در یکی از شگفتی‌های بزرگ سال 2025، اوپک‌پلاس تصمیم گرفت که دیگر از تلاش‌های خود برای حفظ قیمت نفت حمایت نکند. اوپک در طول سال‌های گذشته به عنوان یک پشتوانه قوی برای بازار شناخته می‌شد و با مدیریت تولید خود سعی داشت کف قیمتی برای نفت ایجاد کند. با این حال، ترکیب از دست دادن سهم بازار و رشد تولیدات غیر اوپکی در نهایت باعث شد که استراتژی این سازمان تغییر کند و شاید حتی فشار از سوی رئیس‌جمهور آمریکا، دونالد ترامپ، نقشی در این تغییر رویکرد داشته باشد. این تغییر استراتژی از بهار 2025 آغاز شد، زمانی که عربستان سعودی و متحدانش اعلام کردند که دیگر مایل به تحمل کاهش تولید نیستند، در حالی که تولیدکنندگان نفت در ایالات متحده، گویانا و برزیل به رکوردهای تولید خود ادامه می‌دادند. تا میانه سال، شعار "قیمت به حجم ارجح است" جای خود را به رقابت تهاجمی برای سهم بازار داد که یادآور جنگ قیمتی 2014 بود. تنش‌های داخلی در اوپک به نقطه بحرانی رسید و کشورهای عضو، به‌ویژه عراق و قزاقستان، بارها تولید خود را فراتر از سهمیه‌های تعیین‌شده افزایش دادند. رهبران اصلی اوپک که از این بی‌نظمی‌ها ناامید شده بودند، تصمیم گرفتند که یک دوره کاهش قیمت‌ها به عنوان "تنظیم مجدد" عمل کند تا اعضای سازمان مجبور به رعایت توافق‌های آینده شوند. ممکن است اوپک همچنین قصد داشت تولیدکنندگان شیل ایالات متحده را که منبع اصلی رشد عرضه در دهه گذشته بوده‌اند، تنبیه کند. امروز، قیمت نفت خام WTI با کاهش 1.61 دلار به 56.74 دلار رسید. این کاهش باعث از بین رفتن سود دو روز گذشته شده و نفت همچنان در نزدیکی پایین‌ترین سطح پنج ساله خود قرار دارد. حال که به سمت 2026 پیش می‌رویم، سوال دیگر این نیست که اوپک‌پلاس کی دوباره کاهش تولید خواهد داشت و چقدر طول می‌کشد تا این کشورها بتوانند درد مالی ناشی از نفت با قیمت زیر 70 دلار را در تلاش برای بازپس‌گیری سلطه خود بر بازار جهانی انرژی تحمل کنند. در نهایت، درمان قیمت‌های پایین، قیمت‌های پایین‌تر است. تولیدکنندگان شیل ایالات متحده بودجه‌های حفاری خود را کاهش داده‌اند و به این روند ادامه خواهند داد. تعداد کمی از تولیدکنندگان زیر 60 دلار WTI سود می‌کنند، زیرا هزینه‌ها از قیمت نفت به شدت پیشی گرفته است. احتمالاً خرید نفت خام در سال 2026 یکی از بهترین معاملات خواهد بود؛ مشابه آنچه که در اواخر 2020 رخ داد. سوال این است که "چه زمانی باید خرید کرد؟" برخی بر این باورند که تمام نفت اضافی در حال حاضر در قیمت‌ها لحاظ شده است و توازن جهانی بازار به اندازه‌ای که به نظر می‌رسد بد نیست. من به این استدلال اگر بتوانیم زمستان را بدون یک فروپاشی ناگهانی در بازار نفت پشت سر بگذاریم، موافق خواهم بود. بنابراین پیش‌بینی من این است که بهترین زمان برای خرید نفت، زمانی است که قیمت‌ها در بازار نفت به زیر 40 دلار برسد یا منتظر ماه آوریل بمانیم که فصول بهبود آغاز می‌شود. لطفا نظر و سوالات خود را درباره این مقاله ارسال کنید تا کارشناسان ما به شما پاسخ دهند.

بازار نفت روز ضعیفی را پشت سر گذاشت. نفت خام وست‌تگزاس اینترمدیت (WTI) با عبور از کف قیمتی ثبت‌شده در ۹ آوریل؛ موسوم به کف «روز رهایی»، به محدوده‌ای سقوط کرد که از بهار ۲۰۲۱ تاکنون دیده نشده بود. در معاملات امروز، قیمت WTI تا ۵۵.۰۸ دلار در هر بشکه افت کرد؛ کاهشی حدود ۱.۷۵ دلار در یک روز که نشان‌دهنده تشدید فشار فروش در بازار انرژی است. این سطح حتی پایین‌تر از کف قبلی ۵۵.۱۲ دلار در اوایل آوریل قرار گرفت و از نظر تکنیکال، سیگنال روشنی از تداوم روند نزولی ارسال می‌کند. مهم‌ترین عامل فشار بر قیمت‌ها، افزایش احتمال دستیابی به توافق صلح در جنگ اوکراین است. بازار به‌تدریج این سناریو را قیمت‌گذاری می‌کند که در صورت کاهش تنش‌ها، نفت روسیه با محدودیت‌های کمتری وارد بازار جهانی شود؛ عاملی که می‌تواند عرضه را به‌طور معناداری افزایش دهد. در کنار این موضوع، نگرانی‌های ساختاری‌تری نیز وجود دارد. چشم‌انداز مازاد عرضه در زمستان پیش‌رو، به‌ویژه پس از مجموعه افزایش‌های تولید از سوی اوپک و متحدانش، به یکی از دغدغه‌های اصلی معامله‌گران تبدیل شده است. ترکیب این دو عامل (ریسک ژئوپلیتیک رو به کاهش و عرضه بالاتر) تعادل بازار را به‌وضوح به نفع فروشندگان تغییر داده است. کاهش قیمت نفت، در کوتاه‌مدت یک خبر مثبت ضدتورمی تلقی می‌شود. نفت ارزان‌تر فشار هزینه‌ای را کاهش می‌دهد و به بانک‌های مرکزی این امکان را می‌دهد که نرخ‌های بهره را پایین‌تر نگه دارند یا حتی زودتر به سمت کاهش نرخ‌ها حرکت کنند. اما در دل این خبر خوب، یک هشدار مهم نهفته است. سطح ۵۵ دلار برای نفت پایدار نیست. قیمت‌های پایین، به‌سرعت منجر به کاهش سرمایه‌گذاری در بخش بالادستی انرژی می‌شود؛ موضوعی که با یک وقفه زمانی، خود را به‌صورت کمبود عرضه و بازگشت فشارهای تورمی نشان خواهد داد. بازار نفت بار دیگر نشان داد که آرامش امروز، لزوماً به معنای ثبات فردا نیست.