمعه ۶ فوریه، در مسقط دیدار کنند. به گزارش سایت اینوستینگ‌لایو، در ساعات اخیر (۶ فوریه ۲۰۲۶)، هشدار «ایران را فوراً ترک کنید» که پیش‌تر از سوی دولت آمریکا صادر شده بود، دوباره در شبکه‌های اجتماعی پربازدید شده است. با این حال، این هشدار جدید نیست و به اواسط ژانویه ۲۰۲۶ بازمی‌گردد. وزارت خارجه آمریکا و سفارت مجازی ایالات متحده در تهران در تاریخ ۱۲ تا ۱۳ ژانویه از شهروندان آمریکایی خواسته بودند که به‌دلیل افزایش ریسک‌های امنیتی، هرچه سریع‌تر خاک ایران را ترک کنند. دلیل این هشدار، اتفاقات داخلی ایران در دی ماه ۱۴۰۴ بوده است —نه یک بحران دیپلماتیک تازه. مقام‌های آمریکایی تأکید کرده‌اند که به‌دلیل نبود سفارت در تهران، امکان کمک مستقیم برای خروج وجود ندارد و شهروندان باید به‌طور مستقل اقدام کنند. بازار نفت این هشدار را به‌عنوان نشانه‌ای از شکنندگی وضعیت داخلی ایران تلقی کرده و همچنان نسبت به هرگونه اختلال در عرضه منطقه‌ای، مسیرهای حمل‌ونقل یا اجرای تحریم‌ها حساس باقی مانده است. اگرچه هیچ تشدید جدیدی رخ نداده، اما یادآوری این هشدار باعث شده ریسک ژئوپلیتیک در قیمت نفت زنده بماند. در همین حال، قرار است جمعه ۶ فوریه (امروز) مقام‌های آمریکایی و ایرانی در مسقط دیدار کنند؛ نشستی که می‌تواند بر فضای دیپلماتیک و بازار انرژی تأثیر بگذارد.
در یک نگاه بیت‌کوین در معاملات آسیایی امروز حدود ۹٪ رشد کرد؛ اتریوم کمی بیشتر افزایش یافت. نوسانات شدید همچنان ادامه دارد و معامله‌گران با احتیاط عمل می‌کنند. در معاملات آسیایی روز ۶ فوریه ۲۰۲۶، بیت‌کوین حدود ۹٪ رشد کرد و اتریوم نیز کمی بیشتر افزایش یافت. این جهش در حالی رخ داده که بازار رمزارزها طی هفته‌های اخیر با نوسانات شدید و فروش‌های سنگین مواجه بوده است. بیت‌کوین که در اکتبر ۲۰۲۵ حدود ۱۲۵ هزار دلار معامله می‌شد، در ماه‌های اخیر افت قابل‌توجهی را تجربه کرده و حالا در تلاش برای بازگشت به مسیر صعودی است. اتریوم نیز با وجود رشد امروز، همچنان در محدوده‌ای پرنوسان معامله می‌شود. به گزارش منابع یوتوتایمز، تحلیلگران می‌گویند نوسانات فعلی نشان‌دهنده حساسیت بازار به اخبار کلان، سیاست‌های پولی و رفتار سرمایه‌گذاران خرد است. با وجود رشد امروز، مسیر آینده رمزارزها همچنان نامطمئن باقی مانده و معامله‌گران با احتیاط بیشتری وارد بازار می‌شوند.
